Shichinin no Samurai (1954)

Hmm, dat weet ik zo nog niet hoor. Dan nog, mocht dit zo'n hedendaags actiefilmpje geweest zijn, ze zouden hem er nogal op afgerekend hebben zeker...

Maar bon, de rest van mijn bedenkingen hieromtrent heb ik maar samengevat in een topic uit grote voorzorg. Zie Films > Algemeen > De plaats van klassieke cinema in de hedendaagse smaak

Of het er nou wel of niet om gaat, toch kan iemand het wenselijk vinden. In dit geval kan ik me herinneren dat de geschiedenis van het dorp en de 'bandieten' wel waren uitgelegd. Hoe en waarom de vork in de steel zat. Individueel spelen ze geen rol, maar als groep (hetgeen ook een rol is).

Verlaagd naar 2*. Ik kan er nog steeds niet bij dat zo'n simpel concept zoveel waardering krijgt: Een arm boerendorpje kan zich niet verweren, roept hulp in van 7 Samourais, en that's it. De rest is een lang uitgerokken en huilerig drama (dat iets meer in detail treedt in zijn inhoud dan de gemiddelde actiefilm misschien... tjah, het blijft uitermate langdradig en herhalend...) dat geen 3 uur kan blijven boeien natuurlijk.

Tijdens het laatste kwartiertje krijgen we dan een klein beetje actie (en de uiteindelijke ontknoping). Nee, daar kan ik echt niet meer dan 2 sterretjes voor geven...

Bijna elk plot is in 1 zin samen te vatten.

Verder hou je het maar bij Rambo en dergelijke. Ik hoop alleen niet dat jij ook zo'n user bent die om de zoveel tijd nog maar eens moet benadrukken hoe vreselijk slecht een bepaalde film is.

Een concept bestaat niet enkel uit een plotje. Ik vind dat je een nauwe blik op cinema hebt wat dat betreft.

Hangt er van af. Maar tussen de hoofdpunten zit er meestal veel vlottere variatie dan hier. Zelfs echte variatie op de inhoud (de moraal, de klassenschets enz...) zat er niet in. (het kwam vrijwel altijd zo ongeveer op hetzelfde neer) Het was niks echt baanbrekends ook. Gezien je niet veel afwisseling met actie kan verwachten, moet je daar dan toch tenminste je heil uit kunnen halen... En gezien er niet veel actie is, veronderstel ik dat de mensen dus wel ondersteboven moeten zijn van het plot met alles dat erbij komt kijken... En dan valt het plot ook meestal niet samen te vatten in één zinnetje. Probeer dat bv maar eens te doen met Amorres Perros.

Nee, natuurlijk niet. Ik zal het niet meer doen. Dit is niet mijn gewoonte trouwens, ik doe dat soms eens ter toelichting bij stemverlaging/verhoging. Da's alles.

PS: Rambo is niet mijn ding. Geef mij maar Die Hard en dergelijke.

Film is geen simpele wiskunde djelle. Elk aspekt van Shichinin no Samurai geeft mij voldoening. Het gaat niet enkel om wat actie en een plotje, het gaat mij juist om de sublieme uitwerking van een (in eerste instantie) simpel idee. Ik kan hier pagina's volkalken over wat er fantastisch is aan deze film djelle; ik kan je zeggen dat de aaneenvolgende pans van zes vooruitsnellende samurai me al rillingen geven, of dat een Kikuchiyo die het dak op klautert om daar de vlag van de overleden Heihachi te plaatsen me vreselijk ontroert. En dan de geweldige en simpele close-up van de dorpoudste en zijn kurkdroge 'find hungry samurai', of Kambei die weer met een innemende lach over zijn pasgeschoren hoofd aait. Details, details, details. Maar wat heeft het voor zin om iemand te willen overtuigen die enkel over (gebrek aan) originaliteit van het (basis)plot kan spreken of over het gebrek aan actiescene's omdat de film toevallig die genreduiding heeft? Ik zie in deze film veel en veel meer.

Dat zijn zo van die zaken die inderdaad wel mooi zijn (die Kikuchiyo die daar die vlag plaats heeft me ook wel wat geraakt btw) maar het draait allemaal zo'n beetje rond hetzelfde en 3 uur van dit soort inhoud is me nu gewoon te lang. Ik honger naar meer variatie dan dat. Zowel visueel als inhoudelijk. Ik geloof wel dat film op dit gebied wel een zekere verantwoordelijkheid heeft...

Bij mij komt er dan nog eens bij dat ik me persoonlijk totaal niet kan verplaatsen in die Chinezen hun gedragingen. Het is totaal anders dan de westerse manier van doen. De manier van lachen alleen al (en wat zij al enorm lachwekkend vinden) vind ik onbegrijpelijk en zo onherkenbaar. Bij Oosterse films als The Killer en zelfs Zatoichi was dit nog zo storend en opvallend niet... Zatoichi wel een pak meer dan the killer, maar het was niet zo erg, omdat het hoofdpersonage tenminste nog normaal en cool deed, en de regelmatige visuals, coole actie enzomeer leidden je daar nog wat van af...

Maar nu begrijp ik (eindelijk) wel dat iemand anders zoals jij dat wél allemaal de moeite kan vinden. Als je al die details rond de dramatiek en symboliek nu echt heerlijk vind en er met plezier wel 3 uur lang non-stop naar kan kijken, dan heb ik daar respect voor. In het begin had ik dat niet. (wegens onbegrip) Het spijt me daarvoor...

Helaas zal jij mij inderdaad niet kunnen overtuigen van de waarde van deze film. Je kent mij he, en mijn voorliefde voor actie... Doch, het heeft zelfs in dit geval niet zo te maken omdat het onder dit genre valt, want als het eerder een inhoudelijk drama blijkt te zijn (of zoiets), kan ik me daar wel naar schikken en daarop beoordelen. Helaas vond ik daar ook niks echt speciaals aan en vond alles veel te langdurig. Voor mij moet een film altijd een zekere vlotheid hebben, het moet varierend zijn, ik moet me erin kunnen verplaatsen etc... (wil niet zeggen dat het realistisch moet zijn, maar ik bedoel dat de gedragingen niet te heel ver van mijn normale grenzen mogen vallen, hangt af van het soort film natuurlijk) Ik hou van verhalen die op het gemak verteld worden, maar ik heb zo mijn limieten... Tjah... That's me.

En ik hoor je al denken dat het wél varierend en vlot genoeg enzo is, maar ik kan genoeg andere voorbeelden geven die aanduiden hoe het evenwichtiger kan. Zijn (bijna haast identieke) westernvariant, The Magnificent Seven, toont al aan dat je dezelfde elementen veel boeiender en afwisselender (zelfs afwisselender met actie) kan vertellen en met een gebalanceerdere vlotheid... Enfin, mijn voorkeur gaat toch uit naar die aanpak.

Japanners

Ach die lijken allemaal op elkaar. Een pot nat. Daarnaast: of het nu Jappen of Chinezen zijn, hun gedraging zijn hoedanook raar.

Beetje rare opmerking.

Hoezo? Ik weet dat men er niet kan aan doen dat men zo andere gedragingen heeft, maar persoonlijk hindert mij dat een beetje in de inleving. Het kwam soms over als een soort komedie met een vorm van overacting, maar dan nog meer bizar. Dat kan toch de bedoeling niet geweest zijn...

Ik bedoelde dat Japanners en Chinezen nogal veel van elkaar verschillen.

Eén pot nat is een beetje een flauwe opmerking van iemand die threads lang loopt te neuzelen over het verschil tussen horror / griezel / gore / suspense films. Serieus verschillende cultuur, met een ander gevoel voor humor en een totaal andere kijk of films.

Ja, dat kan zijn. Ik zie er feitelijk niet veel verschil in. Ik zou niet kunnen zeggen: dat is nu een Jap of dat is nu een Chinees... Maar ja, ik heb me over dit nu nog ook nooit echt verdiept...

Onderhond, ik merk (natuurlijk) wel verschil tussen de meeste Japanse horrorfilms (bv) en een Amerikaanse. Zo ook met actie enz. Ik weet dat ze een andere kijk hebben op film en humor enz. Ik zeg gewoon dat ik wel het verschil niet zo goed zie tussen een Chinees en een Japanner. Qua uitzicht, en hun speciale (andere) gedragingen.

En ik zeg net dat het verschil erg duidelijk is. Ik spreek helemaal niet over Amerikaanse producties ...

Chinese films, gebruiken, gedragingen en acteerwerk is opvallend anders dan de Japanse variant. Nogmaals, van iemand die zelf graag alles nauwkeurig in vakjes propt verwacht ik toch iets subtielere uitspraken.

Let op! Discussies over de verschillen tussen Japanners en Chinezen horen in het forum, niet bij deze film.

Ik heb me nog nooit uitgesproken over Chinese versus Japanse films toch? Als het over horror of actie gaat in het algemeen, zullen mijn uitspraken subtieler en correcter zijn. Ik zeg het nu gewoon totaal niet subtiel, om aan te tonen dat ik domweg geen bal verschil ken tussen de twee. (En dit sloeg vooral op het uitzicht) Wat niet wegneemt dat ik er niet over wil leren, maar dat hoort eerder in een of ander topic thuis...

Was vannochtend voor ik naar school ging in de film aan het kijken(in mijn moeder's huis) en nu ik 4 tussenuren heb zit ik maar dit door te lezen omdat ik verder wel kijken... Misschien huur ik hem zelfs zodat ik hem ook hier(mijn vaders huis) kan afkijken...

Nu ook deze afgezien en vond hem beter dan Yojimbo, beter geacteerd, vooral de samurai leider was erg goed, en ook het verhaal was boeiender. De vechtscenes waren erg spannend, iets wat je van veel moderne films niet kunt zeggen en het einde was erg mooi. Niet oversentimenteel zoals bij een groot epos vaak het geval is.

*kuch kuch* LOTR *kuch kuch*

Toch verlaagd naar 3.5 sterren(hoe goed het eind ook is hij is wel heel langdradig) en LotR is inderdaad oversentimenteel maar daar hoort het gewoon zo en werkt het(voor mij in ieder geval) wel heel goed.

Als ik de voorgaande bladzijdes doorneem, zie ik dat deze prent reeds voor de nodige klavieraanslagen zorgde

Nu, ik zag mijn (vooralsnog) lichte Kurosawa-liefde bevestigd, want ik krijg alweer de nodige dramatiek ( Ik ben dat kind! ), samenhorigheid en wat-weet-ik-niet-allemaal op het scherm getoverd. Mooi was trouwens dat steeds terugkerende geluid van het kabbelend beekje

Gisteravond gekeken. Het was een lange zit, maar de film liet me niet los. En dat is een goed teken!!! Het is echt een fantastische film waar alles inzit. Drama, emotie, humor, actie etc. Alle karakters uit de film hebben iets moois. Doordat de samurai goed met elkaar en anderen omgaan word je zelf ook helemaal gelukkig (ik wel tenminste). Dat het zo lang duurde voordat er echt actie kwam, vond ik helemaal niet erg. Het schitterende verhaal en uitmuntende acteerprestaties bleven maar stand houden. Voor dit epische meesterwerk kan en wil ik niet lager dan 5* geven!!!

Prachtige film, heb hem gisteren herzien. En het blijft een episch meesterwerk.

Het begin is al prachtig als ze die samurais bij elkaar gaan zoeken komt er lekkere humor in voor. Die volgeling is ook zo cool gewoon die hun maar blijft volgen.

Verder kabbelt het verhaal lekker rustig verder wat heb ik me om een of andere rede vermaakt bij het maken van die taktische plannen. Verder niet echt het punt van de film, maar het was allemaal echt lekker uitgedacht .

Toen kwam het grote nadeel voor mij, wat mij ook belemmerd de volle score of 4.5 te geven. Het bekende Ik ben dat kind! stukje is naar mijn mening echt overdone, ik ergerde me zo erg aan die zin.

Verder was de film gewoon erg goed, je ziet zoveel dingen die later bij films zijn overgenomen. Iedere Samurai heeft wel zo zijn eigen karakter eigenschap, zonder dat de karakters heel erg oppervlakkig worden. Uiteindelijk kabbelt de film lekker voort zonder saai te worden door de leuke dosis humor tot de laatste climax.

4 sterren voor mijn eerste Kurosawa met wonderschoon camera werk, prachtig melodietje wat nog steeds in mijn hoofd spookt en heel erg mooie details.

Een kurosawa film met enig Lotr verhaal vergelijken is heel fout. En voor mij niet alleen een vergelijking tussen appels en peren maar ook nog eens tussen heerlijke appels en rotte peren.

En nu verstop ik me snel nadat ik dit gezegd heb

Een Hele goeie verhaal slecht in beeld gebracht. Ik zou graag een remake willen zien... 3 ster

Nog een?

Ach, voor de kids...

Kunnen ze 'm kijken op hun mobieltje.

Het spijt me, kabouter, het zal nooit meer gebeuren. Het verhaal achter de 0.5 zit als volgt: Viavia hoorde ik dat dit een redelijk goede film was. Toen heb ik deze film gehuurd en ik vond het maar niks. Het camerawerk was goed maar desalniettemin vond ik het een zeer onrealistische film die erg zwak op mij overkwam. Ik verwachtte een meesterwerk, maar ik krijg een slap aftreksel van Anal bleaching 2 gekruist met The Revenge of the Sluts. Ik vond deze film ondanks het redelijke camerawerk toch niet meer dan een 0.5 waard.