Shichinin no Samurai (1954)

Bedankt voor de informatie.

Graag gedaan

Belangrijke blauwdruk voor tal van oorlogs- en actiefilms die 'm zouden opvolgen, maar als film an sich is Seven Samurai ingehaald door de tijd. De film is minstens een uur te lang en verveelt vaak. Hele subplots hadden wat mij betreft achterwege kunnen worden gelaten. Na zo'n 2,5 uur voorbereiding had ik een veel spektaculairdere ontknoping verwacht. De Samurai blijven hetzelfde trucje uithalen en de zwaardgevechten zijn bovendien erg nep.

Vermoeiende prent.

Daar kun je een film toch niet op afrekenen?

Als het te verouderd aanvoelt snap ik het wel. Maar zo voelt de film gelukkig niet voor me.

Ik neem het de film niet kwalijk dat 'ie oud is, ik neem het 'em kwalijk dat ik daar last van had. Ik heb zelden tot nooit moeite om door de leeftijd van een film heen te kijken, maar bij the Seven Samurai stoorde ik me mateloos aan de erg neppe gevechten, het over-acteren en de constante gillende vrouwen. Bovendien had het tempo ook veel hoger gemogen, dik drie uur is echt te lang.

Ik respecteer je mening Rosicky, maar het feit dat Once Upon a Time en There Will Blood in je top 10 staan strookt niet echt met de parameter "tempo".

Volgens mij gebeurd er wel genoeg in de film om het aangenaam te houden.

Vergeet bovendien niet dat deze film eigenlijk als "archaïsch" kan worden beschouwd, maar toch de hoofdbron is van talloze spektakelfilms, decennia erna.

Beetje strenge beoordeling voor een filmliefhebber als jij.

Een laag tempo is prima, als er maar genoeg interessante dingen gebeuren op het scherm. Dat miste ik bij Seven Samurai vaak. Er zaten plotlijnen in die me niet wisten te boeien en scenes werden m.i. erg vaak onnodig gerekt. Natuurlijk is de film bijzonder invloedrijk en natuurlijk is er ook voldoende positiefs te melden, maar bij mij overheerste na het zien van Seven Samurai vooral teleurstelling. Helaas.

De neppe zwaardgevechten kan je ook verder aanvullen met je fantasie.

Volgens mij is er ook niet veel tijd in gestoken, en vond de regisseur het ook niet relevant van hoe de zwaardgevechten er uit zien.

Een must-see!

Geen super film, maar wel een belangrijk stukje cinema die ik elke filmliefhebber toch wel aanraadt. Het had bij mij alle kanten op kunnen gaan. 1954 en 207 minuten zijn bij mij geen garantie voor een vermakelijke film. Toch heb ik tot nu toe veel goede ervaringen met lange films. Ook deze uiteraard in één keer gekeken en geen moment vervelend.

Een traag verhaal, met genoeg langdradige, uitgerekte scenes. Gelukkig wordt dit gecompenseerd met een aantal interessante personages. In het algemeen veel over-acting, iets waar ik totaal niet van hou. Met name de boeren en natuurlijk Kikuchiyo. Bij laatsgenoemde pakte het echter wel goed uit. Zijn personage zorgt voor de nodige luchtigheid en ik kon om zijn verschijning wel een paar keer lachen. Takashi Shimura is net als in Ikiru erg sterk! Mooiste personage vind ik echter Kyûzô. Een eervolle, charismatische samoerai, voortreffelijk vertolkt!

Geweldig camerawerk van Kurosawa. Met name de eindbattle in de regen. De battle zelf stelt niet zoveel voor, maar visueel zeker een plusplunt. Ik moet ook zeggen dat ik meer van die battle had verwacht. Het begon ook nog redelijk spannend met die verkenners, maar daarna is het een beetje van het zelfde. Opzich wel leuk het hele tactische plaatje te zien en ervaren, al waren die bandieten nou niet heel erg slim. Wel een kenmerk van deze film, als kijker ben je bijna overal bij.

Toch, na al deze positiviteit.. Het had wel wat korter gemogen.

3,5*

fantastische meeslepende film, met idd wat overacting, maar dat droeg voor mij alleen maar bij aan de sfeer.

ouderdom en lengte van film hadden voor mij hetzelfde effect.

kortom, ik zat er helemaal in en heb erg genoten van verhaal, acteerwerk, cameravoering en vooral ook het tempo.

Vier sterren is bij nader inzien toch wat teveel van het goede geweest. Ik doe er een halve ster vanaf. Blijft aardige Japanse Samoerai film.

Wat invloed is dit ongetwijfeld een belangrijke film geweest waar menig film schatplichtig aan is. We zijn nu bijna 60 jaar later en af en toe voelt de film wat gedateerd aan moet ik zeggen .En dat van een filmliefhebber die wel kan genieten van ouwe films. Zelfs naar Hollywoodnormen acteren de boeren nogal overdreven en valt er wat bij te schaven aan de montage. Wel sterk zijn de scènes met de samurai zelf en ook de regie is heel sterk. Wat me opviel is de achtergrondmuziek of net het meestal ontbreken ervan. Er wordt veelal gekozen voor een geluid (stromend beekje, knapperig vuurtje, fluitende vogels, ...) dat voor een aangenaam achtergrondgeluid zorgt. Het hoeven niet altijd drukke strijkers te zijn en zo waan je je toch veel meer in de natuur. Zouden veel meer films moeten doen als je het mij vraagt.

Goeie film die zeker niet te lang duurt, maar zoals gezegd mocht het met die boeren wat minder overdreven en werkt de al dan niet bedoelde humor niet altijd. Hier en daar een update en je hebt weer een topper. Een klassieker in elk geval, misschien wat gedateerd maar heb er zeker van genoten!

Ik weet niet of het de bedoeling was of niet.. maar volgensmij pakt Kikuchiyo toch onbedoeld de hoofdrol opzich met zijn vermakelijke karakter. Gelukkig maar ook, want ik heb geregeld een glimlach gehad van de grappen en grollen van deze man.

Weet iemand trouwens of er ook maar iets van een ''waargebeurd verhaal'' achter deze film schuilt??

't is zeker niet waargebeurd, nee Jammer!

Op de dag nadat ik deze film gezien heb, hink ik nog een beetje op twee gedachten. Bij vlagen vond ik Seven Samurai eigenlijk vrij saai, maar aan de andere kant heb ik best wel wat bewondering voor het werk van Akira Kurosawa. Daarnaast heb ik me op genoeg momenten goed vermaakt. Niemand hoeft er aan te twijfelen dat Seven Samurai een groots opgezet spektakel is. Misschien had ik er beter aan gedaan om eerst wat andere (kortere) films van Kurosawa te kijken. Rashomon ligt ten slotte ook nog klaar. Dan had ik in elk geval aan de stijl kunnen wennen.

Het verhaal wordt enorm uitgediept. In de 206 minuten worden de aanleiding, uitwerking van het plan en de finale tot in de puntjes uitgewerkt. Als kijker zie je alles wat direct op de dorpelingen betrekking heeft. Dat zorgt er voor dat je als getuige erg betrokken bent, maar aan de andere kant zien we praktisch niets van de bandieten. Het enige dat je weet, is dat ze komen. De dorpelingen en de samurai worden nog net niet allemaal keurig voorgesteld aan het publiek. Het middenstuk is eigenlijk te lang. Daar zit wat mij betreft teveel onnodig geneuzel in. Voor de humor was ik eigenlijk ook niet bepaald vatbaar.

De aanloop heeft z’n momenten, maar waar het mij om draait is die sterk geschoten finale. De gevechten in de regen zien er erg cool uit. Sommigen noemen Seven Samurai een blauwdruk voor latere oorlogs- en actiefilms en daar kan ik me ergens wel in vinden. De sfeer is identiek aan die van oorlogsfilms uit de jaren zestig en zeventig. Daarnaast is Seven Samurai een begrip dat altijd genoemd wordt wanneer in een andere film een (ingehuurde) minderheid zich met succes verdedigt. De actie is niet bijzonder goed, het verhaal en de sfeer wel. Lekker orientaalse film. Dit kan zich in iedere setting afspelen. Ik geef eigenlijk wel de voorkeur aan modernere samuraifilms. Daarin durft men doorgaans verder te gaan.

Pfff, dit valt even tegen. als men een film afbrandt zeggen de " filmliefhebbers " ook niet :

Neppe zwaardgechten, daar heb je misschien een punt.

Maar slecht acteren, slechte beelden en een raar verhaal?

Ik snap nog steeds niets van die uitspraken; neppe zwaardgevechten???

De choreografie is gedaan door Yoshio Sugino (bron: aikidojournal.com), 1 van de grote Japanse martial arts meesters. Je moet de laatste 4 alinea's van dat artikel maar eens lezen.

De film stapte juist af van de gestileerde choreografie in Japanse cinema (en dat begon al in Rashomon). Qua esthetiek is het niet 'mooi' voor velen, qua realisme juist erg sterk. Tegenwoordig zijn wij oa gewend aan de overgestileerde fights in cinema, vaak met nadruk op geluidseffecten (bij impact van een zwaard). Die vind je hier ook amper terug en sommigen ervaren dat als 'nep', terwijl het juist realistischer is. Het gebruik van meerdere camera's versterkt de intensiteit in de fights verder nog.

Ok, misschien moet ik het overdreven acteren noemen. Het merendeel van de acteurs zien er soms lachwekkend uit!

De gevechten: een paar keer zie je dat ze met een spier op iemand prikken, maar stoppen op 5 a 10 cm van het lichaam.

Verhaal: de bandieten die 5 keer in dezelfde val trappen. Dat geloof je toch zelf niet! En dan gaan ze heen, de musketten halen. De eerste geen probleem, de 2e geen probleem. Maar de derde wordt maar niet gehaald omdat zo er nog mooi een paar extra doden kunnen vallen.

Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat men bij dit soort hoog gekozen films men bepaalde kenners napraat, maar er niet onbevooroordeeld naar kijkt. Want bekijk je dit gewoon zwart/wit ..(haha) , dan is het toch niks bijzonders.. Maar dit is dus mijn mening, blijkbaar denken er vele anders over, en nogmaals, dat mag! Veel plezier ermee.

Binnen de context plaatsen: er heerst hongersnood. Ze trappen niet in de val, maar ze zijn wanhopig. Stel je een situatie voor waarin er hongersnood in Nederland is, en jij hebt honger en er is nog 1 voedseldepot, en jij probeert door de deur binnen te komen, maar je wordt eruit gegooid... daarna probeer je door het raam naar binnen te komen, maar je wordt er weer uitgesmeten. Wat doe je dan?

Op een steen zitten en verhongeren? Op tweedaagse reis ter paard in de hoop dat er in een ander dorp nog voedsel te vinden is (en hopen dat je binnen die twee dagen niet overlijdt?).

Ik zou me tegen beter weten in door de deur forceren.

Geldt dat niet voor dat rijtje commerciele films in je eigen top 10? Kom op.

Acteerwerk dat NIET westers is. Vanuit een andere cultuur en vanuit een andere historie. 17e eeuwse theatervormen als Bunraku (poppentheater) en Kabuki hebben invloed op acteerwerk gehad. Andere mimiek, andere klemtonen, een andere manier van emotie overbrengen. Kwestie van je in willen leven.

Ik heb 't niet gezien hoor (net even op youtube gecheckt). De montage verhult die momenten juist (meerdere camera's vanuit meerdere hoeken geschoten ook). Wat wel waar is is dat de fatale speerprikken of zwaardslagen niet diep genoeg in 't lichaam steken (in ieder geval in vergelijking met nu). Ik kan daar verder niet over vallen; ik weet ook niet hoe ver men precies was met de fx destijds. De film is 58 jaar oud.

Ha, een liefhebber. Nou, er waren 4 kanten waarvan men kon aanvallen. Volgens mij was die plek, het Noorden, het meest voor de hand liggend. Maar dan ga je toch niet 5x door diezelfde deur als je weet dat het niet lukt. Dan probeer je toch ook een list te bedenken. Of je vliegt met de paarden gewoon door. Als je met 30 paarden komt aan gestormd, en er lopen 100 man in de weg (wat niet het aantal was) dan donder je met die 30 paarden dwars door die paar mensjes heen. Ik weet het uit ervaring, als er 2 politiepaarden op een groep zeer agressieve hooligans van wel 50 man afstormt, dan blijft er werkelijk niemand staan. Je houdt zo'n paard echt niet tegen. Zie je trouwens ook in andere films wel. Je kan er hooguit een paar verwonden door speren te gooien als ze er langs stormen , maar een paard in vol galop, en dan ook nog een horde, houdt geen mens tegen.

Ok, ik kan er in komen dat het acteren niet Westers is, dus een beetje ongewoon. Maar het is niet de 1e Aziatische film die ik zie. Dan valt dit gewoon op; hoge cijfer , matige film. En dat meld ik gewoon even. Misschien zijn er meer, maar zijn ze bang om voor dom te worden versleten.

En mijn top 10 is puur zoals ik zelf films beoordeel. Ik lees ook nooit de reacties hier op MM vooraf, heb ik al vaker geschreven, want men vertelt veel te veel. Ik kijk dus geheel neutraal. EN ja, dan vind ik persoonlijk die films, bij benadering het best scoren bij mijn smaak. Daar heb ik niet een recensie van een zogenaamde kenner of cultfiguur hoeven te lezen.

Zo vind ik Dark Knight ook veel te hoog. Vind ik ook niet terecht. Gewoon een leuke film, maar na 1x kijken vind ik het goed. terwijl ik Snatch al wel 10 x gezien heb. Maar dat is een kwestie van smaak. Ik pak doordeweeks gewoon allerlei films, gewoon op de gok. soms heb je juweeltjes, maar afgelopen dagen had ik pech met een paar zwakkere.

En tot slotte, ja, ze trappen wel in de val! Wat je ook zegt, dat kun je niet tegen spreken, want dat is een feit. Volgende week kijk ik, geheel onbevooroordeeld, naar nummer 57 van de top 250. Volgens mij ook toevallig Japans. Prettige avond verder allemaal!

En wij wel?? Geen idee wat je wilt zeggen. Er staan toch ook hooggenoteerde films in jouw top 10? Blaat jij die andere mensen dan ook na? Ik laat 't erbij.

Ik beweer niet dat ik een "kenner" ben en ook niet dat mij mening "DE" mening hoeft te zijn, maar ik heb die film destijds twee keer bekeken in twintig jaar en hij kon mij helemaal niet bekoren. Niet dat ik er antipathie voor voel hoor, er bestaan beslist veel slechtere films, maar ik vond het een tegenvaller.

Ik stoorde mij bvb aan wat ik persoonlijk ervaarde als overacting. (Toegegeven, misschien subjectief omdat het niet "Westers" is ). Het verhaal sprak mij trouwens ook gewoon niet aan en vond ik langdradig. Ik kon mij er echt niet mee inleven. Ik geef wel toe dat Japanse films mij doorgaans niet liggen, maar kon "High and Low" aka "Tengoku to jigoku" van dezelfde regisseur toch veel meer waarderen.

Heb de DVD destijds gekocht en vond het een miskoop. Mijn broer kon ik er echter een plezier mee doen, smaken verschillen nu eenmaal.

Ok, Ramon, ik laat t er ook bij. Mijn indruk was gewoon dat men er bij wilde horen om hier hoog op te stemmen. Als mensen dit toch mooi vinden, is dat geen enkel probleem! Alles is mogelijk. Misschien moet ik dit soort films gewoon laten liggen. Maar dat vind ik aan de andere kant ook weer zwak, je geeft ze dan geen kans!

Zeg tegen een papagaai en leer hem dat de film mooi is. Zet er daarna andere papagaaien omheen. Blijkt dat ze hem allemaal mooi vinden!

Seven Samurai is een film die al een tijd op de plank lag. Hoewel het een hoogaangeschreven klassieker is, weerhield de lange speelduur mij ervan om hem eens op te zetten. De lengte van deze film blijkt echter geen enkel probleem te zijn, de film verveelt geen moment. Kurosawa neemt alle tijd om het verhaal op te bouwen en uit te werken. Dat pakt goed uit, er zitten vrij weinig overbodige scenes in. Het middenstuk van de film had wel iets korter gekund.
Het acteerwerk is over de gehele linie genomen in orde, vooral Mifune en Shimura zetten hun rol erg goed neer. Wel zijn er enkele verhaallijnen die wat minder overtuigend zijn. De liefdesrelatie tussen de jonge samurai en het dorpsmeisje kwam niet echt uit de verf. Het verhaal verloopt vrij vlot, vooral de zoektocht naar de samurai en het gevecht rondom het boerendorp zijn de moeite waard. De gevechten zelf hadden iets beter gekund, want ze vielen allemaal wel erg makkelijk neer, terwijl ze soms nauwelijks werden geraakt.
Al met al een aardige eerste kennismaking met Kurosawa.