The Neon Demon (2016)

Nee hij was aan de telefoon met iemand helaas, maar ik ben hier nog voor 4 maanden dus hopelijk volgt er nog een nieuwe kans. Dan voel ik hem meteen even aan de tand over de Nederlandse blu-ray release.

Ik geloofde het in eerste instantie zelf ook niet, maar het was hem toch echt.

Zal hij wel weer een lunch aan het plannen zijn met Roeg of Jodorowsky

“Nothing fake, nothing false. A diamond in a sea of glass.”

Moeilijke film om te beoordelen. Enerzijds werd ik overdonderd door de schitterende beelden, de ondersteunende muziek (dat laatste nummer van Sia, weergaloos!) en het acteerwerk van vooral Fanning en Malone. Maar aan de andere kant pakte het verhaal me niet zo en eigenlijk boeide het me niet wat er met de personages gebeurde. The Neon Demon is een audiovisueel pareltje maar zonder een boeiend verhaal of interessante personages voelt het allemaal al snel wat leeg en oppervlakkig aan. Zeker na de schitterende catwalk scene begon ik me te ergeren aan de langgerekte scènes zonder dialoog en het magere verhaal.

Een film als Drive is prachtig maar daar werd ik door Refn ook helemaal meegenomen in het verhaal en begon je sympathie te krijgen voor Driver, Irene en haar zoontje. Hier is dat een stuk minder en zit je eigenlijk twee uur lang naar een schitterend schilderij te kijken. Dat kan zeker mooi zijn, maar bij een film wil ik ook geraakt worden door een verhaal of een bepaald personage. Op het einde gaat Refn helemaal los met een aantal gruwelijkheden maar ik vond het nog opvallend ingetogen. Ik zag er ook eerder de (zwarte) humor wel van in. The Neon Demon ziet er prachtig uit en heeft de fenomenale Fanning en Malone, maar uiteindelijk kon de film mij niet helemaal bekoren.

wat een heerlijke dandy toch die Alessandro Nivola

Een film moet me vermaken en dat doet deze film mij op geen enkele manier.

Versneld doorspoelen en je mist nog helemaal niets, maar weet nu dat films van Refn mij dus absoluut niet liggen.

Geweldig hoge score hier maar voor mij zijn alleen mooie beelden niet afdoende en een heel flinterdun verhaal wat nergens boeiend is.

Afgekeken met heel veel moeite dus wat mij betreft lekker laten liggen.

Precies,

Kleurrijke sfeervolle beelden met een uitstekende sound eronder, maar verder erg mager en cliché. Het komt allemaal zo nep kitscherig over.

Jammer dat Refn hiermee weer dezelfde weg inslaat als het even overgewaardeerde Drive. Van Bronson of Pusher kon ik toch meer van genieten.

Nee, had ik niet..

Bijvoorbeeld, soortgelijke filmpjes die er enigszins op lijken en me te binnen schieten zoals natuurlijk van Argento (door kleurgebruik) of een Cat People, The Hunger, Starry Eyes, Amer en Excision etc zijn toch boeiender, spannender of sexïger, iig sterker uitgevoerd of beter uitgewerkt.

Verrek, 1 en 3 oktober ook nog hier in RKZbios zie ik nu ik hier wacht op Forbidden Room. Bevalt me beter dan morgen later en duurder op de harde stoeltjes in Vera. Ook al ruikt het hier steeds muffer haha

Edit: zag nu ook de trailer voor t eerst...kippenvel; trailer van t jaar van film van t jaar...?

Ik denk dat dit een klassieker in wording is.

Ik het begin dacht ik echt, wat zit ik nu toch te kijken, maar ik bleef gefascineert door Elle fanning.

Ik weet niet wat er mee is, maar ze knalt gewoon van het scherm en zo mega bedeesd en toch zo knallend.

En aan het eind zat ik met mn bek open voor de tv.

Wat een einde! wat een climax!

Beetje een kruising tussen lynch en Cronenberg.

Zelfs vandaag nog spookt de film regelmatig door mijn gedachten

Prachtige beelden maar oh zo gruwelijk vaak.

Deze film gaat denk ik wel heel hoog eindigen in mijn jaarlijst.

En toch speel ik nog met 't idee er vanavond heen te gaan; zeker weten dat het geluid goed is, en voorste rij is het wel goed zitten, lekker dicht op 't scherm. RKZbios kan geluid zomaar ns zacht staan zoals gisteravond...Ben moe, dus weet 't nog niet.

Vera is vol! En in Pathe was de zaal leeg...wat is er ondertussen gebeurd?! Wordt nog wat over 2 week in RKZbios...

Tja, The Neon Demon is een speciale film. Ik vond het niet direct een goeie, niet erg boeiend op het eerste zicht. Het verhaal is enorm simpel, de film lijkt oppervlakkig en gemaakt/gekunsteld. Tot 2x toe werd ik gewoon verblind van de lichtflitsen die voorkomen in deze film. Mensen die migraineaanvallen of epilepsie kunnen krijgen, wees gewaarschuwd.

Ook de elektronische sound vond ik meestal niet mooi. Wat ook niet mooi was, was Elle Fanning. Ik kom het niet vaak tegen maar wat een arrogant personage wordt hier uiteindelijk neergezet. (was misschien de bedoeling, ze maakt idd een metamorfose door). Nee, ik vond haar helemaal niet mooi, als je vergelijkt met Abbey Lee die een pak knapper is. De film gaat over schoonheid... Ik quoteer "schoonheid is niet alles, schoonheid is het enigste" maar als je nog niet eens de schoonste griet eruit kan halen om de hoofdrol te spelen, kom je als regisseur al niet geloofwaardig over... Ik heb me hier in de eerste helft van de film eigenlijk lang aan geïrriteerd, misschien ook omdat er voor de rest vrijwel niets gebeurde.

Toen dat Keanu Reeves opdook, dacht ik, ok misschien neemt de film toch nog een andere wending en komt er wat spanning in. Fout gedacht. De film ging erg voorspelbaar verder, enkel het einde is misschien enigszins memorabel te noemen, met oa. wat lesbische necrofilie en kannibalisme en als gevolg ervan het uitkotsen van haar oogbal.

Nu dat ik een review aan het schrijven ben, begint de molen toch meer te draaien. Steekt er meer achter deze film dan ik dacht?
Het lijkt er wel op dat Refn een aantal dingen letterlijk/symbolisch weergeeft in deze film (tijdens mijn kijkbeurt kon ik dit niet direct smaken, het vertraagt de film en maakt het er onrealistisch uitzien). Zo krijgt Elle Fanning rozen van haar vriend Dean, en ze valt op de grond. Mijn interpretatie: ze valt voor Dean, ze ziet hem wel zitten. Bovendien valt ze met haar haren mooi naar 1 kant, right, weeral zo gemaakt.

Er is ook een scène waarin Keanu Reeves een mes in de keel van Jesse steekt in wat een droom lijkt te zijn. Misschien is mijn interpretatie van iemand het mes op de keel te zetten en zo iemand beangstigen wat ver gezocht, maar vervolgens gebeurt dit letterlijk en hoort Jesse hoe hij de buurvrouw(?) vermoord. Het was dus geen droom en Keanu is dus eigenlijk een perverte psychopaat.

Dan is er oa de lesbische necrofilie-scène die volgt nadat Ruby (Jena Malone) is afgewezen door Jesse en ik denk dat dit het moment is waarop dat Ruby Jesse dood wil. Haat en liefde ligt soms dicht bij elkaar. De seks met een dode dame in het mortuarium geeft dit artistiek weer volgens mij, wat waarschijnlijk de meest memorabele scène van de film is.

We zien ook dat de eenzame Ruby in een graf ligt op een bepaald moment. Misschien wijst dit op het feit dat wie een put graaft voor een ander er zelf in valt. Misschien ben ik hier verkeerd, het kan ook iets met rusten te maken hebben bijvoorbeeld. Plots lijkt Ruby dood te gaan door een enorme menstruatie (zelfmoord? OK dan... betekent dit dat ze inwendig bloed (haar hart bloed) door wat ze met Jesse gedaan hebben? Ook nogal raar

Ook het kannibalisme slaat waarschijnlijk op het feit dat het er in de modewereld hard aan toegaat, het is eten of gegeten worden.

Gigi krijgt schuldgevoel, vindt van zichzelf dat wat ze gedaan heeft schandelijk is en walgt van zichzelf. (weer letterlijk). Vervolgens komt die oogbal eruit en pleegt ze seppuku met een schaar. (Seppuku of harakiri pleegden samoerai onder andere om boete te doen voor misdaden, weer nogal symbolisch). Maar dan die oogbal opeten, wat steekt daar precies achter? Mijn interpretatie is dat hetgeen ze gedaan hebben het daglicht beter niet kan zien, maar als iemand een andere betekenis hieraan geeft, hoor ik dat graag.


Ik zit hier nu wel na te denken over de film, maar tijdens het kijken heb ik me redelijk hard verveeld. Verschillende malen wou ik de film gewoon afzetten. Dankzij meerdere pauzes heb ik de film wel uitgekeken. De film is op zich dus niet erg entertainend en het verhaal an sich is echt voorspelbaar. Verder vond ik de film visueel eigenlijk niet mooi in tegenstelling wat anderen misschien vinden. Deze film onderbrengen in horror vind ik ook tamelijk vergezocht, thriller tot daar aan toe al heb ik geen spanning gevoeld. Voorlopig 2* en dat is enkel omdat de film me achteraf aan het denken heeft weten te zetten.

Heerlijk werkje hebben ze hiermee geleverd. En wat Elle Fanning hier neer zette fascineerde me tot het uiterste, de sounds en beelden waren dan weer met momenten licht psychedelisch, het verhaal en hoe alles tot stand kwam was met momenten subliem en intrigerend en het einde liet me vol verbazing achter. Neem gerust enkele zaken uit de film heerlijk letterlijk Horror vind ik dit eigenlijk niet, maar er een genre opplakken hoeft niet, film op zich is gewoon zo sterk op zichzelf. Echt een toppertje en krijgt bij deze de volle 5*

? Dat is toch juist het hele punt dat Refn maakt...

Doordat het einde over de top gaat kun je er nog net een horrorlabel aan vast plakken, maar dit is typisch zo'n film die je niet moet opzetten wanneer je een volbloed horror wilt kijken. Wat je wel krijgt is een sterke psychologische thriller die je bij de strot grijpt en niet meer loslaat.

De sfeer is enorm verstikkend, een beetje zoals ik het bij Requiem for a Dream ervoer. Audiovisueel is de film echt een topper. De score in combinatie met flitsende beelden en felle kleurtinten zorgde meerdere malen voor een hypnotiserende werking.

Het verhaal is vrij dun, maar uitstekend vertolkt door hoofdrolspeelster Fanning. Ook Malone vond ik echt goed spelen, waarbij het gissen bleef wat ze nou van plan was in het verhaal. Dat het later de sekte-richting ingaat had ik niet verwacht. Best cool. Daarbij heeft ze ook nog eens de tofste scenes in de film, de necrofiliescene, gevolgd door de badkamerscene. Erg naargeestig allemaal.

Of eigenlijk komt het mooiste toch op het laatst, waar Sarah het uitgekotste oog opeet om toch dat extra beetje schoonheid in haar te krijgen. Fenomenaal einde. Erg genoten!

??? Nee, deze kop hoort niet bij deze film maar ....er is wel een konstante vorm van dreiging aanwezig. Ondanks de speelse vorm van filmen is het een mooie film met een prima verhaal. De film pakte net als "FillumGek" hier ook al aan geeft als zijn ervaring, ons ook dusdanig in dat je blijft kijken.

En die twee uur?, die zijn om voor je het weet.

Maar als je op horror uit bent, nee........verkeerd adres!

Een film die mijn aandacht trok toen het in de bios ging draaien, echter de eerste berichten maakten duidelijk dat dit toch wel een style over substance-geval is, en die liggen mij niet bepaald. Helaas is daar ondertussen niets in veranderd want jammer genoeg kan ik deze ook niet waarderen. Qua style zit het wel goed, maar waarom zo weinig aandacht voor de substance? Dat vind ik toch wel jammer, prima cast, prachtige decors, fraaie verlichting en beelden, maar een wazig en nietszeggend verhaal. Doet me wat denken aan La Grande Bellezza, een film die ook leeg is en daarmee leegte probeert uit te beelden (dik 2 uur lang), maar ook dat deed me niets. Het laat me emotioneel helemaal koud, van meeleven is al helemaal geen sprake. Net als in die film komt het inhoudelijk niet verder dan het vluchtig intrappen van enkele open deuren (in dit geval in de zin van "wat is de modewereld toch slecht"). The Neon Demon kan gerust een abstract kunstwerk genoemd worden, maar het raakt me helaas niet.

Voeg er een beetje script aan toe en dit had een hele fraaie film kunnen zijn geweest. Tussen mij en Nicolas Winding Refn wil het zo te zien nog niet vlotten want hoger dan 2,5* voor Drive ben ik niet gekomen. The Neon Demon krijgt helaas maar 2* van mij.

Die clubscène met dit nummer is inderdaad zo magisch.

Over magische scenes gesproken: deze (vanaf 4:00 ongeveer) spookt ook nog geregeld rond in m'n hoofd. Echt prachtig.

Toch soms jammer dat zo hele scenes op tjoeptjoep belanden; weg verrassing. Zeker 1 van de meest magische scenes. Maandag weer op groot scherm kijken

Helemaal mee eens @leatherhead, die scène noem ik indirect ook al door Harrington te noemen. Net als zijn laatste scène 2 hoogtepunten.

Na een nacht slapen nog steeds geen passend cijfer kunnen vinden...

In welk opzicht, beiden nogal pedant en eigenwijs?

Saai begin uiteindelijk nog goed uitgepakt. Niet dat ik deze film nog eens zou willen zien.

Haha, ja zeker. Inclusief designer montuur. Denk ook niet dat Refn in xou stemmen met de casting keuze van een geldschieter als hij het anders ziet.

Zou je denken.. Een Nick Cassavetes zou het meteen in gang zetten