Green Book (2018)

Ik vond het echt een vermakelijke film, heb gelachen en een leuk avondje bioscoop gehad maar oscarwaardig is hij zeker niet daarvoor is het inderdaad allemaal net iets te simplistisch. Maar dat vond ik bijv ook bij 12 years a slave die vond ik ook niet zo boeiend maar het lijkt inderdaad dat zodra de racisme kaart wordt gespeeld de oscarbeeldjes je direct rond de oren vliegen, maar daarom moet je de Oscars ook niet serieus nemen, dat doe ik lange tijd al niet meer. Oscars zijn toch allang niet meer objectief.

Ik kan me dus wel deels vinden in je review maar geef hem toch een hogere score, gewoon omdat ik me prima heb vermaakt.

Mooie film met fijne muziek en geweldige acteurs. Dit soort films mogen ze van mij oneindig blijven maken. Ik had de hele film lang geen irritaties. In tegenstelling tot de film Three Billboards Outside Ebbing, Missouri (2017). Een film die iets van 18 prijzen heeft gewonnen. Terwijl het enige wat ik gezien heb is een vervelende krampachtige film over een vrouw die om aandacht vraagt bij de lokale politie omtrent haar vermoorde dochter. Ja, ook aan Green Book merk je dat ze flink hun best hebben gedaan om iedereen te pleasen, maar het is de toon die de muziek maakt (en de toon is goed).

Natuurlijk zal een doorgewinterde filmkijker het al snel voorspelbaar vinden. Tja, dan moet je niet zoveel films kijken. Ga iets anders doen met je leven.. (grapje). Voor de beginnende filmkijker zal het een stuk minder voorspelbaar zijn. Soms ben ik weleens jaloers op zulke mensen. Maar hoewel ik al 30 jaar lang films kijk, kan ik nog steeds genieten van films die in principe niets nieuws doen. Zoals ik al zei, is het de manier waarop het wordt overgebracht.

Ik heb genoten van Viggo Mortensen als Tony Lip. Een sluwe, ongecompliceerde/praktische man. Hij windt er geen doekjes om, al is hij niet altijd even eerlijk. Daarnaast is hij ook kortzichtig, maar toch heeft hij een hart. Don Shirley (Mahershala Ali) is op elk vlak een tegenpool waardoor ze uiteindelijk veel van elkaar leren en dat vond ik mooi uitgewerkt. Het thema racisme/discriminatie wordt gelukkig niet al te geforceerd verwerkt in de film. Voor mij gaat het voornamelijk over het ontstaan van een warme/bijzondere vriendschap met een stukje racisme/discriminatie erin. En natuurlijk mijn complimenten voor Mahershala Ali, want anders denken mensen wellicht dat ik een racist ben.

Sommige zaken vond ik wel wat ongepast/onnodig. Zo blijkt Don Shirley plotseling ook nog eens gay te zijn. En als ik eerlijk ben vond ik dit een beetje overbodig om in de film te stoppen. Ik heb het opgezocht en dit is wat ik tegenkwam. -Shirley’s sexual orientation, however, is not confirmed. Writer Nick Vallelonga acknowledges that “He never came out that he was gay.” Indeed, Shirley kept his personal life just that — personal and private.- Bron: The True Story Of 'Green Book' And Don Shirley's Struggle For Equality - allthatsinteresting.com

4,0*

Wat een heerlijke film! het was echt genieten, ik ben hem nu wat aan het terug denken.

Vriendschap en eenzaamheid is hier geweldig in neergezet...

ik heb nu al de film van het jaar te pakken

Gelukkig maken ze dit soort films nog...

Heel knappe film over een gewoon, maar toch bijzonder eigentijds verhaal.

Heel goede acteerprestatie's en gewoon heel geloofwaardig.

Van dit soort film worden er eigenlijk veel te weinig gemaakt...films die niet opgeborsteld zijn, films waar het "gewone" van afdruipt, waar dialect en wat vulgair gedoe "rules", zonder te verglijden naar ordinaire sex!

Terecht een waardige oscar mededinger.

Het enige minpuntje was het cliché matige einde dat je van mijlenver zag aankomen, ik had er nog 15 minuten bijgedaan en het verhaal nog een jaar of 2 doorgetrokken.

Tot de vriendschap echt bestendigd was, zeker de ontmoeting met de vrouw en de familie mocht duidelijker in beeld gekomen zijn.

Dits is tenslotte de echte barrière die moest overwonnen worden, éénmaal terug van de roadtrip.

Maar voorts...geen kwaad woord.

Prima doch clichématig en voorspelbaar vermaak. Het gegeven dat twee totaal verschillende types met elkaar op moeten trekken en uiteindelijk van elkaars persoonlijkheid leren is al stokoud, van politiefilms tot nog tig genres. Het zijn gelukkig wel bijzonder hele fijne films waarbij de boodschap gewoon een goede is. Ook nu weer de verschillen tussen blank en zwart, tussen een arm en rijk milieu. Green Book kijkt gewoon weg fijn. Ali speelt sterk, maar Mortensen vind ik de echte ster. Hij is lekker direct en lomp en dat levert dan ook een stel goede dialogen op. Neem daarbij dat de film op zijn tijd de gevoelige snaar raakt en je ook nog eens mooie beelden van het land ziet en er valt niet veel te klagen. Al vind ik dit kwalitatief gezien geen film die Oscars binnen zou moeten slepen.

3,5*

Als je de Oscars als serieuze, ‘eerlijke’ prijs ziet niet, inderdaad. Maar ik vind dit wel typisch een Oscarfilm, wat vooral veel over dat feestje zelf zegt.

Je zegt precies wat ik ook dacht. Het zou niet moeten nee, maar de kans zit er dik in. Blank en donker werken samen, beetje op de emoties in spelen. Ik sluit het niet uit. Prima film verder, maar niet eentje die ik over een jaar nog zal herinneren.

Wat heb ik mij gisteren vermaakt in het filmhuis. Van begin tot eind sleepten het verhaal en de hoofdpersonages mij mee. Ontzettend goed acteerwerk en een ontroerend verhaal dat tevens humor bevat waar ik echt om kon lachen. Racisme blijft iets naars en het is vreselijk dat het er vroeger echt zo aan toe ging als in de film, al kan het nog steeds beter. Ik heb zelf ook een donkere huidskleur en achteraf vroeg de vrouw naast mij of ik nog discriminatie ervaar op dat vlak. Gelukkig valt dat mee. Ik vind het een geweldige film die veel indruk op mij heeft gemaakt. Meer dan verwacht. Een 9. 4,5*

Berichten verplaatst naar Film > Algemeen > Ontwikkelingen filmindustrie / toekomst Hollywood

Een hele fijne film. Past wat mij betreft in het rijtje van Forrest gump, Shawshank en de Truman show

Weer een mooie film vol virtue signaling voor de Gutmenschen die het hoofdpersonage uit Gräns uitlachen en zich ongemakkelijk voelen wanneer hun tandarts Marokkaans is. Meligheid terzijde, deze Hidden Figures-achtige film kijkt ontzettend makkelijk weg en is dan ook zeer vermakelijk. Niemand wordt op zijn teentjes getrapt en iedereen krijgt een participizza voor hun goede onderbuikgevoelens bij de film. Hopelijk krijgt Mahershala Ali hier een Oscar voor, want zijn rol heeft een prachtige parallel met zijn eigen opkomst in de filmindustrie: om rollen te krijgen verruilde hij zijn Jordans voor leren schoenen. Bij welke groep hoor je dan?

Heel goeie film en wetende dat dit niet meteen mijn genre is, verveelde geen seconde, grappige momenten erin ook, goeie acteurs ook enz...

Boeide vh begin tot het einde, echt top, feelgood movie toch wel.

Heel vermakelijke film, geen denderend verhaal, maar deze film bewijst dat dat niet altijd nodig is.

Heb je je ogen wel open gehad tijdens deze film die je 4.5 sterren geeft? Niet doorgehad hoe vuil de onderdrukte zwarten kijken naar Don Shirley? Niet doorgehad hoe gek Tony Lip aangestaard wordt in de Orange Bird?

Tony Lip hebben ze niks zitten weigeren of heb je je ogen wel open gehad tijdens deze film?

En Shirley bekeken ze alleen maar omdat ze hem als rijke stinkerd aanzagen.

Ah, dus dat is de enige manier waarop racisme zich kan manifesteren?

Dan beantwoordt de film toch precies aan wat je in eerste instantie aan het einde van je bericht zei over racisme; dat het gaat om de menselijke aard die anderszijnden in een groep wantrouwt? Hetzelfde geldt voor hoe de onderdrukte zwarten in de film naar Don Shirley kijken. Het "andere geluid" wat je wilde horen lag al in je oren tijdens deze film.

Fantastische film!! Hoop dat hij veel in de prijzen valt met de oscars! ?

Ook erg leuk dat het verhaal zich in de jaren 60 afspeelt dat vind ik altijd erg leuk! De film heeft een goed tempo, niet te traag en niet te snel.

Zit hier in daar ook wat leuke humor in die het goed doet en soms ook tragische scenes, is allemaal erg goed en pakkend op elkaar afgestemd.

4,5*

Het verhaal was mij te cliché en de humor pakte me niet. Dan kan de mooie vormgeving de film voor mij niet redden.

Haha. Prima Planes, Trains & Automobiles einde.

Kwalitatief doet hij in ieder geval niet onder voor de andere.

Prachtig.

Zeer onderhoudende roadmovie over een blanke uitsmijter en een donkere muzikant. Ok, je ziet alles mijlenver van tevoren aankomen. Daarnaast veel karikaturen voor een verhaal dat juist stereotypering aan de kaak wilt stellen. Maar zet je eroverheen en je houdt een prima feelgoodmovie met ruimte voor een lach en een traan over.

Prettig wegkijkend filmpje met een mooi braaf Gutmensch-motiefje. Daar kan je toch nauwelijks tegen zijn, en dat hoort dan vast ook een lading Oscars te winnen - want dat is het natuurlijk waar overduidelijk op gemikt wordt, met het voorzichtig maar toch vooral niet al te hardhandig aanroeren van de problematiek van de rassendiscriminatie. Ietsje dapperder was toch wel erg fijn geweest, en voor mij ook graag ietsje zwartere humor, excusez le mot.

Maar allez, ik had er wel een fijne avond mee, dus verder geen kritiek. Humor, al is het ietsje te zoet, op afroep afgewisseld met een brokje discriminatie, al wordt het ook daar nergens al te erg - ook al ietsje te zoet, wellicht, al is dat ongetwijfeld een heel bewuste keuze van de makers. Perfecte timing, dat in ieder geval, en ook perfect in beeld gebracht en mooi gespeeld door de platte, lompe Mortensen en de fijnbesnaarde virtuoos Ali. Je verwacht dan ook niet minder.

Al moet ik dan nog wel kwijt dat de muziek me niet heel veel deed. En het groene boekje waar de titel van komt wordt ook maar een keer getrokken, als ik goed opgelet heb. Ook daarbij speelt de film wat veel op safe. Oh, maar wacht, het is natuurlijk wel waar gebeurd, dus wellicht was het gewoon allemaal echt zo.

Sympathieke film, die begrijpelijk bij een groot publiek in de smaak valt. Snap wel dat de film Intouchables vaak wordt aangehaald als vergelijkingsmateriaal. Niet alleen vanwege het onderwerp, maar ook zo'n film waar het grote publiek mee wegloopt, maar die door - veelal - arthouse-liefhebbers vaak juist met de grond gelijk wordt gemaakt. Gok dat Green Book ook zo'n film is. Voor mij is dit qua waardering ook vergelijkbaar met Intouchables; een prima film die (enigszins brave en redelijk voorspelbare) humor mixt met niet al te zwaar drama, want ondanks de vrij serieuze materie voelt de film overal vrij luchtig. Regisseur Peter Farrelly is wel bekend met komedie, maar hij weet zich wel in te houden; de film wordt nergens enorm platvloers. Geweldig doordachte of scherpe humor is het niet, maar de film blijft ook ver weg van een Farrelly-komedie.

Zoals meestal bij dit soort films valt of staat de film bij de vertolkingen; de basis van de film is immers de band tussen de twee hoofdpersonages. Ze zijn ook eigenlijk de enige figuren die er toe doen, de meeste bijpersonages die worden geïntroduceerd zijn oninteressant of zelfs onnodig. Wat kan mij de eigenaar van een kringloopwinkel schelen. Maar goed, die twee worden uitstekend vertolkt. Enerzijds hebben we Mortensen, waarvan ik steeds vergeet dat hij een best veelzijdig acteur is. Prima rol van een prima acteur. Zijn tegenspeler Ali kende ik niet, maar die speelt ook een uitermate geslaagde rol. Vooral Ali zorgde dat de dramatische momenten ook écht werkten, fijne rol. Mortensen en Ali waren sowieso een fijn duo samen. Ik geloof dan ook wel dat dit met de verkeerde casting goed verkeerd had kunnen gaan.

3,5 sterren.

Schitterende film. Hartverwarmend, leuk en meeslepend. Nochtans geen echt uitzonderlijk verhaal maar wel gedragen door twee geweldige hoofdrolspelers die twee fundamenteel verschillende persoonlijkheden vertolken. Psychologisch en moralistisch wordt het niet teveel, ondanks een sluimerende sombere toon over eenzaamheid en racisme die de gezelligheid van het samenzijn van deze twee mannen sporadisch even onderbreekt. De humoristische dialoog is heerlijk. Een film kan zonder meer geslaagd zijn door op veel vlakken eenvoudig te blijven. Misschien mocht er nog wat meer couleur locale in om het volledig af te maken (the deep south) maar in ieder geval een dijk van een film. Ik ga toch naar 4,5*

PS/ Gaat de jeugd niet meer naar de bios? We zaten met zijn zessen in een zaal van 200 plaatsen! En dan nog expres vroeg vertrekken omdat ik dacht dat de zaal misschien uitverkocht zou zijn.

Aardig.

Ook wel weer oscar bait natuurlijk maar Farrelly speelt wat slimmer met de beats. Hij maakt het niet te sentimenteel en hij speelt net wat slimmer met je verwachtingen dan de nog wat generieker gemaakte oscar films. De acteerprestaties helpen uiteraard ook wel. Ook wel netjes gefilmd. De troosteloze hotels/motels, de sneeuw scene op het einde.

Scenario wise heeft de film wel de typische problemen. Dat die Russen toch nog wat dingen dienen uit te leggen die je als kijker ook wel voelt en door hebt. Het is zo een irritant trekje van Hollywood om te denken dat we achterlijk zijn. Maar het is sympathieker dan je meestal ziet waardoor de film nergens irriteert en leuk genoeg is voor een voldoende.

3 sterren.

Worden er films gemaakt speciaal om een Oscar te winnen?

Lijkt er wel op.