The Neon Demon (2016)

Wie weet, zelfde eigenzinnige tronie, dito fancy bril. Hoe pedant Refn hier ook achter die desk zit te oreren, ik kan daar zo van genieten

Daar was ze prachtig .

Gisteren weer gezien. En ik moet zeggen dat hij iets minder indruk maakte dan bij eerste keer...in het begin. Want het verhaal is tot de ontsporing ietwat vlak en soms zelfs een momentje saai, als je het al kent. Als je het al kent, en ongevoelig bent (of moe) voor de onderhuidse dreiging en spanning die Refn oproept. Want al wordt de muziek geprezen, die zeeeer efficiënt en gedoseerd wordt ingezet, de duistere dreiging wordt vooral opgeroepen in de scènes waar geluid ontbreekt. De stilte is in de zaal dan om te snijden, terwijl er in principe oppervlakkig bezien niks bijzonders gebeurd. En toch... Geniaal gedaan.
Kleurstellingen...fenomenaal. Casting, acteerprestaties (dat bijna slomo praten/mimiek van de magische Fanning) en neon-plastieken script...het is allemaal perfect berekend, uitgevoerd en geregisseerd.
En dan komen er weer keer op keer die scènes langs waarin m'n bek openvalt. Die momenten waar ik besef dat de combinatie van tot in het absurde doorgetrokken eigen stijl, overdreven rijke beeldtaal en beeldspraak (die ik nóg niet allemaal begrijp, eindscène vlak voor/tijdens aftiteling bv?!), eerder genoemde acteren en uitvoering, superefficiënt gebruik van geluid én stilte, het thema dat maatschappijkritisch is maar gelijk ook compleet daarbuiten staat door morbide gepresenteerd/omlijst te worden...tja, dan besef ik me als ik aan het eind weer met kippenvel zit (door die prachtige beelden tijdens aftiteling ook + Sia's song) dat dit gewoon een hoogst indrukwekkend product is, die ondanks ietwat magere inhoud en voor sommigen wrs bij vlagen wat saaiigheid (bij ongevoeligheid voor de opgeroepen spanning) wat mij betreft toch echt de volle 5* waard is.

Dit is filmmaken 'on the edge' op een unieke manier en dat kan ik enkel genieten en toejuichen. Persoonlijk vind ik er sinds het geweldige Bronson (m'n NWR no.2) een stijgende lijn in zijn films zitten, dus héél nieuwsgierig waarmee hij ons hierna gaat verrassen. NWR en Inarritu zijn m.i. dé hotste regisseurs van dit moment.

Totaal niet mijn ding een van de tegenvallers van het jaar en na mijn bescheiden veel te hoog gewaardeerd op MM. Ook moet een film me kunnen vermaken en dat deed deze prent totaal niet sterker nog ik was blij dat de film was afgelopen..

"I don't want to be like them. They want to be like me."

Nicolas Winding Refn die zich waagt aan het horrorgenre doet bij mij alle alarmbellen rinkelen, al is deze titel meer een psychologische thriller te noemen.

De modewereld is een interessant onderwerp om een film aan te wijden. Als kijker volg je hiervoor Jesse, een beginnend model die in al haar naïviteit een weg probeert te vinden in deze jungle. Het plot en de daarbij behorende personages ogen leeg, maar dit is bewust zo gedaan om je stukje bij beetje een bevreemdend gevoel te geven bij hetgeen wat zich zorgvuldig ontvouwt.

Er wordt leuk ingespeeld op het schoonheidsideaal waaraan modellen moeten voldoen; onderling is het jaloezie ten voeten uit dat gekoppeld wordt aan een baas boven baas allegorie. De getoonde dynamiek en de dialogen gespitst op oppervlakkigheid bewijzen dat de opzettelijke leegte slechts schijn is. En iedereen weet dat schijn bedriegt, het ligt er alleen aan hoe je het als geheel wil en kan interpreteren.

Refn is een meester in het creëren van een beklemmende sfeer, wat hij bij deze film maar weer eens bewijst. 'The Neon Demon' is een gestileerd audiovisueel kunststukje dat bol staat van hypnotiserende scènes, ondersteund door een heerlijke synthesizer score van Cliff Martinez. De uiteindelijke transformatie van Jesse is intrigerend, hoewel de film naar het einde toe iets te veel wil met de symboliek.

Al met al een indringende thriller die je moet ervaren in al zijn esthetiek. Wel had ik graag iets meer horror gezien.

3,5 Sterren.

Sommige mensen vinden zichzelf echt te interessant

Ik vond het een matige film. Waarom? Gewoon, omdat het me blijkbaar niet wist te pakken. Daarom. Daar heb ik verder weinig woorden voor nodig. Is trouwens ook niet nodig. Sterren zeggen vaak genoeg.

Lijkt er eerder op dat je ze niet kunt vinden, want in acht zinnen zeg je exact niets. En dan ook nog een ander afvallen die wél de moeite neemt. Zou een saaie boel worden als voortaan iedereen alleen nog maar stemde.

Ik hoef me verder niet voor te doen als semi intellectueel die film ziet als vorm van ultieme kunst. Gelukkig houd ik me dan ook zeker niet bezig met de kleurstelling, lichtinval of het neon-plastieken script. Ik wil gewoon op de bank ploffen (of in een bioscoopstoel) en worden vermaakt. Of dat nou in de vorm van actie, arthouse of romcom is. Dat maakt mij niet uit.

Maar hé, smaken verschillen. Ik ken mensen die Cathedra van Newman een fascinerend schilderij vinden, maar in mijn eigen zijn dat mensen die zichzelf vele malen interessanter willen voordoen dan dat ze zijn.

Prima. En anderen wel, zeker bij films waar het daar voor een groot deel om draait. Ik lees liever mooi uiteengezette meningen waar ik het niet mee eens ben dan iemand die komt melden dat hij niks te melden heeft en zich stoort aan iemand die wél iets te melden heeft.

Goh, wat een zaligheid om zo alles te kunnen consumeren, als het maar vermaakt.

Mijn smaak is specifieker dan dat, waarschijnlijk ook omdat ik meer factoren mee laat wegen in mijn beoordeling van een film. Het zorgt volgens mij wel dat ik de wat diepere, meerlagige films ook kan bevatten en genieten (anders zou een La tierra y la sombra, of een Tarr ineens doodsaai zijn ipv beeldschoon en betekenisrijk) maar maakt het in de breedte wel wat kariger, da's waar.

Nu is dit geen erg diepe, veelgelaagde film, ondanks de rijke symboliek, maar is er qua cinema veel meer te zien dan enkel 'vermaak'. Dat verrijkt de beleving nóg meer

Oef, wat een film? Hyper-Stilistische, surrealistisch, eigenzinnig en toch net zoals in het grootstengedeelte van de modewereld oppervlakkig. "Beauty is only kin deep." De film toont oogverblindende plaatjes maar veel verhaal heeft deze koude neonverlichte film over de LA-modewereld niet om het lijf. En toch hangt er een constante onderhuidse spanning in deze zeer intrigerende klinische beeldenvloed. Echter de creatieve beelden zelf laten een verhaal zien dat me deed denken aan een soort vrouwelijke versie van de Griekse Narcissus. En narcistisch is de film zeker! De ziekelijke interesse voor zichzelf wordt subliem vertolkt door Elle Fanning en consorten. Maar Jane Malone stal voor mij de show liefelijk, charismatisch en misschien wel knettergek. De horror borrelt langzaam omhoog bijna onmerkbaar maar de eruptie is provocerend met lesbische necrofiele- en kannibalistische-elementen.

Weer een bizarre mindfuck, dit gestileerde horrorwerkje van de deen Nicolas Winding Refn. Gelukkig wel wat meer onderhoudend en iets minder vaag dan zijn vorige, Only God Forgives, al is ook The Neon Demon bij vlagen behoorlijk maf en surrealistisch. De naam David Lynch kwam vaak in me op tijdens het kijken. Met de sfeer zit het echter wel snor en visueel ziet alles er werkelijk geweldig uit. Of ik er uiteindelijk ook iets mee kan? Tja. Roem is vergankelijk, dat is het voornaamste dat ik eruit heb gehaald. Maar dat wisten we reeds.

The Neon Demon UK Blu-ray

Special Features:

- Audio commentary with Nicholas Winding Refn & Elle Fanning

- Making of the music with Nicholas Winding Refn & Cliff Martinez

- Dazed interview with Nicholas Winding Refn & Elle Fanning

Lekkah! Prachtige cover ook trouwens, veel mooier dan die hier op MM.

zekers!!

Al die uitgaven zijn mooi, zou ze allemaal wel willen hebben. Ik heb deze besteld:

The Neon Demon - Mediabook (+ 2 DVDs) (+ Soundtrack-CD) [Blu-ray]:Amazon.de:DVD & Blu-ray

Ben benieuwd of TND nog een steelbook editie krijgt van Zavvi. Only God Forgives had er ook een.

Amazon DE (ik lijk wel een vertegenwoordiger) heeft er wel een. Ik weet alleen niet of die lelijke Duitse tekst een sticker is die eraf kan.

Baas boven baas

Die tekst is wel een dooddoener inderdaad. Vind de cover van de normale blu-rays ook mooier dan deze.

Dat mensen deze film indrukwekkend vinden om de stijl, kleurgebruik, sfeer en spanningen.

Die zouden echt 2001: A Space Odyssey (1968) moeten gaan kijken.

Het is natuurlijk een heel ander verhaal, maar veel bijzonderder en krachtiger dan dit.

Bij flagen vond Ik hem nog wel oke maar ik was blij dat deze film afgelopen was..

3 sterren

Banjo, deze film is in de verste verte niet te vergelijken met 2001: A Space Odyssey. Ben je niet in de war met een andere film.

Neen ik moest aan deze film denken...

Omdat mensen bij The Neon Demon onder de indruk zijn van de stijl sfeer en kleurgebruik etc.

En ik vond het eigenlijk maar heel gewoontjes...

Wel goed maar zeker niet briljant zoals mensen hier beweren.

Het is een totaal ander soort film, maar het is een goed voorbeeld van een film

die dat wel allemaal heeft. Van het begin tot het einde..

Dat mensen de muziek van The Neon Demon geweldig vinden begrijp ik ook niet. The Tree of Life heeft een veel mooiere soundtrack...

Vind je het niet een beetje appels met peren vergelijken? 2001: A Space Odyssey is wel 1 van de laatste films waar ik aan dacht toen ik The Neon Demon keek...

Zou je je associatie verder toe kunnen lichten?

Zie zeker wel overeenkomsten tussen de beeldcomposities van 2001 en die van The Neon Demon.

De soundtrack van The Tree of Life mooier noemen dan die van The Neon Demon is toch eerder appels met peren vergelijken.

Dat was uiteraard het punt ook

Bedoel het niet negatief, maar het is voor mij niet zo'n voor de hand liggende vergelijking. Ben even weer wat shots terug gaan kijken van 2001, en ik snap de vergelijking nu ergens wel, maar zou er graag meer over horen .

Is het niet minder letterlijk bedoeld? Als in dat het beide films zijn die je puur voor de vorm kunt kijken zonder op de substance te letten?

Kun je natuurlijk ook weer van alles over vinden...

Mooie uitgave krijgen die Fransen.

Nicolas Winding Refn op Twitter: "French Friends..! Tomorrow is Demon Day. #TheNeonDemon in DVD, Blu-ray, and Digital @thejokersfilms https://t.co/gTsoRMg4yK"

Als je die film nog niet gezien hebt niet lezen! ik weet niet hoe ik spoilers uit moet zetten!!

na 13 jaar Moviemeter gebruik

Vergeet even het begin met die apen.

Ik vergelijk het met de abstracte sfeer in de spaceshuttle, de onzekerheid van de astronauten.

De computer die op het eerste gezicht heel betrouwbaar en vriendelijk lijkt. Ontpopt zich langzaam tot een vijand. En 2001: A Space Odyssey heeft ook veel momenten waar ze veel met kleur werken. rood, groen zwart samen met die kille abstracte sfeer die continu aanwezig is.

Zo vergelijk ik het...