Shichinin no Samurai (1954)

Nog nooit in mijn leven heb ik zo van een oude film genoten. En het is nog wel de oudste tot nu toe. kikuchiyo is mijn held. En wat te zeggen over het moment dat de pauze word aangekondicht hahaha. De stijl van vechten vind ik rond uit briljant. Het word niet allemaal mooi gepresenteerd en met veel bombarie (kon ook niet echt in die tijd), gewoon rommelig en primitief. Zo hoort het ook.

Het enige wat ik wat minder vond was al dat gejammer. Iedere boer huilt om de 20 sec een keer. Voor de rest klopt alles en komt ieder onderwerp van de moderne film wel aan bod. zoals liefde, veraad, actie, drama en natuurlijk met een geweldige kikuchiyo krijg je vanzelf humor. Voor mij is het nu al een topper. over 1 week kijk ik wel of het cijfer zo blijft of wat zakt. Maar nu geniet ik nog even na van dit meesterwerk. Ik heb dan ook alleen maar lof voor Akira Kurosawa.

Wordt in deze film enkel Japans gesproken of moeten we het nasynchronisatie zoals je bij die oude Italiaanse Spaghetti Westerns nog wel eens zag?

Ik geef toe, voor de meeste mensen is dit een ontzettend domme vraag. Het is niet anders. Ik ben toch benieuwd.

Enkel Japans, zoals het hoort.

Waarom nasyncroniseren?

Japans is de originele taal.

Dat zei ik. Omdat dat ook wel gebeurde bij oude Italiaanse westerns. Daar werd ook wel eens Italiaans gesproken en dan in het Engels genacynchroniseerd voor onder meer de Amerikaanse markt. Had gekund dat dat hier ook bij gedaan was. Het is een oude film en er is ook een internationale versie, zag ik bij de speelduur hierboven.

Er is nogal een groot verschil: Heel veel Italiaanse westerns (en nog veel meer Italiaanse films trouwens) hadden een internationale cast die (in sommige bekendere titels) voor een deel uit Amerikanen bestond. Je moest die wel nasychroniseren. Dit is een film waar de hele cast uit Japanners bestaat. Hij is dus helemaal in het Japans.

Oké, duidelijk!

Link naar recensie + reacties verwijderd.

Enkel linken naar eigen recensie op andere site is niet toegestaan. Recensie was bovendien niet te lang voor MM dus kan hier gewoon geplaatst worden.

Aangezien het niet meer mag, de volledige recensie met link.

Klik hier voor de volledige recensie MET afbeeldingen

Veel recensenten en cinefielen zullen me doodslaan. Doodslaan omdat ik deze film maar twee sterren geef. Een film die door één van de grootste, zo niet de grootste regisseur van de Japanse cinema gemaakt is. Akira Kurosawa is zijn naam, en ondanks de vele films die hij gemaakt heeft, en de lovende kritieken die hij en zijn films gekregen hebben moet ik toegeven dat ik nog maar weinig films van Kurosawa gezien heb.

We bevinden ons in een klein, arm dorpje uit de zestiende eeuw. De bewoners ervan komen te weten dat ze na hun oogst aangevallen zullen worden door bandieten. Dus moet men met een oplossing komen, en die bestaat eruit enkele goedkope samoerai in te huren om het dorp te beschermen. Uiteindelijk zijn het er, u raadt het nooit, zeven.

En dan wordt er ingezoomd op de relatie tussen de inwoners en de samoerai. Er wordt meer en meer aandacht besteedt aan de personages en de manier waarop zij met elkaar omgaan. Maar ondanks deze personages ergens wel herkenbaar zijn, zijn ze anderzijds enorm stereotiep. Nog één stapje verder en het waren echte typetjes. Van subtiliteit geen sprake.

Ligt niet alleen aan de personages op zich, maar zeker ook aan het acteerwerk, wat ik als zeer storend ervaren heb. Werkelijke elke acteur (misschien met uitzondering op samoerai-leider) doet aan over-acting. Bijgevolg voelt het allemaal zodanig theatraal aan dat niets meer spontaan overkomt. Het gaf me een zeer onnatuurlijk gevoel, waardoor ik me er mateloos aan irriteerde.

Nog zo'n ergernissen maakte ik mee bij de wel heel slordige editing. De scènes zijn sowieso heel mooi afgebakend in chronologische volgorde (helaas), en de manier waarop men dan overschakelt van de ene naar de andere scène is enorm fantasieloos en gewoonweg lelijk.

En dan, na al die tijd 'wachten', krijgen we het eindgevecht. Dat gevecht was sowieso al urenlang aangekondigd waardoor mijn verwachtingen hierdoor hooggespannen waren. Werd helaas, net zoals de rest van de film, weer teleurgesteld. De heel strategische werking die de samoerai toepast mag dan wel interessant zijn, maar nadat diezelfde strategie voor de tiende keer gebruikt wordt heb je het ook wel gehad...

Was de humor dan misschien een kwaliteit van de film? Helaas, ook die vraag moet ik met 'neen' beantwoorden. De humor in deze film is beneden niveau en vooral ook gewoonweg flauw. Vreselijk ook is dat alle personages na elke mop liggen schateren van het lachen, en dat terwijl er bij mezelf geen glimpje op mijn gezicht te zien viel.

Maar waarom dan niet gewoon een halve ster, zullen sommigen zich afvragen. Wel, onder de heel simplistische rode lijn zit er wel zeker een vorm van diepgang. Er is vooral een soort kritiek aanwezig op het klassensysteem van Japan, zoals dat in de jaren '50 ook nog bestond. Gedurfd, maar vooral ook iets om op prijs te stellen. Bovendien was de film nooit écht saai, en dat terwijl de langste versie van de film maar liefst 207 minuten duurt.

Filmhistorisch van groot belang, maar verder zeker niets voor mij,

2,0*/5,0*

ga hem morgen zien, in cinema ZED, kijk er zeer hard naar uit!

En terecht ook Veel plezier

Die 3,5 uur heeft me lang tegen de borst gestaan, maar heb hem eindelijk gezien, gelukkig. Interessant om te zien hoe een film van bijna 60 jaar oud eigenlijk nauwelijks gedateerd aanvoelt (vooral op technisch gebied).

Prachtige filmkunst!!!! Zeldzaam mooi

Geweldig.

Jaartal 1954 en 207 minuten. Het leek wel de helft korter te duren, continu zat ik erin. Op een gegeven moment vroeg ik me af welke dag het ook alweer was, ik was echt even van de wereld.

De muziek is erg fijn en past er uitstekend bij. Doordat er niet onder elke scène zomaar wat geluid onder wordt gegooid blijft die kracht van de muziek nog steeds aanwezig. Anders raak je er op een gegeven moment aan gewend en verdwijnt het naar de achtergrond.

Wat ik ook wel prettig vond is de afwezige lens focus. In vrijwel iedere film van de laatste tijd wordt er wel scherpgesteld op een bepaald onderwerp en dat is eigenlijk maar lelijk. Je kunt er de aandacht van de kijker wel mee sturen maar het zorgt er ook voor dat de rest wegvalt en dat is best zonde. Bij Europese films is dit naar mijn idee vaak een stuk minder.

Het is dan misschien niet weg te denken in deze tijd, maar toen ik de dvd uit de speler haalde en switchte naar een ander kanaal, kwam ik direct in een reclame terecht waarbij de gehele achtergrond wazig was gemaakt om de desbetreffende persoon de volle attentie te geven. Beetje overbodig naar mijn idee.

Verder vond ik de cast erg overtuigend en de leider is cool en rustig, dat beviel me wel.

Er zaten een paar grappige dingen in.

Het is mooi om te zien hoe een boerendorpje bijgestaan wordt door een groep zwaardenvechters. Je kijkt mee met de voorbereidingen en mag aanwezig zijn bij de bestormingen in het kamp. De verdediging was verdeeld over verschillende punten en het was boeiend om te zien hoe een paard bij de ingang aan kwam stormen om vervolgens op de binnenplaats onderuit gehaald te worden, door een ander groepje.

Ook viel het me op dat er niet zoveel gepraat werd, soms was een blik genoeg om elkaar te begrijpen.

Klasse. Inmiddels 56 jaar oud dus naar mijn idee is deze film alle respect waardig. De tijd ging extreem snel voorbij en dat zegt ook al een hoop.

Nog een goede MM-er die deze film geweldig vind (en terecht) Goede review!

Maar Ran is nog beter!

Neen, en het zijn sowieso ook totaal verschillende films die niet te vergelijken zijn.

Epische Japanse films uit de feodale tijd.

De verhalen hebben geen overeenkomsten. De samoerai in de film zijn ook verschillend, bij deze film zijn de hoofdpersonen ronin, bij Ran zijn het grote krijgsheren.

Ik vind het allebei erg goede films, maar overeenkomsten zijn ver te zoeken.

Als je Ran zo goed vind moet je dringend Kagemusha gaan kijken. Ook een prachtige film van grootmeester Akira Kurosawa in dezelfde stijl als Ran.

Ik zie wel duidelijk de overeenkomsten. Maar voor de rest is het tijdsverschil, het verhaal en de cinematografie erg anders dan elkaar. Ran is trouwens na Seven Samurai mijn favo film van Kurosawa, net gevold door Kagemusha. Een goede aanrader

Hé bedankt, LimeLou.

Er staan nog verschillende Kurosawa's klaar de komende maanden. Ran is voor mij de ontdekking van het laatste jaar.

Dit vermeende "Meesterwerk"eens bekeken. Jammer dat de film versneden is voor video zodat er beeld mist, volgens mij een flinke hap.

Ik vind het meer een goed gemaakte B-film dan een Meesterwerk. Camera-voering en composities zijn erg goed. Het verhaaltje mag er ook zijn. De aanval in de stromende regen is knap gefilmd.

Ik nam de film alleen geen moment serieus, ik voelde totaal geen spanning over de overval waar we maar liefst meer dan twee en half uur op moeten wachten. Er had makkelijk een uurtje af gekund. Het was toch redelijk onderhoudend, alleen was het acteren bijna voortdurend overdreven. Alleen de Samurai leider was een beetje realistisch.

De uiteindelijke overval, waar we zo lang op moesten wachten viel tegen (wel mooi gefilmd in de modder), de bandieten kunnen blijkbaar niet nadenken, want ze proberen 10 x hetzelfde, tot ze er allemaal geweest zijn, ontzettend dom, een stel debielen bij elkaar.

Deze film is geschoten in 1.37 : 1

Wat ongeveer gelijk staat aan 4:3, het ouderwetse tv-formaat.

Oh thanks, stond de beeldinstelling niet goed.

Dit is in retrospect mijn favoriete chanbara/samurai film, en na een aardig aantal (ook al hebben users als Nomak veel meer gezien) is deze nog steeds er beste en eerste die ik heb gezien. Best wel jammer dat er waarschijnlijk geen andere samurai film deze zal geen overtroffen voor mij.

Mooie film, die aan het eind echter iets te lang doorging, ook vond ik het soms wel erg gedateerd eruit zien. Meest positieve punten zijn Takashi, die een geweldige rol neerzet en het vinden van samurai's die mee wilde vechten was erg mooi gedaan. Op dit moment een 3.5, maar ik sluit niet uit dat het omhoog gaat in de toekomst.

Misschien een stomme vraag, maar ik ben helemaal niet thuis in de Japans geschiedenis. Maar ik weet en denk logisch dat er vroeger dorpen werden aangevallen door bandieten in Japan. Maar gebeurde het ook zo af en toe dat die dorpen verdedigd werden door samurai vechters? Of is dat echt ficitie?

Ik ben ook geen expert hoor, niks om je voor te schamen.

Samurai waren meestal in dienst van een landheer vroeger, en als ze werkeloos waren, waren ze ronin. Die ronin samurai vonden het meestal niet erg om voor een flinke zak geld een dorp te beschermen. Maar als je ze niks zou geven, kon je op weinig hulp rekenen.