menu

Scary Stories to Tell in the Dark (2019)

Alternatieve titel: Scary Stories

mijn stem
3,18 (60)
60 stemmen

Verenigde Staten
Horror / Mystery
111 minuten

geregisseerd door André Øvredal
met Zoe Margaret Colletti, Michael Garza en Austin Zajur

Stella is een jong meisje dat nog steeds wordt achtervolgd door de verdwijning van haar moeder op de avond van Halloween - een incident waarvan ze vermoedt dat haar vader meer weet dan dat hij toegeeft. Jaren later zijn Stella en haar vrienden betrokken bij een Halloween-grap die verkeerd afloopt. Maar zijn ze echt in de fout gegaan of was het het werk van een wraakzuchtige geest - een vrouwelijke geest die haar enge verhalen gebruikt om te jagen op een groep tieners, wanneer ze beginnen met het onderzoeken van de verdwijning van meerdere kinderen?

  • Vanaf 8 augustus in de bioscoop

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=p8znWwA-q_0

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Chainsaw
3,5
Chainsaw (moderator)
Enorm inwisselbare, maar ook erg sympathieke kinderhorror.

Was niet bekend met de verhalen - die in Amerika een stuk bekender schijnen te zijn - maar deze Scary Stories deed me denken aan de Are You Afraid of the Dark serie, die altijd op zaterdagochtend op RTL4 te zien was. Leuke jeugdhorror, ideaal voor kids die graag willen griezelen, maar nog niet klaar zijn voor het echte werk. Des te vreemder dat de film hier in Nederland voor 16 jaar en ouder lijkt te zijn, de leeftijd 12+ lijkt me juist uitermate geschikt voor deze film. En in de Verenigde Staten is de film wel gewoon PG-13. Het succes van Stranger Things en het oorverdovende gerinkel van de kassa’s bij It heeft ongetwijfeld bijgedragen dat dit project groen licht heeft gekregen.

Het principe van de film doet erg denken aan de welbekende anthology films. Je weet wel, de Creepshows of Tales from the Darksides; een verhaal met daarin kleine verhaaltjes. Alleen zijn het ditmaal geen afzonderlijke verhalen, maar hebben ze allemaal effect op het hoofdverhaal. In dit hoofdverhaal zit wel meteen het grootste probleem van Scary Stories. Waar de kleine verhalen lekker kort en creatief zijn, daar is het overkoepelende verhaal iets dat we al honderden keren hebben gezien. Uiteraard gaan twee hoofdpersonages op onderzoek uit en komen achter allerlei geheimen betreft de boosaardige kracht. Dit vrij vervelende en clichématige tafereel slokt echter veel te veel tijd op, in de tijd dat twee figuren een spookverhaal proberen te ontrafelen hadden we ook nog prima twee of drie leuke kleine verhaaltjes kunnen krijgen. Maar helaas, op die paar leuke verhalen na is Scary Stories eerder een soort The Ring met kids.

Terwijl die kleine verhalen juist sterk zijn. Het concept alleen al; soms zie je van die kleine horror shorts, die zodanig effectief zijn, maar nooit zouden werken als lange speelfilm. Ideaal dus om zulke kleine gegevens een plek te geven als onderdeel van een film als Scary Stories. Neem de dikke geest in de gangen van het ziekenhuis: Een ideale sequentie zonder uitleg, maar puur een effectief, kort en spannend stukje horror. Zelfs als die verhaaltjes an sich voorspelbaar zijn (iets met achtervolgt worden in een maïsveld), het is minder schadelijk omdat het niet lang duurt. Daarnaast doet André Øvredal (van het fantastische Troll Hunter) gelukkig zelden aan monsters in de schaduw, de - vaak vermakelijke - creaties in de film worden gerust in vol ornaat getoond. Was al een beetje bang dat sommige monsters de helft van de tijd puur in de schaduw zouden verblijven, maar het tegendeel is godzijdank waar. Alleen dus erg jammer dat men veel te veel focust op dat ellendige hoofdplot en niet voor meer van die korte verhaaltjes koos.

Overigens wordt er aan het einde op vrij stupide wijze een vervolg gehint. Eerst maar eens kijken hoe de film het doet, maar o wee als men met deze film op de Conjuring tour gaat. Dus niet dat we over enkele jaren drie volledige films hebben met Harold de vogelverschrikker, twee spin-offs met de Jangly Man en een zestal films over één of andere zombie die een teen mist. Sterker nog, wat mij betreft kan de Conjuring juist een voorbeeld nemen aan dit format.

Vooruit, 3,5 sterren.

avatar van DVD-T
3,5
"Twists and turns."

Verrassend leuke tiener horror film. Voor een PG-13, gaat het af en toe erg ver in het tonen van graphic horror. Paar cheape, maar goede schrik effecten. Bakken met sfeer, tijdsbeeld is erg leuk en de verhalen die verteld worden zijn allen erg vermakelijk. Helaas gaat het richting het einde wat mis door erg veel weg te geven en het doet de rest van de film toch wat te niet. Want verder is het gewoon erg leuk allemaal.

avatar van rep_robert
3,5
Soms is het gewoon fijn als een pretentieloze horrorfilm de bioscopen bereikt. Scarie Stories... is zo'n film. Het pretendeert niet de engste film van het jaar te zijn, het valt (nog) niet binnen een universum en het bevat gewoon precies hetgeen wat ik wil:
Het speelt zich af in een dorpje in 1968, het heeft een zomerse vibe en tieners spelen in de hoofdrol.

Je zou zeggen dat tieners in de hoofdrol misschien de film wellicht te soft zou maken. Dit is niet het geval. De film zoekt goed de grens op tussen Een PG-13 en R-rated. Iets dat goed zichtbaar is, aangezien de film hier voor 16 jaar en ouder is.
Tieners handelen over het algemeen veel logischer in horrorfilms en eventuele fouten die zij maken kan je weer wijten aan hun leeftijd. Ze staan minder sceptisch in het leven. Wanneer volwassenen in een soortgelijke film zouden spelen, zou ik het gelijk een stuk minder vinden.

Het verhaal is natuurlijk verder maar zo zo en de film bevat veel horrorclichés. Het is bijvoorbeeld wachten op een bieb scène (al is dat hier de plaatselijke krant) of een ouder persoon die heel veel over de zaak kan vertellen. Soms gaat de film ook wel erg snel en is het gewoon het afstrepen van de ene na de andere angst die werkelijkheid wordt.
Maar toch werkt het allemaal behoorlijk effectief. Ovredal weet hier goed mee te spelen. Ja, er zijn natuurlijk een paar (valse) jump scares. Maar toch weet hij elk spannend moment erg goed uit te buiten. Hij weet de scènes goed uit te rekken en elke keer wanneer je een jump scare verwacht komt deze niet. Tot op het punt dat je het bijna niet meer uithoudt en vervolgens komt deze alsnog.
Niet erg subtiel, maar de spannend bedoelde momenten voelen daadwerkelijk zo aan. Effectiever kan het niet.

De gang in het psychiatrische ziekenhuis, de achtervolging door het maïsveld en de vrouw die haar teen zoekt in het huis van Auggie. Superspannend en dat moment onder het bed. Nagelbijtend en ik denk dat als ik dit vroeger had gezien dat dit hetzelfde effect op me zal hebben als de originele It. Erg herkenbaar en goed voor de herzieningswaarde.

Het eindigt wel een beetje meh. Het voelt niet als een echte afsluiting. Zonder een vervolg zou ik het toch allemaal een beetje minder vinden. Dit had Ovredal en zijn schrijver wel beter kunnen aanpakken.

3,5* voor de creepy monsters en de effectieve spannenxe momenten

avatar van Shinobi
3,0
"Who ordered the chicken?"

Met André Øvredal als regisseur en de medewerking van Guillermo del Toro (scenario en producer) had ik hier eerlijk gezegd meer van verwacht.

Blijkbaar is deze titel gebaseerd op een populaire boekenreeks uit de jaren '80. Het doet mij eerder denken aan series als 'Are You Afraid of the Dark?' en in mindere mate 'Goosebumps'. In deze variant worden er meerdere van die verhaaltjes aan elkaar geregen doordat wat tieners op een boek stuitten die hun angsten laat uitkomen.

De verscheidene verhaaltjes worden op zich leuk uitgewerkt, maar zijn over het algemeen vrij inwisselbaar. 'Scary Stories to Tell in the Dark' moet het dan ook meer hebben van de aardige sfeerschepping, want echt eng of bloederig wordt het helaas nergens. Wat dat betreft zijn er zeker een aantal momenten waar men had kunnen doorpakken, gezien er flink naar gehint wordt. Hierdoor is het geheel weinig memorabel te noemen.

Er wordt onnodig veel tijd uitgetrokken om het gebeuren te ontrafelen. In plaats daarvan had ik graag nog een paar verhaaltjes gezien. Op deze wijze wordt er van alles bijgehaald om maar enigszins plausibel uit de hoek te komen; alsof er niets nieuws meer kan worden verzonnen. Het nietszeggende einde spreekt boekdelen.

Al met al best oké voor een keer, maar als liefhebber blijf je hier wel erg op je honger zitten.

Kleine 3,0 sterren.

avatar van Flat Eric
2,5
Kampvuurverhaaltjes voor de beginnende horror fan.

Omdat het geluid in Pathé Munt altijd zo verschrikkelijk hard staat ben ik niet in slaap gevallen bij deze Horror Light.
Op zichzelf een redelijk onderhoudend verhaal over een boek wat zichzelf schrijft maar het werd toch allemaal niet echt heel eng. Redelijke effecten en sommige verhaaltjes waren nog best spannend en fijn uitgewerkt maar over het geheel genomen toch wel wat tam. Voor de doelgroep is het een prima popcorn-uitje, maar ik heb niks gemist als ik hem niet had gezien.

avatar van jeroentjuhhhhh
3,0
Øvredal had met Trolljegeren (2010) een creatieve genre-hit en volgde dat zes jaar later met de suspenserijke The Autopsy of Jane Doe (2016) overtuigend op. Vanaf dat moment was hij een naam om rekening mee houden; nu op een (nog) commerciëlere route met industrie-gigant Guillermo del Toro belandt. Dat bood mij een zekere hoop, al waren er diverse kleine tekens die mij ervan weerhielden om echt enthousiast te worden.

Met name het feit dat het iets teveel gericht is op jeugdige kijkers en ondanks enkele berichten die dat hier (deels) willen 'ontkrachten', is het niet iets waar ik op terug wil komen. Ik blijf bij dat standpunt. Op de meest essentiële momenten wordt er makkelijk weggesneden naar de volgende scene of is de pay-off on screen relatief veilig; bloedeloos. Met veel focus op het mysterie en het oplossen daarvan - noem het avontuurlijk - en enkele losse segmenten die vooral goed dienen als trailervoer; de grotesque creaties zijn ontzettend effectief in kleine snack-sized stukjes, maar in volwaardige scenes (laat staan een feature film) zijn ze niet dragend genoeg. Het helpt ook niet dat Øvredal, die zich eerder buitengewoon kundig toonde wbt het creëeren van een effectieve spanningsboog, hier vooral plichtmatig de onvermijdelijke 'scare' uitstelt en niet zozeer opbouwt.

Begon mij ook wel een beetje te storen aan een vrij geforceerde genre trope (zo kun je het inmiddels wel noemen), namelijk het tijdsbeeld. Ditmaal de sixties. Ik word graag verbeterd als ik iets over het hoofd zie wat dit betreft, maar wat voegt het effectief toe in dit geval? Kon dit zich niet in de huidige tijd afspelen? Is het meer dan gewoon inspelen op de populariteit van ''throwbacks''? Kon de film niet zonder referenties aan de klassieke Universal monsters en Night of the Living Dead? Vreemde focus ook op Nixon en de Vietnam oorlog. Iedereen met een beetje historische kennis binnen dit genre weet hoe belangrijk oorlogen en wereldwijde spanningen zijn voor het genre en hoe de thematieken binnen de films meebewegen met de angsten die op dat moment regeren. Maar hier is dat geenszins het geval? Ook de Mexicaanse jongen die zijn dienstplicht ontloopt (de reden voor die hele insteek) krijgt een verhaal waarin zijn angst niet eens gebonden is aan zijn onvermijdelijke inzet in een zeer vuile oorlog. Het is een 'campfire story' die hem dwars zit... ?

Wellicht kijk ik het uiteindelijk wat streng en zit het mij ergens toch dwars dat zo'n regisseur nu ook slachtoffer wordt van goedkoop effectbejag voor het grote publiek maken. Maar mijn weakspot voor dit soort verhaaltjes en de -zij het tijdelijk- visueel interessante macabere creaties maken het nog zeker genietbaar.

avatar van Shadowed
3,0
Wel leuk.

Uiteindelijk wel een beetje de horrorfilm geworden die ik ervan had verwacht. Verwacht dan ook geen doodenge horrorfilm a la Wan, maar een horror die meer op tieners richt met wel een paar lekker sfeervolle fantasy/horror momenten.

Acteerwerk is niet bepaald hoogstaand, maar dat maakt ook niet heel veel uit. Øvredal is ondertussen wel een redelijke naam geworden in de horrorbusiness, alleen heeft hij nog geen meesterwerken afgeleverd. En hiermee lijkt hij ook geen schot te gooien naar een grotere naam.

Desondanks is het verhaal leuk bedacht en prima uitgewerkt. Het tempo ligt best hoog en de inleiding is niet al te lang. Alhoewel er van spanningsopbouw niet veel sprake is en vaak te chaotisch wordt opgebouwd, blijft het wel vermakelijk.

Een aantal spannende horrormomenten, dat wel. De CGI is niet altijd even knap, maar je ziet wel dat er ergens redelijk budget in is gegaan. Camerawerk is soms wel knap, maar er wordt te weinig knaps mee gedaan om echt op te vallen uiteindelijk.

Interessante settings soms, maar in het algemeen breekt er niet altijd even veel sfeer door. Veel is ook wel te voorspellen, behalve dat de kinderen dood blijven, alhoewel met een open einde. Voor de rest is dit meer doorsnee horrorvoer dat voor TV later weleens leuk is.

Geen slechte horror, maar wel 1 met een interessant concept waar geen maximale spanning uitgehaald is. Jammer dat dit ook PG-13 is gebleven, en niet dat sprongetje naar R heeft gemaakt.

avatar van Onderhond
3,5
Leuk.

Øvredal blijft het wat mij betreft goed doen, al mis ik wel steeds dat béétje extra wat tot een echt meesterwerk zou kunnen leiden. Hier leunt hij duidelijk meer aan bij het werk van del Toro, zeker wanneer je kijkt naar de creature designs, maar zo goed als het werk van de producer wordt het niet.

Jaren 60, een groepje jongeren, een haunted house waar een luguber verhaal uit het verleden schuilt. Het zijn bekende elementen van een setup die wijzen op een horror voor iets jeudidgere kijkers. Dat is het op zich ook. Hoewel erg best wat heftige scenes inzitten is de echte gore beperkt en is het toch vooral een film die op spanning teert.

Behalve dan wat creepy en weirde creature designs. Die springen er echt wel uit en maken het een stuk beter. Ziet er verder ook allemaal erg goed uit, enkel die insecten op de vogelverschrikkers vond ik wat te cheesy, had zonder ook evenveel impact gehad. Maar je merkt wel dat dit een film is die met een aardig budget gemaakt is.

Het resultaat is een erg solide en vermakelijke horror film, die wat extra peper mist om nog hoger te scoren. Maar vervelen deed het zeker niet. Vind het in ieder geval niet erg dat z'n volgende ook nog dit jaar komt.

3.5*

Gast
geplaatst: vandaag om 06:22 uur

geplaatst: vandaag om 06:22 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.