Hellraiser (1987)

Maar wanneer waren het Angels dan?

Volgens mij zegt hij Angels to others, wat niet per definitie inhoudt dat ze het waren. alleen zagen sommigen ze zo.

Het is alweer jaren geleden dat ik de serie zag: is de synopsis niet die van deel 2????

Nee.

De film komt weer terug

De meeste horrorklassiekers uit deze periode heb ik wel gezien, maar Hellraiser is hier een uitzondering op. Hooguit heb ik er wat flitsen van gezien op tv vroeger, maar dat is het dan ook. Het werd dus hoog tijd dat ik hem horrorliefhebber eens ging bekijken. Na een minuut of 15 was al duidelijk dat de term klassieker hier terecht is. Dit is veel en veel beter dan het gemiddelde horrorfilmpje.

De film heeft allereerst een origineel en goed uitgewerkt plot. Het heeft ook weer niet super veel om het lijf, maar steekt sterk in elkaar, en moet een horrorfilm als deze ook helemaal niet al te moeilijk en ingewikkeld zijn. Het gaat voornamelijk om de sfeer, en die is geweldig. Soms wordt de spanning geweldig opgebouwd, en heel de film is er een bijzonder duister sfeertje. De regelmatig heerlijk grimmige en dramatische score helpt daar fantastisch bij. Ook ziet de film er imponerend uit. Mooi geschoten, donker, scherp gemonteerd, mooie art-direction. Alleen de special-effects zijn duidelijk gedateerd (op de hergeboortescène na), maar vervelend vond ik dat niet. De make-up en geluidseffecten zijn behoorlijk goed en de creepy wezens aardig uitgedacht, al vond ik die met de onderkinnen en zonnebril wat raar.

Pinhead is een van de meest bekende horrorschurken, vanwege zijn opvallende en fantasievol ontworpen uiterlijk. Echt enge dingen doet hij persoonlijk dan weer niet, en zijn stem deed me een beetje aan Arnold Schwarzenegger denken eigenlijk.
Er zit ook voldoende ranzigheid in de film, in allerlei vormen, en meerdere heel aardige schrikmomentjes en aardige kills (de vleeshakenscène op het einde, de eerste moord met de hamer die erg bruut is). De slachtoffers voelen ook niet altijd aan als dom slachtvee. De droomscènes etc. zijn prachtig, poëtisch soms bijna. De film heeft gewoon een bepaalde artistieke klasse of zo, moeilijk onder woorden te brengen. Qua plot, fantasie, spanningsopbouw en beklemmende sfeer, beelden en muziek superieur binnen het genre. Onmiskenbaar een van de beste horrorfilms, eigenlijk zelfs nog als losse film bekeken. 4.0*.

Absolute klassieker, een must voor iedere horror liefhebber!

De special effects zijn uiteraard gedateerd, maar gelukkig maakt Clive Barker daar ook maar weinig gebruik van in dit deel. Alleen de eindscene is daarom wat knullig, maar dat heeft enkel met de gadeteerdheid te maken.

Demons to some.. Angels to others...

Ok, in dat geval mijn excuses voor de foute berichtgeving!

Bedankt voor de uitleg, wel een kwalijke zaak van Barker in dat geval!

Eindelijk na al die jaren gezien en viel me niet tegen. Na dit deel word het minder heb ik gelezen en ik ga me dan ook tot de eerste 3 delen beperken, niet verder. Deze eerste film heeft een ijzersterk verhaal, de personages zijn sterk (Met als hoogtepunt natuurlijk pinhead ) en ik stond me nog te verbazen over de aankleding van de diverse creaturen..erg knap gedaan voor die tijd. alleen sommige effecten tegen het einde aan zijn wel waardeloos en lijken rechtsreeks van een atari af te komen..maar goed lees hier boven dat dat zo zijn redenen had..evengoed..jammer enige grote nadeel van deze film vond ik dat hij in mijn ogen totaal niet eng was of schrikmomenten bevat. wel erg spannend. Ben benieuwd naar deeltje 2 en 3 die ik binnenkort ook wel even op de kop ga tikken. dit brengt mij tot een 4,0 als hij enger was geweest had hij zeker een 5,0 verdiend.

Jesus Wept.

Aardige horror. Viel me toch best tegen. Degelijk verhaal, aardige gore en goeie sfeer. Begon erg goed met een zeer diegelijke opbouw. Naar einde toe zakt het wel weer allemaal een beetje in. Pinheid is fantastisch en de andere characters mogen er ook wezen. Toch wat saai naar het einde toe.

Goed.

Vermakelijke horrorclassic.

En bodem voor vele vervolgfilms.

Het onderhoudende verhaaltje stelt niet veel voor in tegenstelling tot de personages. Met name Pinhead is een geslaagde creatie.

Het acteerwerk zwalkt maar is ondergeschikt aan een aantal mooie (alsmede lelijke) SFX en genoeg spanning. Sfeervolle griezelfilm met voldoende gore.

Goed.

Geef 4 sterren voor de hele serie.

Net een werkelijk schitterende dvd box gekocht bij BOL>

In de vorm van de kubus, echt een waar collector's item, genummerd en wel.

De serie vind ik prima, niet altijd even goed, maar wel allemaal genietbaar.

Deel 2 is mijn absolute favoriet en naar mijn mening de goorste.

Na herziening toch verhoogd. Zeer opvallend is de heel effectieve special effects. Veel spelen met licht, maar het werkt wel en is toch mooi gedaan. Qua schmink zit dit ook wel goed. Figuren als Pinhead zijn gewoon prachtige creatieve verzinsels. Wel jammer van de haken in Frank, dat is minder gedaan. Wel spannend gedaan met vooral veel aandacht aan fantasy.

Pinhead is hier nog gewoon een randfiguur, maar valt met z'n korte aanwezigheid toch voldoende op om gaandeweg de reeks uit te groeien tot een horrorcultfiguur. Door het lage budget heeft film z'n zwakheden, maar evengoed klassieke scènes (zoals de wedergeboort van Frank). In elk geval een film die gerust mag staan naast horrorbroertjes Halloween of Nightmare on Elm Street.

Weer een beetje bekeken, één van de weinige horrorfilms die me kan raken, heb echter niet alle delen gezien, slechts deze, Hellbound en Hellworld. Saw weet me ook te raken, maar die reeks is geen entertainment voor mij. Twee andere films die me wisten te raken zijn "House of 1000 corpses" en het vervolg daarop; moest bij het eerste deel bij sommige scenes meteen aan Hellraiser denken =)

Ziet er trouwens zeer goed uit voor die tijd.

4* pour moi

Het zal toch zeker 10 jaar geleden zijn dat ik deze film voor het eerst zag en nog steeds brengt Hellraiser me in vervoering. In de tussentijd vallen de afgrijselijke Amerikaanse voice-dubs me wel gigantisch op, waardoor helemaal Frank zeer slecht lijkt te acteren, het eindproduct blijft huiveringwekkend.

In tegenstelling tot andere horrorfilms uit deze periode (de ontelbare Halloween/Friday The 13th/Nightmare On Elmstreet delen) is Hellraiser verbazingwekkend duister en humorloos. De cinematograaf heeft met zijn keuze voor een zeer grauw kleurenfilter er ook voor gezorgd dat op de momenten dat het bloed vloeit het kleurencontrast er zo mooi uitziet, dat de gore er automatisch beter uitziet dan in eerder genoemde films. Het script is daarnaast ook een stuk interessanter dan het zoveelste seriemoordenaar concept en de haken zijn een welkome afwisseling van het standaard mes als moordwapen.

Er mankeert qua special effects in de tussentijd wel wat aan Hellraiser, zo ziet bijvoorbeeld het vlees waar de haken zich inboren er verbazingwekkend rubberachtig uit, terwijl het geanimeerde uitbannen van de Cenobites er in de jaren 80 al niet uitgezien moet hebben. Daartegenover staat wel de weergaloze make-up en de werkelijk verbluffende scene waar Frank weer tot leven gewekt wordt.

Er zit weinig memorabel acteerwerk in, met uitzondering misschien van Doug Bradley en Andrew Robinson. Clare Higgins heeft een goeie mimiek, maar levert haar zinnen soms erg ongemakkelijk, terwijl Ashley Laurence niet veel verder komt dan hinderlijk krijsen. Dit maakt echter niet heel erg veel uit, omdat de film er nog steeds wonderschoon uitziet en zeer spannend is. Wat mij betreft een terechte horrorklassieker met een rij vervolgen die toch allemaal minder zijn.

Ben ik overigens de enige die in de eerste twee films uit deze reeks zaken zie die van behoorlijke invloed zullen zijn geweest op de Silent Hill spellen? Denk aan creature design, de overgangen van de ene in de andere wereld etc.?

ik heb de dvd-box van hellraiser en daarin staat dat hij niet alleen de eindscéne heeft gemaakt in één weekend. maar alles wat met special-effects te maken had. én dat hij dat allemaal alleen heeft gedaan!

Denk je aan het horrorgenre, dan denk je vaak snel aan gemaskerde boemannen, bijlen en keukenmessen. Maar net zo memorabel zijn de grote weerhaken, rondvliegende kettingen en bizarre creaties uit de hel; de Cenobites. En hoewel deze, en dan vooral hun leider met spijkers in zijn hoofd, het boegbeeld werden van de serie, draait Hellraiser toch vooral om de bijzondere affaire tussen Frank en Julia. Het levert een aantal indrukwekkende scènes op, waarbij een sterke combinatie werd gevonden tussen gore, drama en spanning.

Maar het is toch dat viertal demonen dat er met de beste scènes vandoor gaat. De Chatterer is een prachtige creatie en de one-liners van de twee sprekende Cenobites zijn ook stuk voor stuk in te lijsten. De scène waarin Kirsty in het ziekenhuis voor het eerst kennismaakt met dit viertal is niet minder dan geniaal. De film bevat wat matige special effects tegen het einde, maar heeft in hoofdzaak veel bijzonders te bieden. Het is dan ook erg jammer dat de Hellraiser- serie na een aantal delen al snel naar bedenkelijk niveau wist te zakken. Toch jammer dat een Rick Bota zich met de serie ging bemoeien. Maar goed, Barker zette de lat natuurlijk ook wel erg hoog met dit origineel.

4 flinke sterren.

Ik was als kind echt super bang voor deze film haha,. denk dat meerdere mensen dat wel hebben bij deze film. Maar heb hem laatst nogmaals bekeken na zo veel jaar, en vond hem nu meer lachwekkend dan eng alhoewel als ik hem snachts in me eentje zie denk ik dat ik wel anders piep haha:P

Heb al eens een Hellraiser deel gezien, maar nu ook deel 1 maar eens bekeken.

Viel me niet tegen. Soms een tikkeltje gedateerd, maar de terugkomst van Frank is gewoon briljant. Ziet er erg gaaf uit. Hetzelfde geldt voor zijn "transformaties". Blijft er gewoon constant gaaf uit zien. Deed me soms ook wat aan Evil Dead denken. Vond de cenobieten niet meteen heel indrukwekkend, al was die fatsige gozer wel lachwekkend. Decors zijn sterk, sfeer is oké en de speelduur is gewoon perfect. Acteerwerk is soms wel een tikkeltje lachwekkend, maar dat hoeft de pret niet te drukken.

3*

Hij zegt angels to others omdat er altijd mensen zijn die zoeken naar het ultiem genot. Sadomachosistische mensen die houden van het ultiem genot van pijn zullen The Lead Cenobite aanzien als een engel en de andere die de puzzel openen zonder redenen zullen het ervaren als een pijnlijke rit. Ik denk dat de mensen die het ervaren als "sweet suffering" , cenobites worden (Ben ik niet zeker van).

Hellraiser is horrorfilm die ik na al die jaren nog steeds kan waarderen. Telkens als ik de film bekijk, krijg ik hartkloppingen en gaan mijn nekharen recht staan van de spanning.

Wat ik al meteen een pluspunt vind aan deze film is het feit dat het geen typische slasherfilm is als bijvoorbeeld Halloween of Friday The 13th. Hellraiser wil op een andere manier mensen laten schokken en dat vindt allemaal plaats in een gezellig groot familiehuisje wat ik persoonlijk heerlijk eenvoudig vindt.

Ik heb al de Hellraisers thuis in mijn kast staan maar deze is toch wel de beste en is tevens ook een grote horrorklassieker die zeker niet mis staat bij films als A Nightmare On Elm Street en Halloween. Een groot pluspunt zijn de kostuums en de cenobites in deze film. Zelfs na al die jaren komen ze helemaal niet fake over en het feit dat ze zo weinig in de film worden gebruikt, maken ze alleen nog maar spectaculairder (denk ook maar aan Dr. Lecter in Silence Of The Lambs). De sfeer zit ook juist in deze film. Zoals ik al zei, speelt het zich af in een eenzaam huisje en meer bepaalt op zolder. Heerlijke locatie.

De muziek is fantastisch bombastisch en romantisch tegelijk. Van zodra de film begint, komen mijn haren al recht mede door het prachtige theme van Christopher Young. De gore in de film is meer dan de gemiddelde horrorfilm, maar de manier hoe de gore gebruikt wordt (het concept, de muziek , de sfeer..) maakt het geheel nog spannender en viezer dan dat het al is. Soms zijn de effecten inderdaad gedateerd, maar grotendeels is deze film anno 2010 nog steeds een lust voor het oog.

De acteerprestaties zijn inderdaad niet zo bijzonder, maar ik heb me ook niet geïrriteerd aan de personages.

Clive Barker's Hellraiser is nog steeds één van mijn favoriete horrorfilms.

5*

Britse 80's horror met sm-trekjes. Toen heel serieus, nu eerder cheesy. Regie en aankleding zijn saai en de dialogen dramatisch; maar ach, je blijft er naar kijken.

Het is een film die te maken heeft met demonen, sadomasochisme, gore en natuurlijk wat enkele seks-scenes. Deel 1, 2 en 3 waren goed! Vanaf deel 4 werd het bagger!

De andere delen zijn niet spannend, niet eng en bevatten geen schrikmomenten. Dus succes er mee

Dit blijft toch wel een klassieker. Ook is al 't al een redelijk oude film, toch zijn de special effects zo slecht nog niet. Moet je nagaan hoe dat was toen 'ie net uit was. Kan me voorstellen dat mening filmbezoeker zich kapotschrok van deze film.

Anyway, kan nog altijd genieten van deze film. Ook al heb ik 'm al veel te vaak bekeken

Heb hem onlangs herzien, die licht/computer technieken zijn echt hilarisch.

Prima film voor die tijd, en snap dat mensen het destijds spannend vonden.

Erg mooie horrorfilm van Clive Barker, met helaas enkele minpuntjes in de vorm van het cheesy hellemonster, enkele onnodige dingen in de plot (Kirsty's overbodige vriend, vreemde behandeling van Kirsty in het ziekenhuis,...) en toch wel enkele gedateerde special effects. Je kan de film dat laatste punt niet al te zeer aanrekenen natuurlijk - want tegelijkertijd zitten er prachtige special effects tussen (zoals de veelgeprezen hergeboorte van Frank) en prachtige make-up -, maar bepaalde zaken zoals de haken in het vlees en de wijze waarop de Cenobites op het einde verdwijnen zien er toch niet echt denderend uit jammer genoeg.

Maar uiteindelijk is Hellraiser een erg sfeervolle film met een zeer degelijke plot. Het personage van Julia is behoorlijk fascinerend, als kijker is het soms moeilijk om haar gepast te interpreteren. Haar scènes met Frank zijn schitterend, en nagenoeg alle scènes op de zolder bulken van de lugubere sfeer. De combinatie van geluid-muziek-beeld-licht werkt meestal fantastisch in deze Hellraiser.
De scène in het hospitaal waarin Kirsty de Cenobites per ongeluk naar de echte wereld lokt is een regelrechte klassieker in het horrorgenre. Sfeervol, schitterende Cenobite-personages (waarvan velen helaas te weinig uitgewerkt werden), goed gefilmd, macaber.

Hellbound (Hellraiser 2) mag er eveneens erg wezen en is een oldschool favoriet van me, en deze Hellraiser is ondanks enkele schoonheidsfoutjes zeer zeker een terechte horrorklassieker. Nét geen 4*


3,5*

Het was niet helemaal wat ik verwachtte van deze film. Ik ging deze kijken met "slasher" in mijn achterhoofd, maar dat bleek deze niet helemaal te zijn. Niet dat het een probleem is, want ik ben bepaald geen fan van de clichés die we allemaal wel kennen, maar ik hoopte iets meer cenobytes en iets meer "hel". Desondanks is het toch een aparte film. Het heeft een apart plot, een vrij sinistere sfeer en een gruwelijk sterke eindscène. Ik zal hem een dezer dagen nog eens een keer opzetten, als ik weet wat me te wachten staat dan kan ik het plot niet overschatten en komt hij misschien een stuk beter door de bocht. Dat zal namelijk niet de eerste keer zijn. 4*