The Autopsy of Jane Doe (2016)

Wat een heerlijke film. Zeer sfeervol. Met een uitstekende soundtrack.

Ik denk dat ik er iets teveel van verwacht had. Het was zeer zeker geen slechte film maar ik vind films die constant op 1 plek blijven nooit zo geweldig. Er waren maar 2 hoofdpersonages (nou ja 3) en dat maakte het een kleine film. Hij was absoluut heel spannend en soms best wel goor. Voor mij had alleen het verhaal nog iets uitgebreider mogen zijn.

Het meisje zonder naam

The Autopsy of Jane Doe die net aan het einde van 2016 uitkwam werd door verschillende bronnen genoemd als de engste film van 2016. Nu hoor ik dit tegenwoordig wel vaker waardoor ik hier inmiddels niet gevoelig meer voor ben, en ook in het geval van deze titel valt het voor de doorgewinterde horrorfans allemaal wel mee.

Hoewel dit best wel eens serieus kanshebber van engste film van 2016 zou kunnen zijn voor mij persoonlijk, komt dat ook gewoon vanwege het feit dat ik dit jaar niet bijster veel sterke horrors de reveu heb zien passeren. De enige serieuze concurrent die ik dit jaar gezien heb is The Conjuring 2. In ieder geval is deze autopsie van mevrouw Jane minimaal van een gelijk niveau en ook al veel beter dan de zogenaamd beste Amerikaanse horrorfilm van de afgelopen 20 jaar (Don't breathe).

Deze titel heeft pakweg 3 hele sterke punten wat allereerst de sterke cast en het goede acteerwerk is inclusief de vertolking van het lijk door Olwen Catherine Kelly, want dit gaf mij echt de kriebels! Eveneens heel sterk is de onheilspellende en spannende opbouw, en tot slot is het verhaal achter het lijk een van de creatiefste en meest originele vondsten die dit genre ooit gekend heeft.. Minder vond ik een enkele keer de wat goedkoop ogende effecten, een aantal voorspelbare schrikmomenten en plottwists Ik word zo moe van die scene's waarbij de lover wordt aangezien voor een demonische verschijning, of geest oid en een film die tegen het einde toe wel een heel stuk minder eng te noemen is.

Gelukkig wordt er dan wel weer heel sterk afgesloten, en wat ik daarbij overigens heel positief vond is dat er ook nog genoeg te raden viel over hoe de vork nu precies in de steel zit. Ik zelf persoonlijk zou nu ook niet negatief tegenover een vervolg staan wat dieper ingaat op het verleden van onze Jane Doe, al zou dit wel een stuk van de mysterie wegnemen. Een 4,0* geven vind ik net wat te hoog, maar zie mijn beoordeling maar als een vette 3,75*.

3,5*

Eindelijk weer is wat anders. Was zeker spannend, het verhaal had zoals eerder gezegd wat uitgebreider gemogen.

"The Autopsy of Jane Doe", een film waar we eerst niet al te hoge verwachtingen van hadden. Naarmate deze film vorderde kreeg hij ons meer in de greep van het verhaal. Uiteindelijk na de slotscène en afsluiting van de film, kwamen we tot de conclusie dat het inderdaad een prima film was geweest en dat we onze tijd niet verknoeid hadden.

Nog even over de stelling dat deze film de engste van 2016 is geweest.

Daarover hebben we onze twijfels een beetje. Er waren meerdere griezelfilms die elkaar naar de kroon staken. Maar voor sommige mensen zal deze wel bij de top horen.

Wij willen ons daar nog even over beraden voor we hierover een oordeel durven te geven.

Vermakelijke en sfeervolle Horrorprent, die toch iets boven de gemiddelde film uit het genre uitsteekt. Het verhaal is leuk bedacht, en is prima uitgevoerd. Mijn verwachtingen waren van tevoren niet al te hoog, maar wat ik kreeg voorgeschoteld bleek uiteindelijk een onderhoudende Horror op alle fronten. 3,5 Ster.

Alle wat Don't Breathe beweert namelijk most terrifying movie of the year,,,dat gaat wat mij betreft geheel naar deze film.
Al is de laatst genoemde ook erg sterk .

Het is een ijzersterke horror film.
De schrikmomenten werken.het geeft je een unheimisch gevoel.
En het creëert een spanningsboog die hij niet meer los laat.

Eng,bovennatuurlijk,hekserig en buitengewoon sterk.
Een van de beste horror films die 2016 te bieden had.

dikke voldoende .

The Autopsy of Jane Doe

Ja, eindelijk. Een film waarvan ik kan zeggen dat hij leuker is dan dat ik verwacht had. The Autopsy of Jane Doe brengt iets nieuws, iets moois met een laagje thriller wat je toch wel wegzet tot het kijken naar een film waarvan (zelfs ik) ook de rillingen naar boven tevoorschijn komen, en dat heb ik niet snel. Qua schrikmomenten valt de film wel mee, ik schrik niet meer zoveel, dat komt vooral omdat ik al een paar films heb gekeken die mij echt heb doen schrikken en misschien ook wel omdat ik dit soort films te vaak kijk dat ik eigenlijk de clichématige scenes er te makkelijk uit kan plukken, ook al is dat totaal niet moeilijk meer tegenwoordig.

Ik vond The Autopsy of Jane Doe weer eens iets verfrissends. Heb persoonlijk nog nooit een film gezien waarbij een lijkschouwer aan de gang ga. Je hebt wel series als Bones - TvMeter.nl of die reguliere NCIS / CSI maar echt een film.. Nee, daar heb ik nog niet veel van gezien. Eigenlijk helemaal niks. En ik denk dat die verfrissing juist heeft geleid tot een plezierige waarneming van The Autopsy of Jane Doe.

Ondanks mijn lovende woorden kenden de film best grote clichés. Voorbeeld: Austin slaat een gat in de deur, ze kunnen er niet meer uit. Wanneer de twee iets horen en ze willen gaan kijken (want nieuwsgierige aapjes waren het wel) komt er (als schrik moment) een lijk voor de deur, die zijn mond vast gesnoerd heeft. Ja, echt schrikken deed je het er niet echt bepaald van want dat zag je al totaal aankomen, daar is dan wel misschien helemaal niets nieuws aan, zo kan ik bij alle horror films wel een totale kopie verzinnen van de echte schrik-klassiekers.

The Autopsy of Jane Doe is heerlijk duister. Buiten het feit dat het mortuarium onder hun huis zit kent deze ook ontiegelijk veel gangen, waarbij er een met een donker tintje toch wel wat spanning’s gevoelens in je onderbuik naar boven krijgen. Wat ik dan wel erg fijn vond wat André Øvredal goed had gedaan was dat je continu een verwachting tot een schrik had. Tommy of Austin kom dicht bij het lijk van de dame, ik verwachtte elk moment wel dat de ogen begonnen te knipperen of iets in die richting wat achteraf gewoon totaal niet gebeurde. Toch fijn, als je kameraad in de verzorging zit, zo kwam ik ook achter het Jane Doe verhaal. Jane Doe (en John Doe) zijn ‘pantoniemen’, zo aangeduid op Wikipedia, wat er eigenlijk voor staat dat het een lijk (lichaam) is dat niet geïdentificeerd is. Zo was deze Jane Doe natuurlijk ook niet geïdentificeerd.

Qua verhaal zat de film helemaal snor. De politie rukken uit op een melding (volgens mij) wat leid tot een lijk in de kelder. Deze lijk word naar het mortuarium van Tommy en Austin gebracht die autopsie op de Jane Doe moeten plegen. Wanneer ze eerst een prima introductie hebben geplaatst is het vrijwel tijd voor de film om echt te beginnen. Wanneer Tommy de Jane Doe opensnijd om autopsie er op uit te gaan voeren beginnen er rare dingen. De radio blijft verspringen, lampen knipperen en ze horen aparte geluiden. Eenmaal begonnen lijkt het erop dat ze een soort verkrachting heeft meegemaakt, waarbij weg rennen (kruipen) niet meer kon aangezien bij alle vier de hoofdpunten gebroken waren. Wanneer het verder begon te spoken in het mortuarium, koelceldeuren openen automatisch en noem zo maar op proberen Tommy en Austin te vluchten en achter de waarheid te komen.

Ze hadden in de tussentijd al wat weg gehaald van de Jane Doe, er kwam zomaar een vlieg uit haar neus en ze had een soort zakje (was gewoon een lap stof) wat eigenlijk de waarheid vertelde. Wanneer de twee verder gaan met de autopsie komt Tommy doormiddel van het lapje stof achter de waarheid van de Jane Doe, het is namelijk helemaal geen lichaam wat pas geleden dood zou gaan maar, het was een oud lichaam uit de jaren 1600 en dit was een heks. Tommy geeft zich over om Austin te laten leven maar goed, dat was natuurlijk niet goed gegaan en ook Austin gaat dood. Dit was op een best lullige manier gebeurd. Austin hoorde iemand via het noodluik schreeuwen, wat veel leek op de politie agent. Wanneer Austin dacht te ontkomen kwam hij er langzamerhand achter dat het de heks was die schreeuwde en hij kwam tot val.

Hun autopsie liet bijvoorbeeld bepaalde wonden zien, hersencellen die gewoon nog bewogen en andere rare activiteiten waarvan de waarheid steeds vaker naar boven kwam. Toen het gezicht begon te veranderen naar het origineel wist je al bijna hoe laat het was. Het lichaam deed vrij weinig, het lag er meer en deels gewoon maar het waren eerder de anderen om haar heen wat iets deden. Zelf liet ze het stroom er af gaan en noem zo maar verder.

Over het algemeen is het dus eigenlijk gewoon een film die je mee neemt naar de hekserij maar, het was wel een toffe film. En oja, de Jane Doe had twee mooie bergen, dat moet ik er wel eerlijk bij zeggen natuurlijk. The Autopsy of Jane Doe is voor mij echt een totaal nieuw concept maar, het blijft altijd tof om zo nieuwe dingen te zien. Het concept was prima uitgewerkt en ondanks de weinige schrikmomenten was de film prima om naar te kijken (al zeg ik het zelf). Zeker voor mij de horror-topper van het jaar 2016 tot nu toe, heerlijk!

4.0*

Dit is een film van - zoals Gabber Piet zou zeggen - hakkuh en zaguh. De in detail getoonde lijkschouwing op een onbekende jonge vrouw stelt lijkschouwers Tommy en Austin [vader en zoon] voor raadsels. Naarmate de bizarre vondsten zich opstapelen, gebeuren er ook vreemde dingen in het mortuarium. Wanneer Tommy en Austin door de combinatie van een storm en onverklaarbare storingen opgesloten komen te zitten, is er geen ontsnappen meer mogelijk... de vraag is alleen nog waaraan ze moeten ontsnappen.
Met Brian Cox en Emile Hirsch heeft deze horrorfilm een bijzonder sterke cast. Regisseur Ovredal [hoe ze je zo'n diagonaal streepje door de O?] gebruikt een sobere, effectieve cameravoering waardoor de film vooral in het eerste deel regelmatig voor kippenvelmomenten zorgt. Het tweede deel is wat conventioneler en er zit in ieder geval één ongeloofwaardige twist in - de dood van Austins vriendin Emma - maar het leidt allemaal naar een goede uitgewerkte, intelligente en bevredigende finale.
Niet voor mensen met zwakke magen, dat zal geen verrassing zijn, maar wie van onderhuidse spanning houdt krijgt waar voor zijn geld.

Spannende film met best wat gore, al wordt het nooit nagelbijtend eng. De setting wordt slim gebruikt en de langzame opbouw werkt prima. De film vliegt nergens echt uit de bocht, iets dat bij zo'n verhaal wel op de loer ligt, en de cast is goed (met name Cox).

Tussen de vele zwakke horrorfilms die uitgebracht worden door is dit een van de betere.

"They're not supposed to bleed like that. Right?"

'Trolljegeren' vond ik niet zo geslaagd, maar met deze titel weet André Øvredal zijn stempel zeker te drukken.

De opzet van een autopsie om achter de doodsoorzaak van een onbekende vrouw die onder mysterieuze omstandigheden is gevonden lijkt simpel, maar de zorgvuldige ontvouwing werpt zijn vruchten af. Hoe meer - onverklaarbare - zaken er namelijk ontleed worden, des te spannender wordt de film.

Dat is vooral te danken aan de samenwerking tussen Brian Cox en Emile Hirsch die als vader en zoon, maar bovenal als lijkschouwer geloofwaardig overkomen. Doordat elke stap voorzien wordt van hun commentaar ga je als kijker ook beredeneren hoe de verscheidene puzzelstukjes in elkaar behoren te vallen. Daarbij helpt het dat Olwen Catherine Kelly als lijk iets onheilspellend heeft.

'The Autopsy of Jane Doe' leunt op de beklijvende sfeerschepping; er wordt knap gebruik gemaakt van één ruimte, degelijk acteerwerk en spanning. De kracht van de suggestie blijft overheersen, met name door het gebruik van geluid. Hierdoor blijf je op je hoede, zonder dat je wordt overrompeld door overbodige jump scares.

Al met al een solide horror waarvan er deze dagen helaas te weinig worden gemaakt. Graag meer van dit Øvredal.

3,5 Sterren.

Aardige horrorfilm en ziet er degelijk gemaakt uit.

Het verhaal was wat mager en bij momenten traag, dat de spanning er soms uithaalt.

In een huis heeft een ware slachtpartij plaatsgevonden. De politie treft er ook het schijnbaar intacte lijk van een jonge vrouw aan. Uit een onderzoek blijkt dat er geen sprake was van een inbraak, maar dat de slachtoffers tevergeefs geprobeerd hebben de woning te ontvluchten. Een vader en zijn zoon worden belast met de lijkschouwing van het lichaam van de jonge vrouw. Ondanks het feit dat er geen uitwendige sporen zijn komen ze tot een verrassing te staan wanneer ze verder speuren: de dame zou een gewelddadige rituele dood gestorven zijn. Maar dan beginnen er in het mortuarium een aantal onverklaarbare fenomenen plaats te grijpen en moeten de twee uiteindelijk vechten voor hun leven.

Het plot beloofde veel goeds maar uiteindelijk was ik toch wat ontgoocheld. De angstsfeer bereikt voor mij hoogstens de middelmaat. De versie die ik zag duurde ook slechts 86 minuten. Toch kaapte de film vijf mooie prijzen weg en zie ik dat hij bij veel users in de smaak valt. Ik heb de prent twee keer bekeken omdat ik de eerste keer de neiging had van in te dommelen. Ik heb derhalve de moeite gedaan om hem nog een tweede kans te geven. De schrikeffecten vond ik echter niet zo effectief en ik kon mij niet volledig inleven in het verhaal. Misschien ligt het aan mij, ik bekijk al meer dan vijftig jaar horrorfilms en het is moeilijk om nog eens aangenaam verrast te worden. De personages en het scenario lieten bij mij geen grote indruk na en ook de plotwending op het einde zal mij niet bijblijven. Doorsnee horror, die probeert origineel te zijn maar toch zijn doel een beetje mist.

Sluit mij een beetje aan bij mijn voorganger.

De uitleg op het einde houdt weinig steek en was geen prioriteit voor de schrijvers. Ga niet naar de film kijken als je een solide verklaring wil voor de gebeurtenissen.

De schrikmomenten zijn weinig effectief doordat ze te lang worden opgebouwd. Het is traag, het geluid valt weg... Dan weet je dat het bijna zover is.

Het eerste deel van de film zit goed in elkaar en de onheilspellende gebeurtenissen volgen elkaar snel op. Het tweede deel is iets trager en er wordt meer rond de pot gedraaid. Om dan nog te ontkennen wat er gaande is (door de vader dan), vond ik een beetje vreemd. Ook werd het wat saai op de duur doordat alles zich afspeelt in dezelfde omgeving en de beste schrikmomenten waren opgebruikt. De laatste 10 minuten zijn wel nog spannend maar leveren geen bevredigend einde op.

Kleine 3* voor het goeie, eerste deel.

krappe 3,5 ster. Prima vermakelijk maar weinig diepgang en heel veel cliches.

leuk om te kijken maar geen must.

Daarna Hush gezien. Dat is dus verschrikkelijk in mijn ogen.

Voor mij persoonlijk, een zeer aangename verrassing!

heftige film goed verhaal

div schrikmomentjes en spannend tot aan het einde.

voor de liefhebbers van dit genre echte aanrader

Heerlijke film in een creepy sfeer.

Aantal goede schrik momenten en een origineel verhaal

Ik vond hem minder goed dan anderen, average.

Film begint veel belovend, creepy sfeertje. Op het moment dat jane doe binnenkomt word het wat saai.... alle 'enge elementen' hadden ze veeeeel verder uit moeten pakken en meer horror moeten maken, nu was het allemaal een beetje oppervlakkig en vond ik het meer thriller neigen dan horror. Uiteindelijk had ik gewoon meer verwacht omdat ik in het begin echt dacht jaaaah dit word eng, helaas.

de sfeer is goed acteerwerk is goed , Brian Cox is goed gecast als lijkschouwer .en zijn zoon doet het naar behoren

Het verhaal is veelbelovend en misterieus alleen de creepy sfeer van een mortuarium hadden wat beter gekund , achteraf had ik toch het gevoel dat hier meer uit gehaald had kunnen worden .

Ook blijven een aantal vragen onbeantwoord aan het eind .

Al met al toch een goede film met een prima trage opbouw en een redelijk eind .

Goede thriller /horror film en door het gebruik van een ruimte als setting zeer origineel.

Eigenlijk kent deze film geen enkel minpunt of je moet ze zoeken.

Deze spannende horrorfilm wordt goed opgebouwd en kent een sterke sfeer. De autopsie is erg luguber en creepy en dat belletje aan de enkel was goed gevonden. Daar kon wel meer uit gehaald worden. Daarna beginnen er vreemde dingen te gebeuren in het mortuarium, maar dat gaat jammer genoeg ook samen met de nodige clichés die zeker op het einde storend worden. Brian Cox en Emile Hirsch als vader en zoon lijkschouwer zijn genietbaar, maar wat ook de aandacht trekt is dat het lijk van Jane Doe ook door een actrice vertolkt wordt. Helemaal niet mis... ergens tussen 3 en 3,5*

Lekkere kort durende (circa 80 minuten) mysterieuze, sfeervolle, boeiende en spannende Horror film die me eigenlijk vanaf de eerste minuut in de ban had. Het is alleen jammer dat de ontknoping van het herhaal een afknapper is en misschien ook wat aan de flauwe kant is.

In dit eenvoudige verhaal draait het om de twee lijkschouwers van het 20e eeuw familiebedrijf "Tilden Morgue & Crematorium", te vader Tommy (gespeeld door Brian Cox) en zoon Austin (Emile Hirsch), die laat op een avond een autopsie moeten gaan uitvoeren op een dode puntgave onbekende vrouw (oftewel een Jane Doe, die gespeeld werd door Olwen Catherine Kelly), die afgeleverd wordt door Sheriff Burke (gespeeld door Michael McElhatton). Deze staat onder druk en daarom moeten Tommy en Austin al op dezelfde avond de doodsoorzaak zien te vinden, zodat hij de volgende ochtend een volledige verklaring naar de pers kan afleggen. Voor de zeer ervaren Tommy en zijn in de leer zijnde zoon Austin, lijkt dit een appeltje-eitje, maar zodra ze beginnen aan de autopsie, ontdekken ze vreemde dingen in het lichaam van de onbekende vrouw en op een gegeven moment als buiten een storm begint te razen, gebeuren er zelfs bovennatuurlijke gebeurtenissen in het mortuarium.

De eerste helft van het verhaal is lekker mysterieus en weet te boeien en daarbij wordt ook het opensnijden van Jane Doe fraai in beeld gebracht en tevens wordt er gewerkt aan de spanningsopbouw (o.a. door wat men aantreft in het lichaam en ook doordat de radio een eigen wil heeft en er buiten een storm begint te razen), die in de tweede helt van het verhaal volledig tot zijn recht komt. Vanaf de tweede helft (na circa 45 minuten) draait het namelijk vooral om de Horror en de bovennatuurlijke gebeurtenissen in het mortuarium en dat was lekker creepy en spannend (o.a. het belletje op een dood lichaam).

Helaas komt het daarbij op het einde wel niet tot een climax maar eigenlijk tot een afknapper, want de ontknoping vond ik maar flauw, omdat we namelijk te maken hebben met een gedode heks uit de 17e eeuw, die wraak neemt op iedereen die haar iets aandoet, zoals de twee lijkschouwers die de autopsie uitvoeren op haar lichaam en haar opensnijden en haar dus iets aandoen. De verklaring die daarvoor gegeven wordt was opzicht wel logisch (zeker m.b.t. wat men allemaal vond in het lichaam en wat men haar allemaal heeft aangedaan) en helder, maar ik had eigenlijk gehoopt op een ander soort einde (bijvoorbeeld dat Jane Doe nog zou opstaan zoals de andere lijken in het crematorium, wat dus wel niet het geval is). Gezien het einde, zal het me niet verbazen als er nog een vervolg zal komen.

De cast in deze film is eigenlijk beperkt tot een handje vol acteurs en actrices die het wel gewoon goed doen en zeker de twee hoofdrolspelers Brian Cox (in de rol van hoofdlijkschouwer Tommy) en Emile Hirsch (in de rol van de bij de vader in de leer zijnde lijkschouwer Austin) en bestaat verder uit de al eerder genoemde personen nog uit Ophelia Lovibond (in de rol van Emma, die de vriendin is van Austin en waar Austin mee wilde uitgaan, totdat het dode lichaam van de onbekende vrouw werd binnengebracht). Zowel zij als Michael McElhatton (in de rol van sheriff Sheriff Burke, die als eerste te maken krijgt met de dode onbekende vrouw) hebben maar een klein rol in het verhaal.

Al met al is dit gewoon een lekkere mysterieuze, sfeervolle, boeiende en spannende Horror film, die zich ook lekker wegkijkt, maar vanwege de ontknoping op het einde kan ik deze film helaas niet meer geven dan 3,5*.

Goede film! Ik was aangenaam verrast. De spanningsopbouw is perfect. Niet snel maar langzaam steeds een stukje enger. Goede soundtrack ook! De sfeer van het gebouw draagt bij aan de spanning maar ook de prima acteurs. Ook...of vooral Jane Doe. Het is lang geleden dat ik een knappe naakte vrouw zo eng vond Meestal heb ik daar geen moeite mee

Toch is het niet een topfilm. De verklaring van het verhaal komt een beetje te makkelijk. De twist dat zijn vriendin Emma aanwezig was vond ik ook een beetje voorspelbaar. Dat het de kat was in de ventilatieschacht zag je ook wel aankomen...iets te goedkoop.

Maar zeker geen slechte film!

Fijn weerzien met Øvredal.

In Trolljegeren liet hij al zien een regisseur te zijn met potentie, in deze The Autopsy of Jane Doe weet hij die potentie nog iets meer om te zetten in kwaliteit. Nog steeds is het niet perfect, daarvoor gaat er iets teveel fout in het tweede deel, maar de stijgende lijn is merkbaar.

De film weet vooral veel sfeer te puren uit de setting, die opvallend beter benut wordt dan in I Am Not a Serial Killer. Het is niet zo grafisch en kil als in Nacho Cerda's Aftermath, maar het komt soms aardig in de buurt. Vooral sterk hoe het enerzijds toch erg kil en zakelijk is, terwijl de setting en personages net gezellig en likeable zijn.

Wanneer het Jane Doe personage binnengerold komt (leuke credit voor Olwen Catherine Kelly) begint Øvredal met het mysterie op te bouwen. Dat lukt best goed en hoewel de film toch al relatief snel naar een bepaalde richting begint te trekken blijft de juiste verklaring redelijk lang verborgen. Uiteindelijk valt het ook niet tegen, al is het nu ook weer geen geweldige twist of een echt "wtf" moment.

Jammer is vooral dat tijdens het tweede deel van de film Øvredal te vaak vervalt is saaiere horror clichés. De lijken die tot leven komen zijn wat aan de flauwe kant, scenes zoals door het sleutelgat kijken tot er plots iemand knal voorstaat zijn wat uitgekauwd en zo zijn er wel meer momenten die teveel by the book aanvoelen. Ik ben niet eens zozeer tegen jump scares, maar dan moeten ze qua timing en presentatie wel goed uitgevoerd worden, da's hier niet zo het geval.

Visueel is het wel de moeite, de gore is erg krachtig en functioneel, de setting mooi belicht en sfeervol. De muziek draagt ook af en toe een steentje bij (al is het wel apart dat 17e eeuwse heksen met de radio kunnen spelen, laat staan het concept radio uberhaupt begrijpen)) en op het acteerwerk valt ook weinig tot niks aan te merken. Behalve dan misschien het optreden van Lovibond, maar dat kan ook aan de nutteloosheid van haar rol gelegen hebben.

Fijn filmpje. Duurt niet te lang, kent een erg krachtige opbouw, verliest wat van z'n pluimen tijdens het tweede deel maar weet nog steeds waardig af te sluiten. Hoewel een vervolg mogelijk is lijkt me dat niet echt aan de orde, hopelijk beseft Øvredal dat ook en timmert hij verder aan een boeiende carriere.

3.5*

Hele toffe film! Van begin tot het einde zat ik er midden in.. Setting is goed, de acteurs zijn goed en de muziek is perfect!

Lang gewacht op de film. Expres geen trailer bekeken ( tenminste van wat ik me herinner) dus ik was zeer benieuwd.

Helaas toch lichtjes tegengevallen Ik denk en vind dat de film iets te overgewaardeerd word en daarom ook de behoorlijk hoge rating dat hij mij ietsjes tegen viel.
Maar absoluut geen slechte film.

Het was zeker een heerlijke film om te zien en heb me ook goed vermaakt.
De gehele film is er een fantastische beklemmende en spannende sfeer aanwezig. Vanaf de scene wanneer de radio raar begon te doen werd het allemaal behoorlijk creepy en dit wist het zeker goed vast te houden tot het eind. De setting was ook uitstekend gedaan, een aantal scene's waarbij je de donkere gangen van het gebouw te zien kreeg zagen er uitstekend uit.
Het acteerwerk was ook heel erg sterk terwijl er eigenlijk grotendeels van de film maar 2 acteurs te zien zijn.
Zeker is de film ook echt spannend te noemen, er zitten dan ook echt een paar hele goede rete spannende scene's tussen waarbij je af en toe zeker op het puntje van je stoel zit.
Het verhaal was opzich ook prima en goed mysterieus al moet ik wel zeggen dat ik eigenlijk al na 20 minuten dacht dat het iets met vampiers of heksen of iets dergelijks te maken had en ja, dit was dus uiteindelijk ook zo. Dit vond ik dan nog niet zo heel slecht maar dan het einde, HET EINDE .
Waaaaarommmm?

Echt tegen het eind aan wanneer alles duidelijk is van hoe en wat etc. verwacht je echt op een knallend en spannend eind en dat het even goed los gaat maar dan is de film opeens afgelopen en vond ik persoonlijk een beetje afgeraffeld aanvoelen. Ik had juist dan zo graag meer willen zien. Maakt niet uit wat maar hetgeen wat ik zag op het eind was echt voor mij zo'n vreselijk grote teleurstelling. Ik dacht precies hetzelfde wat Theunissen al zei: ik had ook echt gehoopt en ook wel verwacht dat uiteindelijk Jane Doe nog zou opstaan/ tot leven kwam. maar helaas.
Het leek er letterlijk gewoon op alsof ze geen tijd meer hadden om nog even een gaaf eind eraan te plakken. Het stopte gewoon te snel.

Ik zou de film echt een dikke 3,5* geven maar helaas door het einde moet ik er toch een 3,0* van maken. Wel een hele grote 3,0* wat de film is absoluut wel spannend en zeker niet slecht.

Persoonlijk vind ik de film iets overgewaardeerd.

Dikke 3,0*

Een van de betere horrorfilms, goed verhaal mooie soundtrack

Deze eens bekeken en vond het nog een verrassende film. Ik wist niet echt wat te verwachten, maar de film boeide me van begin tot einde. De cast deed het prima en de film zag er goed uit. Het verhaal vond ik goed gevonden en het einde was ook prima.

Een aanrader!

Ik zou deze film zoveel beter gevonden hebben moesten de "bovennatuurlijke voorvallen" niet voorvallen. Het ontleden van Jane Doe, met al zijn merkwaardige onmogelijkheden, is op zich spannend en intrigerend genoeg.