M - Eine Stadt Sucht einen Mörder (1931)

Dat heeft Kos al honderd keer gezegd: het is de grootst mogelijke onzin om te beweren dat Lang het technisch allemaal wel beter had kunnen doen. Zoiets kan je natuurlijk van elke wat oudere film zeggen; een nogal hol argument.

Zelfs bij jouw veelgeprezen Tetsuo heb ik niet zulke zwakke redeneringen gebruikt, terwijl dat natuurlijk ook allemaal beter had gekund.

En ik (en anderen) hebben al 101 keer gezegd dat dat het punt helemaal niet is.

Waarom kan er niet gewoon gereageerd worden op wat er gezegd wordt. Er wordt hier gewoon een discussie verzonnen, beetje triest toch ?

Triest inderdaad.

Net even wat scenes herzien, en die 3 dingen die je opnoemt hebben er niks mee te maken of er wel of geen geluid te horen is. Sterker nog: geheel overeenkomende scenes (qua camerastandpunt en alles) hebben de ene keer wel geluid, en de andere keer niet (zoals Onderhond hier eigenlijk al een beetje aangaf, dus). Dus wat ga jij nu weer 'verzinnen' om dat allemaal weer goed te praten? 't Lag aan de kostuums?

Het is niet 'mijn' argument trouwens (mij stoorde het minder fel), vind alleen dat OH gewoon een punt heeft. Maar als we iets missen, leg het ons dan uit met een linkje erbij enzo, dan wordt het nog wat nuttig. Nu is het idd niet veel meer dan loos geroep.

Simpel gezegd vinden ze dat het anders en beter had gekund met de techniek die er toen was. Dan zal enige historische context ze ook niet veel kunnen schelen, of dat nu van invloed was of niet. Hun beweren van niet, want hij maakte toch zelf de keuze. Dat klopt natuurlijk niet echt helemaal, maar ach. Verder discusseren lijkt mij niet erg nuttig meer...

Ik beweer niet dat we het niet bij het verkeerde eind kunnen hebben. Maar zolang ik geen duidelijk argument + link zie die ons aantoont dat Lang effectief de mogelijkheid niet had om geluid bij dergelijke scenes te krijgen (en bij soortgelijke dan weer wel), is het volgens mij compleet gerechtvaardigd dat dat de film mag aangerekend worden.

Die mogelijkheid om het anders te doen was er (vollop geluid in een film), maar beter qua techniek zal iedereen jullie blijven tegenspreken, want dat verschil was niet zo groot in kwaliteit. Echter vele hebben ''dat kon beter'' geinterpeteerd als beter in techniek, wat echter alleen als beter en interessanter naar jullie maatstaven bedoeld was. Op dit punt was het voor mij allang iets om te laten rusten.

Wat mij betreft ging het nu enkel nog om de historische context. Dat schijnen jullie niet te willen zien, dat er een samenhang was van persoonlijk keuzes en historische context. Het ''geen excuus, er was geluid'' excuus vind ik te makkelijk. Zou de film van wat jaren later zijn geweest zou ik het er zomaar mee eens kunnen zijn. Heb het er al genoeg over gehad in voorgaande berichten.

Maar hoe zie je dat dan (concreet)?

En wat dan nog? Omdat Lang beinvloed werd door die historische context en dus niet eigenwijs/progressief/creatief genoeg was om het beter te doen, mogen we het de film niet aanrekenen ? Over makkelijke excuses gesproken...

Ik was me er van bewust dat Tsukamoto beperkte middelen had en mijn klachten bij die film hebben geen betrekking op de special effects of het decor an sich. Wel op de manier waarop het decor gefilmd werd. Hoe Tsukamoto het gebruikt. De pure artistieke keuzes van Tsukamoto stonden me niet aan. En dat staat los van budget of historische context. Ik weet dat je het geluid van M niet mooi vind en dat vind ik helemaal prima. Ik wil alleen niet horen dat Lang de mogelijkheden had om het beter te doen. Anders ja, maar niet per se beter met oog op het doel dat hij voor ogen had.

Ik ben het wel met je eens dat je natuurlijk een film eerst al moet waarderen voordat de rest eromheen interessant wordt. Films kijken is immers wat anders dan de geschiedenisboekjes lezen om zo tot je oordeel te komen.

Maar zoals al bleek uit mijn citaat uit Film History sprong Lang wel op een vernieuwende en dus progressieve en creatieve manier om met geluid. Wat had hij nog meer moeten doen? Dolby Sourround uivinden? Het geluid digitaal bewerken? Je mag het niet mooi vinden, maar keuzes worden mede gemaakt aan de hand van de mogelijkheden die aanwezig zijn.

Wat voor doel had hij dan voor ogen als ik vragen mag? Als hij bij elke scene geluid kon krijgen kon hij het dus beter doen. Of hij heeft dus expres geluid weggelaten en daarmee (voor sommigen) z'n film minder gemaakt of hij kon het gewoon wel beter doen. In beide gevallen kan je er dus kritiek op hebben.

Als je aanneemt dat overal geluid bij persee beter zou zijn geweest. Zet dat nu eens aan de kant. Het kon anders, of dat nu beter of slechter was.

Je wilt echt alleen concrete dingen op tafel hebben? Met een beetje verbeelding, en wat ik er allemaal al over gezegd is, zou je je misschien iets kunnen bedenken. Al die dingen was Lang met die film qua werkwijze met geluid.

Het punt over het beter kunnen word steeds weer op teruggevallen. Wat mij betreft zoals al aangegeven niet iets waar je verder discussie over kan voeren.

Wat ik echt wel vervelend is dat werkwijze qua geluid niet erkent schijnt te kunnen worden als iets speciaals, omdat je dan weer terugvalt op het jouw mening dat het beter kon. Waarom kan je dat zien? Misscien ook wel niet willen inzien, niks kan schelen. Die manier van geluid gebruiken was vernieuwend, niemand had ooit tevoren op zo'n manier met geluid accenten op dingen gelegd. Bovendien moet je dus om zijn keuzes in historische context te zien je kunnen inbeelden wat voor een aardschok de overstap naar geluid was. Daarbij is zijn geexperimenteer met zo'n fantastische grote overstap naar een nieuwe techniek veel begrijpelijker. Je ziet als filmmaker hoe andere geluid volledig over de film heenleggen, en kiest een andere weg. Het was je eerste film, de nieuwe techniek deed je zoveel nieuwe dingen uitproberen. Enkele jaren later zou je dat zo nooit meer hebben gedaan. Hieruit kan je toch wel zien, al is het met wat verbeelding, opmaken dat de keuzes qua geluid ook in de tijd gevonden moeten worden? Je zei al dat zijn persoonlijke keuzes zwaarder wegen als die context, al zei ik ook al dat dat wel wat zwaarder had meegewogen als jij dacht. Het gaat mij enkel om wat meer nuance en het wat meer in het soort periode kunnen plaatsen en daarmee de keuzes ook wat meer kunnen begrijpen. Enkel het op de regisseur zijn keuzes willen afschuiven, en niet een beetje in context zien vind ik wat zwak, hoe goed of hoe slecht het ook is.

Allemaal herhaling, en wat mij betreft op dit punt ook klaar

Ik was in 1931 nog niet zo oud, dus wellicht een domme vraag ten aanzien van de nu al dagen durende discussie.....

Kan het niet zo zijn dat Lang er tijdens het monteren achter kwam dat bepaalde geluidsopnames dusdanig slecht waren dat hij ze maar helemaal weg heeft gelaten?

Djelle komt steeds met het argument dat andere scenes wel geluid hebben, dus dat dat bij iedere scene had gekund, maar dat betwijfel ik eerlijk gezegd een beetje.

Voor wat het waard is, zelf hoor ik bij de groep die in zijn waardering wel degelijk het tijdsbesef heeft laten meewegen.

Toch een interessante discussie, opgeworpen door hen die 'het audiovisuele' in de cinema omarmen. 'M' is toch wel een intrigerend experiment in de wieg van het audiovisuele aspect in de cinema. Eerlijk is eerlijk, ook voor mij is dit een struikelpuntje om geen 5* uit te delen.

De eerste keer dat ik M zag, op de Duitse tv, 's nachts, dacht ik dat er iets mis was met het geluid, met uitroepen als 'wat een brakke versie'. Nogal afleidend. Geluid niet teruggevonden bij de restauratie? Of juist onbruikbaar? Dan weer hard, dan weer zacht. Te veel gepiel met m'n afstandsbediening was het gevolg.

Een herziening op dvd + naspeurwerk omtrent het geluid was ook wel gewenst, wat ook gebeurde. Het ge-experimenteer met het geluid had veelal toch een beklijvend effect. Alhoewel sommige stiltes naar mijn mening nutteloos waren.

De (drog)reden dat het aan de technieken lag, daar ga ik niet in mee. Het geluid is synchroon met de beelden, er wordt niet gewerkt met nasynchronisatie (iets waar de Italianen zo 'goed' in zijn). Er is reeds vermeld dat het deuntje dat Lorre fluit later is toegevoegd aan de geluidsband. Waarom zijn er dan geen straat-/ of auto-geluiden of voetstappen toegevoegd door Lang? Een vraag die best gesteld mag worden, en hier en daar had het zeker niet misstaan toegevoegd te worden. Maar de kracht van de stilte is sterk, als die goed wordt gebruikt. Bijvoorbeeld als schrik-element door opeens te komen met geluid. Iets wat ook gebeurt in 'M'.

Het geluidloze is echter niet het enige aspect. Lang experimenteert met tonen (hard + zacht, echo). Iets wat voorheen in de stille cinema nu en dan werd gevisualiseerd (zeker in de expressionistische stroming).

'M' is dan ook een mooi schoolvoorbeeld van de overstap van stille (expressionistische) naar geluidsfilm. Het is zelfs gedurfd om in het vroege middenstuk van de film voornamelijk langdurig pratende mensen te vertonen, dialogen die je kunt horen ipv lezen.

En nog geen woord gerept te hebben over de gedurfde thematiek, is 'M' een intrigerend experiment. Of het geslaagd is...? Daar kan ik wel meerdere vraagtekens bij plaatsen.

Ik begrijp best dat het destijds een supernieuwe techniek was en dat de keuzes nog een beetje gevonden moesten worden. Maar dat neemt simpelweg niet weg dat Lang iig niet de juiste (esthetische) keuzes gemaakt heeft (althans niet naar onze mening), afwijkend voor die tijd of niet. Kubrick experimenteerde veel met nieuwe technieken (en vond zelfs nieuwe dingen uit), waarmee hij (wél) fantastische resultaten boekte. Dan ga ik heus geen regisseurs krediet geven "omdat het nu eenmaal een gloednieuwe techniek was". Dat was de steadicam voor Kubrick ook.

Nu is het wel zo dat er al films voor hem waren gemaakt met geluidsdialogen, het soort film wat talkies werden genoemd. Deze werden juist toen juist gekenmerkt door de overdaad aan dialogen. Zo bijzonder was het gebruik hiervan in M op zich niet, wel dat Lang ze veel spaarzamer gebruikte dan men deed in andere talkies.

Begin je nu weer? Dit was al een gesloten boek.

Het is niet omdat dat punt voor jou al klaar is, dat ik er niet verder mag op ingaan/een reactie op geven. Ik beslis zelf wel wat ik doe en laten mag, dank u.

Misschien moet je af en toe ''Ik vind/naar mijn idee'' of wat dan ook erbij denken. Natuurlijk bepaal je dat zelf.

Ja, dat heb ik er al bijgevoegd (iets te vlug gequote):

Daarnaast ga ik ervan uit dat iedereen wel weet dat het hier om persoonlijke beoordeling gaat. Niet voor niks zeg ik geregeld zaken als 'neemt niet weg dat iemand het er wel degelijk op *kan* aanspreken'.

'M' is qua uitstraling veelal een stille (expressionistische) film. Zogenaamde 'talkies' niet. Een wezenlijk verschil mijns inziens.

Ik had het over het gesloten boek, waarmee ik aangaf dat het voor mij zelf gesloten was zonder ''voor mij' te vermelden.

Mix van eerder.

Offtopic berichten verwijderd.

M; de film noirs der noirs. Echt geweldig en een waar meesterwerk, overigens speelt de hoofdrolspeler (de pedofiel) ook in een andere legendarische filmnoir namelijk: The Maltese falcon.

Nogmaals: een waar meesterwerk van Fritz Lang.

Mja, weldegelijk. Je moet een film ook bekijken in haar tijd en mogelijkheden. Zo zou ik bijvoorbeeld Robert Rodriguez "El Mariachi" waarschijnlijk een afschuwelijke film hebben gevonden wist ik er niets vanaf. Door me te hebben verdiept in de totstandkoming van die film kan ik er meer lol aan beleven. Voor een deel met het oog op de slimme aanpak van bepaalde zaken i.v.m. het lage budget. Met andere momenten vind ik de passie van Rodriguez facinerend om te zien die ik waarschijnlijk ook niet goed had kunnen waarnemen zonder achtergrondinformatie.

Film is in mijn ogen een vorm van kunst en het leiden van de kunstenaar en het gevoel dat dat met zich meebrengt vind ik interresant om terug te zien. Achtergrondinfo is daar vaak wel erg belangrijk bij.

Op geen enkel vlak valt deze film onder de noemer "film-noir". Qua belichting niet, cameratechnisch niet, qua mise-en-scene niet en al helemaal niet qua verhaal. Dat hij onder de noemer "misdaad" valt en zwart/wit is betekent niet direct dat het een film-noir is.

Voor zo ver mij bekend is speelt Peter Lorre in deze film absoluut geen pedofiel. Hij is een kindermoordenaar en heeft geen seksueel contact met kinderen of een drang daarnaar, heel ander psychologisch verschijnsel.

Voor een waar meesterwerk vind ik een waardering van 4* nogal aan de lage kant.