Three Billboards Outside Ebbing, Missouri (2017)

Ja, ok, maar tussen tegenstrijdige meningen als die van ons leidt dat te snel tot gezeur. Wij worden het niet eens, niet bij benadering. Dus bedankt en ok.

hou op met die onzinnige klotediscussies

Nou ja zeg.

Precies, discussiëren over films doe je maar op een filmsite

Je hebt denk ik twee soorten goede films. Aan de ene kant films die niet perse prettig zijn om te kijken maar die wel weten te raken en blijven hangen. Aan de andere kant films die je snel vergeten bent maar die wel topvermaak leveren als je kijkt. Deze film valt wat mij betreft duidelijk in de tweede categorie: ik ben de film alweer zo ongeveer vergeten maar ik heb wel van de film genoten en ik vond het zelfs jammer toen hij was afgelopen want hij had van mij nog wel wat langer mogen duren (en dat maak ik weinig mee).

En ook nog de goede film welke wel een zeer aangename kijkervaring levert en tevens blijft hangen omdat de film je raakt?

1. Films die ik goed/leuk vind/vond, maar ik ben ze alweer vergeten.

2. Films die geen prettige ervaring waren, maar mij wel raakte en blijft hangen. Eraserhead (1977)

3. Films die wel een prettige ervaring waren en is blijven hangen enz. Zoals Intouchables (2011)

Zo'n film komt in mijn Top 10.

Topfilm!!!

Origineel script en zeker memorabel, maar ik vond verschillende karakters té extreem, karikaturen die de film geloofwaardigheid ontnemen

Dikke 4* voor mij. Fijne balans tussen emotie en (de soms absurde) humor. Op het eerste gezicht is de film soms plat en grof, maar ik haalde er beduidend meer uit. Bijzonder om Lucas Hedges nu wéér in een film te zien die in feite grotendeels om rouw en verlies draait. McDormand, Rockwell en Harrelson spelen alledrie een geweldige rol. Met name de eerste. Zaal 1 van het LHC in Utrecht zat zaterdagmiddag grotendeels vol met een uiterst gemêleerd publiek. Hopelijk zijn de oudjes niet al te zeer geschokt geweest. De Bloods/Crips/Koorknaap monoloog zal vermoedelijk niet iedereen kunnen waarderen. Ik wel.

4.2*

Ik wist het!!

Misschien al erg vroeg in het jaar de beste film van 2018 gezien? Dat hij oscars gaat winnen lijkt me zo goed als zeker. Zelden een film gezien waar je zo vaak van lach naar traan wordt geslingerd als deze. Geweldig karakterspel waarbij Frances McDormand, die voor mij een heldin is in Fargo, in deze film misschien nog zelfs iets beter is. Maar ook Sam Rockwell, als Dixon, speelt de pannen van het dak.

De film doet bijna on Amerikaans aan met de harde teksten en controversiële plot wisselingen. Dit zal ik niet snel zeggen, maar deze film moet je zien anders mis je wat.

Fijne film.

Film die gelukkig vaak de goede snaar raakte. Ergens kan ik als je de film heel strikt kijkt begrijpen dat de film soms wat makkelijk is. Rockwell is wat dopy. Toch wil ik hier een lans breken dat de film veel meer is dan dat. Het is nooit een film die je de realistische vibe wil geven. De film werkt in extremen maar weet op de juiste momenten gas terug te nemen waardoor de impact heel erg aanwezig is. Zo werkt de dood van Harrelson fantastisch, en de reactie van Rockwell is zowel cinematografisch als qua impact sterk. De film is daar ook op zijn best. Want het is net als vorig jaar bij Hell or High Water een film die in het klein dorpige een verhaal verteld dat slaat op de grootschaligheid van de gehele wereld. Zo red de donkere man niet de zaak. De politieagent word alleen ontslagen, voor die daden zou die ook wel de cel in mogen, maar ook hij veranderd dat systeem in Amerika niet. Natuurlijk gaat er een bepaalde mate van sympathie naar McDormand maar dat haar daden niet goed zijn en nergens toe leiden is ook duidelijk. Men lijkt hier de nuances soms wat te hebben gemist. In dat opzicht hou ikzelf ook meer van deze vorm dan van de hedendaagse Coens die vaak het iets doortrekken naar absurdisme wat ik vaak wat slap vind. McDonagh heeft imo meer durf door het nooit te ver buiten onze werkelijkheid te plaatsen. Coen films willen de laatste tijd weleens meer leegte hebben omdat het een weinig urgente mening heeft.

Fijne film die in een fraai recent lijstje indie US films mag staan.

4 sterren.

Ja fijne film hoor. Ik vond het soms wel wat weg hebben van the Coens maar dat zal wel iets te maken hebben met McDormand. Ook wel interessant dat het in the end nauwelijks gaat over het oplossen van die moord maar veel meer om de personages, het dorp en hun ontwikkelingen. Leuk dat open einde ook. Goede zwarte humor, mooie personages, goed acteerwerk. Fijn. 4,0

Geen tijd voor een review, maar wat een meesterwerk. Fargo in het kwadraat. Echt fantastisch.

Wellicht te hoge verwachtingen op voorhand. Gevoelsmatig stuurt de film te veel naar een glimlach of een traan, vaak op geforceerde of platte wijze. 2.5*

Ik vond deze film van het eerst tot het laatste moment boeien, ook de acteer prestaties liegen er niet om.

Weggeblazen door deze film. Alles klopt gewoon. Het verhaal is aangrijpend, boeiend en ook vaak erg grappig. Visueel is de film geslaagd, maar het zijn natuurlijk vooral de acteerprestaties die deze film zo briljant maken. Ik moet eerlijk zijn dat ik Frances McDormand niet heel goed kende vooraf. Al zie ik nu dat ik veel films van haar heb gezien. Maar wat een geweldige rol zet zij hier neer. En van Rockwell ben ik al lang een groot fan en dit is zeker zijn beste rol dusver. En natuurlijk ook Harrelson die heel sterk speelt.

Denk wel mijn favoriet uiteindelijk van 2017.

4.5*

De verhoudingen tussen Harrelson en McDormand in deze film zijn eerder enorm atypisch. Het wraakconcept is klassiek, de invulling is dat toch zeker niet.

De karakters van Harrelson en Rockwell worden meer uitgediept dan dat het standaard het geval is, maar er wordt toch een stereotypisch beeld van de redneck Police Department neergezet.

...en die stereotypen zijn (in mijn optiek) directe reflecties op de werkzaamheid van culturele uitsluiting en profilering (tenminste, naar wat ik me nog herinneren kan op dit moment). Maar de representatie van de politie-agenten/het politiebureau staat voor mij nog weer los van de wisselwerking tussen McDormand en Harrelson, die ik hier vooral bedoelde:)

Ok ,daar heb je wel een punt.

Uitermate boeiende film, die de hoge verwachtingen ruimschoots waar weet te maken. Drama en humor wisselen elkaar uitstekend af en vooral de humor was ontzettend scherp. Ondanks de zware kern van de film voelde het toch bijzonder luchtig aan.

Het verhaal, met enkele goed gekozen plotwendingen, wordt meer dan uitstekend vertolkt door de cast. Een grote pluim voor de hoofdrolspelers, die dit zwartgallige drama op de kaart zetten. Ik ga 'm snel nog een keer kijken.

Eigenlijk weinig toe te voegen aan Drulko's review van een paar pagina's terug. Een vrij typische publiekslieveling die met een formulematige wisselwerking tussen zware dramatiek en 'relativerende' humor nogal makkelijk overkomt. De kijker moet na zo'n zware, serieuze scene natuurlijk wel even gerustgesteld worden met een leuk dwergengrapje (ha-ha). Of Rockwell komt met zijn potsierlijke typetje opdraven om de comic relief te verzorgen. Slechts enkele voorbeelden van de nogal geforceerde, flauwe humor die gedurende de hele film een irritatiefactor blijft. Ben niet bepaald de grootste Coens fan, maar die doen dat dan toch veel beter.

Middelmatige crowdpleaser met een traan en een lach. Een echte allemansvriend die vast hoge ogen zal gooien, maar behalve een sterke McDormand en een verdwaalde goeie grap vond ik er weinig aan. 2*.

Beetje vreemd om te stellen dat de kijker na een zware serieuze scene weer op z’n gemak moet worden gesteld met wat comic relief. Het comic relief was al 15 minuten bezig voordat de eerste serieuze scene zich aandiende. De film is in de eerste plaats een komedie. Het zijn de serieuze scenes die het van diepgang voorzien. Dat het daarna weer als komedie verder gaat, lijkt mij dus geen geruststelling, maar gewoon het voortgaan van de ingeslagen weg.

Dat is wel waar idd. Al vond ik het zeker niet zo duidelijk dat de film in de éérste plaats een komedie zou zijn (IMDb en MM blijkbaar ook niet). Zeker het tweede gedeelte van de film niet. Wat wellicht ook wel te maken heeft met het feit dat deze humor niet de mijne is.

Ik vond het tweede deel juist nog meer komedie dan het begin, wellicht ook omdat het verhaal daar een beetje alle kanten op schoot en alleen de humor de boel nog bij elkaar hield.

Maar ben zelf juist dol op zwarte humor.

Ben ik ook dol op, maar dan wel echt pikzwart a la Man Bites Dog bijvoorbeeld. Misschien is mijn geest inmiddels gewoon al te verknipt ( ) maar zo zwart is de humor hier toch niet? De meeste humor werd voor mijn gevoel gepuurd uit makkelijke grapjes over dwergen, cringey typetjes (dat jonge vriendinnetje ) en try hard oneliners.