A Nightmare on Elm Street (1984)

Aardige film over een moordenaar die toeslaat in de dromen van een aantal tieners. Een slasher met een fantasy-element (de dromen) waarmee leuk gespeeld kan worden. Net als de meeste slashers uit de jaren '80 wel wat eentonig. De droom-scenes zijn natuurlijk het leukst, maar echt spannend wordt het niet. Freddy Kreuger is uiteraard een iconisch filmpersonage en verder betekende deze film het debuut voor Johnny Depp.

We don't need a stretcher in there. We need a mop!

Ik kijk bijna nooit horror omdat ik het meeste te eng vind, maar van deze film vermoedde ik dat hij op dat vlak wel gedateerd genoeg zou zijn dat ik het zou durven.

Dat klopte inderdaad, en het acteerwerk was ook niet altijd om over naar huis te schrijven, maar dat neemt niet weg dat het alsnog wel een leuke film was en dat ik wel kan zien waar hij zijn populariteit aan te danken heeft.

Het is geen echte volbloed horror (geen idee of dit in '84 wel mega eng was?), maar de situaties zijn creepy genoeg op een vermakelijke manier en het hele uitgangspunt is best leuk. Had er minder van verwacht, en afgezien van af en toe wel erg knullige zaken kon het meeste qua effecten er nog aardig mee door.

Leuk ook, een jonge Johnny Depp.

Misschien dat ik nog wat horror uit dit tijdperk ga proberen.

3,5*

Rewatch !

Mwah, eigenlijk minder leuk dan in mijn herinnering. Paar leuke scènes, dat wel...maar echt spannend wordt het niet en het verhaaltje heeft weinig te bieden buiten de dromen. Daarbij geen beklijvende personages en horroricoon Freddy weet nog weinig indruk te maken. Ik verlaag mijn score naar een 6/10.

A nightmare on Elm Street is natuurlijk een klassieker in het horrorgenre, maar ik vind het toch maar een vrij gemiddelde film op zich. Het is nergens slecht en het duurt gelukkig kort genoeg, maar toch; hier had meer ingezeten. Geen idee waarom hier tig aantal sequels op zijn gemaakt eerlijk gezegd. Het grootste probleem is dat de film gewoonweg nergens spannend of eng is. Freddy krueger is veel te cartoonesk en kan je niet echt serieus nemen. Het dieptepunt was wel de Home Alone-achtige laatste akte. Jammer, want dit soort films moeten het natuurlijk voornamelijk van de présence van de killer hebben. Het einde is op papier nog wel redelijk cool, maar als je er langer dan tien seconden over nadenkt heb je wel door dat het zelfs de interne logica van de film zelf doorbreekt.

Niet alles is slecht natuurlijk; het is namelijk echt wel een vermakelijke film. Het concept is in ieder geval leuk, en vele malen origineler dan enige andere slasher-film uit dit tijdperk. Daar heb ik dan wel respect voor. De muziek is ook goed, en het is grappig om een piepjonge Johnny Depp hier zijn debuut te zien maken. Maar over het algemeen overtuigt het toch niet helemaal, en ga ik het toch ook wel bij dit ene deeltje houden. Al die sequels, die ongetwijfeld matiger zijn dan dit origineel, tja die ga ik toch aan me voorbij laten gaan. Wat mij betreft is de originele Scream het onbetwiste pronkstuk van Wes Craven, en ik vind niet dat deze film in de buurt komt. 3*

Nieuw deel in de "Mijn man heeft deze horror classic nog niet gezien en dat is schandalig"-kijklijst.

A Nightmare On Elm Street is een film met een gigantische legacy en dat merk je direct. Er zijn talloze iconische momenten in de film, voornamelijk door de alweer strakke regie van Wes Craven. Dat de man gemist wordt staat buiten kijf. Hoewel de film met de tijd zijn engheid is verloren valt het niet te ontkennen dat dit een geweldige rit is. Freddy is een villain om U tegen te zeggen. Heather Langenkamp loopt daarentegen constant met een derp face rond.

3,5*

A Nightmare on Elm Street zou best eens de eerste slasher geweest kunnen zijn die ik ooit heb gezien. Misschien was het ook wel Friday the 13th. Of misschien was het Halloween. Allemaal films die ik kort na elkaar heb bekeken en allemaal films waar ik erg van onder de indruk was en nog ben. De eerste en laatste keer dat ik A Nightmare on Elm Street zag is zeker 30 jaar geleden. In de herziening vind ik de film nog steeds erg goed. Opvallend trouwens hoeveel scènes me helemaal niet bekend voorkwamen.

A Nightmare is een zeer rechtlijnige film. De film houdt zich niet bezig met onnodige zijplotjes of afleidende pogingen om verdieping aan te brengen. Het zijn vaak die dingen die tegenwoordig de mainstream horrorfilm zo vaak ontsieren. Films waarin die dingen armzalig en voorspelbaar worden toegepast met als resultaat dat de horror zijn kracht verliest. Van die dingen heeft A Nightmare geen last. Wes Craven beperkt zich simpelweg tot een aansprekende rode draad en maakt gewoon een fijne krachtige no-nonsense slasher.

De rode draad zal een ieder wel bekend zijn. Freddy Krueger bezoekt een groepje tieners in hun dromen. Hij bedreigt hen in hun dromen en daarmee bedreigt hij hen in hun echte leven. Een intrigerend gegeven. De mens is kwetsbaar als hij slaapt en vatbaar voor dreiging. Craven speelt leuk, sfeervol en horrorwaardig met de grenzen tussen droom en realiteit. Middels de droom wurmt het kwaad zich in de reële wereld en tast zo de vertrouwde wetenschap van het alledaagse leven aan. In de film raakt het wakende leven geïnfecteerd met plukjes zwarte, groteske en kwade invloeden die zich in nachtmerrieachtige vormen manifesteren. De speciale effecten zijn nog steeds indrukwekkend.

Freddy Krueger is een fantastische antagonist. Afstotelijk, angstaanjagend en afkomstig uit de diepe krochten van een duistere dimensie waar het kwaad huist. Freddy is niet van deze wereld maar kan die realiteit niet loslaten, is uit op wraak en laat zich niet in één dimensie gevangen zetten. De wetten die na de dood gelden zijn op hem niet van toepasing. “I am God” , zegt Freddy al vroeg in de film. Tja, gezien de vele nightmare-films die nog zouden volgen, zit daar wel een morbide kern van waarheid in.

De film heeft een goed en een (voor die tijd) origineel script waarmee Wes Craven jarenlang heeft lopen zeulen om het verfilmd te krijgen. Niemand behalve Bob Shayes (de producer) geloofde dat een film over dromen goeie horror kon opleveren. Interessant is ook de ontstaansgeschiedenis van het concept. Blijkbaar is het gebaseerd op waargebeurde feiten (of aannames). In de seventies heeft Craven een reeks krantenartikels gelezen over mensen (Aziatische immigranten) die aanhoudend nachtmerries hadden en stierven in hun slaap. Het concept van Freddy grijpt dan weer terug naar een persoonlijke ervaring van Craven uit zijn vroege jeugd. Op een avond zag hij vanuit het raam boven een onbekend duister figuur voor het ouderlijk huis staan, met hoed en al. En hij keek Wes recht in de ogen. Wes was toen een jaar of 8, werd bang, week terug van het raam en keerde nadien dan toch weer naar het raam. De man stond er nog steeds en keek hem recht aan. Enfin een indringende ervaring op die leeftijd. Heel mooi hoe Craven in deze film zijn persoonlijke ervaring en andere inspiratie tot één aansluitend geheel heeft weten te verwerken. En dan ook nog eens een echt horroricoon met Freddy Krueger wist te introduceren. In deze eersteling is Freddy afstotelijk en creepy. Het humor of camp gehalte is nog niet bepaald aanwezig. Craven heeft specifiek gekozen voor de roodgroene outfit van Freddy omdat hij ergens had gelezen dat deze kleurencombinatie moelijk te verwerken is voor het oog . Na al die jaren is dit nog steeds een erg sfeervolle tienerhorrorklassieker. Ik zou er wat voor geven om hem ongezien opnieuw te kunnen zien.

En zaterdagavond griezelavond bracht dit keer Freddy Krueger, een ontmoeting waarvan ik me afvroeg of deze al niet eens eerder plaats had gevonden omdat ik wist dat Johnny Depp mee speelde en ook wist wat er met hem gebeurde al liggende op het bed.

Afijn, kom maar op met die griezel en dat werd toch een ontmoeting met wisselende gevoelens. Het verhaal is duidelijk rond de drie tieners die plotseling allemaal over het zelfde dromen, namelijk een verminkte man met messen als nagels. En de eerste dromen lijken gewoon een nachtmerrie te zijn ware het niet dat je natuurlijk al weet dat dit mega uit de klauwen gaat lopen. Onbekend is dan nog wie nu eigenlijk de main caracter gaat worden, draait het geheel om Tina of Nancy, de schifting zo op het half uur schept duidelijkheid. En het moet gezegd dat het concept toch wel eng is. Je slaapt, je droomt, en dan komt deze gozer langs en je bent weerloos en kan moeilijk wakker worden. Toch is het gedrag en de presentatie van Freddie die plotseling opduikt en verdwijnt om weer ergens anders op te duiken vooral flauw, lachend snijd hij een eigen vinger af, hetzelfde op een gegeven moment met zijn buik, en komt vooral kolderiek en verre van eng over. Hmmm....is dit het nu...?

Maar nee, de aanloop naar de eerste dode, Tinain dit geval, voltrekt zich toch even geweldadig als bizar met The Excorsist achtige taferelen. De terrein die de slaap zo rond 0:00 aan het veroveren was en mijn ogen al lichtjes dicht trok wordt subiet weggejaagd dat ik toch even rechtop gaat zitten en weer behoorlijk bij de les ben, want dit is andere koek dan de kolder die ik eerst meende te bespeuren. Het is een trent die voorgezet wordt met enkele toch ontzettend knap opgebouwde griezelmomenten waar de verschillende karakters te maken krijgen met Freddy. Zo is het moment op school met het lijk dat door de gangen gesleept wordt ook weer zo'n pareltje qua suspense, opbouw en creepiness net als de scene in het bad. Freddy weet helaastoch weer met wat flauwe momentjes, zoals zichzelf snijden en andere grapjes, de verbeterde sfeer zo nu en dan te breken en blijft in die zin een beetje een dissonant. Zoals een andere gebruiker hier boven ook al zegt is de harde en stille houding van bijvoorbeeld een Michael Myers van meerwaarde, maar goed, Craven zal er een gedachte bij gehad hebben.

Met een aantal filmische stukken, de al eerder genoemde suspense en Gore, doet Nightmare on Elmstreet het toch prima ondanks het merkwaardige moment met moeder door het bed opgeslokt wat er slecht uitziet maar goed dat zal met de leeftijd en budget te maken hebben. Hetzelfde wat moeders betreft met het raampje van de voordeur in de afsluiting. Craven heeft toch zeker niet een hele enge en zware film in gedachte met dit product en het is niet zozeer dat ik het slecht vind, want het vermaakte allemaal best, toch had ik dit niet helemaal verwacht en heb ik toch liever de films van Carpenter zoals Halloween of The Fog, of Texas Chainsaw Massacre of The Hills Have Eyes. Desalniettemin meer dan te doen voor een keer en een prima cijfer wat mij betreft.

A Nightmare on Elm Street

Ik had deze horror klassieker nog nooit een rating gegeven hier op MM, dus na jaren weer eens deze film opgezet. Kon me nog wel bits and pieces herinneren, maar niet heel veel meer. Hoe dan ook, ik vond hem wel leuk en heb er van genoten.

Van alle horror klassiekers (bijvoorbeeld, Halloween, Friday the 13th, Texas Chainsaw Scream etc..) vind ik deze toch wel 1 van de minste. Niet dat ik er niet van genoten heb hoor, het blijft echt een fantastische horrorfilm, maar die anderen vond ik toch wat beter. Ik moet wel bekennen dat ik nog de rest van de Freddy Krueger films nog niet heb gezien, misschien veranderd mijn beeld dan. Binnenkort maar eens aan beginnen.

Blij dat ik deze na lange tijd weer heb herzien. 3,5 sterren.

Het heeft me persoonlijk drie kijkbeurten gekost, maar ik kan dit eerste deel van de ANOES-reeks dan eindelijk meer waarderen dan enkel een krappe voldoende. Met name Heather Langenkamp, die ik voorheen niet kon smaken, vond ik uitzonderlijk schattig. Qua acteerkracht blijft ze nog wat beperkt, maar het charisma is er absoluut en hetzelfde geldt voor de overige leden. Soms lijkt het alsof ze expres tegen de cast hebben gezegd dat ze slecht moeten acteren, want de acteurs en actrices zelf zijn niet voor niets bekend geworden. Robert Englund blijft een showstealer en de creativiteit valt sterk op, maar als een echt meesterwerk zal ik het nooit zien (of na 8 kijkbeurten wellicht). Weinig horrorfilms zullen zoiets als de bloedvulkaan nog kunnen overtreffen. Ik raad de liefhebber overigens aan om daarover de achtergrond te lezen.

Deze weer is herzien,maar deze keer op de nieuwe 4K uitgave.

En die is niet mis, met zeer scherpe en uitstekende kwaliteit.

Een groot verschil met de Bluray versie.

Wat deze classic griezel film, met de creep Freddy Kreuger nog even stukje beter maakt.

Ook met extra 9 seconde extra beeldmateriaal, waarbij je goed moet opletten, de kenners van deze film,zullen dit zeker opvallen.

Blijft een film met een grandioze cast.

En ook de film muziek is erg goed.

Ja, van deze nieuwe 4K uitvoering echt van genoten.

En zeer de moeite waard is deze upgrade van deze classic film.

Van 4* naar 4,5*

Gister kwam dan eindelijk de boxset binnen die ik vanuit de UK had gepre-ordered. Schitterende box in VHS stijl met het toenmalige logo van WarnerBros, tevens kwam die in een officiele witte outer box van WarnerBros, wat nog een extra toevoeging was.

Deze horror classic herzien op de nieuwe 4K uitgave met HDR en DolbyAtmos, geen DolbyVision helaas, maar desondanks een prachtige transfer. De Atmos track is een gave upgrade, en een aantal geluidsfragmenten werden hersteld voor deze release. Ook is de uncut versie toegevoegd, die sinds VHS niet meer op home media is verschenen. Deze versie bevat ong 9 sec aan extra gore scenes, met name de scenes van Tina en Glen. Je moet wel goed opletten, wat het is makkelijk te missen.

De eerste en voor mij ook meteen de beste in de Nightmare franchise met de legendarische Robert Englund als Freddy Krueger, die net als Tim Curry voor IT, perfect gecast is voor deze rol. Heather Langenkamp, Depp en Ronee Blakley springen er ook uit qua acteerwerk. Debutrol voor de toen 20 jarige Johnny Depp, die de rol kreeg dankzij de dochter van Wes Craven, die wel een oogje voor hem had en haar vader overhaalde. Favoriete scene voor mij is de eerste confrontatie met Freddy van Tina, de opbouw van spanning wat begint in de slaapkamer, en daarna Freddy met de extended armen, wat werd gedaan door hengels en visdraad, gave praktical effects.

In het originele script zou Freddy een kinderverkrachter zijn, maar dit werd vervangen door kindermoordenaar, om beschuldigingen van uitbuiting van een reeks kindermisbruik te vermijden wat rond die tijd afspeelde in Californië. In de 2010 reboot hebben ze dit script wel aangehouden. Ook zou Freddy een geel met rode trui dragen.

Make-up effects voor Freddy werden verzorgd door David B. Miller, die zijn inspiratie haalde van archieffoto's van een ziekenhuis, (dat kon toen blijkbaar). Hij was ongeveer 3u per dag bezig, voordat Englund kon beginnen.

Opnames werden gefilmd in Los Angeles, Californië. De school scenes werden gefilmd in John Marshall High School, waar tevens ook de opnames van Grease en Pretty in Pink werden gefilmd. De boiler room scenes werden gefilmd in de kelder van Lincoln Height Jail, een voormalig gevangeniscomplex, dat sinds 1965 was gesloten.

De iconische muziek score werd gedaan door Charles Bernstein, het Freddy rijmversje werd geschreven door Alan Pasqua, de toenmalige vriend en later man van Heather Langenkamp.

Special effects werden verzorgd door Jim Doyle, en zagen er voor die tijd goed uit.

Er werden verschillende eindes gefilmd, die te zien zijn in de special features, maar ook op Youtube staan.

Voor de oplettende kijker kan je zien dat dit het enige deel is dat de deur van Nancy's huis blauw is, in alle vervolgen werd dit vervangen door de iconische rode deur, wat uiteraard gevaar en dood moet uitstralen.

Met een budget van een kleine $2mil haalde de film wereldwijd ruim $57mil binnen.

Blijft een geweldige en tijdloze horror die ik kan blijven zien. Deel 2&3 vind ik ook geweldig, als ik ze zou moeten raten in volgende zou het 1 -3 -2 worden. Vanaf deel 4 ging het helaas meer de komische kant op, en werd het minder voor mij.

Leuk. Deze kende ik wel van titel (natuurlijk!) maar had ik nog nooit gezien en daar draaide hij ineens in de bios vanwege een 40-jarig bestaan. De zaal was ook behoorlijk vol, dat zie je niet bij elke klassieker. Blijkbaar een geliefd ding. En ik snap wel waarom. Boeiend om te zien, spannend en vol suspense zonder echt toe te werken naar jump scares (al zijn ze er wel), een sterke intrigerende score, een interessante antagonist en sowieso een plot die zich goed blijft ontwikkelen. Na 20 minuten sterft de hoofdpersoon, althans de hoofdpersoon tot dan. Dat is verrassend. Verder een erg fijn 80s sfeertje (vooral die tienerkamers) waarvan ik me afvraag of men toen zo goed oog had voor de tijd waarin ze leefden. Camerawerk is ook prima. Het acteren had wel wat beter gekund maar past verder wel prima bij deze film. 4,0*.

Volgens mij ook voor mij de eerste keer dat ik deze klassieker gezien heb, wellicht op wat losse stukjes na. De sfeer is fantastisch, zowel de 80s setting als de horrorcomponent. De eerste 'kill' is er natuurlijk al gelijk eentje die nog wel even op je netvlies blijft staan, maar zo zitten er wel meer momenten in (de bloedfontein, bijvoorbeeld). Is het allemaal nog heel angstaanjagend? Nee, in dat opzicht heeft de tijd wellicht niet helemaal stilgestaan voor A Nightmare on Elm Street. Maar wat is het heerlijk om gewoon een film te zien waar met vakmanschap en echte grime en props dit wordt neergezet: zoals gezegd, de sfeer is onnavolgbaar. Ook een groot compliment voor Robert Englund: zijn personage is zo onaangenaam en ongrijpbaar dat hij moeiteloos spanning teweeg brengt. Een meesterwerk is het voor mij niet, maar de iconische status is desondanks wat mij betreft wel verdiend en de film heeft zeker herkijkwaarde. Ten slotte is het natuurlijk leuk om een zeer jonge Johnny Depp zijn allereerste rol te zien spelen.

3,5*