Hellraiser (1987)

gewoon alles wat horror moet zijn en pinhead is de echte horror freak met zijn stem en zijn hoofd.

5 sterren

Eindelijk weer eens herzien, Ik zag hem voor het eerst toen ik 7 was en nu heb ik hem voor 5 euro op bol besteld. Lekker filmpje waarvan ik het begin erg sterk vind. De special effects laten wat te wensen over maar goed het is dan ook een film uit 1987. Verder vind ik het verhaal echt geweldig en ijzersterk. Pinhead en de andere Cenobites zien er erg gaaf uit.. en deze herziening van dit geweldige eerste deel is me dan ook zeker niet tegengevallen. Dikke 4* * It will tear your soul apart *

Ik vond er toch echt helemaal niks aan.

Vond het niet spannend, sfeer kon ik niet echt voelen.

Die Pinhead is echt niet eng, vond het eerder lachwekkend.

En heb me lopen ergeren aan dat meisje en die stiefmoeder.

Nee voor mij persoonlijk was dit niks.

1,5* (ben dan nog wel zo dat ik deel twee wil zien vanwege het 'gore' wat daar meer schijnt te zijn)

Origineel en pakkend, met een aantal gruwelijke scenes. Hellbound vond ik overigens nog sterker! 3*.

Nog steeds een hoogtepunt in de geschiedenis van horrorfilms, met een zeer creepy sfeer geholpen door de prachtige muziek en alle gruwelen die verbonden zijn aan de kubus, of de Lament Configuration voor de kenners, een puzzeldoosje dat kennelijk de poorten naar de hel opent en degene die het geopend heeft meeneemt naar een wereld waarin pijn en genot aan elkaar verbonden zijn. Ik moet er zelf niet aan denken!

Al dik 10 jaar ben ik een grote fan van de hele Hellraiser franchise (inclusief de mindere videovervolgen die ook nog best interessante concepten hadden), maar het origineel staat nog steeds met kop en schouders bovenaan. De cenobites die hierna nooit meer zo angstaanjagend zouden zijn, de gruwelijke methode van Frank om weer terug te komen en zelfs de schijnbaar standaard climax die gedeeltelijk niet mis zou staan in een standaard slasher weten allemaal de film naar een hoger niveau te tillen. Deze film hoort thuis in de top 10 van beste horrorfilms aller tijden, dat zelfs met alle blood & gore nog een spanning weet op te wekken dankzij het geweldige concept en de uitwerking ervan. Een speciale vermelding voor de herrijzenis van Frank dat zelfs met de gedateerde special effects nog altijd één van de meest memorabele momenten in een horrorfilm oplevert. In de remake zullen ze dat hoop ik niet met CG doen, dat wordt helemaal niks.

Een 4,5 voor één van mijn favoriete horrorfilms.

Mooi begin van de eerste Hellraiser film. De film is best goed gemaakt en is ook best spannend. Ik vond Clare Higgins destijds wel geil

Vandaag een zoveelste keer herzien. Het verbaast me dat ik nog geen reactie heb geplaatst bij wat toch een van m'n favoriete horrorfilms is. Het is wederom een cliché, maar het succes van deze film begint bij de verbeelding van Clive Barker die het originele verhaal, het script én de regie verzorgd heeft. Hellraiser is complex en vindingrijk tegelijkertijd. Complex omdat er zoveel verschillende facetten en emoties aanwezig zijn. De film draait om liefde, lust, duistere verlangens, gewelddadige seks en geweld tout court. En vindingrijk omdat Barker je aan de hand van een uniek verhaal meeneemt naar een fantastische wereld vol bizarre creaturen en extreem pijnlijke situaties. Het goede aan deze film is ook dat men op grafisch vlak alle registers heeft opengetrokken. Zo wordt Barkers fantasiewereld ontzettend sterk gevisualiseerd aan de hand van overdonderende settings en een erg griezelige creature design. Beide slagen met verve in het creëren van een unieke sfeer die van deze film een terechte horrorklassieker maakt.

In 2011 staat een remake op het programma, maar behoudens enkele schoonheidsfoutjes naar het einde toe in de vorm van onbedoeld komische effecten, staat deze film nog steeds als een huis. Ik vraag me dan ook af waar de accenten van Pascal Laugiers visie zullen liggen.

Demon To Some
Angels To Others

Vanmiddag een box gekocht met daarin de eerste 7 delen van de Hellraiser filmreeks. Benieuwd naar dit horroricoon heb ik daarjuist het eerste deel opgezet en het is me wel bevallen.

De effecten zijn voor die tijd zeker zeer knap gemaakt (vooral de wederopstanding van Frank) maar ook de Lead Cenobite en zijn gezellen zien er werkelijk fantastisch uit.

Het verhaal is zonder meer origineel te noemen en heel het idee met de puzzel is wel leuk uitgewerkt. Acteerwerk viel wel mee, Doug Bradley speelt wel goed als de Lead Cenobite maar Andrew Robinson als Larry kon me niet echt bekoren.

Hellraiser is een vermakelijke film en binnenkort ga ik de andere delen wel eens bekijken.

3.5*

Net als vele andere klassiek gewaande horrorfilms is Hellraiser tijdens mijn prille jeugdjaren nooit de revue gepasseerd. Nu die periode ruimschoots achter de rug ligt, drong een gevoel van verplichting zich onvermijdelijk aan. Hoe dan ook gaat de interesse voor deze prent vooral uit van de status en kunde van diegene die achter het roer staat: Clive Barker. De vraag stelt zich echter of hij zijn creativiteit binnen het medium film wel voldoende kan botvieren en of hij niet wordt beperkt in het tentoonspreiden van zijn visuele knowhow?

Naar de hedendaagse standaarden komt Hellraiser in elk geval te kort. Het gebrek aan spanning is uitzonderlijk acuut, waardoor de nochtans serene opbouw weinig bestaansbetekenis meer kent en het geheel vervolgens een aanslepende indruk ondervindt. Bovendien lijkt Barker zich niet volledig te laten meeslepen in wat mogelijk een uiterst lugubere en macabere weerspiegeling kon zijn van een mystieke onderwereld waar pijn en genot hand in hand gaan. In de eerste plaats omdat de onrust van weleer zich vandaag de dag heeft vertaald naar een onvermijdelijke vorm van camp. En in de tweede plaats omdat de creaturen, ondanks hun blijvende excentrieke vormgeving, weinig tot geen angst inboezemen. Het erbarmelijke acteerwerk is op zijn beurt dan weer nefast voor het inlevingsvermogen en de geloofwaardigheid van de personages.

Uiteindelijk valt het falen van Hellraiser dus niet te wijten aan een gebrekkige creativiteit inzake visuele vormgeving. Daarmee zouden we de ambachtelijke en doorgaans cgi-overtreffende werkwijze van Barker immers onrecht aandoen. Wel valt dit te wijten aan de narratieve en inhoudelijke structuur, die te weinig ruimte laat voor een visueel voldoende aantrekkelijke invulling. Om toch op rechtmatige wijze te kunnen genieten van de filmische exploten van Clive Barker meen ik dan ook te moeten aankloppen bij diens tweede langspeler Nightbreed.

2*

Herzien.

Beviel me toch iets minder dan de vorige herziening. De film blijft wel sfeervol en Pinhead blijft een aantal legendarische quotes hebben, maar wat daartussen zat was niet altijd even best.

De film begint last te krijgen van z'n leeftijd, sommige effecten konden er dan ook echt niet meer mee door. Er wordt veel verbloemd, maar de haken die in "het vlees" sloegen zagen er soms echt enorm rubber uit.

Verhaaltje blijft vermakelijk en de belichting blijft sfeervol, maar als geheel begint het steeds meer barstjes te vertonen. Blijft nog steeds erg goed te genieten, maar er waren iets teveel momenten waar het matige rubberwerk de fun een beetje uit de film haalde.

Acteerwerk was trouwens ook echt vreselijk. Enkel Oom Frank was een beetje aan te zien, de rest loopt erbij alsof ze nog nooit op een set gestaan hebben.

3.5*

Er zit wel degelijk een verhaal in, over verraad en verlangen. Leuk gecombineerd met de hel als horror-element. Een duidelijke positieve onderscheiding van veel andere horrors en alleen daarom al bovengemiddeld. Plus dat de kubus voor altijd tot het horror-erfgoed behoort, en de fenomenale score verdient ook een aparte vermelding, zij het dat die nog weinig te horen is.

Hoewel lang niet alle effecten even goed, vind ik die van Frank erg realistisch. Wel jammer dat het verhaal van Frank en Julia behoorlijk veel tijd in beslag neemt (en zelfs eentonig wordt, al die tijd in hetzelfde huis), maar aan de andere kant maakt dat Pinhead en de cenobyten extra freaky omdat ze niet teveel screentime krijgen (overdaad schaadt).

Ben toch wel heel benieuwd naar de remake (erg jammer dat Laugiers het niet meer doet). Hopelijk weet het de hel goed neer te zetten, en het behouden van de score is m.i. een keiharde voorwaarde.

Vandaag maar eens aan deze reeks begonnen, had dit deel al eens gezien maar dat is uit een tijd die ik me niet meer herinner, laat staan wist wat goed en slecht was.

Dit eerste deel is vooral erg sfeervol, het beperkt zich tot 1 locatie en weet daar genoeg mee te doen om 90minuten zonder moeite te vullen.

Pinhead en z'n makkers zien er bijzonder tof uit, absoluut het grootste pluspunt aan dit werkje. De gore mag er daarnaast ook wezen, vooral hoe Frank zich langzaam opbouwt ziet er fijn uit. Een aantal scènes rondom dat gebeuren zien er behoorlijk fraai uit!

Hoewel ik de gehele film lang makkelijk 4* waard vind moet ik toch het einde bekritiseren, want die belachelijke effecten daar kan ik nog mee leven maar wanneer die zwerver in een draak verandert? Sorry, ze hadden dat einde beter anders aan kunnen pakken.

Nu op naar de rest van de reeks! Al verwacht ik niet dat ze dit niveau halen, zoals dat meestal het geval is. 4*, wel krap.

Vermakelijke horror met redelijk veel gore.
Het ontvelde lichaam van Frank zag er erg goed uit. Net zoals de andere demons.

De stroomschokjes die van de piramide afkwamen zagen er een beetje kneuterig uit. Dat op het eind die zwerver in een draak veranderde vond nik zelfs voor deze film een beetje ver gaan.

Pinhead is natuurlijk wel cool.
3.5*

Eindelijk na al die jaren gezien en viel me niet tegen. Na dit deel word het minder heb ik gelezen en ik ga me dan ook tot de eerste 3 delen beperken, niet verder. Deze eerste film heeft een ijzersterk verhaal, de personages zijn sterk (Met als hoogtepunt natuurlijk pinhead ) en ik stond me nog te verbazen over de aankleding van de diverse creaturen..erg knap gedaan voor die tijd. alleen sommige effecten tegen het einde aan zijn wel waardeloos en lijken rechtsreeks van een atari af te komen..maar goed lees hier boven dat dat zo zijn redenen had..evengoed..jammer enige grote nadeel van deze film vond ik dat hij in mijn ogen totaal niet eng was of schrikmomenten bevat. wel erg spannend. Ben benieuwd naar deeltje 2 en 3 die ik binnenkort ook wel even op de kop ga tikken. dit brengt mij tot een 4,0 als hij enger was geweest had hij zeker een 5,0 verdiend.

Jesus Wept.

Aardige horror. Viel me toch best tegen. Degelijk verhaal, aardige gore en goeie sfeer. Begon erg goed met een zeer diegelijke opbouw. Naar einde toe zakt het wel weer allemaal een beetje in. Pinheid is fantastisch en de andere characters mogen er ook wezen. Toch wat saai naar het einde toe.

Goed.

Vermakelijke horrorclassic.

En bodem voor vele vervolgfilms.

Het onderhoudende verhaaltje stelt niet veel voor in tegenstelling tot de personages. Met name Pinhead is een geslaagde creatie.

Het acteerwerk zwalkt maar is ondergeschikt aan een aantal mooie (alsmede lelijke) SFX en genoeg spanning. Sfeervolle griezelfilm met voldoende gore.

Goed.

Na herziening toch verhoogd. Zeer opvallend is de heel effectieve special effects. Veel spelen met licht, maar het werkt wel en is toch mooi gedaan. Qua schmink zit dit ook wel goed. Figuren als Pinhead zijn gewoon prachtige creatieve verzinsels. Wel jammer van de haken in Frank, dat is minder gedaan. Wel spannend gedaan met vooral veel aandacht aan fantasy.

Pinhead is hier nog gewoon een randfiguur, maar valt met z'n korte aanwezigheid toch voldoende op om gaandeweg de reeks uit te groeien tot een horrorcultfiguur. Door het lage budget heeft film z'n zwakheden, maar evengoed klassieke scènes (zoals de wedergeboort van Frank). In elk geval een film die gerust mag staan naast horrorbroertjes Halloween of Nightmare on Elm Street.

Het zal toch zeker 10 jaar geleden zijn dat ik deze film voor het eerst zag en nog steeds brengt Hellraiser me in vervoering. In de tussentijd vallen de afgrijselijke Amerikaanse voice-dubs me wel gigantisch op, waardoor helemaal Frank zeer slecht lijkt te acteren, het eindproduct blijft huiveringwekkend.

In tegenstelling tot andere horrorfilms uit deze periode (de ontelbare Halloween/Friday The 13th/Nightmare On Elmstreet delen) is Hellraiser verbazingwekkend duister en humorloos. De cinematograaf heeft met zijn keuze voor een zeer grauw kleurenfilter er ook voor gezorgd dat op de momenten dat het bloed vloeit het kleurencontrast er zo mooi uitziet, dat de gore er automatisch beter uitziet dan in eerder genoemde films. Het script is daarnaast ook een stuk interessanter dan het zoveelste seriemoordenaar concept en de haken zijn een welkome afwisseling van het standaard mes als moordwapen.

Er mankeert qua special effects in de tussentijd wel wat aan Hellraiser, zo ziet bijvoorbeeld het vlees waar de haken zich inboren er verbazingwekkend rubberachtig uit, terwijl het geanimeerde uitbannen van de Cenobites er in de jaren 80 al niet uitgezien moet hebben. Daartegenover staat wel de weergaloze make-up en de werkelijk verbluffende scene waar Frank weer tot leven gewekt wordt.

Er zit weinig memorabel acteerwerk in, met uitzondering misschien van Doug Bradley en Andrew Robinson. Clare Higgins heeft een goeie mimiek, maar levert haar zinnen soms erg ongemakkelijk, terwijl Ashley Laurence niet veel verder komt dan hinderlijk krijsen. Dit maakt echter niet heel erg veel uit, omdat de film er nog steeds wonderschoon uitziet en zeer spannend is. Wat mij betreft een terechte horrorklassieker met een rij vervolgen die toch allemaal minder zijn.

Ben ik overigens de enige die in de eerste twee films uit deze reeks zaken zie die van behoorlijke invloed zullen zijn geweest op de Silent Hill spellen? Denk aan creature design, de overgangen van de ene in de andere wereld etc.?

Heb al eens een Hellraiser deel gezien, maar nu ook deel 1 maar eens bekeken.

Viel me niet tegen. Soms een tikkeltje gedateerd, maar de terugkomst van Frank is gewoon briljant. Ziet er erg gaaf uit. Hetzelfde geldt voor zijn "transformaties". Blijft er gewoon constant gaaf uit zien. Deed me soms ook wat aan Evil Dead denken. Vond de cenobieten niet meteen heel indrukwekkend, al was die fatsige gozer wel lachwekkend. Decors zijn sterk, sfeer is oké en de speelduur is gewoon perfect. Acteerwerk is soms wel een tikkeltje lachwekkend, maar dat hoeft de pret niet te drukken.

3*

Eindelijk. Ik heb hem gezien.

Al meer dan 10 jaar heb ik deze film (en de vervolgdelen) een keer willen zien. Iedereen om me heen gaf aan dat het goede film(s) waren en dat ik, als horrorliefhebber, hem zeker wel kan waarderen. Helaas is het er gewoon nooit van gekomen.

Tot vandaag..

Wat een sfeer, wat een sfeer...

In heel veel films hangt een bepaalde sfeer rond die erg prettig is waardoor je de film vaak meer waardeert. Dan hoeft het verhaal of de cast nog amper zo goed te zijn.

Bij Hellraiser was dat dus ook. (De cast en het verhaal waren overigens niet slecht) De hoofdreden dat ik zo'n hoge score geef voor deze film is toch voor de sfeer moet ik toegeven.

Het verhaal.. Het zal je maar overkomen.

Ergens is deze film absoluut niet waarschijnlijk en realistisch natuurljik, maar ergens zit toch de twijfel: 'het zou kunnen'. Tenminste, dat is bij mij het geval.

Ik, en vele anderen denk ik, vragen ons af wat de hel is? wat de hemel is? waar? Hoe ziet het eruit? wat gebeurt er? Dit is een van de films die een 'mogelijkheid' kan zijn. Natuurlijk wel wat vergezocht en bovenal angstaanjagend, maar toch.. het kan.. Laten we hopen van niet.

De cast is nog erg vers kon ik zien. Ik zag wel aan een aantal acteurs/actrices dat ze nog weinig ervaring hadden maar dat bederft het absoluut niet.. Sommige van hen hadden wel wat overtuigender mogen zijn, maar het was absoluut niet heel erg. Ik had er geen last van.

Ik heb deze film dus in 2011 voor het eerst bekeken, en ja ik moet zeggen de effects zijn natuurlijk een lachertje. Alhoewel, er waren stukken bij die er nog lang niet zo slecht uitzagen. Maar dat is logisch voor die tijd en dat respecteer ik ook. Ik kijk zelfs over de effects heen.

Wat ik ook erg jammer vind is dat ik deze soort films wel mis in anno 2011 of 2010. Zo maken ze ze niet meer.. Het komt tegenwoordig allemaal over als te mooi, te onwaarschijnlijk, te spectaculair. Allemaal veel te veel 'te'...

Zijn ze overigens bezig met een remake dat iemand weet? Hoogstwaarschijnlijk zal ik die niet gaan waarderen, maar toch ben ik benieuwd wat ze er van zullen maken, in het geval dat ze er een in de planning hebben staan.

4*

Jesus wept.

Als aanrader maar gelijk de hele reeks in handen genomen en vandaag begonnen van vooraf aan. Hoewel ik ''pinhead'' wel al kende van verschillende Halloween evenementen, was het verhaal eigenlijk helemaal nieuw. Ik wist dat de films bestonden, maar had eigenlijk een soort horror/roadmovie verhaaltje verwacht. Niet dus. Ik vond dat de film erg fris aanvoelde, hoewel het al een paar jaar mee gaat, was dat een aangename verrassing. Natuurlijk ken ik al zat van dit soort verhaaltjes, maar toch had het iets eigens en baanbrekend. Lekker veel gore, spannend verhaal, goede opbouw, mooie werkende muziek en memorabele karakters. Het heeft alle ingrediënten voor een goede film, dat is het ook, maar toch had ik liever Frank en ook de demonen/engelen wat meer bad-guy-houding hadden, het was allemaal een beetje lief en als kijker wil ik ook bang zijn voor het duister. Dat miste ik enigszins in deze film, en daarnaast kan je mij niet zo heel enthousiast maken over dingen uit andere werelden, maar ach. Als film erg lekker vlot en fris, en sterk. 3,5 ster en op naar part 2

Gewoon 1 van de beste horrors ooit. Waanzinnige dialogen, genoeg gore, spanning en voor die tijd vette effecten. Deze film was weer eens wat nieuws en ook nog eens behoorlijk duister. En pinhead met zijn sadomaatjes zijn ondertussen wel cultfiguren onder de horrorfreaks geworden. Deel 2 was nog te gek en 3 kon nog net. De rest is toch wel te simpel en heeft eigenlijk weinig met het origineel te maken. Delen 4 t/m 8 zijn te uitgemolken. Als pinhead met zijn freaks 1 of 2 keer langs komt en een scheet laat is het veel. Het is eigenlijk wel weer zuur dat er hier een remake van gemaakt wordt (zonder de originele pinhead), verzin eens wat anders. Vele dialogen uit de 1e 2 hellraiser films (evenals films als the evil dead en the exorcist) werden gebruikt voor intro's en samples in de gabberhouse en metalscene.

Als horrorfan moest ik deze film natuurlijk een keer zien.

De film komt behoorlijk langzaamop gang en vroeg mijzelf regelmatig waar dit heen ging. Ik verwachtte een slechte film en in het begin dacht ik ook dat die er zou komen. De film komt op gang na de eerste moord op het zolderkamertje. Hij begint steeds spannender te worden en er ontstaat een grimmig sfeertje. Als hij daarna om meer vraagt weet je al een beetje waar het naar toe gaat natuurlijk. Hij zag er voor mij goed genoeg uit en ik wilde graag weten hoe hij er uit zou zien na de volgende moord. Als dat meisje zich er mee gaat bemoeien . De film wordt vanaf hier naar het einde toe steeds beter, er ontstaat veel sfeer af en toe zelfs een spannend stukje en veel gore momenten. Dezelfde combinatie die het voor mij bij saw zo goed deed. Helaas bereikte dit voor mij geen seconde dat niveau. De gore momenten zagen er niet uit. De vleeshaken die in het lichaam kwamen zagen er echt slecht uit. Het leek meer op een goedkoop stuk rubber met wat rimpels er in. Als Frank eenmaal een normaal mens is wordt de film slechter. Hij zag er wel god uit alleen hoe komt dat meisje erbij dat hij het echt is je ziet duidelijk de bloed resten nog langs zijn haar zitten.

Dan komt het einde en dat vind ik toch wel een apart kopje waard, want dit was echt een van de slechtste die ik ooit in een film gezien heb. Hoe ze uit elkaar spatte zag er echt ontzettend slecht uit. Ze hadden zich er ook veel te makkelijk vanaf gemaakt. Richt de box even op ze en ze springen uit elkaar, kom op zeg zo'n goedkoop film einde zit ik niet op te wachten hoor!

Het acteerwerk was ook onder de maat de personages werden slecht neer gezet en behalve de vrouwelijke hoofdpersoon die nog een beetje goed speelde was de rest echt bagger.

De gore momenten waren ook slecht al komt dit natuurlijk doordat de film al behoorlijk gedateerd is. Ik ga nu in 2011 niet een 4 geven aan deze film omdat het voor toen hele goede special effects waren. Als ik het vergelijk met hedendaagse horrorfilms als Saw, Rec, The blair witch project dan haalt deze gewoon dat niveau niet.

2.5*

Ik hoorde dat Hellraiser een horrorklassieker was. Hoewel andere horrorklassiekers, zoals Nightmare on Elm St. en Friday the 13th, me tegengevallen zijn, wilde ik deze toch ook kijken.

Het begon heel geheimzinnig met die transactie van dat doosje. Toen ik daarna die haken uit dat doosje zag komen die Frank vastpakten, zag dat er heel nep uit en ik vreesde bij de rest van de film voor het ergste. Het is niet het ergste geworden. Ik vond dat de mismaakte Frank iets te vroeg om de hoek kwam kijken (de spanning was nog niet echt goed opgebouwd), maar met zijn komst werd het wel interessant. Ik vond het een goed gegeven dat Julia mensen moest vermoorden om Frank een nieuw lichaam te geven, en dit hield me dan ook wel geboeid. De dochter was een heel irritant personage, maar dat heb ik meestal met die giltieners in horrorfilms. Zodra zij die puzzel verdraaide en Pinhead en co om de hoek kwamen kijken, ging het voor mij bergafwaarts met de film. Had ik voorheen nog een kleine 3.0 gegeven, nu werd het een dikke 2.0 Die demonen waren best mooi gemaakt, hoor, maar ik vond het nergens op slaan, terwijl ik van tevoren blij verrast was dat er toch een redelijke verhaallijn in zat. Daarnaast had Frank naar mijn zin veel te snel een nieuwe huid en zijn ontmoeting met Pinhead vond ik ook weer grote onzin. Daarnaast vervalt alles helemaal in een B-horrorfilm stijl. De monsters zijn al verdwenen voor ze iets interessants hebben kunnen doen. Heel jammer. Het einde was erg voorspelbaar.

Waarom zag die dochter niet dat er bloed aan Franks hoofd zat? Dat was toch wel overduidelijk. In haar plaats zou ik op z'n minst gevraagd hebben hoe hij aan dat bloed kwam.

Even een vraag: waarom vermoordde Frank Julia? Daar was toch geen reden voor?

Conclusie: iets beter dan ik verwacht had, maar de film heeft zeker geen indruk op me gemaakt.

Zoals ik al zei: een dikke 2.0

Na de extreem verwarrende (?!) opening, verwachtte ik 'n behoorlijk slechte film, maar dat is me alleszins meegevallen. Eng wil het natuurlijk niet meer worden, vijfentwintig jaar na dato, maar leuk is Hellraiser zeker: de sfeer is uitstekend, de effecten zijn - zolang er tenminste geen computer aan te pas komt - prima en het verhaaltje is vermakelijk. Bij tijd en wijle is de film zelfs spannend - opvallend, want dat kon ik van andere horrorklassiekers als Nightmare on Elm Street, Friday the 13th of Texas Chainsaw Massacre niet zeggen. Nergens wordt het hoogstaand, maar dat lag ook helemaal niet in het verwachtingspatroon, dus dat is niet erg. Wat me wel verbaast, is de cultstatus van die Pinhead, want van alle monsters in deze film is hij wat mij betreft wel de minst indrukwekkende. Nee, geef mij maar dat klappertandende ding zonder ogen, dat zag er tenminste vet uit! Hoe dan ook, ik heb me wel uitstekend vermaakt, dus deze horrorklassieker krijgt van mij 'n dikke voldoende.

Ik wist eerlijk gezegd niet wat ik van Hellraiser moest verwachten, maar ik werd aangenaam verrast.

De film begint traag omdat hij eerst moet opbouwen. En pas na het eerste uur breekt de hel pas echt los. Alle vreemde wezens uit de hel komen een bezoekje brengen aan de Aarde. En dit zorgt voor aardig wat toffe scènes. Het personage Pinhead vond ik eigenlijk erg sjiek. Hij zag er erg onheilspellend uit.

De film is eigenlijk niet wat je zou verwachten als je "jaren '80-horror" hoort, want ik associeer dit meteen met een fout verhaal, slechte special effects en matige regie, maar Hellraiser bewijst het tegendeel. De film is op sommige momenten erg creatief en soms zelfs goor.

Een dikke 3*.

Eindelijk van de horrorfilms nu ook Hellraiser gezien en ja, het is weer een typische horrorklassieker dat weer subtiel en met een nuttig verhaal begint wat dan vervolgens uitmond op een hoeveelheid vervolgen. Nouja, deel 1 was in iedergeval een geslaagde film en ook inderdaad lekker goor. Het begint allemaal nog rustig wanneer Julia oog in oog komt met de dode Frank, die gevild is en op zoek is naar mensenvlees voor zichzelf en weet zo Julia over te halen om mensen naar de kamer te lokken en te vermoorden voor Frank.

Wanneer het nog veel verder gaat is wanneer dat groepje afzichtelijke monsters uit te hel komen om een bezoekje te brengen omdat Frank hun doelwit is. Ik had trouwens wel gedacht dat Pinhead de hoofdrol zou krijgen maar die had slechts een bijrolletje in deel 1. Samen met zijn andere vrienden uit de hel. Verder is het goregehalte ook erg hoog en vliegt het bloed en vlees in het ronde. Vooral die kettingen waren fantastisch.

Conclusie: weer de zoveelste oude horrorfilm die erg weet te vermaken.

3,5*

Dit vond ik een erg leuke horrorfilm. Erg leuk verhaal, goed gefilmd en lekker sfeervol omdat het zich eigenlijk allemaal in 1 huis afspeelt. Hij duurt ook maar 90 minuten dus je kan deze zo in de speler drukken wanneer je er weer eens zin aan hebt. Ik snap wel waarom dit als een klassieker word beschouwd.

Geslaagde horrorfilm en mijn eerste kennismaking met de Clive Barker-stijl van horror. De overdaad aan bloederige hompen vlees, het martelwerktuig en de geweldige creature designs tillen de film met gemak boven de middelmaat uit. Bij vlagen is wel te merken dat hier ook een heel aardig geschreven verhaal achter zit, maar omdat de film zich er in 1,5 uur in hoog tempo doorheen werkt (en met vooral matig acteerwerk) is het niet het sterke punt van de film. Barker begrijpt gelukkig (en het blijft altijd verrassend hoe weinig regisseurs dit echt inzien en goed toepassen) dat een film als deze gedragen moet worden door sfeer, geluid en het creatief monsterdesign. De afdaling naar de hel wordt gewoon heerlijk in beeld gebracht. Ook al voordat de Cenobites hun intrede doen is de nachtmerrie van Julia een hoogtepunt en ook Frank steelt al vrij snel de show in zijn verschillende verschijningen. De muziek was aardig, hoewel eigenlijk wat te traditioneel voor een film als dit. De oorspronkelijke score van Coil had een stuk beter in de setting gepast. De special effects (en dan met name de bliksemschichten) laten inmiddels wel behoorlijk hun leeftijd zien. Het zijn echter alleen de laatste paar minuten waarin het echt storend wordt.

Prima horrorfilm die vooral weet wat zijn sterke punten zijn en hier de focus op legt.

Tja, een mengeling van gedateerd 80's en overtuigend eng, maar ik vind alles eng, dus dat is eigenlijk geen goede graadmeter. Vooral de effecten van Frank in het begin zijn knap gedaan, net als sommige andere make-up en gore-dingen, maar andere scènes zijn dan toch weer onbedoeld lachwekkend.

Overigens vraagt het wel echt om een sequel, want heel die kubus komt uberhaupt pas na een uur aan bod, laat staan dat het ook maar enigszins uitgediept is. Het einde spant daarin echt de kroon. Jammer, want ikzelf bijvoorbeeld ben nu niet meteen van plan om de andere delen ook te kijken, en eigenlijk ben ik nu dus gewoon opgezadeld met een half product. Dat gevoel kreeg in in ieder geval.

Maar goed, afgezien daarvan is het op momenten best een aardige horror, een echte topper is het nu ook weer niet.

3* - 3,5*