Dune: Part One (2021)

Zeker niet slecht en heb mij -meestal- niet verveeld maar ik kreeg toch soms het idee naar een B remix versie van Star Wars en Game of Thrones oid te kijken. Het pakt allemaal niet 100%, is niet bijster origineel en het komt te traag op gang. 2.5 uur is ook wat veel qua speelduur.

Maar wel een fijne film om in de bioscoop te zien dankzij de visuals en de knalharde soundtrack.

7.5/10 en het vervolg ga ik ook wel in de bios kijken.

"This is only the beginning."

Denis Villeneuve delivers again.

Vooropgesteld ben ik niet bekend met het bronmateriaal en de versie van David Lynch heb ik ook niet gezien. Het was voor mij een hele ervaring om hier zowat blanco in te gaan, al begrijp ik wel dat Villeneuve vrij trouw is aan het bronmateriaal. Op mij komt het over als een groots opgezet politiek spelletje waarin verscheidene volkeren uit zijn op de grondstof Spice, die louter op woestijnplaneet Arrakis is te vinden.

Als kijker word je meegenomen aan de hand van Paul Atreides. Hij lijkt zich evenzo verloren te vinden in alle gebeurtenissen. Het is namelijk een hoop informatie wat over je wordt uitgestort, maar het is wonderwel prima te volgen. Je wordt zo helemaal ondergedompeld in deze wereld waarin niets is wat het lijkt. Het smaakt naar meer en je geduld wordt zeker beloond, ondanks dat er zaadjes worden geplant voor het tweede deel.

'Dune' ziet er echt uit om door een ringetje te halen. Het is simpelweg adembenemend hoe indrukwekkend de wereld is weergegeven. De sfeer zit er goed in en de overdonderende score van Hans Zimmer leidt alles mooi in. Het geheel verzandt (pun intended) gelukkig niet in overpeinzende dialogen, want er zitten meer dan genoeg spectaculaire actiescènes in. En als je dan voor het eerst de Shai-Hulud mag aanschouwen, wauw!

Al met al is dit eerste deel een zeer veelbelovend begin van een episch tweeluik. Op naar deel twee.

4,0 Sterren.

Wat een belevenis. De soundtrack van Zimmer is fenomenaal. Kan haast niet wachten op deel 2.

Erg goede film. Leek net of ik het boek weer aan het lezen was. Trouw aan het bronmateriaal. Kijk met smart uit naar het 2de deel.

Het is lang geleden dat ik zo in een film werd gezogen als bij Dune, heeft al m’n verwachtingen overtroffen en is met gemak mijn film van het jaar. Ik kan me niet voorstellen dat hier nog iets overheen gaat, dit is waar IMAX voor gemaakt is!

Goed nieuws! Deel 2 lijkt er zo wel te komen.

Dune neemt vliegende start in Frankrijk - Vertigo - vertigoweb.be

Ik had er een stuk meer van verwacht als ik eerlijk ben. Uiteindelijk zie je veel te weinig van de verschillende planeten. Vrijwel iedereen in de film zijn uiteindelijk militair. Maar het is lastig te begrijpen wat ze nu precies voor vechten als je niets meekrijgt van het civiele leven van de planeten. Dune staat bekend om de wijze waarop er werelden gebouwd worden: hoe religie, politiek en civiel leven in elkaar opgaan. Maar in de film kreeg je slechts het politieke & militaire mee. Dat is jammer juist omdat 2049 zo waanzinnig goed was in het schetsen van een universum.

Daarnaast is de psychologie van de verschillende karakters slechts uitgewerkt. De keizer stuurt de slechteriken weg omdat hij jaloers is, om ze vervolgens terug te laten komen om zijn vertrouwelingen te doden. Waarom in vredesnaam? De psychologie van de slechteriken is nauwelijks te volgen. In de bad-scene wordt het duidelijk dat de grote baas eigenlijk voor geen andere reden dan geld vecht. Welnu, een te sterk verlangen naar geld is zeker slecht en banaal, maar het lijkt me sterk dat zo'n motivatie iemand zo kwaadaardig en zo machtig maakt. Daarvoor zijn meer duistere beweegredenen nodig. Geld is ook helemaal niet kwaadaardig. Mensen die naar geld te veel naar geld verlangen zijn verslaafd en dus eerder zielig dan duister. Geld zet niemand aan om een genocide te plegen.

De film is ook te lang. Het had makkelijk een half uur korter gekund. Neem de scene dat die worm zo'n machine naar binnen-slokt en dan gaat de keizer die arme mensen daar redden. Dat had eenvoudigweg niets met het grotere verhaal te maken. En het bleef maar doorgaan, en doorgaan. Waarom? Om te illustreren dat de wormen zo gevaarlijk waren? Of om te illustreren dat de slechteriken de boel slecht hadden achtergelaten? Al die dingen waren al lang bekend. Ook al die droomscenes van dat meisje waren veel te veel. Het bleef zichzelf maar herhalen. Elke 10 minuten moest je weer kijken naar dezelfde glimlach, en dezelfde close-up.

Dan kan je nog je wenkbrauw ophalen m.b.t. het orientalisme van de film. De vrije mensen zijn primitieve mensen. Ze bezitten niet over dezelfde techniek als de Emperor of de andere planeten. Maar het zijn wel 'goede vechters'. Ze kunnen vechten als, en ik quote, 'bezetenen'. Daarnaast zijn het spirituele mensen: ze geloven in de Messiah die komen zal. Waar andere planeten rationeel zijn, daar zijn de vrije mensen meer spiritueel, meer verbonden met de grond van hun planeet. Waar de andere planeten interesse hebben in Dune omdat ze grondstoffen willen, daar zijn de vrije mensen verbonden met Dune omwille van spirituele redenen. Oh ja, en ze drinken daarnaast mensenbloed. Welke taal spreken deze primitieve, irrationele, spirituele mensen? Arabisch natuurlijk. Das toch een beetje akelig.

Tot slot voelt de film een beetje als een te lange trailer. De film lijkt niets anders te dienen dan een context te schetsen voor een film die nog komen gaat. Zelf heeft het nauwelijks substantie en/of narratief. Jammer! Gemiste kans. Toch geef ik het maar drie sterren want de film heeft me wel benieuwd gemaakt naar een vervolg. Eigenlijk is de film vooral een pakketje warm-makerij.

Patrick Duynslaegher (op facebook). Prisoners and Sicario vond hij wel goed maar van Arrival en Blade Runner 2049 was hij geen fan. Tot hiertoe vond ik alleen Prisoners goed dus ik ben benieuwd.

Bedankt! Aha, mijn favoriete criticus. Ik wist niet dat hij nog actief was als recensent. Op facebook zeg je? Ik zoek het even op.

Is de film het boek. Is het boek de film ? Heeft Villeneuve het boek kunnen verfilmen ? Ja en Nee.

Ik ben nog onder de indruk van de film die ik vanmiddag heb gezien. Ik heb een aantal keren het boek gelezen en was zeer benieuwd en ik had er ook echt zin in om deze film te gaan zien. En ik was onder de indruk. Natuurlijk, de eerste helft van de film gaat over Paul, zijn moeder (en ik was echt afwachtend hoe Rebecca Ferguson Vrouwe Jessica zou spelen) en de overname van Arrakis. Er gebeurt zoveel in het boek m.b.t. de opvoeding van Paul hoe hij getraind is in zowel zijn vechtkunsten als de onzichtbare Bene Gesserit opvoeding dat dit vooral in de schrijfwijze zo sterk is geschreven. En dat is bijna niet te verfilmen. De gedachten en de onzichtbare non-verbale handelingen van Paul, zijn moeder met hun omgeving zijn zeer moeilijk om visueel over te brengen. En juist dat was wat mij het boek introk, verwonderde en de aandacht vasthield. Spannend, origineel en geheimzinnig. Maar onverfilmbaar. Ook hier.

Juist het tweede gedeelte van de film, als het verhaal zich in de woestijn gaat afspelen, wordt alleen maar sterker en sterker. Met open mond zitten kijken want ik was eindelijk echt op Arrakis.

Natuurlijk, niet alles uit het boek kwam terug in de film (de aan Jessica geschonken tuin vol water, het openingsfeest/maaltijd vol intriges) maar dat begrijp ik. Dan kan je blijven filmen.

Het meest sterke vond ik de transformatie die Chalamet maakte van de puber Paul tot de Muad ‘Dib. Zeer goed geacteerd. Overtuigend. Ook Rebecca Ferguson speelt met verve haar rol (wat zou ik graag een keer met Ferguson eens een mooie avond doorbrengen). Baron Harkonnen (en Beast Rabban) had echt nog wel giftiger gemogen van mij. En vetter..

Ja, deel 1 van het eerste boek is zo mooi gefilmd, prachtige muziek van Zimmer, Chani heeft de uitstraling, de Shail-Hulud zijn indrukwekkend met hun reis door het zand en de Vrijmans zijn ondoorgrondelijk.

Op naar deel II waar ik uitzie naar de freaky zus van Paul, het berijden van de Shai-Hulud, de wereld van de Vrijmans, de verrijzenis van Muad ‘Dib, de gekte genialiteit van Paul, Prinses Irulan en de ontwikkelingen in Het Keizerrijk.

Sommigen hier geven aan dat ze de film soms traag vinden, te rustig. Maar dat is het boek van Herbert. Dat is ook de film. Dat is de wereld van Dune.

Als kind geobsedeerd geweest door 2d strategie spellen van Dune en dus leuk om te zien dat alle aspecten van mijn jeugd beleving tot in detail in de film zijn verwerkt.

Film ziet er goed uit, ze hebben echt geprobeerd het sfeertje van Dune over te brengen. Ik vond de vechtscenes wat armzalig en wat mij betreft overbodig, er lag te weinig nadruk op de verschillende houses om er iets speciaals in te zien. Ook de film muziek slaat soms een beetje door naar mijn gevoel.

Ik heb me vermaakt maar hoop dat deel 2 mij beter weet te raken.

Het us een verfilming van het boek uit 1965! Hoezo niet origineel?

Het is idd een boek. Vrij duidelijk dat Star Wars en GoT juist zelf leentjebuur bij Dune gespeeld hebben.

Dang. Hetzelde commentaar zag je Valerian and the City of a Thousand Planets. Dat het teveel op Star Wars lijkt.

Maar het is juist Star Wars dat de mosterd haalt bij de comics van Valerian en boeken zoals Dune. Wat dat betreft zijn de werelden van Valerian en Dune dus het origineel en Star Wars de remix versie.

Game of Thrones kwam trouwens ook later en daar zit vooral veel invloed uit de Engelse historische dramatiek.

Daarbij is de eerste Star Wars gewoon vrijwel volledig gebaseerd op Hidden Fortress van Kurosawa.

De film wordt een Star Wars voor volwassenen genoemd maar ik heb niet echt kunnen ontdekken wat de film interessant voor volwassenen zou maken: het verhaal zit simpelweg vol met de bekende space opera-clichés van onder meer Star Wars. Het verhaal speelt zich af in de toekomst (in dit geval zelfs in het 11de millenium) maar het voelt – gelijk Star Wars – meer als de middeleeuwen met z’n zwaardvechten, constante oorlogen tussen geslachten, adellijke afstammingen (afkomst bepaalt je bestemming), duidelijke good guys en bad guys, verraad, heldendom en tovenarij (waarzeggen en anderen kunnen dwingen met een bepaalde stem), zodat het eigenlijk meer een ridderverhaal dan science fiction is. Het verhaaltje is simpel en past op de achterkant van een bierviltje – de keizer vindt het geslacht van Atreides te sterk worden en lokt de hertog van de Artreides met gezin naar de woestijnplaneet Arrakis om ervan af te komen – maar Deneuve pakt groots uit: hij weet er 156 minuten mee te vullen en de beelden zien eruit alsof er aan budget geen gebrek was. Ik had overigens de indruk dat er ook inspiratie is opgedaan bij Afghanistan, waar ook een blauwogig donker woestijnvolk moedig stand houdt in een onherbergzaam gebied tegen supermachten, en zelfs bij IS qua vlag en executies.

Ik heb spijt dat ik de film in het filmhuis heb gezien want mogelijk komt de film alleen tot z’n recht in een IMAX-theater dat je kan onderdompelen in de wereld van Dune (ik vond de visuele beleving van Blade Runner 2049 in een IMAX-bioscoop geweldig maar mogelijk is dat meer te danken aan de fascinerende wereld van Philip K. Dick dan aan Deneuve). Op een gewoon doek (of later op TV) heeft de film helaas niet veel te bieden anders dan de wat kinderachtige clichés van het genre. Bovenal voelt de film slechts als de opmaat tot de echte film (een soort The Hobbit tot The Lord of the Rings) omdat de film eigenlijk slechts de wereld van Dune en haar belangrijkste personen en geslachten introduceert, waarbij duidelijk is dat Paul z’n superkrachten begint te ontwikkelen en de leidersrol zal accepteren om de kwade machten te verslaan waarmee het echte verhaal kan beginnen: de film geeft vooral een belofte die is gelegen in Pauls profetie van totale oorlog (de apocalyps) en het waarmaken van het geloof dat hij de Messias (“The One” à al The Matrix) is die voorbestemd is om de onderdrukten te bevrijden en het paradijs ofwel eeuwige vrede te brengen (uiteraard is hij – net als Jezus of de Hobbit – geen krachtpatser maar juist een fragiel mannetje omdat het christemdom leert dat het ware c.q. goddelijke kracht geestelijk is) en die, zo neem ik aan, zal worden uitgewerkt in de volgende delen. Het gebrek aan elke originaliteit in de hele visie van het project maakt het twijfelachtig of ik die zal gaan zien.

Met niet veel verwachtingen naar de bios gegaan en er verrast terug uitgekomen.

Het komt traag op gang maar ik zelf als Game of Thrones fan vond het fantastisch

Het is een soort Game of Thrones meets star was.

Natuurlijk als je niet houd van trage films dan is deze niets voor jou maar ik vond het toch een knap gemaakt meesterwerkje !

Hopellijke komt er nog een vervolg

4,5

De filosoof

Jij doet het dus ook.

Dune was er eerder dan star wars.

Ik was er al bang voor want ik ben geen expert van dit (uitgemolken) genre. Maar zoals ik betoogde kun je ook zeggen dat de middeleeuwse minstrelen en auteurs nog veel eerder waren met identieke avonturenverhalen en dezelfde thema's en ontwikkelingen: het enige verschil is dat de sprookjesachtige sfeer met bovennatuurlijke wezens zijn vervangen door interstellaire reizen en aliens. Wat dat betreft is de grote populariteit van deze neomiddeleeuwse verhalen en films denk ik veelzeggend: de moderne literatuur begon met een parodie op de middeleeuwse ridderroman - Don Quixote - maar inmiddels zijn we weer onironisch terug bij de voormoderne romantiek. Wat dat betreft is denk ik een film als The Green Knight interessanter omdat die meer speelt met de uitgemolken thema's van het genre en daarmee zelfbewust balanceert op de parodie en ernst van de ridderroman.

Pardon, maar op welke planeet leef jij? Er zijn in de voorbije eeuwen tal van voorbeelden van genocide te noemen die allemaal, direct of indirect, te maken hadden met geld. Geld dat verdiend werd door slavenarbeid, landopbrengst, het roven van grondstoffen, kunstschatten of het onwettig in bezit nemen van land, bedrijven of onroerend goed. Dus om te beweren dat geld geen aanzet tot genocide zou kunnen zijn is ronduit belachelijk.

Of het nu puur de fictie van Dune betreft of een bredere, maatschappelijke of historische, implicatie heeft.

Ook in het licht van het feit dat in Dune 'melange' een metafoor is voor olie, en er om die grondstof in onze wereld complete oorlogen zijn uitgevochten, slaat je bewering de plank volledig mis.

Ook een fantasiewereld die eerder is gecreëerd kan clichématig zijn.

Wat. Een. Film. Ik hoorde na afloop zelfs geklap achter me, en dat is toch wel een tijdje geleden. Aan alles is te zien dat dit voor Villeneuve een passieproject is. Ik hoop echt dat hij een Part Two mag maken, want dat verdient deze film/regisseur/cast. Niet alle acteurs zijn even sterk (Brolin lijkt te slaapwandelen, Bautista is meer een karikatuur), maar de meeste acteurs doen het goed. Vooral Rebecca Ferguson heeft mij echt positief verrast. Ik weet wel dat ze een uitstekend actrice is, maar dit was toch weer een niveau hoger. Chalamet heeft denk ik de moeilijkste rol en de transformatie tot grote leider gaat hem goed af. Zendaya is betoverend. Hans Zimmer blaast je weer van je stoel af.

Als ik één minpunt moet noemen dan is dat de vechtchoreografie/actiescenes. Maar dat kan ook komen omdat we tegenwoordig zo verwend zijn met fantastische actiescenes.

Echt.. Jezelf Filosoof noemen en dan zo weinig bekend zijn (of verdiept hebben) met de geschiedenis van het verhaal/boek van James Herbert. Dat maakt je hele review totaal ongeloofwaardig. Triest en de naam onwaardig.

Sorry, bij voorbaat al mijn excuses maar hier zakte mijn broek toch echt van af.

Je maakt niet duidelijk wat er niet deugt aan mijn recensie. Blijkens je citaat van mijn conclusie dat de film originaliteit ontbeert, vind je de film wel origineel. Of misschien niet maar vind je de roman van Herbert origineel, nu je daarnaar verwijst. Maar mijn recensie ziet op de film, niet op het boek. In de film heb ik geen elementen aangetroffen waarvan ik dacht: goh, wat een originele of eigenzinnige draai wordt er gegeven aan het genre van de ridderroman zoals die inmiddels eindeloos vaak is gekopieerd in de vorm van een space opera. Kun jij een origineel element van de film benoemen?

Nou dan ga ik toch maar een antwoord op mijn critici geven; hoewel ik geen zin heb in een eindeloze discussie. Meningen verschillen nu eenmaal. Als je denkt dat dit een topfilm is met diep uitgewerkte psychologische karakters dan is dat helemaal goed. En dan hoor ik heel graag waarom je dit denkt (om ervan te leren)! Ik heb wat minder interesse in te horen te krijgen dat ik van een andere planeet kom of wat nog meer.

Welnu, over slavernij. Ik vind het niet helemaal gepast om daar hier een discussie over te voeren en dat ga ik dus ook niet doen. Maar slavernij is dus geen genocide. En dat is precies mijn punt. Als je slechts heel rijk wilt worden dan zet je mensen in als slaven. Zoals de Egyptenaren in Genesis of misschien de Amerikanen voor de burgeroorlog (al was dat waarschijnlijk gemotiveerd door puur racisme en niet slechts voor geld). Ik bedoel niet te zeggen dat dit onder doet aan hoe slecht slavernij is. Maar het kwaad van slavernij ligt erin dat je een mens slechts als middel gebruikt, en niet als doel op zichzelf. De slechterik in Dune lijkt niet eens de mensen van Altreides als middel te gebruiken.

In Dune is de slechterik van een ander karakter, namelijk. Hij haat Altreides. Hij wilt Altreides vernietigen. Het lijkt erop dat hij de wereld wil zien branden. Een slavendrijver die slechts geïnteresseerd is in geld onthoofd niet een ongewapend man op zijn knieën. Daarvoor is meer nodig, een ander verhaal. Maar aan de andere kant zetten ze de slechterik ook neer als iemand die slechts rijk wilt zijn. Paradox! Is hij nu een slavendrijver, een kapitalist, een egoist, of is hij chaos, kwaadaardig en dronken van bloedlust? Staat hij voor Christopher Nolans Joker of voor Donald Trump? Is hij slechts banaal of kwaadaardig?

Deze tegenstrijdigheid in het karakter zie je ook terug in de vormgeving van de slechterik. Aan de ene kant lijkt hij er niets om te geven. Hij regeert op een kale kroon, in een duistere kamer. Het lijkt erop dat hij kwaadaardig is: hij geeft slechts om macht, al het andere maakt hem niets uit. Aan de andere kant lijkt hij te geven om geld, en lekker eten. Alweer: Paradox! Het lijkt erop dat de film gekozen heeft voor een shoppingmethode: We nemen de kale kop van Voldemort, de krachten van Saramon, oh ja, dan maken we ook hem een hedonist als Gordo Gekko, enzovoorts. Maar zo werkt het niet als je niet nadenkt over de coherentie van de persoonlijkheid van de personage.

Maar goed, YouDrunkGoHome geeft dus een andere lezing. Zij zegt: "uiteindelijk gaat het allemaal om macht". Nou, dat vind ik nu een sympathiek punt. Deze lezing staat mij alleen tegen omdat de slechterik wel zo staat te schreeuwen om geld. Als het hem slechts om macht gaat, waarom zei hij dan niet "we hebben geld nodig om onze geo-politieke positie te beschermen" of "we hebben geld nodig om ons plan uit te voeren" of iets anders. De slechterik gaf geen reden waarom hij geld wou (behalve dan dat hij geld verloren had). Dit wekt de suggestie dat hij geld ziet als intrinsiek waardevol (i.p.v. instrumenteel). Ik ben het met YouDrunkGoHome eens dat het alleen om macht zou hebben moeten gaan. Maar ik denk dat de film de vergissing maakt hier niet over te reflecteren. De psychologie van het kwaad in de film is niet uitgewerkt.

Hetzelfde geldt voor het tweede punt van YouDrunkGoHome. Ik vind de psychologie van de keizer wel erg laag bij de grond. Het is toch geen hogere wiskunde om erachter te komen dat die slechteriken niet te vertrouwen zijn? En was de keizer niet bang voor de welvaart van de slechterik? Waarom zou je het huis van Attreides uitmoorden terwijl ze het enige trouwe huis is? Dit zijn allemaal vragen die onderbelicht blijven. Het probleem is dus niet dat ik het verhaal niet begrijp (ik heb de film gezien) maar dat ik het een oppervlakkig beeld vind geven van de menselijke psychologie. De motieven zijn onvoldoende uitgewerkt, naar mijn mening.

deridder Met je analyse is weinig mis en het drama is inderdaad slecht gemotiveerd. Maar Dune is natuurlijk vooral een duistere kermisattractie. Eentje die enkel in Imax of Dolby zalen volledig tot z’n recht komt.

Het is dan ook wachten op deel twee, waar het politieke spel naar de achtergrond verdwijnt en volledig onder de voet gelopen wordt door door subwoofers aangedreven apocalyptisch actiegeweld!

Verder is een film over een Messias ook per definitie niet eentje die het moet hebben van het drama. De uitkomst staat immers vast.

Los daarvan is Lynch zijn versie op dat vlak wel beter uitgewerkt. Maar dat hij toch zijn handen ervan af heeft getrokken, zegt genoeg.

Dune = eye (and ear) candy!

Ik moest halverwege de film even denken aan Jaws. Kijk die film eens terug zonder geluid, en dan vooral de erste pakweg 20 minuten. Die film wordt voledig verteld door beelden. Als er al iets gezegd wordt is het volstrekt banaal, zoals een 'good morning'. Zonder geluid is die film volledig te begrijpen. Spielberg is een meester wat dat betreft.

Waarom dit stuk? Wel nu, dat lukte namelijk niet in deze film. Villeuneuve is toch wel een andere regisseur. Ik vind hem redelijk met sfeerschepping en mooie geschoten beelden, maar een veel minder goede verteller (en stiekem zijn zijn beelden een stuk minder iconisch dan pakweg weer die zojuist genoemde Spielberg). En dat wreekt zich in deze film. Ik ken het boek niet en ook de eerdere verfilming niet, dus wat dat betreft kan ik de film goed daarop beoordelen. Deze film begint al met een voice-over om de geschiedenis te vertellen (eigenlijk een zwaktebod) maar ook daarna steeds veel uitleg op een weinig natuurlijke manier. En elke planeet wordt even netjes genoemd welke het is, ook dat getuigt niet van echt goed vertelmanskunst.

En dat alles wreekt zich een beetje dat die wereld nooit echt gaat leven. Wie welke fractie nu allemaal is? Deels wordt dat uitgelegd, deels worden allerlei namen geroepen waarvan ik denk: wie is dat dan weer? En dan zit ik 150 minuten te kijken naar iets dat goed in 90 had gekund, misschien zelfs minder. De film leunt dan heel veel op sfeerschepping, maar dat is niet mijn sfeer. Why so serious zou Ledger als The Joker roepen. Serieus en duister, zonder eigenlijk ook maar iets boeiends om te zien. En de actie is op een zekere manier nog wel overweldigend maar ook niet heel erg geweldig in beeld gezet (wederom Spielberg zou op dat vlak superieur zijn geweest).

De film wil episch zijn maar is dit eigenlijk nergens - de film is vooral lang en bombastisch. Als bioscoopervaring wil dit ding nog wel werken, maar ik kan me indenken dat deze in mijn woonkamer nog een lagere score had gekregen. 2,0*.