kappeuter

Schitterend! Origineel verhaal, met veel interessante karakters.
Een soort Duitse Short Cuts, maar met iets meer diepgang.
Mooi camerawerk van de Nederlander Theo Bierkens en sterke dialogen.

Meesterlijke dialogen en zeer goede acteurs.
De film kent een aantal zeer hilarische scenes. Ik heb me kapot gelachen!
Erg aangenaam actrice, Ariane Schluter. Leuke en knappe vrouw.

0605 is Van Goghs vermakelijke parodie op complottheoriefilms.
Eigenlijk ontkomt niemand in de film aan de scherpe satirische blik van Van Gogh. Alle partijen in de kwestie zijn namelijk enkel bezig met eigenbelang.
Het is helaas een onevenwichtig want fragmentarisch plot. Tot ongeveer halverwege de film wordt de spanning nog vrij goed opgebouwd, maar zodra de AIVD mannen gedegradeerd zijn tot boeven uit de serie Bassie en Adriaan, is die verdwenen. Toch is het wel leuk om Jack Wouterse te zien als verwijfde cowboy hoge pief van de AIVD.
Thijs Römer en Tara Elders zijn goed op hun plaats en spelen hun rol met verve. Elders is een natuurtalent en ziet er ook nog eens beeldschoon uit. Römer is de perfecte anti-held die ondanks zijn onhandige manier van uitdrukken en vermoeide blik toch veel voor elkaar krijgt.
Ik vind 0605 meer het karakter van een tv-serie hebben dan van een film. Naast het fragmentarische verhaal is er nauwelijks sprake van karakterontwikkeling van hoofdpersonages en is de film erg (v)luchtig. 0605 behoort dan ook zeker niet tot Van Goghs beste werk.
Dat de film zichzelf niet zo serieus neemt is zowel de kracht als de zwakte van de film.

P.S. Leuke titelsong.

Zoveel goede acteurs in een film, dat zie je zelden (in Stalag 17 bijvoorbeeld ook).
Ingenieus verteld verhaal, met een goede opbouw.

Ik vond dat de film erg beroerd begon.
De film begint pas boeiend te worden wanneer de jongen in het huis aan komt.
Wat een shockerende scenes zeg. Brrr!
Ik vroeg me af; wil ik dit eigenlijk wel zien? Zoveel enge mannen in een vertrek. Het idee alleen al is gruwelijk.
En wat een wrang einde. Konden we net even opgelucht ademhalen en meeleven met het hoofdpersonage, gebeurt dit...

21 Grams toont zonder twijfel ijzersterk drama.
Het slaat daarin mijns inziens iets te ver door. Er zit wel erg weinig ordinary daylife in de film. Ook als je een ellendig leven leidt zijn er momenten van relativering en ontspanning. Ik vind dat de film te eenziijdig op de ellende focust.
De acteerprestaties zijn subliem. Ik heb vooral genoten van Naomi Watts. Zij heeft de meest veelzijdige rol. Penn en Del Toro blinken vooral uit in het tonen van getergde gezichten.

Het 'gezeur' over de constructie vind ik nonsens. De film wordt voor het grootste deel gewoon chronologisch verteld, met af en toe een tipje van de sluier over wat komen gaat, of wat eerder gebeurd is wat we nog niet wisten. Af en toe een sprong in de tijd, geheel functioneel binnen de vertelling van het verhaal.
Ook vond ik het wel meevallen met het aantal verhaallijnen naast elkaar. Een film als Short Cuts heeft er dacht ik wel meer. Ik had totaal geen moeite om het overzicht te houden.
Het gaat uiteindelijk om de drie: Watts, Penn en Del Toro.

Er waren een paar dingen in de film die ik niet geloofwaardig vond:
Het geloof van Del Toro en de kerkgemeenschap die getoond wordt vind ik niet geloofwaardig overkomen. De dominee vind ik al helemaal slecht gecast.
Als Del Toro zegt dat hij boete moet doen voor het verkeersongeluk geloof ik er geen snars van wat hij zegt.
E.e.a. maakte dat ik deze verhaallijn totaal niet interessant vond.

Ik vond de film wat te lang. Ik haakte op een gegeven moment af.

Norton vind ik niet altijd even goed acteren. Het gevaar van de automatische piloot ligt af en toe op de loer.
Het tweede uur vind ik erg goed, vanaf het moment dat ze de club in gaan. Dan is praktisch alles op het scherpst van de snede. Erg overtuigend.
Weer een meesterlijke Philip Seymour Hoffman! Ik heb weer genoten. Het moment waarop 'ie uit de wc komt en eventjes doorzweeft en een gekke kop trekt, onverbeterlijk!
De politieman die shiiiiiiiiiiiiitttttt zegt vind ik ook erg grappig.
Het hele 9/11 gebeuren vind ik er met de haren bij getrokken. Had wat mij betreft uit de film gehouden mogen (/moeten) worden.
Eerste uur 3 sterren, laatste 4/4,5. Ik kom uit op 3,5*

Schitterende, bijna idyllische beelden. Echt een lust voor het oog.
Jammer dat de film zo'n preuts verhaal heeft, soms op het belachelijke af. Toch kent de film een aantal geestige scenes.

Erg vermakelijke Franse politiefilm.
Het plot kent nogal wat onlogische of overdreven sprongen, maar soit, het is er niet de film naar om het al te zwaar aan te rekenen. Het kijkt erg lekker weg allemaal en de uitwerking is ondanks het cliché genre best nog origineel te noemen.
Daniel Auteuil verslaat Gérard Depardieu wat mij betreft wat betreft acteerprestaties, maar hij heeft ook een diepgaander rol. De film ziet er erg mooi uit. Er is veel aandacht besteed aan art direction en mooie shots.
Valeria Golino had ik in eerste instantie niet herkend. Ik verwacht haar ook niet meteen in een Franse film. Leuk om haar weer eens te zien.

Ik kon de film de eerste keer niet zo waarderen, maar bij nader herzien vind ik het een goede vroege Hitchcock.
Robert Donat speelt zijn rol met veel overtuiging. Het samenspel met Madeleine Carroll heeft iets Bond achtigs, hoewel die vergelijking natuurlijk vele malen meer opgaat voor North by Northwest.
De film heeft een grappige ontknoping.

Fenomenaal eerste uur!
Geweldige dialogen, leuke personages en briljant gefilmd. De openingsscene is verbluffend surrealistisch. Geniaal gefilmd! Je weet niet wat je ziet gewoon...
De scene in de bar is erg goed geschreven en geacteerd. Marina Vovchenko is ook een prachtige dame. Ze heeft iets mysterieus.

Na de begrafenis vind ik de film bergafwaarts gaan. Het hele poppengebeuren boeide me voor geen biet. Behalve dan dat die poppen er mysterieus en prachtig uit zien.
Veel te langdradig en stuurloos; er komt maar geen einde aan het deel over die maffe oude vrouwtjes die zich gedragen als senielen. De film ontaardt teveel in een rariteitenkabinet. Dat is even leuk, maar hier lijkt het alsof de ideëen van de scenarioschrijver op zijn. Erg spijtig dit.

Het getal 4 is op een geweldige manier doorgevoerd in de hele film. Je weet dat het steeds weer gaat komen en toch werd ik het niet zat. Behalve dan de 4 vliegtuigen. Dat ziet er erg nep uit.
Prachtige art direction. De film doet me wat dat betreft denken aan films van Tarr, Tarkovsky en Sokurov. Veel magisch realisme in een absurde en bijna ondenkbare setting, maar tegelijkertijd ubernuchter.
Vanwege het teleurstellende tweede uur 'slechts' 3,5 sterren.

Niets-aan-de-hand feelgood filmpje.
Drew Barrymore is zoeter dan zoet. Adam Sandler bijdehanter dan ooit. De zon schijnt mooier als ooit tevoren.
De film is een soort Disney versie van Groundhog Day.
Nergens verrassend, maar wel lekker om in onder te dompelen.

De film moet het vooral hebben van het naturel spel van de hoofdrolspelers. Daarbij vind ik Valeria Bruni-Tedeschi een fascinerende vrouw.
Ik vond vooral het einde (het laatste segment) mooi.
De film laat zoals gezegd veel ruimte aan de kijker over om de geschiedenis van de geliefden in te vullen. Dat maakt dit soort films bijzonder.
Anderzijds vind ik de film wat betreft het plot over het algemeen wat te leeg.

Kneuterige en achterhaalde taboeverkennende komedie voor stijfburgerlijke Fransen.
Als dit in Nederland werd gemaakt zou het met de grond gelijk worden gemaakt.
Die seksuoloog is een van de beroerdste personages die ik in tijden heb gezien.
Desalnietteplus redelijk vermakelijk. Frot heb ik wel eens beter en leuker gezien (Air de Famille en Soeurs Fachées), maar het blijft een aangename actrice. Paar leuke scenes en vooral het begin van de film is goed.

Het is vooral een heel aparte film. Ik kon dat wel waarderen, maar snap dat anderen daar anders over denken.
Het verhaal is een leuke whodunnit. Niks vlaks aan en de dames zijn gekker dan gek.
Ik vind het zelfs een beetje kinderachtig om hier nou zo tegenaan te schoppen.
Gelijk wordt meneer Ozon ook maar even verketterd, terwijl men vaak nauwelijks wat (werk) van de man gezien heeft.

Bijzondere, originele en volwassen animatiefilm.
Geweldige protagonist, die 9. Een van de andere poppen zegt op een gegeven moment zoiets als 'hij is vergeten hoe het is om angst te hebben'. Vind ik mooi gezegd.
De meeste stemmen herkende ik wel, maar Jennifer Connelly had ik niet herkend.
De animatie is van hoog niveau, met veel contrast, schaduwen en diepte.
Ik zie uit naar de volgende films van Shane Acker. Een groot talent.

Film vol verrassingen met ingenieus plot.
Tautou laat zien dat ze een blijvertje is. Een genot om naar te kijken.
Een vlotte film met vrolijke kleuren. De vergelijking op dat punt met Amelie vind ik iets teveel eer voor deze film. Amelie schept een droomwereld, aangezet met onopvallende maar doeltreffende special fx.
Deze film heeft prachtige kleuren, maar daar houdt de overeenkomst dan ook op.

Originele, aparte film over twee zussen die totaal verschillend zijn.
Regisseuse Breillat behandelt sexualiteit op een confronterende en geheel eigen manier. Dat levert een 'rauwe', soms ontluisterende film op.
Het dikke zusje is meelijwekkend, maar ook vertederend. Het wordt er wat mij betreft wel wat te dik (what's in a name) opgelegd dat zij altijd maar aan het eten is.
Het einde is uitermate shockerend. (Petey, volgens mij is het geen droom. Ik heb niets gezien wat daar op wijst en uit de artikelen die ik gelezen heb, blijkt dat ook niet)

Prachtrol van Philippe Torreton!
Ik vond het net wat te veel op een documentaire lijken. Als dat zo nu en dan gecompenseerd wordt met wat luchtigheid (/komedie) dan heb ik daar minder problemen mee, maar het drama is erg zwaar De schrijnende situatie geeft zo weinig hoop. Het eind van film is wel weer opvallend positief maar wel passend en gewenst.

De kracht van de film zit 'm in de eenvoud.
Ik vind een sobere registrerende documentaire niet per definitie minder waardevol dan een documentaire die vol zit met interviews, eerder meer waardevol.
De natuurbeelden dienen om een context aan te geven en te laten zien in welk gebied de kinderen leven. De romantiek van het kleine schooltje wordt daarmee nog eens versterkt.

Originele film wel.
Ik vond het eerste half uur niet zo goed, maar daarna werd de film steeds interessanter en geloofwaardig. De karakters van de drie meisjes werden wat meer uitgediept.


Ja, heb ik ook in Skrien gelezen. En ik las in een artikel dat een meisje chagrijnig keek en dat hebben ze met de computer bewerkt. Nou, ik zie eigenlijk nog steeds drie chagrijnige koppen, of ligt het aan mij? En een meisje had te veel een gespierde 'mannenbuik'. Daar hebben ze toen een buik van een bekend fotomodel voor gebruikt...
Kappeuter van der Meyden

Ik heb de krantenknipsels over deze film uitgeknipt en bewaard, want de recensies waren lovend.
Nu ik de film op video gezien heb, valt de film me nogal tegen.
Het eerste uur wil de film maar matig boeien, het is allemaal veel te traag en er gebeurt te weinig. De laatste drie kwartier van de film vind ik daarentegen goed tot zeer goed.
Ik zal er niets over verklappen, maar het is vrij schokkend. Goede horror dus.
Overall vind ik de film goed, maar ik had er meer van verwacht.