A Nightmare on Elm Street (1984)

Een geweldig-goede horror film die het begin was van een zeer succesvolle reeks films. Deze film is het begin van een van de meest enge personages uit de filmgeschiedenis genaamd Freddy Krueger. Het personage wordt zeer goed neergezet door Robert Englund. Het rijm-liedje uit de film blijft je altijd bij (one two...Freddy's coming for you, three four... better lock your door...etc.). Dit is eigenlijk de enige echt enge horrorfilm, samen met nog een paar delen uit deze reeks. De muziek wekt de spanning goed op, camerawerk is zeer goed en natuurlijk een origineel verhaal. De film zorgt ervoor dat je, tijdens en vlak bna het bekijken, bij elk geluidje om je heen zit te kijken. Al met al een zeer goede horror film waarvan het niveau nooit geëvenaard is! 4.5*

Eindelijk deze horrorklassieker gezien. Leuk verhaal (vol met de ondertussen gebruikelijke clichés), effecten zijn goed, visueel goed in beeld gebracht. Zal wel nog iets enger geweest zijn als je deze op jonge leeftijd te zien krijgt. 3,5*

Ai ai.

Vroeger vond ik het wel aardig, maar toen moest er nog maar een druppeltje bloed in een film zitten en ik zat met wijdopengesperde ogen te kijken. Die tijden zijn lang voorbij.

Freddy heeft de tijd niet overleefd. En het zijn niet enkel de brakke gevolgen die de reputatie naar beneden halen. Want wat is deze film ongemeen goedkoop.

Geen enkele keer wordt het spannend. Een trieste soundtrack, domme geluidseffectjes (die stem van Freddy ) en vaak totaal brakke special effects zijn hier zo'n beetje de reden voor. Het gezicht van Freddy met het skelet eronder, de telefoon met de mond, Freddy met z'n lange armen ... lachwekkend slecht gedaan. Daarbij vind ik Freddy ook een redelijke clown. Niet wat je noemt een eng figuur.

Ook het acteerwerk laat flink te wensen over. Hiet het belangrijkste in dit soort film, in een Halloween kon ik er makkelijk overkijken, maar dit is schooltoneel onwaardig.

Wat rest ? Enkele leuke samples en kinderriedeltjes, en de twee bed/moord scenes. Die waren dan wel weer leuk. Maar verder is dit eersteklas junk. Troep van de bovenste plank. En pure wansmaak.

Freddy is dom, de film is goedkoop, een aanfluiting voor het genre. Duurt amper 91 minuten maar na 10 minuten zat ik al op de klok te kijken.

1*

zeer mooi horror en spannend.

5 sterren

Eerste keer dat ik dit heb gezien, maar ik vond het wel leuk.

Oke het is oud en nep, maar ondanks dat toch een vermakkelijke film, en heel leuk om Depp te zien in zijn eerste filmrol.

Freddy word ook wel leuk neergezet, ook wel op een erg overdreven manier maar dat kan in deze film wel.

3*

Helaas.

Ben milder dan Onderhond, maar in grote lijnen ben ik met hem eens. De Soundtrack, het uiterlijk zijn zo achterhaald en lelijk. Die tong uit de telefoon was te triest. En dat is toch echt waar deze film het van moet hebben. Spanning is er amper en het acteerwerk, nou ja laten we daar niet meer woorden aan vuil maken. Verder is er soms nog iets aardigs, de moord op Depp is best leuk. en Freddy heeft potentie, maar hij had ze mond moeten houden zoals Michael Myers, nu wordt die vervelend met zijn oneliners. Jammer!

Kleine 2*

Prima horrorfilmpje, Krueger is inderdaad een sterk karakter. De meuk aan vervolgen vind ik maar zozo (hoewel het recente Freddy vs Jason dan wel weer amusant was), maar dit is toch wel iets van een klassieker.

3*.

Horrorfilm zoals het hoort. Een horrorsfeer met zijn normale stukjes.

Normaal hou ik niet zo van horror of dat soort maar deze mag er best wezen. Ook de beste van de reeks.

4****

Tot mijn verbazing zag ik dat ik in al die jaren nog helemaal geen verhaal had geschreven bij de enige film die vanaf het begin van mijn Moviemeter periode nog mijn top 10 siert. En momenteel overigens ook op nummer 1 staat. Ik ken de film (en diens vervolgen) nu zo’n goed tien jaar en ik ken elke scène en elk stukje dialoog van de zeven films inmiddels binnenste buiten. En met name van dit eerste deel kan ik maar geen genoeg krijgen, het is en blijft een grandioos meesterwerk. Ik kan hem langzamerhand wel dromen.

Eén van de grootste pluspunten van Nightmare zit hem wat mij betreft in de briljante sfeer. De spanningsopbouw, de settings, de simpele maar zeer doeltreffende score van Bernstein; de film weet een uitstekend en zeer mysterieus sfeertje op te bouwen. Met een erg sterke openingsequence zet Craven meteen de toon; de film is grauw, stijlvol, naargeestig en heeft iets mystieks over zich. Maar de opening is zeker niet het enige moment dat duidelijk wordt dat we te maken hebben met horror op zijn best. Scènes als de achtervolging en de gruwelijke moord op Tina of een dode Tina in de klas en een achtervolging in de boilerroom die volgt is zonder enige twijfel horror ten top. Maar ook korte shots, zoals de hand uit het water in de badkuip of de moord op Glen met de vele liters bloed ala The Shining van Kubrick zijn uitermate goed gedaan.

De personages zijn ook voortreffelijk en worden uitstekend vertolkt. Geen domme, bloedmooie tieners die na een flinke vrijpartij een mes of bijl in hun ribben krijgen van een uit de kluiten gewassen, maskerdragende bruut. Nee, de personages zijn geloofwaardig en van vlees en bloed. Met name Langenkamp is een perfect voorbeeld van the girl next door en ook Depp en Wyss weten prima te overtuigen. En dan zijn er natuurlijk nog Blakley en Saxon, beide ook met een uitstekend spel. Toch is het voor mij Englund die de show steelt. Niet lang voor deze rol speelde hij nog erg overtuigend een uiterst vriendelijk personage in een populaire sciencefiction serie, maar in Nightmare komt hij met het tegenovergestelde. Krueger is duister, achterbaks, grappig en geniet met volle tuigen van de kat en muis spelletjes die hij met zijn slachtoffers speelt. Net als Englund overduidelijk geniet van het vertolken van deze boeman. Zijn spel is fenomenaal.

Maar niet alleen de inzet van de cast verdient het om complimenten te krijgen, want ook achter de schermen werd alles uit de kast gehaald. Bijna elk shot van de film zit vol met meesterlijke en zeer creatieve ideeën en 9 van de 10 zijn ook voortreffelijk uitgewerkt. Goed, vanwege het extreem lage budget zijn zeker niet alle effecten van hoge kwaliteit en ook kent de film hier en daar zeker wat schoonheidsfoutjes en slordigheden; toch zit het allemaal erg vakkundig in elkaar. De effecten van Jim Doyle, de geweldige make-up effecten van David Miller, het uitstekende camerawerk van Jaques Haitkin en natuurlijk die heerlijke, sfeervolle soundtrack van Bernstein; alles is tot in de puntjes verzorgd. Er zit bloed, zweet, tranen, maar ook ontzettend veel hart en liefde in het project.

Al met al een grote horrortopper van formaat. A Nightmare on Elm Street is voor mij nog steeds een bijzondere film en zal altijd een speciaal plekje hebben in mijn hart. Mijn grote interesse voor horrorfilms en uiteindelijk ook voor cinema in het algemeen is praktisch allemaal ontstaan door de Nightmare reeks. Merci, Mr. Craven. Merci.

5 sterren.

Vannacht herzien. Om klokslag 12:00 in de DVD-speler gegooid...en ja...het was weer fantastisch.

Eigenlijk begin ik die Wes Craven met de jaren meer te appreciëren. Helemaal alleen is hij erin geslaagd het slashergenre weer uit het slop te halen en de fans een icoon te schenken dat probleemloos in een adem genoemd kan worden met Jason Voorhees en Michael Myers. Daarbij zorgt zijn intelligente script voor een alles behalve stereotiepe slasherfilm met spanning, bloed, schrikmomenten en ... Freddy!

Het concept vind ik na al die jaren nog steeds geweldig; zo'n beetje de enige slasher die puur inhoudelijk bijzonder sterk in mekaar zit. De vage scheidingslijn waar droom en realiteit samenkomen, is de wrede wereld waarin Freddy leeft en wraak wil nemen op de kinderen van zij die hem ooit vermoord hebben. Dat alles wat die jongeren in hun droom meemaken ook hun sporen nalaat in de realiteit (bv. een snijwond), is niet eens zo vergezocht. Hoe vaak gebeurt het niet dat, wanneer iets dat je in je slaap overkomt, je dit in je droom gaat verwerken? Denk bijvoorbeeld aan bedplassen. In werkelijkheid plas je je bed helemaal onder, terwijl je in je droom lekker relaxt tegen een struikje staat. Craven maakt gebruik van dit fenomeen, maar draait het gewoon om: alles wat in je dromen gebeurt, sluipt je echte leven binnen. Dit recept is de drijvende kracht achter Freddy en zijn gruweldaden. Simpel, maar geniaal.

In latere delen krijgt Freddy een wat komischer imago - het misstaat hem niet, maar het doorprikt deels de spanningsboog - maar in deel 1 is hij zoals het hoort: gemeen en medogenloos. Zijn scherpe messen, zijn honend gelach en de manier waarop hij zichzelf verminkt alvorens zijn slachtoffers hetzelfde lot ondergaan, voorspellen niet veel goeds. De gekende bovennatuurlijke krachten, typerend voor de killer in slasherfilms, krijgt in A Nightmare On Elm Street een lichtjes andere invulling. Freddy loopt door muren, verschijnt overal waar hij maar wil en neemt alle mogelijke vormen aan. Letterlijk, geen suggestie. Zoals in een droom.

Losjes gebaseerd op verscheidene krantenknipsels, een jonge Johnny Depp, een heftige final girl, creepy kinderliedjes, geweldige soundtrack en een iconische schurk. Dit alles maakt van A Nightmare On Elm Street een klassieker, in elke betekenis van het woord.

Freddy Kruger : een van de meest legendarische horror iconen van de vorige eeuw, en ik had tot gister nog geen 1 film uit de reeks gezien. Nu ben ik 1 filmervaring en enkele vragen rijker.

Robert Englund heeft de potentie en de stijl om van Freddy een succes te maken, maar bij deze film kwam het er helaas niet uit. Er waren trouwens enkele discutabele momenten in de film betreffende Freddy die meer op de lachspieren werkte dan wat anders. Hopelijk was dat dan ook de opzet, maar ik betwijfel het ten zeerste. Het grootste voorbeeld was het hele Home alone tafereel dat zich afspeelde nadat Freddy in de realiteit was gebracht. Het zag er allemaal zeer schandalig en kinderlijk uit, en wellicht was dat zelfs de inspiratie voor Chris Columbus om van Home alone een succes te maken

Het hele uitgangspunt van de film was trouwens wel aantrekkelijk, het breekt voor mij toch wat de keten van seriemoordenaars die het woord cliché als middelnaam hebben. Freddy doet het op zijn eigen unieke manier, en dat is meteen het sterkste gegeven van de hele film. Je kunt in een atoombunker gaan wonen, met 20 bodyguards om je heen en een m16 onder je dekens, deze killer weet je dan alsnog te pakken.

Van de special effects hoeft het plezier trouwens niet te komen, maar bij een film die uit 1984 stamt hoef je daar je hoop op niet te vestigen. Dat weet je al voordat je eraan begint. Het ziet er wel allemaal origineel uit, en met vlagen niet eens zo belachelijk slecht.
Johnny Depp & co waren niet onaardig, maar echt heel overtuigend kwam het bij sommige niet over. Gemiste kans, maar niet zonder al teveel consequenties. Over het algemeen is dit een aardige film,sowieso een klassieker in z'n genre die bij mij in ieder geval spanning wist op te wekken. Angst totaal niet, daar is meer voor nodig schijnbaar. Maar ik weet zeker dat als Englund zich hersteld, en iets meer dark gaat ipv funny dat de volgende delen me meer gaat liggen.

3.5*

Prettige en onderhoudende horror die aan de basis stond van de lange uitmelkserie. Hier is de uier nog vers en brengt ons een origineel verhaaltje met de enge Englund als de man met de vlijmscherpe handjes. Uitstekend vermaak, maar niet veel meer dan dat. Goed.

Deze film van Craven maakte indruk de eerste keer dat ik hem ergens in de jaren '80 zag.

Nog altijd weet het originele en bij vlagen intelligente scenario te boeien en je in spanning te houden, hoewel hier en daar de film wat gedateerd overkomt, maar dat heeft ook zo zijn charme.

Het sterke van de film is dat Freddy Krueger nog niet zo voluit telkens in beeld is, maar dat hij juist wat in de schaduw staat en ook zijn gezicht wordt vaak door zijn hoed half in schaduw gezet.
Wat hem uiteraard een stuk geheimzinniger en daardoor enger maakt (het tegenovergestelde is in deel 6 aan de hand, waarin je hem in close up ziet en hij vrij belachelijk overkomt(computerspelletje!)).

De film is niet zonder "fouten". Zo vind ik de scene, waarbij Freddy met gigantische, lange, zwaaiende armen aan komt lopen alles behalve horror, maar meer idioot overkomen en hoofdrolspeelster Langenkamp kan niet al te best acteren. Ook klinkt de muziek soms wat cheesy, ondanks het goede maintheme.

Ondanks dat bevat de film te veel goede ellementen, om op de minderen echt afgerekend te worden.

Deze originele prent is in het horrorgenre een echte klassieker te noemen en Freddy is inmiddels uitgegroeid tot een horror-icoon.

Ik geef hem een acht, ofwel vier sterren.

One, Two
Freddy's Coming For You

Gisteravond een derde herziening gedaan en de film is me weeral beter bevallen, meer zelfs, het is zonder twijfel één van de beste horrors die ik tot nu toe heb gezien. Gewoon geweldig om dit alleen in je bed te zien met alle lichten uit.

A Nightmare on Elm Street begint met een prachtige openingsscène waarin je Freddy zijn messen/klauwen ziet slijpen. Vlak hierna maak je direct voor de eerste keer kennis met het horror-icoon via de droom van Tina. Wat ook zeker voor spanning zorgt is dat je in het begin Freddy's gezicht niet ziet doordat hij ofwel in de schaduw staat of dat zijn hoed een schaduw werpt op zijn gezicht. Alleen spijtig van het stuk met de lange armen, ziet er echt fake uit en ook totaal niet beangstigend. Gelukkig zien de andere stukken er beter uit met als topper het stuk waar Nancy ligt te slapen in de klas en dat ze die bodybag met Tina ziet staan en die dan ook nog eens een heel spoor van bloed nalaat. Of de moord op Glen, fijn trouwens om Depp erin te herkennen, met massaal vele liters bloed. Zo zijn er nog wel meer stukken te noemen, zoals bijvoorbeeld het stuk in het bad met de klauw van Freddy!

De cast acteert allemaal echt uitzonderlijk goed voor in een slasher met als geweldig hoogtepunt Robert Englund. Staande ovatie verdient die man voor het neerzetten van Freddy. Alleen spijtig dat hij dat niveau precies nooit meer heeft gehaald.

Een geniaal concept, knappe effecten en goed spel van de acteurs zorgen voor een voor mij tijdloze horrorklassieker. Op naar de andere delen die toch ook eens een herziening mogen hebben!

4.5*

Eerst mezelf even in de [schaam-modus] zetten, want dit was de eerste keer dat ik deze film zag Tsjah, gelukkig heb ik heb me meer dan vermaakt bij deze heerlijke horror-film. Geweldig beklemmend sfeertje, waar vooral de mist erg goed werkt. De muziek is angstaanjagend goed en wordt uitstekend toegepast in elke scéne. Daarnaast is de film gewoon eng en dat mis ik nog wel eens bij horror-films, waar ze bij mij vaak alleen maar eng proberen te zijn.

Freddy Krueger is een geweldige figuur. Heerlijk angstaanjagend, maar ook prachtig in beeld gebracht. Vaak maar voor een gedeelte, waar of één oog te zien is, of de helft onder zijn hoed verscholen blijft. Prima gedaan allemaal. Het idee is eveneens erg goed. Zorg dat je wakker blijft, want in je dromen wordt je vermoord, cool! Een goed idee, maar ook prima uitgewerkt. Alleen op het eind vond ik het allemaal wat minder worden, wanneer Freddy zelf in de ''echte'' wereld terechtgekomen is. Het begin en middenstuk, waar we Freddy zijn eerste twee slachtoffers zien pakken vond ik het beste denk ik. Vooral omdat het daar nog echt de droom betreft die het werk doet en iets extra angstaanjagends en beklemmends meegeeft.

Een groot minpunt van de film ligt duidelijk in de acteerprestaties van zo'n beetje iedereen. Iedereen, behalve debutant Johnny Depp die ''de rest'' makkelijk van het scherm speelt. Direct al te zien dat hij gewoon geboren is voor het acteervak, want hij zet een uitstekende prestatie neer. De hoofdrolspeelster was gewoon zwak. Ik heb haar veel dingen wel willen vergeven, maar op het eind blijf ik toch met een negatief gevoel zitten wat haar prestatie betreft. Daarnaast zijn er ook een paar scénes die de nodige irritatie wisten op te wekken, zoals het moment dat Heather Langenkamp vast zit achter de tralies in het huis, alles uitschreewt en de politie maar wat dom staat te kijken. Tsjah... gelukkig werd dat wat gecompenseerd met een hilarische scéne, waar Freddy zijn tong door de telefoon steekt Slaat echt nergens op, maar leuk was het wel. Ook zijn er nog wel een aantal schoonheidsfoutjes, die vooral op het einde maar bleven komen. Beetje jammer, aangezien hier anders toch makkelijk vier sterren in had gezeten.

Over het algemeen - op de minpuntjes na - toch wel een geweldig filmpje, die zijn klassiekerstatus terecht geniet. Ik heb de hele box, met alle delen, dus ben benieuwd wat ik nog meer kan verwachten. Dikke voldoende voor deze film en op naar de volgende.

Een onvermijdelijke klassieker is dat. Deze horrorfilm is 25 jaar oud dit jaar, en ik vind dat hij bij elke kijkbeurt nog steeds heel efficiënt werkt. Craven vond het juiste evenwicht tussen geladen sfeer, goede schrikmomenten en bloederige scènes. In dit eerste en veruit beste deel uit de reeks is Freddy de afschrikwekkende boeman, maar in de sequels wordt hij steeds meer een clown, en dat is jammer. Ik heb ook altijd de vleugen zwartgallige humor uit de Freddy reeks kunnen appreciëren.

Ook opmerkelijk dat Depp de tand des tijds heeft overleefd. Dit jaar mag hij dus ook zijn 25 jaar carrière vieren.

Een horrorfilm probeert je natuurlijk angst aan te jagen. Wanneer dat mislukt, blijkt een bijkomend voordeel van het genre dat de films (onbedoeld) behoorlijk op de lachspieren kunnen werken. A Nightmare on Elm Street doet beide: overtuigende, spannende scènes worden afgewisseld met delen die (tegenwoordig) voor slapstick kunnen doorgaan. Ik heb me in ieder geval niet verveeld, maar een behoorlijk onevenwichtige ervaring was het wel.

2,5*

Het begin van een leuke horrorreeks, die lollige delen afwisselt met dubieuze. Het allereerste deel van de Nightmare on Elm Street-serie is nog duidelijk het best en ook serieus in toon. Voor de verdere geïnteresseerden van deze films kan ik deel 3, 4 en vooruit deel 6 aanraden. Die zijn allemaal goed te doen.

Een van de engste films uit mn jeugd, horror zoals horror bedoeld is, in tegenstelling tot de hype die eind jaren negentig kwam waarin horrors/thrillers het alleen moesten hebben van de schrikmomenten die je van verre voelt aankomen (zoals Scream). Als ik Nightmare nu weer terug zie, is het natuurlijk anders dan hoe je het vroeger beleefde, maar Freddy Krueger blijft gewoon de engste maniak.

Net de trailer van de remake gezien en ik vind het niks. Ik denk niet dat ik de remake wil gaan zien. Robert Englund is Freddy Kreuger niet eens. Een succesvolle film moet je geen remake van maken. Maar ja ik kan natuurlijk niet gelijk zeggen dat de remake bagger is. Daarvoor zou ik de film wel moeten zien en beoordelen. Maar vooralsnog heb ik er nog geen zin in.

Remake komt eraan, dus alle delen nog even snel in huis gehaald, natuurlijk bij het begin begonnen, freddy beloofd wat. Typische klassieker, overspoeld met gave ideeën, tot in de puntjes uitgewerkt en overgoten met sfeer. Het is gewoon een briljant staaltje horror.

Freddy is een meesterlijk personage. Ik lees dat hij in latere delen meer een soort clown is? Nou vond ik hem hier al een behoorlijke clown, zie dit dan ook vooral in deze tijd niet als een serieuze flick. Freddy is cool, freddy's uiterlijk is creepy, maar zijn gedrag allerminst, dat is totaal geen minpunt, heerlijk juist.

Wat het allemaal zo af maakt zijn de effecten, vaak niet om aan te zien en de charme daarvan is eindeloos, kan daar nooit genoeg van krijgen. Nu doe ik daarmee de film wel tekort, er zitten naast die lekkere foute effecten ook zeker een paar werkelijk wonderschone scénes tussen, denk alleen al aan die scene waarinhij door een gat in z'n bed wordt gesleurd briljant gewoon.

Het verhaal is een typisch solide basis voor deze prachtige klasieker in misschien wel hét beste decennia voor het horrorgenre, kenmerkend eraan blijft toch wel de originaliteit en de ongelooflijk lekkere sfeer. Dat gecombineerd met een geweldig horror-icoon en je hebt een waardige klassieker. 4.5*

Een van de bekendere horror klassiekers die ik nog moest kijken en ook deze beviel mij prima. Het is bestwel creepy allemaal en ook de soundtrack geeft een extra spanning mee.
Robert Englund doet het erg goed. Zoals hier boven al staat hij doet zijn moorden inderdaad niet standaard zoals dat slash werk van Jason en Myers wat bijna altijd hetzelfde is.
Erg cool ook als hij zichzelf open snijd en dat je dan allemaal van dat groene slijm en maden ziet. Leuk ook dat Craven de scene waar Johnny Depp door het raam klimt opniew heeft gedaan in Scream met een acteur ( Skeet Ulrich ) die nog erg veel op Johnny Depp lijkt ook.

Dit is dus allemaal positief. Ik wilde eigenlijk ook 4* geven maar door het ( wat mij betreft afgerafelde ) einde een 3,5*

Het concept van A Nightmare on Elm Street is uiteraard fantastisch: een boeman die je in je slaap vermoordt nodigt nu eenmaal niet bepaald uit om de nacht nadat je deze film hebt bekeken, te vertrekken naar dromenland. De uitwerking vond ik echter een stuk minder, hoewel ik na de eerste scène (dat schaap!) goede hoop had op enkele licht bevreemdende, ietwat surrealistische stukken. Dat A Nightmare on Elm Street echter niet meer dan een standaardhorrorfilm is, mag niet echt een verrassing heten, maar toch vind ik het jammer dat er niet meer met het droomconcept is gedaan, dat zich immers leent voor doodenge taferelen. Desondanks is de film nog altijd goed te bekijken en erg vermakelijk, al is het einde wel ontzettend flauw. Als je door de lelijke eighties-look en het slechte acteerwerk (van een piepjonge en tenenkrommende Johnny Depp!) heen kunt kijken, wacht je echter een nog altijd uiterst vermakelijke film.

3,0*

In het kader van "ik ga een remake van een horrorfilm in de bios bezoeken" ook het origineel van A Nightmare On Elm Street opgezet.

De film is een echte horrorklassieker, met een authentieke en bekend gezicht in de hoofdrol, namelijk Freddy Krueger. Ik heb heerlijk genoten van Robert Englund als Krueger, er is ook maar 1 echte Krueger en dat is Robert natuurlijk.

Gelukkig heeft deze film meer te bieden, namelijk originaliteit en een lekker eng sfeertje. Sommige scenes zijn best klassiekers en ook het 1,2 Freddy's coming for you riddeltje is een waar meesterwerkje. Dat kan me nog steeds kippevel bezorgen.

Helaas is het acteerwerk her en der gedateerd en is de rest van de soundtrack ook iets te oubollig(lees: jaren 80).

Voor de rest kan ik ANOES het best in 1 smiley samenvatten:

4* blijft staan.

Erg creatieve film, leuk verhaal, geschift melodietje, en Freddy.

3 sterren.

This, is God!

Fijn om deze films na 13 jaar weer eens te zien, van het weekend nog even wat meer Nightmares herzien. Deze was toch beter dan ik dacht, dat belooft veel goeds. Al geniet de remake nog wel mijn voorkeur.

Lekker eighties sfeertje, sfeervolle soundtrack en Englund is toch best wel cool als Freddy. Zijn line delivery is toch wel erg goed. Al is dit qua toon nog wel de meest serieuze maar ook hier vind ik hem al komisch. Best wel een fijn filmpje, best vlot verhaaltje, het droom concept is alleraardigst en er zitten wel wat aardige vondsten in. Acteerwerk is niet best, op zich nie terg maar Langenkamp maakt het wel heel erg bont. Voor derest leuk om deze naast de remake te leggen, beiden behandelen bepaalde aspecten beter.

Best genoten weer, alleen niet bovengemiddeld. In mijn herinnering was dit ook niet de beste van de serie. Ik vond dat deel in dat gekkenhuis vond ik wel cool, met een blond meisje en ook nog zo'n tough negro. Hopen dat er nog een bovengemiddeld deel tussen zit.

Heerlijk als je films na jaren nog zoveel meer weet te waarderen. Dat had ik bij deze.

Wes Craven. Hij blijft een van mijn meest favoriete horror/thrillerregisseurs, die zeker betreft zijn eerdere werk erg vernieuwend was. Hij weet een cultstatus te creëren. Denk dat er niemand is die Freddy Krueger niet kent, of nog nooit gezien heeft. Na dit introductie van dit nieuwste horroricoon waren de vervolgdelen natuurlijk niet meer weg te denken. Dit eerste deel weet het nog het best bij de realiteit te houden.

Nachtmerries, we kennen ze allemaal. Denk terug aan die keren dat je zwetend in bed wakker werd, of wanneer je de volgende dag nog steeds in je hoofd zat met die vervelende droom.

Na een korte, maar duidelijke introductie kom je al vrij snel in een duister en surrealistisch sfeertje terecht. Is het nou allemaal echt? Of is het de verbeelding? Het acteerwerk is niet je-van-het, maar het kan er mee door. Johnny Depp in zijn jongere jaren was ook weer eens leuk om te zien. De laatste keer dat ik deze film zag was ik nog zo jong dat ik geen flauw idee had wie Mr. Depp was. En hij doet het niet eens zo heel slecht. Het charmante is het heerlijke, typische jaren '80 sfeertje.

Ik moet bekennen dat ik de remake nog niet heb gezien. Ik wou eerst het origineel nog vers in mijn geheugen hebben voordat ik aan de ''moderne'' versie van A Nightmare On Elm Street ging beginnen. Het lijkt me lastig deze te kunnen overtreffen, maar ik ben wel nieuwsgierig.

Zou de remake er ook in slagen om een sadistisch, maar toch ook humoristische psychopaat neer te zetten? Of wordt het weer een gevalletje van ; zoveel mogelijk bloed, zoveel mogelijk de killer in beeld brengen en vooral veel lichaamsdelen in de rondte laten vliegen? Ik vrees van wel. We zullen het zien.

Wat betreft deze film: Ik verhoog hem naar een dikke en welverdiende 4.0*.

Gisteravond weer eens begonnen om deze reeks te gaan bekijken.

Ik ben opgegroeid met deze horror-legende en heeft daardoor toch stiekem ook wel een klein nostalgisch plekje in mijn hart verworven.

Ik verbaasde me eigenlijk hoeveel ik nog wist van het 1e deel. Dacht dat ik veel meer kwijt zou zijn. Maar ja, ik denk dat ik alle delen en vooral deel 1 zeker 10 keer in het verleden heb gezien, dus zo gek is dat ook niet.

Dan over de film zelf. Toen ik de muziek bij het menu al hoorde zat ik er al voor 100% in. Gewoon nog een keer laten lopen en dan maar eens op play drukken.

De echte Freddy op mijn beeldscherm door de gangen lopend met die stem van hem. Prachtig gewoon. Over de hele film hangt zo'n dromerige sfeer wat dus precies goed uitbeeld dat het om een droom/nachtmerrie gaat. Het concept is zo sterk, ik had dat echt uitgevonden moeten hebben. Heel mooi, juist omdat de makers er alle kanten mee uit kunnen. In een nachtmerrie kunnen nou eenmaal situaties ontstaan die bij een gewone slasher in de werkelijkheid nooit zullen kunnen.

Dan krijg je de verschillende moorden, de overdaad aan bloed, de handschoenen van Freddy, het gekras ermee en dat lachje van hem.

Ook de huizen waren toen al zoals Craven in Scream e.d. ook weer als setting neemt. Ook door het raam klimmen van Depp zie je in Scream terug en zo.

De meisjes met hun liedje en touwtjespringen, wat geeft dat toch altijd een duister gevoel zeg. Zo'n pakkend riedeltje en zo fout dat juist die op het 1e gezicht lieve meisjes dat zingen, heel sinister.

Ik snap nu weer dat ik er toen nog wel eens een nachtmerrie van over hield. Heb me echt weer goed vermaakt!

Nu snel deel 2 er weer eens ingooien.

De eerste en natuurlijk ook de beste. Freddy Krueger (schitterend gespeeld door Robert Englund) is ruim 25 jaar later nog steeds een begrip in de filmwereld.

Is that it?!?

Een tijdje terug besloot ik de remake van deze film te gaan checken. Als de berichten zó negatief waren kon het alleen maar meevallen toch? Nou niet dus..ik was trots op mezelf dat ik de film met moeite een halfuur aan had weten te laten staan... Maar al met al een goed moment om terug te grijpen naar het origineel dus. Nu herinner ik me weinig meer van deze film omdat ik hem voor de laatste keer gezien heb rond mijn tiende levensjaar. Hoe volledig dit was weet ik ook niet meer omdat ik toentertijd meer met mijn handen voor mijn ogen zat dan dat ik daadwerkelijk naar het beeldscherm durfde te kijken. Eng was de film in mijn beleving toen zeker. Wat nu na al die jaren overblijft is een flinterdun maar erg goed in elkaar gestoken verhaal met een subliem neergezette Freddy Kreuger door Robert Englund. (In de remake was Freddy dramatisch) There can only be one!

Eng is de film echter allerminst meer en op enkele lichte schrik momenten die je van mijlenver al aan zag komen deed de film bij mij niet veel. De sfeer in de film wordt wel goed neergezet al is het acteerwerk doorgaans niet je van het. De effecten zijn dit doorgaans voor die tijd zeker wel. Tuurlijk zijn er de nodige shots die er wat gekunsteld uitzien maar echt storend wordt het nergens.

Uiteindelijk blijft er een film over die de remake alsnog compleet weg vaagt en die in de jaren 80 ongetwijfeld als een huis gestaan moet hebben. Toch heeft de film hedendaags veel aan zijn kracht verloren. Dit komt natuurlijk grotendeels door de leeftijd waarop je bijna niks eng meer vindt. Origineel was het destijds zeker, nu hedendaags allemaal net wat minder. Echter blijft de film anno 2010 zeer vermakelijk en heeft hij onderstaande beoordeling alsnog dik verdiend.

3,5*