Annihilation (2018)

Wat precies in de film doet je daarover filosoferen? Voor mij was heel de film overduidelijk een analogie voor kanker. De Shimmer is een kankergezwel. En Portland (een bioloog die het verband ziet) is "de cel van de Aarde" die de kanker kan vernietigen. Annihilation!

Ik zag het juist als een analogie van dementie. Het kwijtraken van je geheugen en uiteindelijk je Zelf.

Jullie zoeken het allemaal zo filosofisch. Niet dat daar iets verkeerd mee is, maar een wetenschapper denkt eerst en vooral wetenschappelijk en de film is geadviseerd door een genetica-expert.


Annihilatie - Wikipedia - nl.wikipedia.org
Verder hoef je volgens mij niet te zoeken. De annihilatie van Dr. Ventress gaat gepaard met haar massa die omgezet wordt in energie. Hierdoor ontstaat enorm veel energie (E=mc²) - het lichtspel in de film lijkt een beetje op een miniatuurversie van de Big Bang, en deze energie wordt vervolgens gebruikt voor de geboorte van de kloon van Lena. Energie wordt dus weer massa. Die spiegelbeelddans zal er ook wel met een reden inzitten, aangezien antimaterie het spiegelbeeld is van materie.

Of het nu uiteindelijk de kloon van Lena is of de echte Lena maakt weinig uit. Zowel Kane als Lena zijn veranderd en ze kunnen nu opnieuw beginnen. De cyclus begint van voor af aan.

Voortplanting heeft alles te maken met vernietiging, want zonder vernietiging (de dood) zou voortplanting geen enkel nut hebben.

Je dwaalt af van de discussie, je maakt er een andere van..het ging over CELLEN!! Lees hierboven maar.In leven zit dood ingesloten, voor alle levende wezens...Maar dat staat helemaal los van cellen die er volgens jou op aansturen. Onzin. Einde discussie.

Dat is geen onzin want het ouderdomsproces, dat uiteindelijk naar de dood leidt, voltrekt zich in onze cellen

Vreemd. Kanker gaat namelijk cellen muteren waardoor ze vreemde, nieuwe of andere eigenschappen krijgen en dat is nou net wat je ziet gebeuren in de film. Met Alzheimer of dementie gaat het over hersencellen die gewoon afsterven door gebrek aan bloedtoevoer. Dat kan ik echt niet rijmen met het concept van de film.

Een aardig sci-fi met vleugje horror film, ik vond het verhaal soms erg warrig en dat pakte mij dus niet en ja dan is het een moeilijke film. De CGI in deze prent vond ik wel erg goed, en ook de cast bestaande uit alleen vrouwen vond ik goed spelen.

Ik zou het dan nog eerder als leukemie zien, met slechte cellen die goede cellen aanvallen, waardoor er een tekort aan gezonde cellen ontstaat en onze afweer tegen ziekten en bacteriën afneemt. Maar kanker zie ik er ook wel in.

Maar ik denk dat de Shimmer niet één ding is, maar een overkoepelende metafoor voor cellen die muteren, vernietigen of vernietigt worden. Tessa Thompson's personage is hierin interessant, want zij doet aan zelfmutilatie en ziet de Shimmer als verlichting. Ze loopt op een gegeven gewoon weg en is 'at peace' met haar lot. De Shimmer staat voor vernietiging, maar personen die zichzelf vernietigen zien daarin natuurlijk verlichting en acceptatie. Net zoals mensen met kanker (zoals Leigh's personage).

Leukemie is een bloedkanker.

Dus een hartstilstand komt door onze cellen??Cellen gaan dood( sommigen leven slechts anderhalf uur...) maar er worden nieuwe aan gemaakt...Er zijn trouwens 300 celtypen!! De discussie was dat cellen op de dood aansturen...Deze discussie wijkt daar helemaal van af.

Overlevingsdrang...vernietigingsdrang...zijn beide niet onlosmakelijk met elkaar verbonden? Het een als gevolg van het ander?

Als A B wil vernietigen om te overleven dan zal B overlevingsdrang creëren wat resulteert in een vernietigingsdrang richting A welke op zijn beurt weer overlevingsdrang creëert.

Wel een aardige sci fi. Goed geacteerd en mooie beelden. Verhaal is een beetje vergezocht, moeilijk en vaag. Daar moet je van houden.

Ze leden toch direct aan geheugen verlies. En het prisma vervormd, zo vallen en herinneringen weg en veranderd je persoonlijkheid. Verder heb ik geen idee hoe dementie ontstaat. Ik zag gewoon overeenkomsten in de situatie. Daarbij ben ik vrij te associeren hoe ik wil. Ben daar gewoon wat creatiever in. En kanker maakt vooral kapot, hier ontstaat ‘iets anders’.

Alzheimer doodt ook maar bij die ziekte vindt er geen proces plaats van celdeling en mutatie, wat toch een belangrijk element in de film is.

Oersaaie eerste 3 kwartieren. Afgezet dus maar.

Ja, wat ik al schreef, dat lag er te dik op. Vind het idee van de defragmenterende geest (door refractie) intrigerender.

Bij dit soort scf films moet je de vage situaties en vergezochte verhalen maar met een korreltje zout nemen, hoewel het uitgangspunt helemaal zo slecht niet is. Maar waarom de acteurs zo slap en futloos moeten praten is mij onduidelijk. Daardoor laten ze een kans voor uitwerling van de innerlijke verandering behoorlijk liggen. De cgi beelden vond ik behoorlijk matig. Je kon de 'dubbele beelden' met de beesten/varkens/beren (?) behoorlijk zien.

Daarnaast mocht er wel wat meer actie in zitten. Vele passages waren gewoon oersaai. En ook waarom Lena nu vreemd moest gaan en zo reageerde is mij helemaal onduidelijk. Paste totaal niet in de film.

Al met al, vrij matig.

Dubbele beelden?

Geen idee wat ie daarmee bedoeld. Maar ik ben het wel eens dat de CGI niet denderend was. Vooral de wezens/dieren zagen er echt verschrikkelijk slecht uit, veel te computer geanimeerd... Het begon met die 2 hertjes, maar had het wel met alle dieren/wezens eigenlijk.