Dogville (2003)

Voor een film van Lars von Trier moet echt goed voor gaan zitten. Dat is een algemeen bekend. De kans is namelijk groot dat je een klap voor je opdonder krijgt, of dat je bijzonder onder de indruk raakt van hetgene wat er op je beeldscherm getoont wordt.
Met Dogville laat Lars von Trier een hele andere manier van filmmaken zien met iets wat zeer uitzonderlijk is. Hij gebruikt namelijk een minimum aan decor, waarbij groot en deels van de gebouwen ontbreken. Hiermee gaat hij nog een stap dan zijn bekende dogma films. Persoonlijk stel ik zulk soort experimenten zeer op prijs. Ik vroeg mij in het begin van de film heel erg af welke kant de film op zou gaan. Je moet behoorlijk wat in je mars hebben om een film van 2,5 uur lang in zo'n klein dorpje te laten boeien. Maar hierin in Von Trier zeer goed geslaagd. Ik heb me geen seconde verveeld.
Wat opvalt is dat von Trier heel vaak over hetzelfde thema films maakt. Namelijk over een gekwelde ongelukkige vrouw, die zich langzaam maar zeker helemaal in de vernietiging geworpen wordt. Voor de kijker zjin dit in doorsnee niet al te makkelijke onderwerpen. Vandaar dat zijn films ook vaak zwaar kunnen vallen. Halverwege de film had ik het liefst het scherm in gelopen om iedereen in het dorpje te laten zien waar ze mee bezig waren. Langzaam maar zeker wordt Grace steeds meer onderdrukt, en wordt door iedereen gechanteerd en zelfs verkracht door het hele dorp. Een scene die diepe indruk op mij gemaakt heeft zijn de scenes waarbij zij met het wiel door het dorp moet slepen. Ze betaald voor de zonde die ze zelf nooit gedaan heeft. Ze wil iedereen helpen, maar wat krijgt ze er voor terug? Het deed mij denken aan een bekend bijbels verhaal. En dat het eind. Ik zou er zelf nooit opgekomen zijn. De wereld zou beter af zijn zonder Dogville, dus wordt het dorp met een indrukwekkende scene uitgemoord. Iedereen, behalve de hond. Die had haar immers nooit wat aangedaan. Lars Von Trier heeft met deze (en met andere) films bewezen dat hij een ware meester is, en echt geweldige films kan maken. Van mij krijgt deze film 5 welverdiende sterren. Ik ben diep onder de indruk geraakt van deze film.

De laatste 10 minuten met een glimlach aangezien. Zoiets hoopte ik al, maar verwachtte ik niet.
Goede film verder. Origineel. Apart decor.

Het einde is inderdaad zeer verrassend. Eigenlijk onvoorstelbaar dat je sympathie blijft houden voor een personage dat het hele dorp op de hond na afknalt.

Gisteren gezien, erg bijzondere en aparte film. Het decor maakt een onuitwisbare indruk en weet de volle 170 minuten mij te verbazen, je gaat het wel langzamerhand accepteren maar gedurende de hele film bleef ik het geniaal vinden. Ik heb altijd al een zwak voor verhalen met veel personages die op de een of andere manier een beetje worden geromantiseerd, zelfs op brute wijze, en daarom vond ik Dogville ook echt amusementvol om te kijken. De verschillende karakters waren erg aandoenlijk om naar te kijken en ik kon het dorpje bijna schattig noemen ondanks de voorgevallen gebeurtenissen. Nooit echt een fan geweest van Nicole door haar mysterieuze gedrag maar de rol van Grace is op haar lijf geschreven, ik stoorde me voor het eerst, behalve dan bij Eyes Wide Shut, eens niet aan Kidman wat een enorme opluchting was achteraf. Ik begon haar zelfs te mogen . Het einde vond ik niet erg shockerend, ik durf niet te zeggen dat ik het had verwacht, dat totaal niet maar de hele film draagt al een onheilspellende sfeer met zich mee en daarom was het einde niet erg shockerend of verbluffend erg. Ik zag het branden van Dogville meer als een mooie afsluiting, en een manier voor de dorpelingen om Grace te verontschuldigen. Mede dankzij door het geweldige verhaal, het verbluffende acteerwerk, het geniale decor en vernieuwende regie-stijl kom je bij mij als een gelukkig mens. Erg benieuwd naar het tweede deel en kan nu al niet wachten tot het derde deel van deze serie uitkomt. Ik ben erg tevreden met deze film, hoewel het erg moeilijk te beoordelen is omdat dit heel erg nieuw voor mij overkwam en ik niet zo snel het kon vergelijken of iets dergelijks. Heerlijk memorabele film. 4,5 ster

Het is alweer een tijd geleden dat ik deze film heb gezien. Hij is me bijgebleven omdat ik maar niet kon wennen aan de sfeer van de film. Voor mij was het één van de meest vervelende films die ik heb gezien. Ik kan dan ook niet meer geven dan een 1. Maar aan de cijfers en meningen van andere mensen te zien moet ik misschien toch de film oponieuw gaan bekijken.

In een woord geniaal.

Van te voren acht je het onwaarschijnlijk dat dit concept gaat werken en voor je het weet is het alsof je er rondloopt en de gebouwen voor je ziet staan. Ik kan me wel goed voorstellen dat niet iedereen het op die manier ervaart.

Eigenlijk klopt nagenoeg alles aan de film. Het mysterieuze verhaal, de personages, de manier van vertellen, de plot-/karakterontwikkelingen en natuurlijk het fantastische eind.

Iedere rol wordt zeer overtuigend neergezet en gaf mij het idee dat het er ook echt zo aan toe zou gaan. Je voelt bij jezelf de haat en ongeloof tegenover de dorpelingen groeien waardoor het verhaal met onverwachte spanning richting het eind loopt om daar zeer bevredigend te eindigen.

Dit is typisch een film die op basis van het concept terecht hoog of laag scoort. Ligt je dit niet dan zal het een lange zit zijn en vraag je je af waar je net naar gekeken hebt. Zie je de stad Dogville in z'n geuren en kleuren wel voor je dan zul je de film daardoor ook op z'n waarde schatten.

Ik hoor in ieder geval bij die laatsten.

4* dik verdiend

Vond het ook maar niks. De hele setting kon mij totaal niet boeien. Erg simpel uiteindelijk. Er zijn vast wel zat sfeervolle (verlaten) dorpjes te vinden die als setting gebruikt zouden kunnen worden. Het verhaal rond Grace is op zich best boeiend, maar wordt veel te lang uitgerekt.

1.5*

Het is natuurlijk de opzet om het simpel te houden zodat je je fantasie/inbeeldingsvermogen te vrije loop kunt laten gaan.

Beetje vreemd wanneer je zegt dat hij best een 'echt' dorp had kunnen gebruiken als setting...

Met de keuze voor een 'echt dorp' heeft deze film niet de impact die ze nu heeft.

Jep, ik ik vind het ook wel een originele keuze. Persoonlijk had ik echter liever iets 'echt' gezien.

Als het een echt dorp was, dan was het ook niet meer origineel en gewoon weer 'een film'.

In het begin denk je, wat moet ik me hier bij voorstellen en wat gaat er komen. Gedurende de film had ik het decor zelf ingevuld en ging meevoelen met de personages. Er zitten een hoop ethische vraagstukken in, leuk om over na te denken! Ik kan er overigens helemaal in komen dat mensen hier niet op zitten te wachten, maar ik vond het erg vermakelijk! Leuk!

Dat is nu net een van de moeilijkste dingen in de beeldende kunst ;iets simpel boeiend maken.

Inderdaad. Daar moet je een heel groot regisseur voor zijn.

Waarom ga je hier dan 3 uur naar zitten kijken als ik zo vrij mag zijn? Want dat weet je van tevoren neem ik aan. Zo niet, valt het na een paar minuten wel op.

Juist een applaus waard, ondanks dat je het niks vind toch de film uit te kijken. Ik persoonlijk wist ook niks over de vormgeving van deze film. Koop films bijna altijd blind, had puur om de regie de film uit gekozen. Mij is het daarentegen wel geboeid. Je moet het wel toegeven, dit is duidelijk een love it or hate it film.

Von Trier laat op een prachtige wijze zien dat je geen miljoenen budget voor CGI en mega-explosies nodig hebt om een verhaal te vertellen, maar je ook van de kijker zijn fantasie en inbeeldingsvermogen uit kunt gaan.

En dit is wel een risico aangezien dit, zoals blijkt, niet bij iedereen werkt. Inderdaad een duidelijk gevalletje van 'love it or hate it'.

Je moet sowieso respect hebben voor het lef van deze regisseur om deze vernieuwende film te maken.

Precies t einde waar ik op hoopte!!!!:)

Geweldig einde inderdaad.

Film net gezien, ... wacht zoals gewoonlijk even een nachtje tot dat ik met een stem en recensie kom.

Maar als iemand de boodschap van deze film in 2 zinnen moet uitleggen. Hoe zou je dat dan doen

Ik zie de film als het aankaarten wat goed en fout is. Ligt iets in iemands aard, ben je zoals je bent? Of kan je veranderen.

De kracht van een groep dient niet onderschat te worden omdat mensen snel zijn geneigd om in het belang van die groep en zichzelf hun persoonlijke mening aan de kant te zetten.

Tenminste, zo heb ik het kort door de bocht ervaren.

Vage film zeg. Ben er niet zo ondersteboven van als de meeste van jullie maar heb me ondanks de aparte setting en de vreemde manier van filmen goed vermaakt.

Het einde vond ik overigens erg vaag maar sluit me bij Sandutje zijn kijk op de film aan. De speelduur was me overigens wel veel te lang. Had uurtje minder gemogen!

Toch leuk om een keer gezien te hebben.

Het einde is bijzonder heftig. Erg knappe dialoog zit daar ook in.

Dogma - Dogville

In de nazomer van 2009 in Brugge gekocht. Sindsdien heeft de dvd, met prachtige hoes en boekje, enkel mijn dvd-kast opgeleukt. Het verhaal sprak me best aan, maar het was vooral de tijdsduur die me tegenhield de film snel te kijken.

Vandaag uit de rekken gehaald en bladerend door het boekje zag ik pas dat het decor minimalistisch is. Wat een gouden idee van von Trier om zo’n claustrofobisch stadje geen muren te schenken. Dit kwam zeer goed tot zijn recht, zeker bij scènes als de eerste verkrachting. Pijnlijk effectief. Functioneel naakt.

De prachtige voice-over kleurt de stad in, bouwt de stenen beetje bij beetje op, maakt van zelfstandige voorwerpen een geheel. Maar... de voice-over is natuurlijk niet eeuwig aanwezig. Toch hoef je niet je uiterste best te doen om enkel een toneeldecor voor ogen te houden; naarmate het verhaal vordert, wordt het stadje completer en completer. Je ziet de bessenstruiken opkomen, je ziet de mijn opdoemen en al het overige ontbrekende lijkt voor ogen te komen.

Het is een film over kwetsbaarheid, over vergevingsgezindheid, over arrogantie en alles wat daarbij komt kijken. Het is ontzettend knap om van een dergelijk toneelstuk zo’n boeiend geheel te maken. Ik geef toe dat het tijd kostte om dit concept een eerlijke kans te geven, je vraagt je in het begin werkelijk af hoe iets zodanigs 178 minuten kan boeien. Maar deze film verdient dan ook een eerlijke kans, kan ik achteraf zeggen.

Hier en daar wat uitgesponnen – misschien biedt de alternatieve versie van 138 minuten een beter perspectief voor bepaalde mensen. Toch tikten de minuten in mijn geval vrij vlot voorbij.

Tegen het einde speelt von Trier met het thema vergiffenis. Het kan twee kanten op. Heerlijk om al die opgekropte emoties op vrije voeten te stellen. Een einde waar een ieder wel op moet zitten te wachten, hoe onmenselijk (nee, het is juist menselijk) die ook mag zijn.

Dogville, prachtig weergegeven door enkel de hond in leven te laten. Dieren kennen geen thema’s, geen haat of schuld – vandaar dat ze vaak de beste vriend van de mens zijn.

Een spookstadje, dat nog even in mijn hoofd verder spookt.

4*

Wow.

Heb Dogville een half jaar geleden ongeveer een poging gegeven en ben na een klein kwartier gestopt. Ik heb geen zin om bijna 3 uur lang tegen deze setting aan te kijken. Een half jaar later nog een keer geprobeerd met de gedachte: deze film word door veel mensen de hemel in geprezen en dus moet er wel iets bewonderenswaardig gaan gebeuren, vandaag ga ik gewoon deze film kijken.
En wat ben ik ontzettend blij dat ik dat heb gedaan want wat een geweldig origineel, doordacht, psychologisch werkje is dit.

Het is ontzettend knap om met deze minimale setting uiteindelijk zoveel betrokkenheid te creëren bij alle personages. Uiteindelijk vergeet je dat het dorpje grotendeels uit krijtstrepen bestaat en zit je zo in het verhaal dat je het niet meer uitmaakt. Je kijkt gewoon naar een klein dorpje zoals die er vroeger waren. Uiteraard word dit bijgestaan door het goede acteerwerk en het dogme achtige camerawerk. Uiteindelijk maakt Von Trier maar een enkele keren gebruik van dit transparante dorp met bijvoorbeeld de verkrachtingsscène waar je de andere bewoners gewoon hun alledaagse dingen ziet doen. Niet dat het iets uitmaakt maar op zich had daar nog wel wat meer gebruik van gemaakt kunnen worden met zo'n zetting.

Maar het verhaal gaat diep, heel erg diep moet ik zeggen. De ware aard van de mens word hier waarschijnlijk op een zwartgallige manier getoond. Het is natuurlijk een uniek gebeuren en niet naar het alledaagse leven te vormen hoe erg er misbruik wordt gemaakt van Grace(Nicole Kidman) maar zeker is het weer naar de menselijke aard en Amerika af te leiden.

En dan als klapper op de vuurpijl, het geweldige einde. Ik zag het einde aankomen en hoopte er heel graag op en het gebeurde. Zo geweldig dat ik paar fistpumps erbij deed. Zo'n gebaar die je doet als je favoriete team een goal scoort.
Ik kreeg een ontzettend gerechtvaardigd gevoel bij hoe de inwoners vol lood gepompt werden en had het op geen enkele andere manier willen zien.

4.5

De setting waarin deze film zich afspeelt leek me in het begin nogal droog en saai, maar al vrij snel moest ik mijn mening bijstellen en concluderen dat het gewoon een sublieme zet is van Von Trier. Hij laat zo in mijn ogen de menselijke interactie primeren, en geeft tevens een heel ludiek gevoel wanneer je ziet hoezeer de mens zich binnen zijn eigen wereld en regels durft te wanen wanneer hij zich kan verschuilen achter zijn muurtjes.

Langzamerhand wordt het duidelijk wat Von Trier ons hier probeert mee te geven, de mensen in het dorpje vallen één voor één door de mand en laten het ware gelaat van de mens zien. De Westerse beschaving dient als niet meer dan een masker waaronder zich een pitbull met verrotte, geile tanden schuilhoudt.
De dierlijke behoeften van de mens stijgen uiteindelijk toch weer boven zijn 'moraal' uit, en het fenomeen van mensen die in groepsverband de wil tot macht niet meer de baas kunnen doet zich ook weer gelden. Hiertegenover staat dan het 'Goddelijke' toonbeeld van vergiffenis en goedheid, in de vorm van Grace. Dit beeld wordt uiteindelijk schitterend, 'Nietzsche-gewijs', met de grond gelijk gemaakt.

Met een minimalistisch decor, een sterke cast en vooral een pracht van een concept flanst Von Trier hier een psychologisch en filosofisch huzarenstukje ineen. De dikke drie uur meer dan waard!

2 zinnen? 2 woorden:'Macht corrumpeert'