Dune: Part One (2021)

Het tweede boek is met dik genoeg voor een film van anderhalf uur.

Het derde boek (vind ik het minste) mag er ook in anderhalf uur doorheen.

Het vierde boek is wel bijzonder. Andere regisseur nodig.

Een vijf een zes mogen wat meer traditionele blockbusters zijn.

Maar deze film is dus de eerste helft van het eerste boek.

Een vriend van mij die ik sinds de corona uitbraak niet meer gezien had, melde zich afgelopen week dat hij graag met ons (met mij en mijn broer) naar de bioscoop wilde gaan. Hij stelde voor om naar de James Bond film "No Time to Die (2021)" te gaan, maar daarvoor hadden we al andere plannen en toen hebben we uiteindelijk (bij gebrek aan beter) voor deze "Dune" gekozen, waar ik verder weinig mee heb en eigenlijk ook weinig van weet. Ik weet dat er een eerdere verfilming is geweest in de vorm van "Dune (1984)" met o.a. Sting van de Engelse rockband "The Police", maar die heb ik nooit helemaal gekeken.

We schrijven het haar 10191, waar er een conflict is tussen de huizen Harkonnen en Atreides. Beide willen ze heersen over de woestijnplaneet Arrakis, waar zich de belangrijkste grondstof bevindt om rijk van te worden, namelijk specie. Als het keizerrijk beslist om het huis Harkonnen de bewaking van de planeet uit handen te nemen en over te dragen aan het huis Atreides, zint het huis Harkonnen op wraak, onder leiding van Baron Vladimir Harkonnen (Stellan Skarsgård). Voor Paul Atreides (Timothée Chalamet), de zoon van de hertog (Oscar Isaac) van Atreides, blijkt een belangrijke rol weggelegd.

Regisseur Denis Villeneuve bewees eerder al met "Arrival (2016)" en "Blade Runner 2049 (2017)" dat hij weet hoe hij een meeslepende Sciencefiction film in elkaar moet knutselen. Afgezien van de futuristische setting heeft Dune een bijna middeleeuws plot, waarbij cameraman Greig Fraser het ene mooie plaatje na het andere tovert op het scherm, volledig in lichte bruintinten geschoten met magnifieke landschappen en indrukwekkende zandwormen. Nooit heb je het gevoel dat dit allemaal niet echt is.

De film draait grotendeels om politieke intrige, waardoor de film voor sommigen iets te praterig kan zijn. Voor bioscoopgangers die niet van dialogen houden is er genoeg spektakel te zien om hun door de saaie stukjes heen te leiden. De echte actiescènes zijn misschien wel schaars, maar diegene die er zijn, mogen er dan ook wel zijn. Door zijn grootsheid en de hoeveelheid informatie die we moeten verwerken kan "Dune" ook overweldigend overkomen. Veel uitleg is namelijk noodzakelijk om alle huizen, werelden en namen te belichten die aan dit verhaal deelnemen. Voor nieuwkomers van "Dune", zoals ik, die niet eerder affiniteit hadden met het verhaal, kan de film hierdoor minder toegankelijk zijn.

Ook moet gezegd worden dat met tweeënhalf uur aan film het geheel iets compacter had gemogen. Visioenen en verhaalelementen worden keer op keer herhaald en de lange speelduur begint daardoor langzaam aan je te knagen. Hierdoor zijn er bepaalde stukken waar Dune vrij langdradig overkomt, wat niet had gehoeven aangezien het verhaal toch al opgesplitst wordt in twee delen (wat ook aangegeven wordt bij de openingsscène, want daarbij zie je dan in beeld staan "Dune: Part One"). Het helpt dan ook niet dat de film enigszins eindigt met een anticlimax. Het smaakt wel naar meer.

Voor de verfilming heeft regisseur Denis Villeneuve een blik bekende gezichten opengetrokken. Zo zien we o.a. Oscar Isaac, Josh Brolin, Rebecca Ferguson, Dave Bautista, Jason Momoa, een vadsige Skarsgård, Javier Bardem en Zendaya opduiken in grote en kleine rollen. De mooiste rollen zijn weggelegd voor Oscar Isaac, Rebecca Ferguson, Jason Momoa en een vadsige Skarsgård. Javier Bardem en Zendaya hebben relatief weinig te doen, maar het ziet ernaar uit dat zij in een eventueel vervolg veel meer aan bod zullen komen.

De grootste last ligt echter op de schouders van de voor mij onbekende acteur Timothée Chalamet in de rol van Paul Atreides, die de juiste balans slaat tussen naïviteit en volwassenheid. Timothée Chalamet moet gezien zijn CV van voornamelijk kleinschalige drama's wel zichtbaar wennen aan de enormiteit van deze film. Dit wordt gelukkig verbloemd door zijn charisma, indringende blik en magnetische aanwezigheid. En de laatste is een eigenschap die goed van pas komt, omdat het verhaal grotendeels afhangt van Pauls messiaanse aantrekkingskracht op de bewoners van de planeet Arrakis. Hoewel Timothée Chalamet zeker nog moet gaan groeien als acteur, draagt hij wel probleemloos deze film.

"Dune" staat vooral overeind door de duidelijke visie van regisseur Denis Villeneuve. De film is een heus plezier om naar te kijken Denis Villeneuve creëert volstrekt geloofwaardige werelden (toegegeven, geholpen door een budget om u tegen te zeggen) en zijn vaardigheden achter de camera zijn niet te ontkennen. Hij koos ook voor een topcast met grote namen, om zo "Dune" te voorzien van een dosis klasse. Echter valt de film een beetje in duigen onder het gewicht van zijn eigen ambitie. Ik was onder de indruk van de filmtechnische aspecten, maar ik had wel moeite om het verhaal goed te kunnen volgen door de vele informatie en soms vond ik het ook wat te langdradig. Maar "Dune" verveelt eigenlijk nergens en zoals gezegd smaakt het ook naar meer. En mocht er eventueel nog een vervolg komen, dan ga ik die waarschijnlijk ook bekijken in de bioscoop, waar dit soort films goed tot hun recht komen.

Aardige bios-sci-fi-blockbuster met flink wat spektakel en een stilering die je van Villeneuve kunt verwachten, maar ik ben zeker niet overtuigd van de topkwaliteit die er door velen aan wordt toegedicht. Ondanks een enorm budget en het spektakel vond ik het het allemaal te weinig nieuw en enerverend, qua plot te sterk leunend op bestaande concepten (nieuwe wereld, messias-figuur, rare monsters etc.), en bovendien een belachelijke sterrencast waarvan de helft nauwelijks herkenbaar was. En dan heb ik het nog niet gehad over de muziek van Hans Zimmer die zwaar over the top bombastisch was en ronduit storend. Ik kwam met een duizelend gevoel uit de bios, en dat was enerzijds door het voorgeschotelde filmspektakel (nog in redelijk positieve zin), maar ook door de veel te zware score.

Ik ken de boeken niet (sterker, ik wist niet van het bestaan ervan en begreep ook pas bij het einde dat dit het begin van een serie is... my bad misschien). Dat kleurt de ervaring natuurlijk sterk: ik kan me voorstellen dat fans van het boek bij een verfilming die de fantasie naar tevredenheid inkleurt hier een hoge score aan geven. Maar als 'buitenstaander' zat ik dus naar een vrij reguliere blockbuster te kijken, weliswaar van het dure en spectaculaire kaliber, goed gestileerd en in het algemeen een leuke toevoeging aan het genre, maar meer ook niet. Inhoudelijk vind ik het niet veel meer diepgang hebben dan bijvoorbeeld Star Wars; het zit bol van de oneliners en dit haalt het wat mij betreft dan ook niet bij bijvoorbeeld LotR of Harry Potter (bij die laatste de boeken dan, films nog niet gezien).

Maar goed: als gezegd wel een leuk spektakel en genoeg intrige met die bijzondere planeet en diens bewoners om benieuwd te zijn naar het vervolg. Mits Hans Zimmer dan een toontje lager blaast.

Dune passeert de kaap van $100 miljoen aan de internationale box-office.

Dune Crosses $100 Million Mark at the International Box Office - collider.com

Goed nieuws en verdiend.

O.a de US moet nog volgen. Ik verwacht dat Dune wel een financiële treffer wordt, dus dan durven ze de gok ook wel te nemen om Part Two flink te spekken.

Maar in de USA komt die ook direct uit op streamingdiensten en we weten hoe desastreus dat voor de boxoffice is…..

Ligt er ook een beetje aan hoeveel de streamingsdienst voor deze direct release heeft neergelegd. Daarbij ben ik ook wel overtuigd dat vele mensen beseffen dat deze in een bioscoop het beste tot zijn recht komt. Het is ook de eerste film die ik in lange tijd in de bios gekeken heb. Zelfs in 3D, terwijl ik daar normaal een broertje dood aan heb. .

Als ik het voor het zeggen had zou ik van boek 2 en 3 samen een film maken, 4 niet verfilmen maar een soort korte ‘samenvatting’ als onderdeel van 5.

Boek 5 en 6 zouden wel weer verfilmd kunnen worden inderdaad. 4 is bijna niet te doen als traditionele film voor een groot publiek denk ik.

Nog 3 extra Dune films dus, kom maar op.

Planet Dune - Official Trailer - YouTube

The Asylum strikes again. Ergens best hilarisch.

Verbaasd dat deze zo vele goede reacties krijgt. Ik ken de boeken niet, maar ik lees geen boeken dus kende Harry Potter niet, LOTR niet. Dus voor mij gaat het over je in de wereld trekken van de boeken.

En Dune is gewoonweg ... boring. Voor maar 1 simpele reden. Ik gaf geen bal om de karakters. Alles is zo koud, geen enkel karakter krijgt een soort sympathie mee omdat er ook niets over de karakters wordt uitgelegd. Werelden zijn elkaar aan het uitmoorden maar voor wat? De Spice?

Ieder zijn ding, maar als je ons in een wereld trekt waar eigenlijk geen enkel karakter sympathie opwekt moet je ook niet verbaasd zijn dat je dan voor velen hun dood niets geeft. Arrival was in dat opzicht even koud, maar daar gaf je nog om de 2 hoofdkarakters. Of beginverhalen zoals LOTR maakt veel beter gebruik van de groepsgeest en sympathie van elk karakter, omdat er leven in de brouwerij zat (de simpele scene daar waar Sean Bean's karakter de hobbits traint op de berg zorgt ervoor dat je sympathie krijgt voor zijn heroïsche dood op het einde)

Soit, ander verhaal en ook niet te vergelijken. Maar in principe is dat het werk van elk verhaal. Zorg dat de karakters boeien, het verhaal waarin ze spelen interesse opwekt, en je er iets voor voelt, is het haat of affectie. Maar zonder dat is het hart er niet, en zat ik naar een film te kijken waar gewoonweg niets .. verteld werd.

Zeer teleurstellend. En ja, Zimmer's score is evenzeer koud en alienating, van de filmmuziek moet je dan ook geen emotie verwachten. Terwijl juist goede filmmuziek dit brengt (zoals Shore meesterlijk deed in LOTR).

Dit was echt zeer teleurstellend. Het voelde gewoon aan als één grote parfum reclame. Alles zag er mooi uit en de acteurs deden hun best, maar er zijn zodanig veel close-ups van personages die dan vage dingen over hun lippen brengen. Er zijn zoveel verwijzingen naar magische dingen, zoveel termen die je moet onthouden. Het was allemaal veel te verwarrend en daarbij gewoon saai. Het voelde ook gewoon aan als één grote setup voor de volgende film. Het had geen begin, midden en einde, maar gewoon een begin. We worden geïntroduceerd aan deze wereld en vervolgens overspoeld met een vage mythologie. Je geeft niet meer om het verhaal als alles besteed wordt aan de opbouw van de fantasiewereld en aan plotlijnen die waarschijnlijk in de volgende films zullen hervat worden. Het was gewoon één teleurstellende rotzooi.

Pffff wat een lange, saaie zit. Heb er vrij weinig van begrepen (er wordt in de film ook werkelijk niets uitgelegd) en tegelijkertijd gebeurt er in feite vrij weinig. Op sommige momenten was het lachwekkend (in slechte zin) en voor de rest…. Tja.

Niets. Warner Bros. is HBOMax en vice versa.

Wellicht met iets te veel verwachtingen naar de zaal getrokken. Ik vond er eigenlijk niet zo veel aan. Zeker de eerste 75 minuten op mijn honger blijven zitten omdat het verhaal maar niet op gang kwam. Anders dan bij The green knight kwam ik hier maar niet in de film.

Technisch wel een erg sterke film. Cinematografisch weinig op aan te merken. Geluid, beeld, montage en CGI toch wel verbluffend. Al begon ik me op de duur wel te ergeren aan die vreselijke klaagliederen. Dune is eigenlijk een film die nog moet losbarsten, wellicht in deel II. Er is veel te veel aandacht besteed aan de introductie van de verschillende personages en volkeren.

Bij momenten ook slordig in de plotontwikkeling. Zo had ik de belangrijkste gebeurtenis in de film, namelijk het verraad van die vertrouweling beter uitgewerkt willen zien. Nu was het erg vaag met de gevangenschap van zijn vrouw, maar geen verklaring van hoe, wat, waar …

Eentje die je best wel in de zalen moet zien om het visuele maximaal tot uiting te laten komen, anders is er net te weinig aan. Erg nipte, magere en ontgoochelde voldoende…

Ik heb de 'Dune' boeken van Frank Herbert allemaal gelezen, en ik moet zeggen dat de film vrij goed overeen komt met de boeken. Heb echt genoten van deze verfilming van Denis Villeneuve, en zelfs mijn vrouw die absoluut geen SciFi fan is. Ik kan niet wachten tot de volgende 'Dune' film uitkomt, waarin het allemaal moet gebeuren. Ik verheug me er in ieder geval enorm op.

De film opent al direct sterk. We zien de Fremen door het zand struinen met hun futuristische pakken. Al snel worden we voorgesteld aan Paul Atreides en zijn adellijk huis.

De film kent een ijzingwekkende sfeer. De karakters komen gevoelloos en stoïcijns uit de verf. De muziek van Hans Zimmer doet daar nog eens een schepje bovenop. En hier schuilt voor mij de kracht in het verhaal. De ijzige sfeer, de koelte en de weinige emoties die worden getoond geven de film net dat extra huiveringwekkende sfeertje. En was dat ook niet precies Frank Herberts bedoeling toen hij Dune schreef? Om de ernst van de toekomst van het klimaat in te laten zien? Denis Villeneuve laat zien de regie wederom strak in handen te hebben. Waar hij al vaker op cinematografisch vlak uitblinkt (Blade Runner 2049 en Sicario) laat hij nu opnieuw zien hoe kunst in de vorm van bewegend beeld tot haar recht komt.

Het verhaal zelf is niet heel groots, maar dat is in dit geval niet erg. De mooie beelden brengen het verhaal zo sterk in beeld dat er niets op aan te merken valt. De invasie van de Harkonnen en de Sardaukar - en het ritueel van de Sardaukar - het mocht van mij allemaal gerust nog wel wat meer uitgediept worden. Ik wilde meer en meer zien. Maar misschien is het juist goed dat we niet meer te zien krijgen, omdat de mens de laatste jaar al niets anders dan 'meer, meer, meer' krijgt voorgeschoteld.

Het open einde was van mijlenver aan te zien komen (alleen al door de openingstitel: Dune - Part One) en ik ben dan ook heel benieuwd wat Villeneuve van deel twee gaat maken - áls hij het touw weer in handen gaat nemen. Voor nu kan ik niets anders zeggen dan dat het voor mij een totaal plaatje is dat dicht tegen de lat van perfectie aan hangt.

Spice Game of Thrones, or: Scotsmen in Arabia is een goede boekverfilming, maar geen meesterwerk.

Het boek wordt opvallend trouw gevolgd, met vooral veel dingen die worden weggelaten en zelfs een paar verbeteringen ten opzichte van de boekversie: Paul vecht nu meteen met Jamis, en de dood van Liet vind ik veel spannender hier - going out like a badass.

De cinematografie en art direction zijn schitterend en de hoogtepunten van de film: alles ziet er fantastisch uit, met als hoogtepunten de ornithopters als mechanische libelles en de korte blik in een soort laboratoriumkas met planten. De actiescènes zijn ook spectaculair.

Ik was met twee vrienden en merkte dat de plot voor hen niet duidelijk was - ik moest in de pauze best veel uitleggen, en dit zijn slimme kijkers. In plaats van twee films hadden ze hier beter een serie van kunnen maken, dan heoft het tempo van de uitleg soms niet geforceerd hoog te liggen. Nu krijgt de kijker die het boek niet kent wel érg veel informatie.

De acteurs doen het goed, ik vond Josh Brolin als Gurney Halleck er boven uit steken: cynisch maar trouw, erudiet maar gevaarlijk. Precies zoals ik me had voorgesteld eigenlijk. De mij onbekende Timothée Chalamet overtuigde me als charismatische, dromerige en hypercompetente Paul. Het lukt hem om de film te dragen.

Ik had een paar kleine ergernissen en verbazingen; zoals Fisico schrijft:

Ik heb de trailer gezien en opgezocht of dit een echte film of satire was. Dat zegt denk ik genoeg.

Dune is visueel op alle fronten uitmuntend en dat is de vakmanschap van Denis Villeneuve. Hij heeft oog voor details. Maar een verhaal vertellen, dat kan hij beter overlaten aan een kundige regisseur, want dat is iets waar Denis Villeneuve geen kaas van heeft gegeten. Wederom is het verhaal tergend langzaam, ingewikkelde plots en moeilijk te volgen voor iemand die het boek en/of de oude filmversie van Dune niet kent. Ik lees geen boeken, maar heb dus wel de oude versie van Dune gezien. De acteurs doen hun best en vertolken hun rollen met een voldoende, maar door trage verhaallijn is deze film dus ook te lang qua speelduur. Visueel een genot om naar te kijken, maar het verhaal behoorlijk ondermaats. Een 2.5

Opnieuw problemen voor sci-fi epos 'Dune' in Amerika? | FilmTotaal filmnieuws Echt een hele slimme keuze van de studio. Er staat nu trouwens ook al een HD versie op het internet. Zeg maar dag tegen deel 2 op deze manier.

Op 20 jarig leeftijd ( nu 40 jaar geleden) heb ik de boeken verslonden en stond voor aan in de rij toen de verfilming van David Lynch uitkwam. In 2000 kwam er een mini serie van de eerste 3 boeken en ook die was geweldig. Ik kon dus niet wachten tot ik deze nieuwste versie mocht aanschouwen met alle nieuwe technologie-en die men tegenwoordig tot beschikking heeft. Het verhaal kan ik dromen dus ik was erg benieuwd en vol verwachting. De sfeer is goed hoewel wat somber en de beelden een lust voor het oog. Toch kwam het me allemaal wat te vlak over en werd het hier en daar erg langdradig. Misschien omdat je weet wat er zou moeten komen en het maar niet komt.

Het boek wordt in grote lijnen goed gevolgd, wijkt hier en daar niet storend af maar erg diep word het niet. Het werd me op de helft pas duidelijk dat deze film niet het hele eerste boek ging bevatten en de teleurstelling was ook groot toen daar ineens de aftiteling kwam waar het net spannend had kunnen worden. Gaat dit nu een trend worden? Gaan we nu alle verhalen in meerdere films verdelen? Een iets vlottere vertelling had het hele eerste boek in 2 uur kunnen samenvatten. Desondanks toch 3.5 gestemd want het had ook veel slechter gekund en de beelden waren best indrukwekkend.

Te gek om weer eens in het Dune universum te vertoeven. De sets zijn prachtig, de film is heel trouw aan het bronmateriaal en het acteerwerk is over het algemeen heel goed. Ik heb alleen een beetje medelijden met degenen die hier blanco in gaan. Zich niet eens beseffen dat ze 25000 jaar vooruit in de tijd gaan en terecht komen in een totaal andere maatschappij met allerlei standen, organisaties en cultussen waar je weinig tot geen uitleg van krijgt.

Ondanks dat ik wel op de hoogte was dat het eerste boek slechts voor de helft verfilmd is, voelt het alsnog aan dat ik naar een halve film heb zitten kijken. Het einde was wat ongelukkig gekozen. Ik denk dat ze hadden moeten stoppen voordat Paul en Lady Jessica bij de fremen kwamen.

Prachtige beelden maar voor de rest kon de film me zeker niet boeien.......ik had er veel verwachtingen van maar dus niet ! Daarbij vond ik de rol en zijn acteren van Jason Momoa erg slecht wat ik niet gewend van hem ben! Vond het niet meer waard dan 2,5 sterretjes.

Persoonlijk?.......

Ik ben een groot fan van sci-fi en fantasy maar deze film kon me totaal niet boeien, verschrikkelijk lastig te volgen met totaal onnodige dialogen. De kruising van verre toekomst en de middeleeuwen is al te vaak gedaan en gewoon niet te mixen imo.

Wederom een film die het moet hebben van CGI en cast.

Met moeite afgekeken

Nu ik gevorderd ben in het boek zelf, heb ik m'n waardering een volle punt moeten afschalen. In de film mist veel te veel belangrijks uit het boek, en worden er elementen toegevoegd. Dit alles om een behapbare crowdpleasende bioscoopfilm te maken. De scenes die wel overeenkomen met het boek zijn wel perfect verfilmd. Het vormt nog steeds het gros hoor, maar er ontbreken net zo ontzettend belangrijke elementen van het verhaal, dat ook de voortzetting totaal geen volledige weergave van het bronmateriaal meer kan zijn. Dit is een sf actiefilm "gebaseerd op", geen boekverfilming.

Dit is toch wel een hoogst merkwaardig standpunt Richardus. Bij élke verfilming worden van een boek worden dingen weggelaten of anders gedaan. Dat is inherent aan het verschil in het gebruikte medium. Sterker nog: het zou een artistiek falen zijn als een regisseur niet zijn eigen werk maakt van het bronmateriaal. Dune is in mijn ogen eerder een getrouwe vorm van boekverfilming dan een losse vorm. Naar ik begrijp is Villeneuve ook zelf groot fan van de boeken, hij las het rond z'n 14e voor het eerst geloof ik.

Dune is wel een intrigerende film. Denis Villeneuve is natuurlijk de man van de science-fiction tegenwoordig. Al zou ik hem liever films als Prisoners zien maken. Science-fiction ligt me vaak minder. Vaak als het gekoppeld is aan fantasy wordt het als film echt een soep. Dat was in de versie van Lynch zeker het geval. Villeneuve's Dune pakt dat een stuk beter aan. De moeilijke termen worden geïntroduceerd, niet alles tegelijk opgesomd maar wanneer ze nodig zijn worden ze uitgelegd. De cinematografie kan je weinig slechts over zeggen. De cast is fenomenaal. Zowat al mijn favoriete acteurs zijn aanwezig. De film wordt ook beter en beter, ik denk dat het even moest wennen ook wel. De actie is eerder schaars. Misschien zijn er wat weinig echt memorabele momenten aanwezig om een topfilm te zijn. Ik vond dat het verhaal pas echt begon als we anderhalf uur of verder in de film zaten. Bij het einde was ik zo van ja nu begint het pas en het is gedaan. Hopelijk komen er nog vervolgen en blijft het niet bij eentje.

Villeneuve doet me steeds vaker aan Nolan denken. De films zijn groots, ambitieus, episch en visueel indrukwekkend (en doorgaans ook heel duur en luid), maar er ontbreekt een zekere beleving. Ze vertellen sterke verhalen, hun world building kent nauwelijks een gelijke, maar het is allemaal zo veel uiterlijk en zo weinig innerlijk. Er blijft een afstand van de personages, het heeft (voor mij) allemaal een zeker kilte. Bij andere meeslepende franchises leefde ik met met Gandalf en de Hobbits, met Luke en Han of met de familie Stark, hier zal het me worst wezen wat er met de familie Atreides gebeurt. Opgelet, het is zeker een goede film en ik blijf benieuwd naar de verderzetting van het verhaal, maar ik leef niet mee, ik ga niet mee op avontuur, ik kijk vanop verre afstand toe.

Daarnaast ben ik al dat gedoe met visioenen, voorspellingen, prophecies, chosen ones en verlossers een beetje kotsbeu aan het worden. Dat ga ik deze film niet aanrekenen, het is nu eenmaal gebaseerd op een verhaal uit een tijdperk dat zoiets mogelijk nog geen uitgemolken cliché was, maar ik kan niet ontkennen dat ik elke keer dat ze daarover begonnen, heel erg diep zat te zuchten en het kwam hier jammer genoeg heel, heel, heel, heel, heel, heel erg vaak terug. Extra vervelend dat het dan bij een hoofdrolspeler is die je niets doet (trouwens geen verwijt aan Chalamet, daar ligt het niet aan).

Tot slot vind ik dat er wel te weinig gebeurt in de film. Uiteraard is het vooral een opzet naar meer, maar ook een film die het pad effent voor 45 vervolgen, mag iets meer op zichzelf staan. Dit was meer de pilot van een tv-serie dan een eerste film uit een franchise. Je kan je afvragen of er een verschil is, maar ik vind van wel. Bij een klassieke serie moet je een week wachten, bij een film een jaar of 2/3 en ik kreeg hier eigenlijk te weinig om jaren te moeten wachten op de rest.

Een half boek levert ook een halve film op, iets dat direct het grootste minpunt is. Er is geen climax en geen einde, waardoor de film uitgaat als een nachtkaars. Neemt niet weg dat regisseur Villeneuve hier weer een visueel pareltje aflevert, met voldoende aktie en spektakel om de toch wat vervelende nasmaak van de versie uit 1984 te doen vergeten. Niet alle verhaalelementen en personages werken even goed, maar alles is zo imposant in beeld gebracht dat ik voortdurend ademloos naar het scherm zat te kijken. Op naar deel twee dan maar. Fingers crossed.