Shichinin no Samurai (1954)

Nu weer ontopic svp.

(of open een topic in het forum over waardering van klassiekers oid)

Alsof dat er nog niet was

Dank.

Wat is de film Seven Samurai na ruim vijftig jaar op visueel en inhoudelijk vlak nog steeds ontzettend rijk. Natuurlijk kan dit werk van Kurosawa op een armzalige manier bekeken worden als een soort geestelijk fastfood. Van de inhoud van de film wordt er zo niet meer waargenomen dan een uitgekauwde plot uit een vlot leesbaar jongensboek. Niet echt spannend, want het uiteindelijk verloop van het verhaal is op deze manier vrij voorspelbaar.
De film kan echter ook bekeken worden als een zorgvuldig bereide maaltijd met een grote rijkdom aan lekkere voedzame subplots. Deze ingrediënten zijn opgebouwd met een zeer grote verscheidenheid aan variaties op het thema - loyaliteit - tussen mensen en hun omgeving. Met veel raffinement zijn deze schijnbaar kleine bijzaken liefdevol door elkaar gemengd. Zo kunnen deze onderhuidse levensmiddelen er voor zorgen dat de reis naar de herberg soms spannender wordt dan de uiteindelijke aankomst bij de herberg zelf.

Van het scherm met Seven Samurai springt na zoveel jaren nog aan alle kanten op een zeer frisse manier de liefde voor de mens en het medium film af. Met steeds een zeer scherp oog voor details passeren in de film personages en hun omgeving voor korte of langere tijd met de meest uiteenlopende eigenschappen: jong, oud, rijp, onvolwassen, slim, dom, dapper, schijtbroek en ga zomaar door. Geen enkel getoonde karaktertrek wordt in principe voor bagger uitgemaakt. Gebeurt dat wel dan volgt er meestal spoedig een relativerende knipoog. Zelfs een botte schaar heeft zijn nut.

Aan de visuele kant van deze film van Kurosawa is regelmatig te proeven dat zijn persoonlijke filmstijl geworteld is in de filmhistorie en het Japanse theater. John Ford zou een belangrijke inspiratiebron voor deze Japanse regisseur geweest zijn, maar dat kan ik er zelf nog niet echt helemaal goed uithalen. Wel de sfeer van oude Russische films à la Eisenstein. Ook proef ik in de film een aantal originele visuele vondsten die nu soms wel en soms niet helemaal geslaagd overkomen.
Trouwens, ook het geluid bij de film klinkt aangenaam zorgvuldig. Volop afwisseling tussen rust en onrust of vrolijkheid en droefheid of natuurlijk en kunstmatig (muziek) of qua sfeer van alles daartussen. Nooit al te nadrukkelijk (af)leidend, wel steeds ondersteunend op een (dis)harmonieuze wijze.

Verhaaltechnisch proef ik ook veel Shakespeare in de film. Bij deze toneelschrijver is trouwens iets van de oorsprong te vinden van de door sommigen hier sterk afgekeurde rol van Toshirô Mifune als Kikuchiyo. Bij de Engelse schrijver heeft de nar aan het hof in zijn stukken de functie om ongezouten waarheden te mogen rondstrooien die dwars ingaan tegen de algemeen heersende opvattingen. Voor de nar levert dit van bovenaf nooit geen enkele sanctie op, het is toch maar een dwaas die deze grote, meestal ook zeer ware, onzin loopt te verkondigen. Om van deze ‘flauwiteiten’ te kunnen genieten, moet je natuurlijk wel op een volwassen manier over enig zelfrelativeringsvermogen beschikken.

Dat - loyaliteit - het hoofdthema vormt in Seven Samurai kwam na de eerste scènes al vrij vlot bij me naar boven. Maar met al mijn relativeringsvermogen bleef ik twijfelen, totdat er richting het einde plots voor de tweede keer in de film een scène getoond wordt die zich afspeelt binnen de kring van de oogstrovers. Het is het moment waarop door de bendeleider twee weglopers worden doodgeschoten. Dit om bij de overgebleven rovers loyaliteit af te dwingen door middel van het inboezemen van angst. De uitgebreide hoeveelheid andere variaties op de verschijningsvormen van het thema loyaliteit in de film zal ik hier verder maar niet uit de filmdoeken doen.

En zo kan je deze rijke film dus ook zien. Een constructieve bijdrage die je blik aanscherpt. Prachtig BASWAS!

BASWAS zette me aan tot verder nadenken over deze film: het begrip loyaliteit is inderdaad het centrale begrip om deze film te typeren! Het is het begrip dat van belang is in het volwassen worden. De eindscéne geeft dit perfect aan: de boeren hebben veel te danken aan de samoerai's maar hun noodzakelijke dagelijkse activiteiten, die met ritmische vrolijkheid, dat het eentonige werk stimuleert, gepaard gaat, geven de overlevende samoerai's een extra gevoel van verlies....Loyaliteit aan de gestorven samoerai's etc etc. En bedenk dit: wat moet een wees met zijn loyaliteitsgevoelens. De belangrijkste loyaliteit begint bij je ouders........of breder gezegd je (op)-voeders......En verliefd zijn, maar natuurlijk ook vriendschap, is een test in het wederzijds loyaal zijn............

Een echte samoerai is loyaal tegen beter weten in.............?

Saaie film voor de tweede keer gekeken en het blijft echt irritant. vooral die arrogantie van die samurais en die depressieve onwetende maffe lelijke stinkende boeren.. wie kan dit nou leuk vinden laat staan Goed... Net japanse clint eastwoods en hoezo deze film gaat over loyaal enzo wat een saaie Opafilm zeg

Net de 207 minuten versie gezien voor het eerst en hij heeft me zeer vermaakt! Geen minuut saai, waar ik wel even bang voor was aangezien hij '54 komt. Wat ik soms wel even miste was de kleur. Had zo graag die landschappen en dat dorpje in kleur willen zien. Verder vond ik het echt een topfilm, en dat had ik zeker niet verwacht van zo'n oude zwart/wit film.

4,5*

Vraagje: Ik heb een exemplaar van de dvd uit de Kurosawa Collectie van Total Film, en ik vroeg me af hoe de kwaliteit van de Quality Film Collection-versie is. Die van Total Film is namelijk niet geweldig (onscherp, flikkerend, beschadigingen). Wie weet is er een andere transfer gebruikt voor de recentere dvd van de QFC...

Ik heb de Quality Film Collection-versie hier staan en gezien. En tja, het is nog zwart/wit, dus altijd iets onduidelijker. Maar geen last van flikkerend beeld gehad. Het zag er ook zeker niet beschadigd uit.

Het is exact dezelfde transfer. Import DVD's zijn in sommige gevallen wel beter, maar verwacht geen kwaliteit vergelijkbaar met pakweg de DVD van Casablanca. Elke versie heeft wel wat flikkeringen en beschadigingen. Door de vaak matige kwaliteit van het bronmateriaal is bij veel Kurosawa's meer niet mogelijk.

Veruit de beste uitgave is de 3-disc Criterion heruitgave, maar die kost ook wel wat meer dan de Nederlandse.

Ik heb thuis liggen, ik heb hem een keertje gekocht maar nu niet gezien. Ik denk dat hem vanavond ga kijken.

Goede film, terecht een klassieker, staat nog als een huis na al die jaren. Ben ook een liefhebber van meerdere lagen en verborgen motieven en boodschappen maar vind, net als enkelen met mij, dat er idd erg veel achter gezocht wordt bij bovenstaande reviews. Al met al een zeer goede film met veel wijze spreuken:

Waarom zorgen maken om je baard als je weet dat je kop eraf gaat?!

4*

wat een ongeloofelijk mooie film is dit, dat ik dit niet eerder heb gezien deze film krijgt een dikke 5* van mij!!

Bijyonder meesterwerk, wat na 50 jaar niks aan kracht heeft ingeboet. De drie en een half uur weten geen moment te vervelen en het verhaal is er perfect over uitgesmeerd, de zijlijnen zijn erg interresant en Kurosawa weet op meesterlijke wijye de gevechten in beeld te brengen.

5,0*

Vond het een ontzettend goed gemaakte film, maar heb me wel geïriteerd aan de extreem lange duur (3,5 uur). Ik vond de duur niet echt toegevoegde waarde hebben gezien het verhaal. Dat had 1,5 uur korter gekunt. Komt natuurlijk ook omdat je de mooie beelden mist. De meeste hedendaagse films die zo lang duren hebben of hele mooie beelden of een meeslepend verhaal en dat vind ik deze ook niet hebben.

Maar wel gewoon een dikke voldoende natuurlijk, alhoewel ik puur op basis van de filmervaring hem niet heel hoog kan waarderen.

Ik blijf me verbazen dat zoveel mensen deze film een topper vinden.

Niet dat ik negatief tegenover deze film sta, want ik vindt hem zelf ook erg goed. Het lijkt alleen wel een beetje alsof je als filmliefhebber deze film gewoon goed moet vinden om jezelf een liefhebber te noemen.

Dat soort discussies kan misschien beter in het forum.

Bijvoorbeeld:

Meest overgewaardeerde films op Moviemeter (en IMDB)

Anders wordt het hier weer zo'n welles nietes verhaal.

Vreselijk teleurstelling voor mij. Misschien was het omdat ik het eveneens belabberde The Magnificent Seven al gezien had, of misschien omwille van de vreselijk lange speeltijd (207 minuten aub!!!); ik weet het niet.

Toch ben ik ervan overtuigd dat de film hoger gescoord had moesten er hier en daar een aantal scènes geschrapt worden, had eigenlijk liever de 160 minuten versie gezien.

Hoogtepunt van de film -en ook waarom ik de film nog iets van punten geef: de spetterende finale bij gietende regen!

1.5*

Hopelijk is Rashomon wel iets voor me.

Is je filmervaring niet ietwat eenzijdig. Je bekijkt veel films uit de jaren negentig en 2000, deze film moet je ook in de filmgeschiedenis plaatsen. Ik denk dat je daar met een beoordeling ook rekening mee moet houden...

Maar een dikke voldoende is natuurlijk al heel wat!

Nummer 28 in de top 250 ik dacht die ga ik is ff kijken.

Ik vond er geen bal aan.

De film zal voor zijn tijd best wel goed zijn IN Japan dan, want ik heb veel betere films uit Hollywood gezien die al 20 jaar eerder werden gemaakt.

De film had het verhaal van elke standaard western uit die tijd, ik was dus zeer verbaasd door de hoge score..............maar toen zag ik dat er maar 650 mensen op gestemd hebben.

1.5*

P.s. zou er geen minimum aan stemmem aan een film moeten hangen voordat die de top 250 kan binnensluipen?

Want er staan wel meer film met minder dan 500 stemmen in de top 250

Het minimum staat op 150 stemmen.

Op imdb hebben meet dan 58000 mensen gestemd, en daar staat hij 10e. Ik ben het niet met je eens dat deze film het verhaal van een standaard western verhaal bevat. Vind dat het niets met westerns te maken heeft. Ik vind het verhaal nou net wel leuk aan deze film, maar jammer dat het zo langdradig is.

Je hebt zeker gelijk dat ik veel moderne en bekende films kijk/heb gezien. Dit is natuurlijk ook omdat je ergens moet beginnen en je dan aan de hand van diverse toplijstjes meestal op dat soort films uitkomt. Maar ik ben nu dus onderhand zover dat ik de meeste van dit soort films gezien heb en nu moet gaan zoeken naar onbekendere en/of oudere films die heel goed zijn.

Dat je deze film in de filmgeschiedenis moet plaatsen ben ik het ook mee eens en heb dit dus ook geprobeert. Zoals ik zei vind ik mbt de filmervaring deze film geen hele hoge waardering waard, maar heb ik hem toch een dikke voldoende gegegeven (4*).

Het sterke punt aan deze film is de techniek, die voor iemand die pas vanaf de jaren 90 films kijkt moeilijk te waarderen is. Dan moet je dus met het beoordelen af gaan op iemand die wel verstand heeft van de techniek en wat dat voorstelde in die tijd. Maar het gaat toch om mijn beoordeling niet die van een ander.

Ik heb de film eigenlijk al 1,5 of 2* extra gegeven op basis van die techniek en de filmgeschiedenis. Zou ik hem nog hoger waarderen ga ik dadelijk 4,5 of 5* geven aan een film die ik helemaal niet zo geweldig vond.

Juist, daar ga je dus al de mist in Seven Samurai is geen film die zich zomaar effe laat bekijken. Hier moet je even een avondje goed voor gaan zitten namelijk.

De film was baanbrekend voor zijn tijd en zeker niet alleen In Japan maar eigenlijk voor de gehele filmwereld. Er werden voor het eerst plot-elementen, karakters en technieken geïntroduceerd en gecombineerd met elkaar die tot op de dag van vandaag in zeer veel films zijn terug te vinden. Dus ik ben zeer benieuwd welke jaren '30 Hollywood films je nu precies bedoelt?

Kurosawa is inderdaad beïnvloed door westerns, hij was een groot liefhebber van John Ford bijvoorbeeld. Het is echter vrij onzinnig om te stellen dat het plot standaard is voor westerns uit die tijd aangezien het plot van Seven Samurai uniek is en daarna juist vele, vele malen met meer en minder succes is gekopieerd. Dus het kan best dat je hier geen bal aan vind maar je filmkennis mag ook wel wat bijgespijkerd worden want je praat hier grote nonsens.

Overigens ken ik maar weinig films die zo'n mooi compleet spectrum aan thema's en emoties behandelt dan deze film. Bijna alles wat van belang en waardevol is in een mensenleven passeert wel de revue, maar das dan mijn persoonlijke ervaring met deze film.

Ok, ik heb het gelezen........................op sommige punten zal je best wel gelijk hebben, maar om films goed te vinden of om ze slecht te vinden heb ik ondertussen al zoon 30 jaar ervaring (en ook al had ik helemaal geen ervaring, je vind iets leuk of niet!), en ondanks de tijd waar in hij geschoten is vind ik em alsnog niet leuk om naar te kijken.

En ik irriteer me verschrikkelijk aan dat Japanse overacting.

Ik heb wel wat meer waardering voor de film gekregen door jouw pleidooi, ik ga em ook wat verhogen 1puntje, maar dat neemt nog steeds niet weg dat ik het gewoon niet leuk vond om naar te kijken, mede door dat overdreven geacteer.

Maar mischien zat ik wel teveel op het hak en zaag werk te wachten.

Een prachtige film! Het meeste is hierboven allemaal wel gezegd dus ga het dan ook niet herhalen.

4,5 ster.

Waarom geen 5? vanwege de lengte. Hoewel de film nergens echt langdradig is is hij wel aan de lange kant dit had ik veel minder bij bijvoorbeel LoTR die ook die lengte heeft.

Hier en op nog wel meer fora `s omschreven als een groots, episch meesterwerk.

Bij mij stond hij echter al ruim een jaar in mijn kast te verpieteren. Ik vreesde vooral de lange speelduur en besloot om mij eerst eens, met wisselend succes overigens, aan andere Kurosawa `s te wagen.

Wat mij aan deze film fascineert is dat het gewoon een ware belevenis is om mee te maken. Kurosawa leidt ons door de tijd van de vorsten en regenten. Terwijl het kolonialisme elders hoogtij vierde, schetst Kurosawa hier een portret van bijzonder laffe boeren die zich proberen te redden aan de onderkant van de maatschappij. Overigens niet zijn laatste keer dat laffe boeren centraal zouden staan. In zijn avonturenfilm The Hidden Fortress zouden laffe boeren ook weer als uitgangspunt dienen voor een film. De boerenkinkels hier, trachten zich allesbehalve manmoedig te verweren tegen de georganiseerde misdadigers van die tijd: de bandieten. Uiteindelijk beseft men dat het zo niet langer kan. Men had de aanvallen op het proviand lang genoeg verhapstukt. Hun eer waren zij al langer kwijt, maar nu dreigde men ernstig gedemotiveerd te raken wat weer gevolgen zou hebben voor de sociale leefsituatie van de boeren. Tijd voor actie, een paar boeren worden erop uit gestuurd en zoeken een paar samourai`s die hun dorp voor een aalmoes zouden willen beschermen. Een kruising van culturen is het gevolg, met de bijbehorende vernederingen.

Kurosawa slaagt dus in zijn opzet om een dorp tot leven te laten komen. Hij tentoonspreidt de nodige multiperspectiviteit, zo geeft hij ons een inkijk in de economische situatie van de boeren. Alles wordt belicht, van hoe zij hun geld verdienen tot aan waar zij hun geld aan uitgeven. Ook het sociale gebeuren komt uitgebreid aan bod. Waarbij opvalt dat de boeren zich erg nederig gedragen en veel ontzag voor de samourai hebben. Naar mijn mening zijn de boeren soms iets te nederig. Verder zie je hoe het politieke systeem wordt aangekaart. De wisselwerking, tijdens het handig optrommelen van alle boeren, tussen de leider van de boeren en Kikuchiyo is een prachtig voorbeeld van hoe een generatiekloof dankzij humor wordt beslecht. Respect wederzijds. Daarnaast besteedt Kurosawa aandacht aan de feesten en gebruiken van zijn volk en geeft hij elke samourai een bepaalde karaktertrek mee. Dit leidt vaak tot de nodige humor.

Eindelijk ook eens een Kurosawa die mij volledig weet te overtuigen op cinematografisch gebied. Het gebied waarin men leeft wordt fraai in beeld gebracht. Soms dromerig. Denk aan de jongste samourai die zich even afzonderde van de rest om even tot rust te komen tussen de bruisende beekjes en het bloemenveld, omhoog kijkend naar boven, waar we een glanzend bladerdek ontwaren.

Nou vond ik dat bijbehorende verhaal over ontluikende liefde van de ene kant wel mooi en passend binnen het epos dat The Seven Samourai wel degelijk is. Toch deed het soms wat aan als een overbodig zijlijntje. Gelukkig maakte de bijbehorende humor veel goed. De humor is van een tijdloos niveau, net zoals de geschiedenis die Kurosawa beschrijft dat is. Hij heeft aan alles gedacht en laat niks onderbelicht in zijn film.

Ik las dat veel mensen zich stoorden aan Mifune. Ik vond hem gewoon erg grappig in zijn rol. In Rashomon kon ik hem ook wel hebben. Zeker een meerwaarde voor de film, aangezien humor de film luchtig en levendig houdt. Verder ook goed acteerwerk van de rest van de cast.

Fraai epos dus die een tijdsperiode tot leven laat komen. Ik zat midden in de strijd. Met al die paarden, bossen, valstrikken......Het kon zo door als decor voor een computerspel waarin de helden kastelen en forten in de middeleeuwen op elkaar veroverden. 4,5*

Stond al maanden op mijn must-see list en afgelopen week kwam het er eindelijk van. Uiteraard wel erg leuk om te zien waar huidige cinema zijn invloeden vandaan heeft, maar op mij was de indruk niet groot. Vond het allemaal iets te langdradig ook, elk gedeelte van de rekruitering tot de aanval had ergens wel ingekort kunnen worden naar mijn mening. Mifune was wel weer geweldig. 3,0*

Kon deze film niet echt waarderen. Optisch heel goed maar ik vond het verhaal niet echt aangrijpend. Jammer. Ik snap dat mensen het een prachtige film vonden want dat is het ook maar toch kon het me niet genoeg boeien.

Nu al een jaar verder en ik heb er nog steeds mooie herinneringen aan. Boerndorp, decor, sfeer, gevechten zijn gewoon erg mooi en het zwart-wit maakt het nog mooier. Ik had al een poos geleden de stem verhoogd naar 5* Ik moet deze toch maar weer eens herzien.

Na zoveel goede recensies te hebben gelezen is mijn enthousiastheid voor de film naar de hoogste niveau gestegen. Vandaag maar eens neuzen in de stad.