Matewan (1987)

Docudrama-achtig verslag van de gebeurtenissen die leidden tot het "bloedbad van Matewan" in mei 1920. Regisseur Sayles neemt de vrijheid om het drama hier en daar enigszins aan te dikken, maar daardoor slaagt hij er wel in om de spanning van lieverlee te laten oplopen. Gave rol van de als altijd onverstoorbaar ogende Chris Cooper als vakbondsman.

Meer dan de moeite waard.

Een vakkundig gemaakt, authentiek overkomend (al zal er best wat gemanipuleerd zijn), meeslepend, krachtig en tegelijk bedachtzaam verhaal over de mijnwerkersonrust in het jaar 1921 in het centrum van de Amerikaanse mijnstreek. Een film ook over de relatie tussen religie, vakbond, socialisme en communisme, die werkelijk schitterend gefotografeerd was. Een van de hoofdpersonen, een 14-jarige jongen die in de kerk preekte, werd wat al te volwassen geportretteerd.

Ja. Zeker een sterke film.

Hoewel je De Internationale soms iets té nadrukkelijk op de achtergrond hoort klinken.

Edoch, een beetje overlooked hier en in de filmbuffwereld.

Reconstructie van de gebeurtenissen die in 1920 leidden tot The Coal Mining Massacre bij Matewan, waarbij 10 doden vielen. Chris Cooper speelt Joe Kenehan, een vakbondsman die probeert mijnwerkers in West-Virginia te verenigen in de hoop zo de erbarmelijke werkomstandigheden en het extreem lage loon te bestrijden. De werkgevers schuwen echter geen enkel middel om de mijnwerkers op de knieën te krijgen. Dat begint met het inzetten van een groep stakingsbrekers, bestaande uit zwarte arbeiders en immigranten. Wanneer die zich aansluiten bij hun collega's, gaan de bazen over tot dreiging met geweld en andere vormen van intimidatie.

John Sayles regisseerde en schreef het scenario en levert een film op die op alle punten verzorgd is: sterk gecast, met goede karakteriseringen en veel aandacht voor historisch detail. Het resultaat is een boeiende, vaak spannende film over een onderwerp dat in andere handen wellicht teveel was vervallen in gepraat. Een waardige verfilming van een zwarte pagina uit de Amerikaanse geschiedenis. Zeer de moeite waard.

Goeie film waarin een vakbondsactivist de mijnwerkers zover krijgt om zich aan te sluiten bij de vakbond. De film speelt zich af in een mijnersstadje in West-Virginia in 1920. Het locatiewerk en de hele aankleding zijn in die hoedanigheid uitstekend. Ook de gemeenschap waarin de film zich afspeelt is goed neergezet (ook dankzij de prima casting). Qua verhaal blijft het wat te veel in rondjes draaien.

Een sterk en spannend drama met een goede rolbezetting van o.a. Chris Cooper en James Earl Jones. Jammer dat deze film maar zo weinig stemmen heeft, want deze kwaliteitsproductie verdiend toch wel meer naamsbekendheid.

Het begint nog wat traag, maar langzaam maar zeker weet Matewan steeds meer te boeien. En uiteindelijk heb ik best genoten van deze film, over een stukje schaamtevolle Amerikaanse geschiedenis. Stakende mijnwerkers in West Virginia worden door de mijnbazen en vooral door de ingehuurde 'detective agency' Baldwin-Felts (een ordinaire club criminelen die hopelijk branden in de hel) dwarsgezeten, geïntimideerd en met steeds bruter geweld tegengewerkt. Het ziet er overtuigend uit met prima acteerwerk, waar tot mijn verbazing ook een jonge Will Oldham rondloopt. De film werkt gestaag toe naar de onvermijdelijke gewelddadige confrontatie met uiteindelijk tien doden tot gevolg, maar ook voor die tijd werkte het grimmige sfeertje en de sociale boodschap voor mij wel. Een ruime voldoende voor dit puik gemaakte sociale drama.

John Sayles is een fantastische filmmaker , hij stelt zelden teleur en gegarandeerd ook hier niet . Het verhaal wordt in deze film op een rustige en effectieve manier verteld , met naar het einde toe een beetje actie . De film duurt vrij lang en er gebeurt niet echt veel , en toch voelt geen enkele scène geforceerd , sentimenteel of overbodig aan .

Wat mij betreft een geslaagde mix tussen Heaven’s Gate (1980) en het werk van Ken Loach . Een hoge beoordeling op IMDB ( op dit moment 7.9 ) is meer dan verdiend ...