A Nightmare on Elm Street (1984)

Een jaar of tien geleden kwam mijn neefje, die toen een jaar of tien oud was, bij me langs om een film te lenen. Hij kwam in die tijd wel vaker bij me om films te lenen, en deze keer wilde hij wel een keer een ‘enge’ film kijken. Ik vond ook dat hij er wel aan toe was, want hij was niet echt bang aangelegd. Ik gaf hem ‘A Nightmare on Elm Street’ mee, een komische horror uit 1984, geregisseerd door horrorspecialist Wes Craven. Ik zag de film ooit als tiener en ik kon me herinneren dat ik hem indertijd erg vermakelijk vond. Ik stelde wel als voorwaarde dat zijn ouders mee zouden kijken, zodat ze hem eventueel uit konden zetten als het allemaal te spannend werd.

De volgende dag hoorde ik van zijn moeder dat ze de film inmiddels gekeken hadden, samen met een aantal vriendjes. En hoewel mijn neefje hem zelf best aankon, hadden zijn vriendjes ’s nachts allemaal in hun bed geplast. Tsja, als ik dat geweten had, had ik misschien beter The Gremlins mee kunnen geven of zo.

Gisteren bekeek ik de film voor de tweede keer, en eigenlijk vind ik de film nog steeds eerder komisch dan eng. De film gaat over een aantal tieners (waaronder een piepjonge Johnny Depp), die in hun dromen achtervolgd worden door de griezelige Freddy Krueger (gespeeld door een fantastisch geschminkte Robert Englund). Indien ze niet op tijd wakker worden, worden ze op gruwelijke wijze afgeslacht. En uiteraard gebeurt dat een paar keer. Voor volwassenen erg vermakelijk, maar ik kan me voorstellen dat dit voor jonge kinderen behoorlijk spannend kan zijn.

De film kreeg een stuk of tig vervolgen, allen met Robert Englund in de rol van Freddy Krueger, maar ik ga ze niet kijken. Ik heb het idee dat ze allemaal voortborduren op hetzelfde idee, en wat dat betreft gaat er toch niets boven het uitstekende eerste deel. 4*

Zag de film voor het eerst zonder enige voorkennis, per toeval, in een bioscoop in Parijs, toen we daar een avond de tijd moesten doden. (Was een van de weinig voorstellingen in het Engels.) Dat was een fijne verrassing!

Het eerste (en tweede) deel vind ik toch vooral eng. Althans er wordt een mooi creepy sfeertje neergezet met mooie bloederige kills. Vanaf deel 3, kiest de serie volluit voor de komedie. Een grove fout, want er is vanaf daar weinig meer aan.

Hoewel Freddy een enorme cultstatus heeft en Johnny Depp een prachtige Grace Under Pressure poster boven zijn bed heeft hangen, heeft de film niet meer de impact van 34 jaar geleden. Het ziet er allemaal erg achterhaald uit. Het begint allemaal nog best aardig met Tina, maar naar het einde toe wordt het veel te luchtig . Het zijn enkele scenes die de film nu nog wat aanzien geven en van veel spanning is eigenlijk slechts sporadisch sprake.

Voor de tweede keer de eerste 'A Nightmare on Elm Street' herzien. Heb mijn score met een halfje verlaagd. Toch door het matige acteerwerk en doordat ik Freddy Krueger toch niet zo eng vind. Af en toe zelfs grappig (misschien was dat ook de intentie in sommige scenes). Had je een boomlange vent neergezet, die weinig zegt, een Michael Meyers bijvoorbeeld, dan was het allemaal een stuk serieuzer geweest en kwam het allemaal naar mijn mening meer tot zijn recht. Krueger is in tegendeel tot zijn collega's Jason Voorhees, eerder genoemde Michael Meyers en Leatherface een stuk kleiner. Soms zelfs nog kleiner dan zijn slachtoffers.. hoeft natuurlijk niet alles te betekenen, maar in mijn belevenis wel. Daarnaast dacht ik waarom kiest Craven nou hier of daarvoor. Waarom staat Nancy als een gek te schreeuwen voor het raam en een agent (collega van haar vader) die doodleuk blijft kijken naar het raam? En dus geen actie onderneemt. Dat soort aspecten zijn jammer en doen de film niet ten goede, maar genoeg negatief geweest nu gaan we over op de pluspunten.

En natuurlijk is en blijft Freddy Krueger een coole horror-personage. Alleen niet mijn favoriete! En zeker heb ik ook wel genoten van de film. De film is bij vlagen bloederig, vooral die bedscène. Geweldig gefilmd, met zo'n laag budget. En dan hebben we Krueger die met zijn vlijmscherpe messen zwaait die een hoop redden.

Ben benieuwd naar de volgende delen die ik snel zal zien. Ik heb namelijk een blu-ray box met al de 7 delen!

Leatherface zorgde voor een vernieuwde blauwdruk van de slasher-film en met Michael Myers kwam dat ook kwalitatief op een hoogtepunt. Daarna volgde nog een heel reeks, de ene al wat minder dan de andere. Maar voor liefhebbers van de guilty pleasure toch ook een plezier met Jason Voorhees, Chucky, Ghost Face, Jeeper Creeper, Candyman, Hellraiser en uiteraard Freddy Krueger. Niet meteen mijn favoriete slasher in het rijtje. Te druk, te clownesk en het spiegelbeeld van Michael Myers.

Van het rijtje dat ik noemde (als je ze allemaal onder 'slasher' wil zetten), is Jason Voorhees (naast het ultieme icoon Michael Myers) mijn favoriet, al kan je niet echt zeggen dat de films van Friday the 13th zo goed zijn. Maar hij staat bekend om de meeste kills en zijn personages groeit elke film figuurlijk en letterlijk mee. Deze Nightmare on Elm Street heeft dan wel geen Myers of Voorhees, maar staat als gulty pleasure culthorrorfilm wel beter overeind. Enkele leuke quotes, geweldig over top en zo heerlijk fout dat het weer goed wordt. De film duurt ook niet lang en het is misschien wel een troef dat hij zichzelf niet zo serieus neemt. Alles valt of staat ook met een scream queen. Marilyn Burns in Texas Chainsaw Massacre, Jamie Lee Curtis in Halloween en Neve Campbell in Scream geven de slasher een waardige tegenstrever die meer is dan nr zoveel uit het doosje slachtoffers dat voor de film opengemaakt werd. Hier zien we Heather Langenkamp die buiten deze film niets bijzonders gedaan heeft, maar als het hoofdpersonage in de film meer opvalt dan je zou verwachten.

In dit genre gaat de kwaliteit en het budget van sommige sequels de hoogte in, maar mis je toch zo'n sleutelfiguur die meer is dan een veredelde figurant die hoopt om zo door te breken in Hollywood. Heather Langenkamp wint uiteraard nooit een Oscar, buiten dit zal ze ook niet veel gedaan hebben. Maar wat ze doet, doet ze goed.

Deze 1e deel vorige week herzien. Ga alle delen ff lekker herzien.

Is deze film geschikt vanaf 14 jaar heb net IT gezien groet geralt of rivia

Oef.

Ik was voorbereid op een tegenvallende herziening, maar het is nog erger dan ik vermoedde. Freddy vooral, met zijn kiekeboe-persona, belachelijke stem en totaal gebrek aan dreiging. Wat een flapdrol.

De special effects willen soms ook niet meewerken, maar het is meer dan dat. Telkens als het eng moet worden, verandert Freddy in soort Jan Klaassen en schakelt de soundtrack naar synth-hectiek met een slapstickrandje, waardoor het eigenlijk nooit eng wordt.

De film is eigenlijk op zijn best buiten de moorden om, als de soundtrack zich een beetje gedeisd houdt en er best een creepy sfeertje opgebouwd wordt. Zeg maar tot het moment dat Freddy weer verschijnt om de spanning met kolder om zeep te helpen. En met klunzigheid, zeker in het laatste half uur, dat meer gelijkenissen met Home Alone oproept dan je wilt van een horror.

Flinke deceptie. Met een paljas als boeman, een oversture soundtrack en verouderde effecten, is er weinig wat de iconische status overeind houdt. Oi, en dat einde ?. 2*

Absoluut. Door de veroudering van de SFX boet de film hedendaags iets aan spanning in, maar voor mij mag dat verder de pret niet drukken. Freddy is creepy maar behoud een zekere luchtigheid waardoor het prima te kijken valt op die leeftijd.

Voor de liefhebber: Hij draait deze halloween (do 31 okt) in geselecteerde Pathe bioscopen : https://www.pathe.nl/film/24900/a-nightmare-on-elm-street?m_i=SdQo%2BMKKng2heLsTpL8TKRDD8%2BIB17OfAakQkeM31oSMZEHsrz5ZEHBj4EzanF0zMBYjqFf2m6XHOxBr4G%2BPEDqKqcxsmdtsJ7BSSj&utm_source=sim&utm_medium=email&utm_campaign=PAT_Always_On&utm_content=Blok+1+%3E+Header&utm_term=

Do sluit ik me dagje op in Pathé (Nijmegen) :

- A Nightmare on Elm Street

- Blade Runner

- Terminator: Dark Fate

- Ready or Not

- Bumperkleef

Eén vd minste Nightmare on Elmstreet films, enige tijd terug nog eens gezien en vond hem echt saai, dacht echt dat deze vet was, niet dus, teleurstellende herkijk was het. Blijkbaar is Wes Craven niet m'n favoriete regisseur, buiten Scream, is er mr weinig echt men ding van hem.

Onlangs de boxset van de 7 nightmare films gekocht.

Nu was de eerste aan de beurt.

Blijft toch een klassieker en niets veroudert

echt een 4,0 waard

Aardige film over een moordenaar die toeslaat in de dromen van een aantal tieners. Een slasher met een fantasy-element (de dromen) waarmee leuk gespeeld kan worden. Net als de meeste slashers uit de jaren '80 wel wat eentonig. De droom-scenes zijn natuurlijk het leukst, maar echt spannend wordt het niet. Freddy Kreuger is uiteraard een iconisch filmpersonage en verder betekende deze film het debuut voor Johnny Depp.

We don't need a stretcher in there. We need a mop!

Ik kijk bijna nooit horror omdat ik het meeste te eng vind, maar van deze film vermoedde ik dat hij op dat vlak wel gedateerd genoeg zou zijn dat ik het zou durven.

Dat klopte inderdaad, en het acteerwerk was ook niet altijd om over naar huis te schrijven, maar dat neemt niet weg dat het alsnog wel een leuke film was en dat ik wel kan zien waar hij zijn populariteit aan te danken heeft.

Het is geen echte volbloed horror (geen idee of dit in '84 wel mega eng was?), maar de situaties zijn creepy genoeg op een vermakelijke manier en het hele uitgangspunt is best leuk. Had er minder van verwacht, en afgezien van af en toe wel erg knullige zaken kon het meeste qua effecten er nog aardig mee door.

Leuk ook, een jonge Johnny Depp.

Misschien dat ik nog wat horror uit dit tijdperk ga proberen.

3,5*

Rewatch !

Mwah, eigenlijk minder leuk dan in mijn herinnering. Paar leuke scènes, dat wel...maar echt spannend wordt het niet en het verhaaltje heeft weinig te bieden buiten de dromen. Daarbij geen beklijvende personages en horroricoon Freddy weet nog weinig indruk te maken. Ik verlaag mijn score naar een 6/10.

Gek genoeg had ik deze tienerhorrorfilm nog nooit gezien. De naam Freddy Krueger kende ik vooral en niet alleen vanwege dat Zuid-Afrikaanse Kruger park Maar de film an sich had ik nog nooit gezien. De film is vooral een mix van wat enge dromen en wellicht een echte Freddy Krueger. Het hoe deze dromen tot werkelijkheid komt zal nooit echt duidelijk worden in A Nightmare in Elmstreet. Om een mooie vergelijking te maken de film Carrie uit 1976 is toch een heel stuk beter gemaakt. A Nightmare on Elmstreet heeft zijn mooie elementen. Zo begint de film sterk in de "griezelig" ogende kelder die na een jaar moest verdwijnen wegens mogelijke asbest. Dit sterk stukje staal zien we ook nog op het eind. Erg mooi gemaakt. Wat er verder uitspringt zijn de bedscenes. Het meisje wat kruipt langs de wand en plafond was nog een levensgevaarlijk stukje werk. Maar ook Johnny Depp die in bed verdwijnt is mooi gemaakt. Het verhaal an sich kan er mee door. Special effects zijn over het algemeen goed, maar minder vond ik de acteerprestaties en dan met name de hoofdrolspeelster zelf. Ene Heather Langenkamp waar ik nog nooit van had gehoord. Slecht gecast als het mij vraagt. Vooral dat bijna lachje wat telkens te voorschijn komt ziet er niet sterk uit. Ook onze Krueger oogt meer een komische act. Ha hier ben ik lijkt het wel. Bijna lachwekkende verschijning. Twee acteurs die er duidelijk wel uitspringen zijn Johnny Depp. Zijn eerste rolletje dat hij uitstekende vertolkt kan niet anders zeggen en Amanda Wyss die van mij de hoofdrol had mogen hebben. Dan had Heather de rol van Tina kunnen spelen. Wat een verschil van acteren.

Zoals zo vaak bij dit soort films zijn de vader en de moeders vaak zwakke vertoningen. Zo ook bij Elmstreet al doet de moeder wel haar best.

A nightmare on Elmstreet is zeker leuk om een keer of meer te bekijken. Hij zit wel tegen het randje aan van comic. Maar dat heeft vooral te maken met de matige acteerprestaties van Heather en Robert Eglund. Mooi zijn de special effects. De muziek wisselt van goed tot eenvoudig.

Film 3.5
Beeld BD 4.5
Geluid 4.5
Extra's 4.0

Het grootste probleem van deze film is dat Freddy Krueger hier een nogal klungelig figuur is, waardoor de film tamelijk corny overkomt, zeker anno 2020.

Ook weer eens herzien, en in tegenstelling tot de meesten hierboven, verhoog ik m'n score juist. Wat een hoge amusementswaarde toch, deze film. Zeker, het acteerwerk kan beter en het wordt nergens echt eng, maar al die 'foute' jaren 80-elementen zijn wat mij betreft ongekend heerlijk om naar te kijken. Terecht een van de belangrijkste horrorklassiekers.

Weer herzien,en heb weer genoten.blijf bij mijn vorige mening.echt een jonge johnny depp nog zijn eerste rol.de rest van de cast speelt ook prima.nu herzien op bluray,en het beeld en geluid is veel beter dan de dvd versie.

A nightmare on Elm Street is natuurlijk een klassieker in het horrorgenre, maar ik vind het toch maar een vrij gemiddelde film op zich. Het is nergens slecht en het duurt gelukkig kort genoeg, maar toch; hier had meer ingezeten. Geen idee waarom hier tig aantal sequels op zijn gemaakt eerlijk gezegd. Het grootste probleem is dat de film gewoonweg nergens spannend of eng is. Freddy krueger is veel te cartoonesk en kan je niet echt serieus nemen. Het dieptepunt was wel de Home Alone-achtige laatste akte. Jammer, want dit soort films moeten het natuurlijk voornamelijk van de présence van de killer hebben. Het einde is op papier nog wel redelijk cool, maar als je er langer dan tien seconden over nadenkt heb je wel door dat het zelfs de interne logica van de film zelf doorbreekt.

Niet alles is slecht natuurlijk; het is namelijk echt wel een vermakelijke film. Het concept is in ieder geval leuk, en vele malen origineler dan enige andere slasher-film uit dit tijdperk. Daar heb ik dan wel respect voor. De muziek is ook goed, en het is grappig om een piepjonge Johnny Depp hier zijn debuut te zien maken. Maar over het algemeen overtuigt het toch niet helemaal, en ga ik het toch ook wel bij dit ene deeltje houden. Al die sequels, die ongetwijfeld matiger zijn dan dit origineel, tja die ga ik toch aan me voorbij laten gaan. Wat mij betreft is de originele Scream het onbetwiste pronkstuk van Wes Craven, en ik vind niet dat deze film in de buurt komt. 3*

Herziening.

Deze klassieker was nog een voorbeeld van een score van vroeger die ik op de dag van vandaag gewoon niet helemaal vertrouw. Elke kennis en connectie om me heen bleef deze film prijzen, terwijl ik me geen indruk kon herinneren. Daarom maar besloten om deze eens te herzien, maar de score verandert niet.

A Nightmare on Elm Street is een film met een heerlijk eerste kwartier die een geweldige en beangstigende sfeer kent. Die sfeer, voor zover ik me kan herinneren, wordt nergens meer in de reeks overtroffen en toen ik dit allemaal zag dacht ik meteen dat mijn score omhoog ging. Helaas bleek de film daarna qua niveau al snel te dalen naar een wat minder niveau.

Deze film kent zijn voor- en nadelen. Een voordeel blijft altijd Englund, die veel charme weet mee te geven aan Freddy Krueger. Craven voegt behoorlijk wat creativiteit toe aan de film, en dat leidt tot enkele zeer memorabele scenes zoals de legendarische scene waar een bed bij inbegrepen zit. De sfeer werkt soms ook goed en de soundtrack blijft iconisch.

Nadelen zijn echter dat de gevechten tussen Nancy en Freddy nogal gemaakt zijn en de gehele finale me gestolen kon worden. Langenkamp mag hier dan wel haar bekendste rol spelen, Craven legt te veel druk op haar en veel dialogen komen er nogal geforceerd uit. Niks is eigenlijk heel overtuigend, maar ook de bijpersonages voelen nooit echt "echt" aan en de dreiging die het eerste kwartier kende gaat na een tijdje over in dwaasheid.

Lang duurt het gelukkig niet en het vermaak zit er ten alle tijden in, maar ik zie niet echt de grote status in van deze klassieker. Ik ben er met een open visie in gegaan, maar ik kan er gewoon niet inkomen. De dwaasheid overheerst hier en daar, maar de film kent zeker een aantal grote pluspunten. Die weten de bittere smaak echter niet te compenseren helaas.

Heather Langenkamp wil een 'Halloweentje' doen met 'A Nightmare on Elm Street' | FilmTotaal filmnieuws

Ik zou het toejuichen. Wel alleen met Robert Englund als Freddy uiteraard.

Nieuw deel in de "Mijn man heeft deze horror classic nog niet gezien en dat is schandalig"-kijklijst.

A Nightmare On Elm Street is een film met een gigantische legacy en dat merk je direct. Er zijn talloze iconische momenten in de film, voornamelijk door de alweer strakke regie van Wes Craven. Dat de man gemist wordt staat buiten kijf. Hoewel de film met de tijd zijn engheid is verloren valt het niet te ontkennen dat dit een geweldige rit is. Freddy is een villain om U tegen te zeggen. Heather Langenkamp loopt daarentegen constant met een derp face rond.

3,5*

A Nightmare on Elm Street zou best eens de eerste slasher geweest kunnen zijn die ik ooit heb gezien. Misschien was het ook wel Friday the 13th. Of misschien was het Halloween. Allemaal films die ik kort na elkaar heb bekeken en allemaal films waar ik erg van onder de indruk was en nog ben. De eerste en laatste keer dat ik A Nightmare on Elm Street zag is zeker 30 jaar geleden. In de herziening vind ik de film nog steeds erg goed. Opvallend trouwens hoeveel scènes me helemaal niet bekend voorkwamen.

A Nightmare is een zeer rechtlijnige film. De film houdt zich niet bezig met onnodige zijplotjes of afleidende pogingen om verdieping aan te brengen. Het zijn vaak die dingen die tegenwoordig de mainstream horrorfilm zo vaak ontsieren. Films waarin die dingen armzalig en voorspelbaar worden toegepast met als resultaat dat de horror zijn kracht verliest. Van die dingen heeft A Nightmare geen last. Wes Craven beperkt zich simpelweg tot een aansprekende rode draad en maakt gewoon een fijne krachtige no-nonsense slasher.

De rode draad zal een ieder wel bekend zijn. Freddy Krueger bezoekt een groepje tieners in hun dromen. Hij bedreigt hen in hun dromen en daarmee bedreigt hij hen in hun echte leven. Een intrigerend gegeven. De mens is kwetsbaar als hij slaapt en vatbaar voor dreiging. Craven speelt leuk, sfeervol en horrorwaardig met de grenzen tussen droom en realiteit. Middels de droom wurmt het kwaad zich in de reële wereld en tast zo de vertrouwde wetenschap van het alledaagse leven aan. In de film raakt het wakende leven geïnfecteerd met plukjes zwarte, groteske en kwade invloeden die zich in nachtmerrieachtige vormen manifesteren. De speciale effecten zijn nog steeds indrukwekkend.

Freddy Krueger is een fantastische antagonist. Afstotelijk, angstaanjagend en afkomstig uit de diepe krochten van een duistere dimensie waar het kwaad huist. Freddy is niet van deze wereld maar kan die realiteit niet loslaten, is uit op wraak en laat zich niet in één dimensie gevangen zetten. De wetten die na de dood gelden zijn op hem niet van toepasing. “I am God” , zegt Freddy al vroeg in de film. Tja, gezien de vele nightmare-films die nog zouden volgen, zit daar wel een morbide kern van waarheid in.

omg hbo max

De film heeft een goed en een (voor die tijd) origineel script waarmee Wes Craven jarenlang heeft lopen zeulen om het verfilmd te krijgen. Niemand behalve Bob Shayes (de producer) geloofde dat een film over dromen goeie horror kon opleveren. Interessant is ook de ontstaansgeschiedenis van het concept. Blijkbaar is het gebaseerd op waargebeurde feiten (of aannames). In de seventies heeft Craven een reeks krantenartikels gelezen over mensen (Aziatische immigranten) die aanhoudend nachtmerries hadden en stierven in hun slaap. Het concept van Freddy grijpt dan weer terug naar een persoonlijke ervaring van Craven uit zijn vroege jeugd. Op een avond zag hij vanuit het raam boven een onbekend duister figuur voor het ouderlijk huis staan, met hoed en al. En hij keek Wes recht in de ogen. Wes was toen een jaar of 8, werd bang, week terug van het raam en keerde nadien dan toch weer naar het raam. De man stond er nog steeds en keek hem recht aan. Enfin een indringende ervaring op die leeftijd. Heel mooi hoe Craven in deze film zijn persoonlijke ervaring en andere inspiratie tot één aansluitend geheel heeft weten te verwerken. En dan ook nog eens een echt horroricoon met Freddy Krueger wist te introduceren. In deze eersteling is Freddy afstotelijk en creepy. Het humor of camp gehalte is nog niet bepaald aanwezig. Craven heeft specifiek gekozen voor de roodgroene outfit van Freddy omdat hij ergens had gelezen dat deze kleurencombinatie moelijk te verwerken is voor het oog . Na al die jaren is dit nog steeds een erg sfeervolle tienerhorrorklassieker. Ik zou er wat voor geven om hem ongezien opnieuw te kunnen zien.

En zaterdagavond griezelavond bracht dit keer Freddy Krueger, een ontmoeting waarvan ik me afvroeg of deze al niet eens eerder plaats had gevonden omdat ik wist dat Johnny Depp mee speelde en ook wist wat er met hem gebeurde al liggende op het bed.

Afijn, kom maar op met die griezel en dat werd toch een ontmoeting met wisselende gevoelens. Het verhaal is duidelijk rond de drie tieners die plotseling allemaal over het zelfde dromen, namelijk een verminkte man met messen als nagels. En de eerste dromen lijken gewoon een nachtmerrie te zijn ware het niet dat je natuurlijk al weet dat dit mega uit de klauwen gaat lopen. Onbekend is dan nog wie nu eigenlijk de main caracter gaat worden, draait het geheel om Tina of Nancy, de schifting zo op het half uur schept duidelijkheid. En het moet gezegd dat het concept toch wel eng is. Je slaapt, je droomt, en dan komt deze gozer langs en je bent weerloos en kan moeilijk wakker worden. Toch is het gedrag en de presentatie van Freddie die plotseling opduikt en verdwijnt om weer ergens anders op te duiken vooral flauw, lachend snijd hij een eigen vinger af, hetzelfde op een gegeven moment met zijn buik, en komt vooral kolderiek en verre van eng over. Hmmm....is dit het nu...?

Maar nee, de aanloop naar de eerste dode, Tinain dit geval, voltrekt zich toch even geweldadig als bizar met The Excorsist achtige taferelen. De terrein die de slaap zo rond 0:00 aan het veroveren was en mijn ogen al lichtjes dicht trok wordt subiet weggejaagd dat ik toch even rechtop gaat zitten en weer behoorlijk bij de les ben, want dit is andere koek dan de kolder die ik eerst meende te bespeuren. Het is een trent die voorgezet wordt met enkele toch ontzettend knap opgebouwde griezelmomenten waar de verschillende karakters te maken krijgen met Freddy. Zo is het moment op school met het lijk dat door de gangen gesleept wordt ook weer zo'n pareltje qua suspense, opbouw en creepiness net als de scene in het bad. Freddy weet helaastoch weer met wat flauwe momentjes, zoals zichzelf snijden en andere grapjes, de verbeterde sfeer zo nu en dan te breken en blijft in die zin een beetje een dissonant. Zoals een andere gebruiker hier boven ook al zegt is de harde en stille houding van bijvoorbeeld een Michael Myers van meerwaarde, maar goed, Craven zal er een gedachte bij gehad hebben.

Met een aantal filmische stukken, de al eerder genoemde suspense en Gore, doet Nightmare on Elmstreet het toch prima ondanks het merkwaardige moment met moeder door het bed opgeslokt wat er slecht uitziet maar goed dat zal met de leeftijd en budget te maken hebben. Hetzelfde wat moeders betreft met het raampje van de voordeur in de afsluiting. Craven heeft toch zeker niet een hele enge en zware film in gedachte met dit product en het is niet zozeer dat ik het slecht vind, want het vermaakte allemaal best, toch had ik dit niet helemaal verwacht en heb ik toch liever de films van Carpenter zoals Halloween of The Fog, of Texas Chainsaw Massacre of The Hills Have Eyes. Desalniettemin meer dan te doen voor een keer en een prima cijfer wat mij betreft.

A Nightmare on Elm Street

Ik had deze horror klassieker nog nooit een rating gegeven hier op MM, dus na jaren weer eens deze film opgezet. Kon me nog wel bits and pieces herinneren, maar niet heel veel meer. Hoe dan ook, ik vond hem wel leuk en heb er van genoten.

Van alle horror klassiekers (bijvoorbeeld, Halloween, Friday the 13th, Texas Chainsaw Scream etc..) vind ik deze toch wel 1 van de minste. Niet dat ik er niet van genoten heb hoor, het blijft echt een fantastische horrorfilm, maar die anderen vond ik toch wat beter. Ik moet wel bekennen dat ik nog de rest van de Freddy Krueger films nog niet heb gezien, misschien veranderd mijn beeld dan. Binnenkort maar eens aan beginnen.

Blij dat ik deze na lange tijd weer heb herzien. 3,5 sterren.