Jurassic World: Fallen Kingdom (2018)

Weer matig.

Maar het moet gezegd, het eerste uur, met als klap op de vuurpijl de vulkaanuitbarsting, mocht er best zijn. Spectaculair natuurgeweld dat geweldig vormgegeven werd. Anderzijds illustreert dat ook wel perfect het probleem van deze film. In een film over dinos zou een vulkaaruitbarsting nooit het hoogtepunt mogen zijn.

De dinos zijn ondertussen zelfs wat saai geworden. Steeds weer dezelfde soorten die de revue passeren, met eigenlijk altijd weer dezelfde "spannende" scenes op actie. Deze vijfde film is een inception aan referenties naar eerdere delen, waardoor het soms lijkt alsof je naar een rerun zit te kijken.

Jammer genoeg stelt het nieuwe materiaal niet veel voer. Snode wetenschappers, op geld besluste bad guys en een wijs lesje over leven en de mens die voor God speelt. Je kan er best niet te lang bij blijven stilstaan, of het preutse en eenzijdige Amerikaanse geleuter zou serieus op de zenuwen kunnen gaan werken.

Jammer genoeg is het tweede uur een maat voor niks. Jammer om een regisseur als J.A. Bayona dit te zien doen. De zoveelste die vermangeld wordt tot eenheidsworst door de grote Hollywood machine. Fallen Kingdom is plat franchise werk, met wat indrukwekkende vulkaanperikelen en verder heel veel niks.

2.0*

Jurassic World 2 gaat gewoon verder op de wat saaie aanpak van deel 1. De dino's zijn zoals de zombies in de latere Walking Dead seizoenen. Ze zijn er nog, maar veel dreiging is er niet en boeiend al helemaal niet. Het moet wel gezegd worden dat de rode draad in de World-trilogie constanter is dan die uit de Park-trilogie. Waar het derde deel een straight-to-dvd leek te zijn. Wat de commentaren over Bryce Dallas Howard met haar hakken ook mogen zijn (leuk op teruggekomen vind ik in dit 2e deel), zij zorgt nog voor wat animo. Chris Pratt is voor mij zo'n nietszeggende acteur die ook in Guardians of the galaxy vrij kleurloos een typische blockbusteracteur is.

Jurassic World 2 is een weinig creatieve blockbuster. Leuk om een keer te zien, maar niet bepaald memorabel. De makers spelen op veilig wat uiteraard werkt aan de kassa. En tieners zullen hier wel van houden.

Redelijk deel weer, maar de formule lijkt zijn kracht wat kwijt te raken. Het verhaal is dit keer niet al te best. Het gaat allemaal net iets te makkelijk en te snel en is daardoor totaal niet geloofwaardig (in het perspectief natuurlijk). Buiten dat begint de film spectaculair, volgt er een wat minder middenstuk en eindigt hij superspannend met daarin een memorabele ‘bedscène’. Het einde biedt een nieuwe opening naar een volgend deel en biedt tevens de mogelijkheid voor wat verfrissing in de formule. Verder ziet de film er visueel weer fantastisch uit. 3.0/3.5

Deze een maandje geleden in Antwerpen in 2D gaan zien.

Aardige, maar totaal overbodige zoveelste film over een eiland vol dino's, waarbij nog maar weinig over is van het oorspronkelijke materiaal van Chrichton.

Eigenlijk bestaat de film uit twee gedeeltes:
1) het vulkanische eiland vol met dino's, wat ten onder dreigt te gaan
2) het landgoed met het grote huis, waar de dino's verkocht dreigen te worden aan de hoogst biedende.

Het eerste gedeelte is duidelijk het beste en levert hier en daar nog een ouderwetse avonturenfilm sfeer op. Vooral het einde, waarbij we een achtergebleven dino tussen de rook en lava langzaam zien verdwijnen, levert een episch en tegelijkertijd aangrijpend beeld op, wat je niet snel zult vergeten. Feitelijk had daar de film mee moeten eindigen...

helaas is er dan ook nog het tweede gedeelte, wat meer als een traditionele horrorfilm op is gebouwd, want achter iedere hoek of deur kan een losgebroken dino zijn opwachting maken. Eigenlijk is dit allemaal vrij zwak.
Voeg daarbij de hele korte rol van Jeff Goldblum, die niet heel veel groter zal zijn geweest als de stukjes, die je van hem in de trailer ziet, wat toch wel teleurstellend te noemen valt.

En waarom gebruiken ze bij de laatste films keer op keer de T-Rex als een soort van held, die de boel komt redden, compleet out of character?

Wat overblijft zijn fantastische SFX, 2 leuke sympathieke hoofdrolspelers, die goed bij elkaar passen en een redelijke blockbusterfilm voor het hele gezin.

Een zesje, ofwel drie sterren.

De Spaanse regisseur Juan Antonio Bayona (El Orfanato, A Monster Calls) kwijt zich vaardig van zijn taak om een typische blockbuster te maken. Waarbij hij elementen leent uit vorige delen. Al zeer snel in de film kan men de vergelijking met The Lost World maken. En ook nu maken we kennis met een nieuwe vijand, één die erger is dan de Indominus Rex uit Jurassic World. Of een beklemmend kasteel dat veel wegheeft van Bayona's eigen het weeshuis/spookhuis uit El Orfanato.

Maar voordat het zover is keren we eerst terug naar het eiland Isla Nublar, waar het niet zo succesvolle themapark Jurassic World was gevestigd. Claire Dearing (Bryce Dallas Howard) en Owen Grady (Chris Pratt) moeten helpen om de dino’s te redden voor ze opnieuw uitsterven. Voor uitgewerkte karakters hoef je bij dit soort popcorn vermaak natuurlijk niet te zijn. Het nieuw gezicht; het meisje Maisie (Isabella Shermon) is zo plat als een dubbeltje, ze krijgt een schrikbarende onthulling te horen maar het CGI geweld walst daar finaal overheen. En de cameo van Jeff Goldblum moet voor een soort geweten zorgen maar is vooral vervelend. ‘How much evidence do we need, before we realise that this was a catastrophe?’ of "Hebben dinosauriërs rechten?" Ondanks dat filmtechnieken bekend terrein zijn weet de film wel een fijne vorm van continuïteit te leveren

Het verhaal, dat onder andere door regisseur Colin Trevorrow van Jurassic World (en Jurassic World 3!) geschreven is, doet zijn best toch iets donkerder en dieper te gaan dan het eerste deel. En daar slaagt het ook deels in. En dat maakt van deze vijfde Jurassic een fijne en donkere avonturenfilm.

In de reeks van de Jurassics, een aardige verschijning. In deze film kan je last krijgen van de angst die je hebt voor dinosaurussen, een mogelijke tik voor hoogtevrees en natuurlijk de rare mannetjes die er alles aan doen om geld te verdienen. Desnoods op een wereld waar je overal dank zij hen een groot mormel tegen het lijf zou kunnen lopen. Als nu al spinnen en slangen nu en dan ontsnappen, waarom zou een Dino niet de deur uit kunnen lopen?

Ach, ik weet het, de fantasie is weer met mijn gedachten bezig maar toch.....

Een aardige film die wel boeit en waar je over de realiteit niet al te druk moet maken maar dat geldt voor veel films en series. Deze is geloof ik de 4e in de rij van de Jurassic wereld en van de regisseur van die geweldige mysterieueuze film uit 2007: El Orfanato (2007) (El Orfanato).

Onze waardering is voor deze Jurassic een ruime 7!

Jurassic World had ik gemist in de bioscoop, maar nadat ik toch wel tamelijk enthousiast was over die film, wilde ik me de sequel niet laten ontgaan. Ik wist niet goed wat ik ervan moest verwachten. De eerste twee vervolgfilms op Jurassic Park vond ik niet al te best, zeker JP III niet, maar Jurassic World bleek dan weer een fijne blockbuster. Zou Fallen Kingdom ook in de smaak vallen?

Dit vijfde deel uit de Jurassic-franchise lijkt in eerste instantie een regelrechte remake van The Lost World te gaan worden, maar uiteindelijk wordt gelukkig toch voor een iets andere insteek gekozen. Toegegeven, bijster origineel is het allemaal niet meer. Daarbij mag meteen gezegd worden dat ik niet weet hoe origineel je nog uit de hoek kunt komen met deze films en de uitwerking vond ik wederom best goed. In het eerste gedeelte keren we terug naar Isla Nublar, waar Owen en Claire proberen zo veel mogelijk dinosaurussen te redden van een vulkaanuitbarsting. Het is een wilde achtbaanrit, vol gave actie en spectaculair ogende special effects. Vervolgens neemt de film wat gas terug en kiest men ervoor om het resterende op één locatie te laten afspelen. Een gewaagde keuze, maar Bayona komt er goed mee weg. Ik kreeg immers niet het gevoel dat de film inzakte tijdens het tweede gedeelte. Zeker het moment waar je op zit te wachten, de uitbraak van de dino's, levert de nodige leuke scènes op.

Het blijft leuk om Chris Pratt en Bryce Dallas Howard te zien samenspelen. Ondanks dat hun romance niet altijd even geloofwaardig is, slagen ze er wel weer in twee kleurrijke personages neer te zetten waar ik mee kon meeleven. Nieuwkomers Justice Smith en Daniella Pineda vond ik niet storend, maar hun personages zijn wel twee lopende stereotypes. Ook Rafe Spall en James Cromwel zijn leuke toevoegingen. Jeff Goldblum vond ik daarentegen tamelijk overbodig. Hij zet natuurlijk een leuk personage neer in de originele film, maar zijn vermeende knipoog naar die film komt niet helemaal tot zijn recht. Buiten Goldblum's preek zijn er nog enkele 'shaky' momenten, vergelijkbaar met die uit de voorganger. De plottwist omtrent Maisie is zo'n moment. Ik vond het niet tergend slecht, maar het raakt eigenlijk kant noch wal.

Ondanks enkele kleine misstappen is Fallen Kingdom wederom een erg onderhoudende film. Dit had gemakkelijk een tegenvallende opvolger kunnen worden, maar ik vind deze nieuwe films oprecht amusanter dan de originele sequels van Jurassic Park. Fallen Kingdom weet het niveau van diens voorganger vast te houden en staat garant voor een avondje bovengemiddeld popcornvermaak. Hopelijk sluit het vervolg de reeks in 2021 op gepaste wijze af.

3,5*

Wat een lange zit voor zo matige film. Boeit geen minuut. Alles weer zo als al deze films.Had er meer van verwacht.

Wat een ontzettende nepfilm, en dan heb ik het niet over de cgi/sfx want dat ziet er nog redelijk uit. Wat wel erg nep over komt zijn het flutscenario, de karakters, de dialogen en de verplichte "humor" en "sentiment". Behoorlijk nep, tè Amerikaans naar mijn smaak en bovendien vrij kinderachtig . Ook vond ik het ook geen leuke cast.

Men neme een paar clichés, 170 miljoen budget, en nog een heleboel clichés, en je hebt deze film. Velen zullen het geweldig vinden, ik ben wel klaar met de dino’s. Er zullen nog wel een paar vervolgfilms komen, want het casht lekker, maar de opwinding die ik had bij het zien van jurassic park, maakt per film meer plaats voor verveling.

Leuk begin op het eiland. Mooie beelden ook.
Daarna zakt het in een pudding in elkaar vanaf het landhuis, wanneer het transformeert in een aaneenschakelijk van ternauwernoodse ontsnappingen (30 maal “run!”, met hysterische gekrijs), wat ontzettend op de zenuwen gaat werken. Veels te donker ook wederom, daar hebben wel meer dergelijke CGi films last van. De weerspiegeling van de dinopsyche naar de mens is ook bespottelijk een raptor die een traantje laat, rly?, maargoed laten we JP niet te serieus benaderen, ondanks dat de franchise zich nogal serieus en quasi wetenschappelijk pretendeert op vele momenten.

Het behoort vermaak te zijn en het eerste uur voldeed daar aan. Het tweede deel zorgt voor een uiteindelijke onvoldoende.

2.5*

Hopelijk heeft Bayona hiermee goed verdiend zodanig dat hij terug een meesterwerk kan gaan afleveren zoals zijn drie andere films. Nu goed, eigenlijk vond ik het nog geen slechte film en met deze film wordt het één en ander toch wat aangepast in vergelijking met de andere JP films. Je merkt duidelijk de inbreng van Bayona, maar ook van Spielberg. De CG is dan ook adembenemend goed. Dit vertaalt zich in een paar prachtige scènes. De scène met de Diplodocus die eenzaam achter blijft terwijl ze wegvaren is hartverscheurend. Enorm mooi geschoten, geweldig. Dat was eigenlijk het meest dramatische aspect samen met de dochter die haar grootvader verliest. De impact van die dood voelde ik wel niet al te hard. Misschien hadden ze daar iets meer mee kunnen doen..

Bayona wou ook weer terugkeren naar de oorsprong door terug angst voor de dino's in de film te krijgen. Zijn horrorachtergrond komt daarvoor natuurlijk goed van pas. The Orphanage is een sterke horrorfilm maar helaas blijft het hier bij wat schaduwen op de muur en een klauw die grijpt naar Maisie. Verder is de soundtrack dik in orde en denk ik dat de boodschap van de film niet te onderschatten is. Het vormt een goede waarschuwing omtrent genetische manipulatie, alsook houdt de vraag mij bezig van wat als er dino's zouden leven, hoe zouden we er mee omgaan? Ik denk dat genetische manipulatie ongetwijfeld zijn voordelen heeft maar kan ook voor minder goed bedoelde doeleinden gebruikt worden. Zo heb je wel vaker aan nieuwe technologieën twee kanten (een goede en een slechte).

Nu verder vond ik het wel een vermakelijke en grappige film. Chris Pratt gaat op zijn gekende elan verder zoals hij al geruime tijd doet in Guardians of the Galaxy en ondertussen ook in Infinity War. Dat kan ik wel smaken want die grappen van hem zijn meestal wel geslaagd. Bryce Dallas Howard kende ik eerlijk gezegd niet maar is een lust voor het oog.

Na een onderhoudend eerste uur volgt een nogal stompzinnige tweede helft met veel actie. De strijd tussen goed en kwaad op alle fronten kan mij slechts matig boeien.

Bryce Dallas Howard vind ik sinds haar in Black Mirror gezien te hebben een charmante actrice maar deze film is wat mij betreft niet echt een aanwinst binnen de Jurassic Parc reeks.

Te weinig swung

Blockbusters stellen al tijden weinig voor. Maar soms hoop je nog op wat leuks. Bayona is wel iemand die weet hoe hij een film moet maken maar mist wat eigenzinnigs. Neem bijvoorbeeld de nieuwe dino. Die kan kennelijk op commando aanvallen. Ok cool. Beetje megalomane bad guy (zoals in bijvoorbeeld Dick Jones in Robocop 1987 versie) weet daar dan wel raad mee. Maar hier doet Bayona daar amper wat mee. Allemaal onder de noemer kinderfilm. Maar dat is dus waar Hollywood altijd in vast zit nu. Bayona neemt het verder niet gek serieus, alle acteurs mogen de heer elke avond bedanken dat ze astronomische bedragen ontvangen voor alles zo in te bellen. CGI zag er verder wel strak uit enzo.

2.5 sterren.

Lichte tegenvaller, vooral door de rommelige tweede helft, waar de film een richting kiest die mij niet kan bekoren. Het steekt dan ook bleekjes af bij de spectaculaire en overweldigende eerste helft. Daar doet regisseur J.A. Bayona eigenlijk alles goed, wat de tweede helft dan ook extra zwaar te verteren maakt. Natuurlijk ziet alles er weer gelikt uit en heb ik me niet verveeld, maar ik vrees op deze manier een beetje voor het derde deel.

Ik dacht gezien te hebben dat Jurassic Park: Fallen Kingdom na release vrij goede recensies kreeg, dus ik ging met vrij hoge verwachtingen kijken.

Oeps.

De film is echter vrij teleurstellend. De cameo van Jeff Goldblum geeft de film enig cachet, de terugkeer van BD Wong als wetenschapper Henry Wu is ook leuk, maar Bryce Dallas Howard (wat een naam eigenlijk...) is kleurloos en de rol van Chris Pratt is ook stukken fletser dan in de vorige film. Verder nog een onherkenbaar oud geworden James Cromwell, een geestige token black guy, een stereotiep-rolletje voor kabouter Toby Jones, wat anonieme booswichten en een vervelend meisje.

Maar kom je voor de fantastische personages bij Jurassic Park/World/Doorhalen wat niet van toepassing is?

Nee, je komt voor actie, dino's en special effects. Die krijg je royaal voorgeschoteld en het ziet er goed uit, op wat landschappen na. Bij het shot van het eiland, wanneer de boot vertrekt, hadden ze net zo goed de greenscreens gewoon kunnen laten staan achter de acteurs.

Dus, matige rollen, prima dino-actie. Wat nekt dan deze film? Dat is het verhaal, de domme keuzes die de personages maken, de clichématige twist waarna we ineens zien wie de badguy is, en nogmaals: domme keuzes die personages maken.

Dat heeft alles te maken met sympathie die de personages nu ineens voor de dino's voelen en die wij als kijker ook geacht worden te voelen. Inclusief de carnivoren. Nou, sorry, ik heb die monsters vier films lang dood en verderf zien zaaien, van mij mogen ze hartstikke doodvallen. De film eindigt met de domste keuze die er ooit door een personage in een film is gemaakt. Echter wordt het ons verkocht als de juiste keuze, en die deal gaan we dus niet maken. No sir.

Het vervolg zal, gezien dit einde, wel een hele rare film worden, maar gelukkig is het dan ook afgelopen.

Jurassic Park uit 1993 is wat mij betreft legendarisch. Qua filmmaking, special effects, marketing, alles. Jurassic World had nog als gimmick dat veel oude locaties uit het allereerste deel werden bezocht. Maar dankzij de vulkaan die nu (ineens) op het eiland is, is van die mystiek niets meer over.

2 sterren

Vijfde Jurassic film in vijfentwintig jaar tijd, is dus éen per vijf jaar gemiddeld, en waarschijnlijk zit deze laatste te dicht op zijn voorganger(drie jaar) om erg onder de indruk te raken. Beetje dino moeheid bij mij dus.

Eigenlijk ook altijd hetzelfde(dinosaurussen op mensenjacht) hoewel er dit keer een wat twijfelachtige poging is om iets anders te proberen door die rollen aanvankelijk een keer om te draaien, waarna vrij snel in het tweede deel van Fallen Kingdom alsnog het normale patroon weer word hersteld. Ziet er technisch en visueel best weer goed uit allemaal, maar we hebben het dus al een keer of vier gezien, met dit keer als negatieve toevoeging dat de mensenrollen wel erg dom geschreven en matig gespeeld zijn. Pratt en Howard hadden al weinig chemie en charisma in de 2015 versie, en doen er hier met hun vlakke bijdrage nog een schepje bovenop. Goldblum, de voortdurend grappen makende held uit de eerste twee delen, duikt ook nog even op en is blijkbaar getransformeerd tot een wel erg serieuze man, die derhalve beter thuis had kunnen blijven. De twee schurkenrollen zijn pijnlijk stereotype, te ongeloofwaardig om waar te zijn. Typisch dat de beste acteerprestatie wordt geleverd door een minderjarig meisje die in haar eentje de volwassen cast wegspeelt. Tsja, en ook bij de echte hoofdrolspelers, de dino's zelf, zien we dit keer weinig nieuwigheden, had men niet wat beter hun best kunnen doen om tenminste op dit terrein wat spitsvondigs toe te voegen? Na de verrassende wending aan het einde valt te vrezen dat er nog een zesde poging komt en dat die eerder wordt geleverd dan de gemiddelde wachttijd van vijf jaar, alles ten einde deze blijkbaar nieuwe trilogie af te ronden. Ik kijk er niet naar uit, maar dikke kans dat ik de bioscoop tezijnertijd weer weet te vinden als ik dan zin heb in professioneel popcorn amusement.

Nee, dit was hem niet helaas. Ik had wat meer verwacht van deze film alleen is de verwachting in het algemeen totaal niet uitgekomen. En hoewel de film zo begon als ik had gehoopt was hij in het tweede deel juist het tegenovergestelde en vond ik de film steeds meer tegen vallen, en was het totaal niet iets waar ik op had gerekend, en dan had ik het toch liever wat anders gezien, misschien iets korter in tijdsduur want het einde vond ik best afgeraffeld.

Zoals de film begon was echt mijn verwachting van de gehele film. Een zoekende Chris Pratt met een catastrofe als einde, die dan ook gelijk een einde had gemaakt aan deze film reeks die eigenlijk al lang is uitgemolken. In plaats van deze wens maakt J.A. Bayona er iets van waar ik niet van kon genieten. Het was niet bijzonder genoeg meer, de hele dinosaurussen veiling nee, daar stond ik echt niet om te springen en hebben mijn plezier in de film ook diep naar beneden gehaald. Dit mag ik wel zeggen als ik telkens bij dit deel van de film in slaap viel (twee keer om precies te zijn), en deze film dus al twee keer opnieuw moest kijken want het was niet meer boeiend.

‘J.A. Bayona’ is geen regisseur waarvan ik kan zeggen dat hij me altijd tegenvalt, sterker nog al zijn voorgaande films daar heb ik van genoten (die ik gezien heb) en dan is deze film toch een minpunt van zijn carrière. En in het begin deed de beste man alles wel goed, een vette locatie, vette actie, en een leuk beginnend maar strak verhaal waar ook onder andere ‘Chris Pratt’ nog redelijk wil acteren en ook komisch overkomt, en ook ‘Bryce Dallas Howard’ goed schitterde. Alleen na de vulkaanuitbarsting (wat toch wel de hoogte punt is van de film) kakt hij volledig in en is hij nergens meer speciaal te noemen. De film had van mij betreft wel het eerste deel van het verhaal mogen wezen en dan wat uitgebreider en zoals ik al zei: de vulkaan als eind knal met de redding opvolgend van een paar dino’s die dan vreedzaam leven ergens in Amerika. In plaats daar van word er een soort handel mee opgericht en is het niet meer interessant.

Het verhaal was redelijk. Er staat een vulkaan op punt van uitbarsting en men maakt een plan om de overgebleven dino’s te redden van het eiland. Ze sturen Owen en Claire die kant op met een heel team om de dino’s die overgebleven waren in veiligheid te brengen. Eenmaal daar aangekomen gaat de strijd al snel door naar de dino Blue die door Owen speciaal getraind was en excentriek bewoog tegenover zijn soort genoten, beter luisterde en gehoorzaam was. Als Owen hier achter komt word hij neergeschoten en vlucht het team om de dino’s mee te nemen richting de boot en vangen verschillende soorten. Als Owen wakker word aarzelt hij geen moment om vervolgens blue en andere dino’s te redden maar komt er daarna al gauw achter dat ze gaan handelen in deze beesten. Ook komen ze er achter dat ze kunstmatig een eigen dino soort hadden gemaakt die levensgevaarlijk blijkt te zijn. Ze moeten nu alles op alles zetten om zelf in veiligheid te blijven.

En vooral dat laatste in het verhaal staat me niet aan: handel, kunstmatige creaties en een simpel einde. Drie dingen waarvan ik persoonlijk het niet zou willen zien in een Jurassic Park film word waarheid, en ik kan helaas maar weg zakken onder uit in mijn stoel en me gaan irriteren aan deze film, ik houd het dan maar ook voor gezien. Teleurgesteld verlaat ik de film, en kijk een beetje tegen het volgende deel op, als die komt. Ik denk het wel.

2.5*

Aardige film waarin een vulkaanuitbarsting het leven van de dinosauriërs op het eiland in gevaar brengt. Dit tweede deel van de nieuwe reeks gooit het tijdens het tweede gedeelte over een iets andere boeg, vergeleken met de vorige delen. En alhoewel dit een welkome afwisseling is, maakt het de film er uiteindelijk niet veel beter op. Het ziet er wel weer allemaal spectaculair uit en kijkt gemakkelijk weg. Net geen 3.5 sterren.

Ach ja, misschien word ik wat gevormd door jeugdsentiment als het op de Jurassic Park serie aankomt, maar ook van dit deel kon ik wel weer genieten hoor. Natuurlijk is het geen Oscarwaardig materiaal en hangt de film grotendeels van clichés aan elkaar. Maar bij Jurassic World: Fallen Kingdom moet je soms ook gewoon niet nadenken en een beetje dom blijven kijken. Dan is 't toch best redelijk vermaak.

3*

6/10 (IMDB)

Onsamenhangend commercieel vermaak... Echt jet gevoel van 'o ja, er moet ook nog een extra enge dino nog bij' Pratt matched gewoon niet, mede door zijn Starlord imago. Het komt ontzettend geforceerd en passieloos over allemaal. De o zo goede soundtrack van de voorgaande films is ook om zeep en vervangen door 13 in dozijn melodieën en effecten....

Nee... stop nu maar ... genoeg gemolken

Slap sijpelen.

Toen enige jaren geleden de Jurassic Park-reeks nieuw leven werd ingeblazen met Jurassic World, viel dat nog niet eens tegen. De film was succesvol en kreeg ook goede kritieken en dus kon een vervolg niet uitblijven. En dat is waar deze 'Jurassic World: Fallen Kingdom' om de hoek komt kijken. Met dezelfde hoofdrolspelers en hetzelfde thema. Succes verzekerd.

Maar niet dus. De uier van de 'nieuwe' melkkoe blijkt nu al schraal te zijn. Het laatste restje originaliteit is hier volledig verdwenen en er lijkt zelfs weinig moeite te worden gedaan om het verhaal nog een beetje boeiend te houden. Het begin is best aardig en het 3D is verbluffend, maar na zo'n half uur zakt alles in. Wat rest is de indrukwekkende CGI die versterkt wordt door een dts-X audiotrack.

De bombarie is helaas onevenwichtig verdeeld en Chris Pratt en Bryce Dallas Howard maken weinig indruk. Jeff Goldblum is er aan de haren bijgesleept en de meest interessante acteur - Toby Jones - krijgt amper screentime. Ted Levine is nog enigszins redelijk. En dus wacht je met smart op de volgende actiescène, maar die is meestal zo slap en voorspelbaar dat de spanning met de minuut wegsijpelt.

**½

Met dank aan Universal voor het recensie-exemplaar.

Gaap. Zo slecht had ik het niet verwacht. Saai en niet vernieuwend. Jammer dat Bayona hier tijd aan heeft besteed. Overbodige film. 1,5*

“Genetic power has now been unleashed. And of course, that's gonna be catastrophic.”

Gemengde gevoelens. Het probleem van Jurassic World: Fallen Kingdom is dat het zich voor een pretentieloze blockbuster veel te serieus neemt, maar dat het als serieus verhaal over genetische manipulatie weinig om het lijf heeft. J.A. Bayona kan duidelijk geen keus maken tussen beide, en het resultaat is vlees noch vis.

Dat je meer meeleeft met de dinosaurussen dan de personages is ook geen goed teken. Pratt, Howard en de jonge Sermon doen hun best, maar de rest van de cast is echt schaamteloos slecht. De film heeft duidelijk twee gezichten, en vooral het tweede gedeelte in het huis slaat nergens op. Gelukkig zorgt de MVP van de film, Blue, nog voor wat vermakelijke scènes. En door het einde kijk ik toch wel uit naar het derde deel.

De trucage blijft overweldigend. Het verhaal is daarentegen erg magertjes. Om een avond door te brengen nog wel te doen, maar het nieuwtje is er inmiddels echt wel af. Het vorige deel was sterker.

De vulkaanuitbarsting die het eiland vernietigd, dat zou dan het einde moeten zijn geweest van de filmreeks.

Erg teleurstellend, ik had er veel meer van verwacht. Van alle blockbusters van 2018 die ikzelf heb gezien viel deze film mij het ergst tegen.

Jurassic park 1993 = Ware Meesterwerk

Lost World 1997 = Aardige opvolger

Jurassic park 2001 = Mislukte poging om een komische parodieerde film temaken

Jurassic World 2015 = Matige ode aan het original uit 1993

Jurrasic World Fallen Kingdom 2018 = Het perfecte huishulp middel bij constipatie

Wereldwijd aanbevolen door Huisartsen ! en uit eigen ervaring kan ik zeggen dat het 100 procent werkt

Formulewerkje.

Hussel even snel wat cliches door elkaar, doe wat random dino’s in de cgi, hopsakee, weer een film. Veel langer dan dat lijkt het denkwerk niet geweest te zijn. Ode aan het origineel dat het dan nog steeds een zij het matig kijkbare film oplevert.

Verder weinig te melden eigenlijk, de acteurs doen het aardig, de muziek stoort niet echt behalve bij de aftiteling als het publiek moet oprotten, het beeld is fijn in orde, de cgi is bijna goed genoeg. Meh alom.

Tja volgens mij is lava minimaal 600 graden dus als dat in je buurt komt kun je het al shaken. Dus na de 3e lavascene was ik er al klaar mee, vooral als ze het gaan wegslaan of wegkoppen. Echt lachwekkend. Maar als opvulling van je dag of avond redelijk te doen.