menu
Volg jij MovieMeter al op Facebook?
Mis niets over je favoriete films en blijf op de hoogte van de nieuwste releases op onder andere Netflix.
MovieMeter op Facebook

Green Book (2018)

mijn stem
3,90 (1122)
1122 stemmen

Verenigde Staten
Biografie / Komedie
130 minuten

geregisseerd door Peter Farrelly
met Viggo Mortensen, Mahershala Ali en Linda Cardellini

'Green Book' volgt een Italiaans-Amerikaanse uitsmijter, Tony Lip genaamd, die tijdelijk zonder werk zit als zijn nachtclub een paar maanden dicht gaat. Vervolgens besluit hij als chauffeur rond te rijden voor een uiterst getalenteerde pianist. De twee leven in een totaal andere wereld, maar krijgen geleidelijk aan een band met elkaar.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=wN2qagbwJ_U

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Onderhond
3,0
Best oké.

Wel erg braaf, niet zo verwonderlijk dus dat deze film het best goed doet tijdens Oscar season. Twee heerschappen van erg verschillende strekkingen vatten een road trip aan. Het is weinig verrassend dat de twee langzaam naar elkaar toe groeien, van elkaar leren en uiteindelijk beste vriendjes worden. Zo'n film is het wel.

Toch apart om Farrelly een drama te zien doen. Met z'n broertje heeft hij alleen maar comedies op z'n naam staan, om dan op je 60e nog (succesvol) van toon te veranderen is niet vanzelfsprekend. Niet dat z'n regie nu zoveel toevoegt aan deze film, maar hij is eindverantwoordelijke voor het resultaat en dat is gewoon netjes.

Mortensen en Ali zijn beiden perfect gecast, zij trekken de film dan ook. De scenes tussen de twee zijn de hoogtepunten van deze film, maar echte hoogtes worden er nooit gehaald. Gewoon all-round goed, zelfs de speelduur zit niet in de weg, maar echt indruk maakte het niet.

3.0*

avatar van arno74
3,5
Wel aardig, net als BlacKkKlansman vooral een film ter vermaak, al bevat deze ietsjes meer drama. Tony Lip kan ik als personage niet helemaal plaatsen, geen maffia-achtergrond maar ten behoeve van de film doet hij niet onder voor figuren uit maffia-films, want dat verkoopt vermoed ik dan. Doet ook wat denken aan films als Intouchables en ook wel iets aan Driving Miss Daisy. Wel weer geleerd wat een "Green Book" was (een boekje waar je kon zien welke hotels en restaurants zwarten als klant accepteerden).

Onderhoudende film die makkelijk wegkijkt. 3,5*

avatar van knusse stoel
4,0
Een prachtige film die de ruim 2 uren deed voorbij vliegen!
Die 2 uren doen je echt ontspannen, door de humor, door de (soms) spanning en door het mooie verhaal.
Ook zitten er een paar prachtige stukken muziek in, van blues tot klassiek, en dan vraag je jezelf af of Mahershala Ali zelf zo goed op de piano speelt of dat er deels in is gemonteerd. Ik vermoed dat men werkt met montage en zou daar wel iets meer over willen weten. Aan de andere kant, hoe minder je van dat soort zaken af weet, hoe echter de film overkomt. Zo had ik laatst een film waarbij een park in Amerika was gebruikt voor een film die zich afspeelde in Indonesië in de rimboe. Helaas had ik door die informatie de angst dat er steeds een wolkenkrabber aan de horizon op kon duiken. Dus voor mij geldt, hoe minder informatie over de omgeving en de montages, hoe echter het lijkt.
Voor de liefhebber van de film, deze moet je eigenlijk gaan zien want hij is gemaakt voor een breed publiek, dus zal je jouw niet snel bekocht voelen met dit verhaal.
Een ruime 8!

avatar van Fisico
4,0
Net terug van een vrij goed gevulde bioscoopzaal. De film deed me in vele opzichten wat denken aan die andere Oscarnominatie BlacKKKlansman. Beiden belichten een raciaal op waargebeurde feiten berust thema uit de jaren 60 op een komische wijze. Ook hier dien je het plot met een korreltje zout te nemen en zal het allemaal niet gebeurd zijn zoals je het in de film zag. Voor diepgang over dit thema moet je je toevlucht eerder zoeken naar films als Mississippi Burning, Selma etc.

Ik heb echter wel met volle teugen genoten van Green book met twee uitstekende acteurs die elkaar goed aanvulden. Hun conversaties waren geweldig en in elke dialoog zat wel iets komisch of iets gevat. Alleen al in de houding, hun gekibbel of hun accent maakt het al aangenaam om te volgen. Mortensen was echt geweldig! En eten dat die man kan ... !
Uiteraard creëer je vanzelf wel een aantal leuke situaties als je twee antipolen bij elkaar brengt, maar het fijne aan Green book is dat het niet geforceerd overkomt. Genomineerd voor 5 Oscars, beetje van het goede te veel. Eentje zou een succes zijn en die zit er zeker in voor de beste mannelijke bijrol voor Mahershala Ali (nuja, bijrol?).

Ook hier wordt rassendiscriminatie en -segregatie niet geschuwd. Door de toon van de film komt het minder hard binnen. Toch zal ook vooral de eenzaamheid van Dr. Shirley me bijblijven: niet aanvaard door de blanke bevolking ongeacht zijn talent. Geminacht werd hij zelfs alsof het circusoptreden was. Maar eveneens gewantrouwd door de zwarte bevolking met zijn chique kleren en perfecte dictie. Naar het einde toe wat sentimenteel en voorspelbaar (over Kerstmis), maar kom, voor de rest prima film!

avatar van wwelover
4,0
Hartelijk genoten. Leuk verhaal, ookal zie je veel snel aankomen, fijne humor en vooral twee briljante acteurs. Ben van beide een groot liefhebber en de chemie tussen deze twee heren is top. Ook fijn om zo'n film in de bioscoop te kijken, omdat (bij mij in de zaal) alles precies goed viel. Vooral de perfect getimede komische stukken. Maar ook het serieuze gedeelte is heel sterk verwerkt.

4*

avatar van Shinobi
3,0
"The world's full of lonely people afraid to make the first move."

Het is opvallend te noemen dat deze titel geregisseerd is door Peter Farrelly, een regisseur die ik - in combinatie met zijn broer - louter ken van comedies.

Deze film is eigenlijk niets meer dan de zoveelste buddy movie waarin twee tegenpolen met elkaar opgescheept zitten. In dit geval krijg je te maken met een onbeholpen Italiaans-Amerikaanse uitsmijter die een begenadigd Afro-Amerikaanse pianist begeleid op zijn tournee door het racistische zuiden van Amerika. Het komt over als een mix tussen 'Driving Miss Daisy' en 'Intouchables'.

Het merendeel bestaat uit het reizen van concert naar concert, terwijl Tony en Don met elkaar zitten te kibbelen. Vanzelfsprekend leren de twee veel van elkaar, om langzamerhand toe te groeien naar een vriendschap. Aan de prima vertolkingen van Mahershala Ali en Viggo Mortensen is te danken dat het geheel onderhoudend blijft, hoewel laatstgenoemde wel erg schurkt tegen een karikatuur.

Je zou denken dat het racismeprobleem in 'Green Book' beter aangekaart zou worden, maar men maakt zich er te makkelijk van af; alles blijft aan de vlakte. Het is alsof het lef ontbreekt om dieper in te gaan op de problematiek, waardoor zowat alles afgedaan wordt met brave humor. Op deze wijze wordt er netjes binnen de lijntjes gekleurd en ontbreekt de broodnodige scherpte. Best jammer, want hier valt meer uit te halen.

Al met al een vermakelijke roadmovie, maar duidelijk te veel op safe gespeeld om een zo breed mogelijk publiek te trekken.

3,0 Sterren.

avatar van mrklm
4,5
Of "Driving Don Shirley", hoewel deze film een veel minder belerende toon heeft dan (eveneens) veelbesproken Driving Miss Daisy (1989). Viggo Mortensen weet op knappe wijze te voorkomen dat hij valt in een karikatuur van de Italiaans-Amerikaanse arbeidersklasse als Tony Vallelonga, bijgenaamd Tony Lip omdat hij met zijn praatjes mensen weet te overtuigen om iets te doen wat ze niet willen doen. In dit waargebeurde verhaal neemt hij, ondanks zijn eigen vooroordelen, een lucratief aanbod aan van Dr Don Shirley [Mahershali Ali], de briljante, zwarte pianist van een muzikaal trio dat onder zijn naam een goede reputatie in het noorden van de VS heeft opgebouwd. Don besluit echter een tour te doen door The Deep South, waar anno 1962 racisme nog onderdeel uitmaakt van het dagelijks leven. "Green Book" verwijst naar een speciaal boekje met adressen van hotels en pensions voor gekleurden. Het zal niemand verrassen dat Tony en Don, ondanks wederzijdse vooroordelen, tot elkaar groeien en geleidelijk aan een wederzijds respect opbouwen dat resulteert in vriendschap, maar één van de grote verdiensten van het scenario - waaraan Tony's zoon Nick Vallelonga meeschreef - is dat de weg naar die goede verstandhouding op subtiele, maar geloofwaardige wijze verloopt. Het zijn echter de genuanceerde en perfect op elkaar afgestemde vertolkingen van Mortensen en Ali die in een ijzersterk staaltje ensemble-acteren een uiterst gewaagd komisch en dramatisch duo neerzetten en de zo makkelijk te verstoren balans tussen de verschillende elementen probleemloos weten te handhaven.

avatar van filmkul
4,5
Zeer goede film. Het verhaal is eenvoudig en voorspelbaar, maar de uitwerking is erg sterk. Farrelly weet een perfecte balans te vinden door het serieuze harde thema over racisme af te wisselen met de nodige humor. Daarnaast laat hij de twee verschillende werelden waarin beide hoofdrolspelers leven prima samenkomen zodat de film nog overgoten wordt met een feelgoodsausje. Beide hoofdrolspelers zetten ook een hele goede rol neer en de chemie tussen beide is uitstekend. Verder is de aankleding en sfeer met prima soundtrack een geweldige combinatie. Topper! 4.0/4.5

4,0
De film is zonder meer vermakelijk (leuk, grappig), zodat een glimlach of soms zelfs hardop lachen moeilijk te onderdrukken is, en tegen het einde toe ook ontroerend, zodat weinigen het droog zullen weten te houden. Qua thematiek vinkt de film keurig alle onderwerpen op het gebied van identiteitspolitiek af, geserveerd met mooie levenslessen: de film gaat bovenal over hoe twee mensen uit verschillende culturen die niets van elkaar moeten hebben elkaar toch vinden en vrienden worden, waarbij de stereotypen op z’n kop worden gezet (de blanke Tony is hier de onontwikkelde ploert en de zwarte Doc het verfijnde, welsprekende symbool van beschaving), waarbij we leren dat er ook mensen zijn die nergens bij horen en dat die ook respect en liefde verdienen en waarbij moed nodig blijkt om door traditie ‘gerechtvaardigd’ onrecht te doorbreken. En dat kapitalisme wel de eerste stap levert in de strijd tegen racisme omdat het culturen samen brengt – als er geld kan worden verdiend doet huidskleur of afkomst er niet toe – maar dat uiteindelijk waardigheid belangrijker is dan geld.

Tegelijkertijd vind ik de film wel heel makkelijk scoren omdat het niets anders beoogt en doet dan professioneel alle knoppen in te drukken en is daarin ook heel voorspelbaar: alle clichés worden schaamteloos opgediend zowel qua thema’s/levenslessen als qua humor en sentimentaliteit. De film is aldus niet heel bijzonder maar wel professioneel gemaakt (ik maak graag de vergelijking met Motown als de hitfabriek in de jaren ’60) en is in feite gewoon een perfecte kerstfilm die als zodanig ruim een maand te laat in Nederland is uitgebracht.

De hype wordt niet waargemaakt (met moeite geef ik 'm vier sterren) maar ik zou liegen als ik niet van de film heb genoten.

3,5
Fijne feelgood roadmovie, waar ik met plezier naar heb gekeken. Een serieus thema (racisme) dat nergens heel zwaar aanvoelt, maar af en toe wel weet te beroeren. Er valt ook veel te lachen en de beelden van het landschap zijn af en toe erg mooi. Viggo Mortensen heb ik hoog zitten: een karakteracteur die doorgaans echt in zijn rol kruipt en iemand wórdt in plaats van speelt.
Hoewel er zeker wel een en ander valt aan te merken op Green Book (gladgepolijst, nauwelijks scherpe kantjes, voorspelbaar) heeft deze film op de een of andere manier de sympathie van de meeste stemmers en ook die van mij.

avatar van Brabants
4,0
Green Book is een heerlijke biografische roadmovie die van begin tot einde weet te boeien. De chemie tussen Viggo Mortensen en Mahershala Ali is sterk aanwezig en dit geeft de film nog extra kracht. Jammer van de controverses die zijn ontstaan nadat de film aan het publiek werd gebracht, maar het mocht mij bij het bekijken van deze film niet veel uitmaken om er toch stilzwijgend van te kunnen genieten.

avatar van mjk87
3,5
Ik moest vooral denken aan Intouchables, in wezen is dit dezelfde film maar dan omgekleurd. De man van straat met de 'lagere' cultuur is blank en de rijke man met de hoge cultuur is gekleurd. Alleen ligt het ook genuanceerder, want de blanke man is ook van een immigrantengroep waarop wordt neergekeken, en de zwarte man met de hoge cultuur heeft exact hetzelfde. Dat maakt de combinatie van die twee wel leuk, vooral ook door het spel. Ali die volledig in zijn rol blijft en vooral Mortensen die levensecht aanvoelt. Als hij iets zegt, dan geloof je hem. Geen idee heb je het idee dat hij je zou bedonderen. Omdat beide acteurs chemie hebben vergeef je dat ze ook wel erg stereotype zijn. Vooral Mortensen doet zich soms wel erg dom voor.

Verder is dit vooral gewoon een fijne en vermakelijke film die soepel wegkijkt en het meeste drama en de meeste spanning niet aangaat en dit snel wegmasseert. Dat maakt dat de film nergens bijzonder wordt maar eigenlijk maakt dat ook niet uit, soms hoeft dat niet De film is zelfs dusdanig licht van toon dat het verplichte stukje drama aan het eind onnodig is en zelf lichtjes irriteert. Aankleding is verder prima, tijdsbeeld wordt aardig neergezet en ik heb me prima vermaakt. Maar de film is net wel te glad en te licht voor een echt goede score. 3,5*.

avatar van Vidi well
4,5
De trailer beloofde al veel goeds, maar mijn verwachtingen werden gisteravond overtroffen door deze prachtige film. Twee uur lang volop genieten!

Op papier ziet het verhaal er voorspelbaar uit: twee totaal verschillende mensen zijn met elkaar opgescheept, en als kijker vermoeden we dan al dat ze van elkaars werelden gaan leren.
En dat is dan ook precies wat gebeurt. Deze les is dan ook niet het enige dat deze film te bieden heeft, de achtergrond waartegen het speelt maakt het namelijk allemaal veel gelaagder. Het zuiden van de VS was lange tijd (en op sommige plekken helaas nog altijd niet) een pretje om als donkere reiziger te zijn. In deze film wordt het racisme dat in de zuidelijkse staten is blijven nagonzen nadat de slavernij vorige eeuw werd afgeschaft pijnlijk duidelijk gemaakt, keer op keer.
Schrijnend is vooral dat het racisme niet beperkt blijft tot domme hillbilly-praat van dronken zuiplappen. Vrijwel ieder personage is op zijn of haar manier racistisch. Sommige met zichtbaar ongemak, anderen totaal zonder gene, simpelweg omdat ze niet beter weten, of zich verschuilen achter tradities.

Aangezien we deze reis vooral ervaren door de ogen van Tony, krijgen we als kijker te maken met dezelfde verbazing die deze hoofdpersoon voelt waneer zijn baas keer op keer vernederd en anders behandeld wordt. Wij zijn als kijker net zo verontwaardigd als deze grofgebekte, maar eerlijke chauffeur. Des te groter is dan ook het vermaak en de opluchting als hij de situaties op zijn typische manier op weet te lossen.

Hoewel het verhaal erg voorspelbaar verloopt, zit er zoveel warmte in deze film dat je niet anders kunt dan genieten. De vriendschap, het goede acteerwerk, de familiebanden, de humor, de verschillen tussen de elite en de arbeidersklasse, het sjofele New York van de jaren ‘60, het prachtige zuidelijke landschap... en dat alles met een soundtrack die heen en weer gaat tussen mooie klassieke stukken, en swingende soul maken deze film genietbaar vanaf het begin tot het eind.

4,5*

avatar van FFilm
4,0
Knap gemaakt allemans vermaak!

Green Book probeert nergens een hele serieuze beschouwing op het rassenconflict te zijn. Het speelt zich erin af en er wordt in ieder geval niet omheen gedraaid.
Voor de rest is het een fijne feelgood film die knap geacteerd en geweldig mooi geproduceerd is. De muziek maakt je nieuwsgierig naar de artiest Don Shirley en de geoefende geinteresseerde filmnerd heeft allang de naam Tony Lip opgezocht op IMDB.
Daardoor begrijp je misschien beter waarom dit een pretentieloze, hartverwarmende allemansvriend is.
Ik geef de film een dikke 9.

avatar van JacoBaco
4,0
Mooie film met fijne muziek en geweldige acteurs. Dit soort films mogen ze van mij oneindig blijven maken. Ik had de hele film lang geen irritaties. In tegenstelling tot de film Three Billboards Outside Ebbing, Missouri (2017). Een film die iets van 18 prijzen heeft gewonnen. Terwijl het enige wat ik gezien heb is een vervelende krampachtige film over een vrouw die om aandacht vraagt bij de lokale politie omtrent haar vermoorde dochter. Ja, ook aan Green Book merk je dat ze flink hun best hebben gedaan om iedereen te pleasen, maar het is de toon die de muziek maakt (en de toon is goed).

Natuurlijk zal een doorgewinterde filmkijker het al snel voorspelbaar vinden. Tja, dan moet je niet zoveel films kijken. Ga iets anders doen met je leven.. (grapje). Voor de beginnende filmkijker zal het een stuk minder voorspelbaar zijn. Soms ben ik weleens jaloers op zulke mensen. Maar hoewel ik al 30 jaar lang films kijk, kan ik nog steeds genieten van films die in principe niets nieuws doen. Zoals ik al zei, is het de manier waarop het wordt overgebracht.

Ik heb genoten van Viggo Mortensen als Tony Lip. Een sluwe, ongecompliceerde/praktische man. Hij windt er geen doekjes om, al is hij niet altijd even eerlijk. Daarnaast is hij ook kortzichtig, maar toch heeft hij een hart. Don Shirley (Mahershala Ali) is op elk vlak een tegenpool waardoor ze uiteindelijk veel van elkaar leren en dat vond ik mooi uitgewerkt. Het thema racisme/discriminatie wordt gelukkig niet al te geforceerd verwerkt in de film. Voor mij gaat het voornamelijk over het ontstaan van een warme/bijzondere vriendschap met een stukje racisme/discriminatie erin. En natuurlijk mijn complimenten voor Mahershala Ali, want anders denken mensen wellicht dat ik een racist ben.

Sommige zaken vond ik wel wat ongepast/onnodig. Zo blijkt Don Shirley plotseling ook nog eens gay te zijn. En als ik eerlijk ben vond ik dit een beetje overbodig om in de film te stoppen. Ik heb het opgezocht en dit is wat ik tegenkwam. -Shirley’s sexual orientation, however, is not confirmed. Writer Nick Vallelonga acknowledges that “He never came out that he was gay.” Indeed, Shirley kept his personal life just that — personal and private.- Bron: The True Story Of 'Green Book' And Don Shirley's Struggle For Equality - allthatsinteresting.com

4,0*

avatar van Banjo
5,0
Wat een heerlijke film! het was echt genieten, ik ben hem nu wat aan het terug denken.
Vriendschap en eenzaamheid is hier geweldig in neergezet...
ik heb nu al de film van het jaar te pakken

avatar van Ajax&Litmanen1
3,5
Prima doch clichématig en voorspelbaar vermaak. Het gegeven dat twee totaal verschillende types met elkaar op moeten trekken en uiteindelijk van elkaars persoonlijkheid leren is al stokoud, van politiefilms tot nog tig genres. Het zijn gelukkig wel bijzonder hele fijne films waarbij de boodschap gewoon een goede is. Ook nu weer de verschillen tussen blank en zwart, tussen een arm en rijk milieu. Green Book kijkt gewoon weg fijn. Ali speelt sterk, maar Mortensen vind ik de echte ster. Hij is lekker direct en lomp en dat levert dan ook een stel goede dialogen op. Neem daarbij dat de film op zijn tijd de gevoelige snaar raakt en je ook nog eens mooie beelden van het land ziet en er valt niet veel te klagen. Al vind ik dit kwalitatief gezien geen film die Oscars binnen zou moeten slepen.

3,5*

avatar van Baboesjka
4,5
Wat heb ik mij gisteren vermaakt in het filmhuis. Van begin tot eind sleepten het verhaal en de hoofdpersonages mij mee. Ontzettend goed acteerwerk en een ontroerend verhaal dat tevens humor bevat waar ik echt om kon lachen. Racisme blijft iets naars en het is vreselijk dat het er vroeger echt zo aan toe ging als in de film, al kan het nog steeds beter. Ik heb zelf ook een donkere huidskleur en achteraf vroeg de vrouw naast mij of ik nog discriminatie ervaar op dat vlak. Gelukkig valt dat mee. Ik vind het een geweldige film die veel indruk op mij heeft gemaakt. Meer dan verwacht. Een 9. 4,5*

avatar van Beun de Haas BV
3,5
Zeer onderhoudende roadmovie over een blanke uitsmijter en een donkere muzikant. Ok, je ziet alles mijlenver van tevoren aankomen. Daarnaast veel karikaturen voor een verhaal dat juist stereotypering aan de kaak wilt stellen. Maar zet je eroverheen en je houdt een prima feelgoodmovie met ruimte voor een lach en een traan over.

avatar van blurp194
3,0
Prettig wegkijkend filmpje met een mooi braaf Gutmensch-motiefje. Daar kan je toch nauwelijks tegen zijn, en dat hoort dan vast ook een lading Oscars te winnen - want dat is het natuurlijk waar overduidelijk op gemikt wordt, met het voorzichtig maar toch vooral niet al te hardhandig aanroeren van de problematiek van de rassendiscriminatie. Ietsje dapperder was toch wel erg fijn geweest, en voor mij ook graag ietsje zwartere humor, excusez le mot.

Maar allez, ik had er wel een fijne avond mee, dus verder geen kritiek. Humor, al is het ietsje te zoet, op afroep afgewisseld met een brokje discriminatie, al wordt het ook daar nergens al te erg - ook al ietsje te zoet, wellicht, al is dat ongetwijfeld een heel bewuste keuze van de makers. Perfecte timing, dat in ieder geval, en ook perfect in beeld gebracht en mooi gespeeld door de platte, lompe Mortensen en de fijnbesnaarde virtuoos Ali. Je verwacht dan ook niet minder.

Al moet ik dan nog wel kwijt dat de muziek me niet heel veel deed. En het groene boekje waar de titel van komt wordt ook maar een keer getrokken, als ik goed opgelet heb. Ook daarbij speelt de film wat veel op safe. Oh, maar wacht, het is natuurlijk wel waar gebeurd, dus wellicht was het gewoon allemaal echt zo.

avatar van Chainsaw
3,5
Chainsaw (moderator)
Sympathieke film, die begrijpelijk bij een groot publiek in de smaak valt. Snap wel dat de film Intouchables vaak wordt aangehaald als vergelijkingsmateriaal. Niet alleen vanwege het onderwerp, maar ook zo'n film waar het grote publiek mee wegloopt, maar die door - veelal - arthouse-liefhebbers vaak juist met de grond gelijk wordt gemaakt. Gok dat Green Book ook zo'n film is. Voor mij is dit qua waardering ook vergelijkbaar met Intouchables; een prima film die (enigszins brave en redelijk voorspelbare) humor mixt met niet al te zwaar drama, want ondanks de vrij serieuze materie voelt de film overal vrij luchtig. Regisseur Peter Farrelly is wel bekend met komedie, maar hij weet zich wel in te houden; de film wordt nergens enorm platvloers. Geweldig doordachte of scherpe humor is het niet, maar de film blijft ook ver weg van een Farrelly-komedie.

Zoals meestal bij dit soort films valt of staat de film bij de vertolkingen; de basis van de film is immers de band tussen de twee hoofdpersonages. Ze zijn ook eigenlijk de enige figuren die er toe doen, de meeste bijpersonages die worden geïntroduceerd zijn oninteressant of zelfs onnodig. Wat kan mij de eigenaar van een kringloopwinkel schelen. Maar goed, die twee worden uitstekend vertolkt. Enerzijds hebben we Mortensen, waarvan ik steeds vergeet dat hij een best veelzijdig acteur is. Prima rol van een prima acteur. Zijn tegenspeler Ali kende ik niet, maar die speelt ook een uitermate geslaagde rol. Vooral Ali zorgde dat de dramatische momenten ook écht werkten, fijne rol. Mortensen en Ali waren sowieso een fijn duo samen. Ik geloof dan ook wel dat dit met de verkeerde casting goed verkeerd had kunnen gaan.

3,5 sterren.

avatar van Filmkriebel
4,5
Schitterende film. Hartverwarmend, leuk en meeslepend. Nochtans geen echt uitzonderlijk verhaal maar wel gedragen door twee geweldige hoofdrolspelers die twee fundamenteel verschillende persoonlijkheden vertolken. Psychologisch en moralistisch wordt het niet teveel, ondanks een sluimerende sombere toon over eenzaamheid en racisme die de gezelligheid van het samenzijn van deze twee mannen sporadisch even onderbreekt. De humoristische dialoog is heerlijk. Een film kan zonder meer geslaagd zijn door op veel vlakken eenvoudig te blijven. Misschien mocht er nog wat meer couleur locale in om het volledig af te maken (the deep south) maar in ieder geval een dijk van een film. Ik ga toch naar 4,5*

PS/ Gaat de jeugd niet meer naar de bios? We zaten met zijn zessen in een zaal van 200 plaatsen! En dan nog expres vroeg vertrekken omdat ik dacht dat de zaal misschien uitverkocht zou zijn.

avatar van Macmanus
3,0
Aardig.

Ook wel weer oscar bait natuurlijk maar Farrelly speelt wat slimmer met de beats. Hij maakt het niet te sentimenteel en hij speelt net wat slimmer met je verwachtingen dan de nog wat generieker gemaakte oscar films. De acteerprestaties helpen uiteraard ook wel. Ook wel netjes gefilmd. De troosteloze hotels/motels, de sneeuw scene op het einde.

Scenario wise heeft de film wel de typische problemen. Dat die Russen toch nog wat dingen dienen uit te leggen die je als kijker ook wel voelt en door hebt. Het is zo een irritant trekje van Hollywood om te denken dat we achterlijk zijn. Maar het is sympathieker dan je meestal ziet waardoor de film nergens irriteert en leuk genoeg is voor een voldoende.

3 sterren.

avatar van HarmJanStegenga
4,0
Peter Farrelly zorgt voor een lach, een traan en een fijne balans in deze 'Green Book' en tekent veilig binnen de lijntjes, maar dit zijn wel echt zeer mooie lijntjes, bliksem. Viggo Mortensen en Mahershala Ali spelen de pannen van het dak - beide in een geweldige rol. Fijne personages met een mooie chemie. Alles loopt op rolletjes in deze prent, fijne muziek, lekker sfeertje en een mooi verloop van het verhaal. Uitstekende film.

5,0
Een meesterwerk. Zelden zo'n ongekend goeie film gezien.

Ik ging met een kleine zucht de zaal in omdat ik die dag weinig concentratie had en ik weet dat dramafilms mijn energie opzuigen (ongeacht of ze goed zijn of niet). Deze film heeft mij echter van begin tot het einde geboeid. De twee hoofdpersonen spelen ijzersterk (shoutout naar Viggo Mortensen) en de chemie is prachtig.

Viggo is een geweldig charismatische, simpele ziel met een goud hard. Lomp, recht voor zijn raap, maar ook zo heerlijk bevrijdend. Hij denkt niet moeilijk en leeft lekker zijn leven. Heerlijk nuchter en een soort van naïef. Zijn tegenspeler is het tegenovergestelde: zakelijk, sociaal-conformistisch en eenzaam/zwaarmoedig. Hoe de twee personages langzaam tot elkaar groeien is gewoon magnifiek gedaan. Nergens komt de film kunstmatig of geforceerd over. Even dacht ik dat Viggo te "schattig" zou worden gedurende de film, maar zijn mannelijkheid bleef gelukkig intact waardoor de personages beide goed overeind bleven.

De zaal lag vaak in een deuk. Het was echter niet het gelach wat je hebt bij een goede komedie, het was een soort vertederend/hartverwarmend gelach omdat de film zo heerlijk bevrijdend, verwarmend, eerlijk, vertederend, dramatisch en puur is. De scene met de milkshake-beker was zo'n scene waar de hele zaal stuk ging. Ik kan helaas niks spoilen, maar de wijze waarop die scene zich opbouwt maakt dat de grap volledig tot zijn recht komt, ge-wel-dig.

Ter afsluiting (je moet de film gewoon zien, geen enkele review doet recht aan de klasse van deze film): vaak heb je bij films dat er nog zo'n saaie eindscene komt om de film een soort van af te ronden. Green Book eindigt precies op het juiste moment, zonder dat je nog zo'n slaapverwekkend slot krijgt. Een mooie afsluiter van een oh zo geweldige film.

Ik smeek een ieder die dit leest om de film te zien, alsjeblieft. Gun het jezelf als je enige mate van zelfwaardering hebt.

4,5
TMP
Uitstekende film! Viggo Mortensen zet een zeer sterke rol neer en Mahershala Ali doet nauwelijks voor hem onder. Deze twee vormen dan ook een ijzersterk duo. De roadtrip zorgt voor de nodige sfeervolle en afwisselende locaties. De film weet met zijn toonzetting de juiste snaar te raken. Zo komen racisme en eenzaamheid aan bod, maar zitten er ook de nodige komische momenten in de film. Het verhaal verloopt wellicht wat voorspelbaar, maar dat hindert zeker niet. De film blijft van begin tot eind boeien en vermaken.

avatar van Alathir
4,0
Nice, eigenlijk had ik weinig zin om Green Book te kijken na het zien van de trailer maar ik heb me erg vergist. Nu ik denk dat je dit verhaal gewoon niet op basis van een trailer kunt gaan beoordelen.

De film is natuurlijk de perfect gebakken spek voor de bek van de Academy. Ik weet ook nog niet of Green Book de verdiende winnaar is van de Oscar voor Beste Film, maar ik vermoed van wel. Viggo is hier briljant. Dat Italiaanse accent en dat schunnige taalgebruik kon ik erg smaken. Evenals die calzone en al dat andere lekkers. Ook Ali speelt zijn rol uitstekend en het contrast met Viggo is groot, maar het werkt wel.

Het eerste uur zit vol met schunnige grappen en grollen om dan tijdens het tweede uur te eindigen met drama/feelgood. Keurig binnen de lijntjes misschien maar keurig desalniettemin.

avatar van Flavio
3,0
Flavio (moderator)
Degelijke formulefilm die kennelijk een groot publiek aanspreekt, maar die m.i. niet boven de middelmaat uitstijgt. Het verhaal verloopt voorspelbaar maar heeft best wat aardige momenten, en er wordt leuk geacteerd door Mortensen en Ali (al zou je je kunnen afvragen waarom niemand valt over het feit dat Italian Americans weer eens clichématig worden neergezet als ongecultiveerde racisten en maffiosi, en dat nog wel door een niet-Italiaanse acteur- Hollywood heeft zich om minder moeten verexcuseren).

Maar ik vond de film geregeld behoorlijk mistasten, zoals dat gedoe met de fried chicken, wat wil de maker nou zeggen, African Americans houden allemaal van kip zelfs als ze er niet van zeggen te houden? Of Tony Lip die zichzelf zwarter dan Dr Shirley noemt, of (het meest cringeworthy moment) als ze worden aangehouden door een agent eenmaal in de Noordelijke staten, die, in plaats van hen te arresteren, hun vriendelijk wijst op hun lekke band. We zijn weer in het noorden hoor, mensen! Uiteindelijk is het toch weer een schouderklopje dat Amerika zichzelf uitdeelt: de racisten, dat zijn de anderen.

1,0
Na de oscar toekenning ben ik alsnog deze film gaan bekijken (ik had ooit de intenties), maar het is niet en film die beklijft in positieve zin. Je krijgt geen echte connectie met de pianist als ook de chauffeur. Het eerste uur is de film zeer langzaam en komt niet goed op gang. Het blijft zich herhalen in standaard racisme issuestjes van de jaren '60, zonder dat het extreem indringend wordt. Ook blijft het zich herhalen in (standaard) onderlinge interactie tussen de twee spelers in zogenaamde grappige scenes. Daarbij is vreemd dat dde types inconsistent zijn in hun gedrag. Tony is op het ene moment de zelfverzekerde Italiaan die zijn eigen plan trekt, op het andere moment de zachtaardige pit/volgzame jongen die goed luistert naar zijn ''baas'' / pianist op vreemde momenten (leg de steen terug / stop de auto / schrijf dit op voor je vrouw ... etc..). Het is bijzonder dat dan onze eigenzinnige Italiaan dan wel luistert. Vice vesa geldt voor de Afro-Amerikaanse pianist die ''in control'' is, maar toch uit de problemen moet worden geholpen op verschillende momenten (homofiel vriendje / in een bar in de blanke zone). Het eerste uur laat feitelijk geen ontwikkeling zien voor beide karakters en de film kabbelt een beetje voort. Het tweede uur komt er wat meer actie in het verhaal als de Tony wat meer actie laat zien. Maar ook in het 2de uur herhalen situaties (in wat hogere intensiteit) zich in geijkte situaties. Daarbij heeft de regie voorzien in onderlinge interactie tussen de 2 spelers voor de welbekende ''lach''wekkende situaties, maar zijn daardoor juist irritant. Een film dat geplaatst kan worden als een zogenaamd feel-goodie (vooral het einde), gelijk films als Notting Hill e.d., zonder dat het me op een enkele moment heeft kunnen raken op belangrijke thematiek door die voortdurende incosistentie in de gedragingen van de hoofdrolspelers ende onnatuurlijke chemie tussen de 2 spelers. Kortom: ik heb er niet van kunnen genieten.

avatar van tbouwh
1,5
Veilig thuis voor de kerst

Green Book versterkt de pijnlijke mythe dat racisme toch vooral het product is van onwetendheid - als je (Mortensen) aan den lijve ondervindt wat er gaande is, weet je in de laatste akte uiteindelijk wel beter. Met zo'n behandeling van een thema dat nog steeds zo sterk om zich heen slaat verdien je een Oscar voor passiviteit en kortzichtigheid. Werkelijk onuitstaanbaar is de [volgens mij reeds veelbesproken] scène bij het weiland.

Ali's eclectische rol krijgt een wrange nasmaak zodra blijkt dat zijn uitzonderingspositie met name dient om een sluimerend white saviour-complex te voeden.

Een film gemaakt voor het comfort van witte mensen als ik. En dat stak. Want Farrelly is met vlag en wimpel in zijn opzet geslaagd, zo bleek in een volle filmhuiszaal vanmiddag en een nog wat voller zaaltje zondagavond. Spike Lee was ook allesbehalve subtiel [en ik merk dat ik sinds mijn visie afgelopen najaar toch steeds kritischer over die film ben gaan denken], maar ik krijg dan toch nog liever die schop in m'n buik.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:54 uur

geplaatst: vandaag om 00:54 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.