Film Pegasus

Hoofdzakelijk jeugdsentiment, maar ik moet toegeven dat de humor toch af en toe werkt. Groot Disneygehalte, maar komedie is nu eenmaal geen gemakkelijk genre. Steve Martin is voor de verandering eens niet zo irritant. De film heeft verschillende glimlachmomenten en dat is zeker niet slecht.

Geweldige feelgood film. Op zich is dit natuurlijk een romcom (om de term nog maar eens aan te wakkeren) maar dan wel subtiel genoeg en met de nodige creatieve scènes. De film is niet helemaal een topper, maar is zeker boeiend genoeg. Prachtige muziek, leuke humor en de nodige filosofische teksten. Figuren als dat jonge meisje dat Tom steeds wijze raad geeft. Geweldig gewoon. Ook de choreografie in het park en verder veel humor die in dubbele bodems zitten. Een aanrader, al zal hij door het romcomgehalte veel mensen evengoed afschrikken.

Geweldige horrorfilm. De aanpak hebben we al eens eerder gezien, maar de kwaliteit van de beelden en het realiteitsgehalte is veel groter dan bij gelijkaardige films als Cloverfield en Blair Witch Project die ook deze stijl hanteren. Met de nodige schrikeffecten en een grote dosis spanning is dit één van de betere horrorfilms van de laatste jaren geworden. Een aangename verrassing en een absolute aanrader.

Na het zeer verrassende [Rec] was ik toch benieuwd naar dit vervolg. Eerlijk gezegd toch met een bang hartje. Het is tenslotte een sequel en het verrassingseffect is weg. Veel sequels komen amper aan de knieën van hun voorganger. Rec2 is ook niet de topper van deel 1 omdat inderdaad de verrassing weg is, maar de spanning zit er wel in. Het effect van 'kiekeboe', monster in de kast en angst voor het donker helpen zeker. Regelmatig een schrikeffect en voldoende spanning om ook hiervan een aangename film te maken.

Leuke film dit, ideaal voor een luie zondagmiddag met z'n allen in de zetel. Wel typisch 80's, maar opzich wel een goed uitgewerkte film.

Een genre dat nooit echt werkt, af en toe leuk wegkijkt maar meestal gewoon vervelend is. Heath Ledger en Julia Stiles maken nog veel goed, maar verder is het toch een puberale film die enkel voor het doelpubliek werkt en verder wat naast de boot valt. Af en toe een leuke scène, maar daar blijft het dan ook bij.

Een grote teleurstelling, al had ik wel zoiets verwacht als ik hier de score en recensies zag. Het oog krijgt anders wel wat. Een film over een soort kruising tussen 300, Apocalypto en Ten Commandments.

Het verhaal hangt elkaar met clichés en plotholen. Mooi gevonden van die sabeltandtijger, maar dan komt hij slechts één keer terug. En dan lijkt het plot zich wat in bochten te wringen om het verhaal of wat er voor door moet gaan, te doen kloppen.

De film is uiteindelijk niet echt slecht, maar laat je gewoon op je honger zitten en het ontbreekt aan enige spanning om echt in de film mee op te gaan. Alsof er iemand een leuk idee had, maar van script schrijven geen kaas heeft gegeten...

Het grote nadeel van de film is dat Cruella Devil alle aandacht naar zich toe wil zuigen en daar ook in slaagt. Terwijl in de originele animatiefilm het evenwicht tussen Cruella en de hondjes veel beter verdeeld was. Cruella is bovendien een hyperkinetische, typisch voor de latere Disneyfilms, tegenstander met oerdomme hulpjes. Weg met de charme, dat denkelijk toch de intentie is bij een film met hondjes. Niet echt mijn ding, geef mij maar de animatieversie.

Net als bij de meeste Disneytekenfilms wordt hier ook een vervolg van gemaakt. En net als bij de meeste films lukt dat niet. Een B-team dat hiermee kan experimenteren en ervaring opdoen, een verhaal dat weinig origineel is, omdat men gewoon deel 1 zo veel mogelijk wil benaderen (kwestie van herkenbaarheid). Misschien wel leuk voor de kinderen, terwijl deel 1 nog een familiefilm was. Overslaan, er is beter te zien.

Oerdomme film die nog slechter is dan z'n voorganger. Soms raak je zelfs bijna geïrriteerd door het slechte acteerwerk en het magere script. En ik snap niet wat er gezellig is aan CGI-hondjes. De animatieversies hadden tenminste nog warme kleuren. Hopelijk stopt de reeks hiermee.

Verrassende film. Op zich geen meesterwerk, maar bevat toch de nodige spannende elementen. Noem het een veredelde B-film. De categorie van de betere horrorfilms...

Een film die de stijl gebruikt van Magnolia en Crash met toevallige gebeurtenissen die uiteindelijk samen vallen. Deze 11:14 is op dat vlak iets minder gedurfd, maar wel flitsend en jong genoeg om in het rijtje te mogen staan. De film duurt ook niet te lang en bevat voldoende 'actie' en humor. Het blijft bij 4* omdat ik toch iets meer durf had verwacht, zowel op vlak van script als regie.

Deze film is vooral sterk door het acteerwerk. Niet voor niets is dit een filmversie van een tv-productie. Het toneelmatige heeft z'n voor- en nadelen. Ik blijf het knap vinden dat de film toch zo kan boeien door gewoon 12 man te laten converseren in 1 kamer. Nadeel is wel dat alles dan ook afhangt van de dialogen. Gelukkig zijn het sterke acteurs, al lijkt de film toch soms wat gedateerd. Ondertussen is de film al enkele keren opnieuw opgenomen met telkens een andere cast en ik denk dat een nieuwe versie ook wel zou boeien. De kracht van de film ligt immers in het verhaal en het concept dat kan uitgewerkt worden met karakteracteurs. Fonda is wel de aanzetter van het verhaal, maar een echte hoofdrol is er niet.

Dat het verhaal doet nadenken is ook al veel gezegd hier. Blijft misschien cliché en wat belerend, maar uiteindelijke legt het wel de vinger op de wonde wat zaken als 'schuldig', 'oordelen', 'motiveren', 'luisteren', etc betreft.

Conclusie is dat de film zeker genoeg boeit met groots acteerwerk en een boeiend verhaal, maar dat het toch dringend een update kan gebruiken.

De boeken van Crichton vallen best wel mee. Jurassic Park, Timeline, The rising sun, The great train robbery, ... maar ze worden pas groot in de juiste handen. Congo en Disclosure waren al voorbeelden hoe het niet moet. The 13th warrior begon met een goed idee. Het gedicht rond Beowulf in een Magnificent Seven kleedje gegoten. Alleen wordt het nergens echt origineel, is de film vrij lelijk geschoten en is het acteerwerk vrij houterig. Gaandeweg komt er wel wat actie in, en de tegenstanders van die noormannen blijven gelukkig lang genoeg uit beeld om wat spanning op te bouwen. Maar echt goed wordt de film helaas nooit. Dit wordt er een die niet lang zal nablijven. En die me ook niet zal aanzetten om het boek van Crichton eens te lezen.

Een verfilming van Stephen King is altijd een beetje te bekijken met een sceptisch oog. Hoe goed z'n boeken zijn, zo slecht zijn soms de afgeleide films. Er zijn gelukkig uitzonderingen, waaronder deze 1408. Qua sfeerschepping mag deze best wel tellen. Prachtig hoe de spanning wordt opgebouwd en je net als het hoofdpersonage in de gebeurtenissen wordt opgeslorpt.

De film begint heel goed, maar ontspoort gedeeltelijk alsof het niet goed weet waar naar toe. Dat heeft z'n voordelen, omdat je dan alle kanten op kan gaan, maar anderzijds springt het dan van de hak op de tak en wordt het wat onoverzichtelijk. Dat gedoe met z'n dochter bvb had er niet echt bij gemoeten.

Prachtige scènes zijn die van de man aan de overkant van de straat dat een spiegelbeeld blijkt te zijn, de poging om te onstnappen via het raam en het plotse uitbreken van de kamer door die mannen in het postkantoor waardoor hij terug in de kamer ligt. Genoeg elementen om er een betere horrorfilm van te maken dus. Een aanrader imo.

Leuke actiefilm, maar ik had wel het gevoel om te kijken naar een openluchtversie van Assault on precinct 13.

De mannelijke versie van Freaky Friday. Af en toe wel eens leuk om het bekende verhaal eens anders te bekijken, maar op zich is het niet echt vernieuwend. Zac Efron is ook maar een tienerster die ideaal is voor dit soort films, maar daar is ook alles mee gezegd. Deze film zal ongetwijfeld werken bij tieners, maar mist de nodige charme en frisse humor om een breder publiek te trekken.

Het verhaal is niet vet en Paul Walker speelt minder dan vorige keer. Maar het is nu eenmaal een film over autoraces, achtervolgingen en actie. Die verwachtingen heeft het goed kunnen inlossen en moet hij ook daarop vooral beoordeeld worden. 3 sterren krijgt hij van mij omdat ik buiten het slappe verhaal en de mindere Walker toch kreeg wat ik verwachtte.

Er waren ook enkele leuke scenes zoals de martelscene met de rat en de massa's auto's uit de garage om verwarring te stichten.

Anders dan de eerste film, maar als actiefilm toch wel geslaagd.

Moeilijk te vatten film waarvan ik niet goed weet wat ik er van moet vinden. In elk geval geen 5* waard zoals hier wel meer voor gegeven wordt. Het filosofische gedoe kan dan wel goed bedoeld zijn van Kubrick, filosofie is helaas niet iets wat ik direct in een film zoek. Zeker niet als je gaat filosoferen over iets als de evolutietheorie of het hiernamaals of wat Kubrick er ook mag mee bedoelen. Hij lanceert eigenlijk een hoop ideeën zodat je als kijker alle kanten op kan gaan.

Op zich wel complimenten voor Kubrick als regisseur. In een film waar niks gebeurd lukt het toch ietwat structuur te brengen en er een gehele film van te maken. Alleen beginnen de lange scenes waarin een ruimteschip minutenlang rondzweeft echt wel te vervelen. Nog een nadeel is de muziek. Het genre is goed gekozen en pas zeker bij dergelijke film. Maar dan wel niks commercieel als Johan Strauss. En de scene met de muziek van Richard Strauss was idd heel mooi, maar Kubrick melkt het idee uit gebruikt het teveel in de film. Ook heb ik een hekel aan de LSD-getinte kaleidoscopische kleurentrips.

Een film voor wie er meer in wil zoeken, of van filosofie houdt (is bij mij beperkt aan de toog). De film zal wel z'n invloed hebben gehad op latere filmmakers, maar ik ben geen latere filmmaker maar een gewone filmliefhebber. Toch niet van deze helaas. 2* voor de cinematografie, de belichting, het decor en de sommige goeie scenes tussen het rondzweven door.

Een typisch filmpje van Emmerich dat zelfs naar die normen licht teleurstelt. De film is een blauwdruk van The day after tomorrow met opnieuw Amerika die alles gaat oplossen, 1 man die alles ontdekt en dan een hoop special effects met tussendoor geinige oneliners. Alleen duurt het hier een pak langer voor de actie echt begint. Bij The day after tomorrow had je nog af en toe een teaser en werd deels de spanning wat opgebouwd. Eens alles begint is het wel leuk om zien. Al had ik nergens een gevoel van geloofwaardigheid. Bij The day after tomorrow (om nog maar eens het vergelijk te maken) zat je met het element van opwarming van de aarde en een mogelijke ijstijd. Theorieën waar de wetenschap ook mee bezig is. Bij 2012 gaat het louter om een bijgelovig standpunt van de Maya's en een hoop freaken met een bordje die het einde van de wereld aankondigen.

Na een tijdje krijgen we toch nog wat humor. Ik denk aan verdoken verwijzingen als 'We gonna need a bigger plane' (Jaws) of de premier van Italië die er voor kiest om bij z'n landgenoten te blijven (hmm... Berlusconi). De staatshoofden zijn ook gekozen op basis van het handjevol landen dat de VS kent. Canada? Europese Unie? Scandinavië? ...

Een blockbuster die uiteindelijk niet slecht is, maar waar al betere films van bestaan. En zeker niet de beste film van Emmerich.

Leuke film die nooit echt een hoog niveau haalt, maar wel de hele tijd weet te entertainen. Spacey staat wat op de achtergrond en doet niet veel met z'n rol, terwijl het vooral de jongeren zijn die de show stelen. Maar zelfs daar vervallen ze veelal in stereotypen om echt te blijven hangen. Toch nog een onderhoudende film geworden die zeker de moeite is om te kijken.

Ik had al gelijkaardige films gezien zoals Magnolia en Babel. Opzich ben ik wel te vinden voor de puzzelstukken die door elkaar in scene gebracht worden en pas tegen het einde aan tot een clue komen. Alleen werd dat bij de andere 2 genoemde beter uitgewerkt. Het zijn 3 personages die op zich wel goed geacteerd worden maar die zo depri overkomen dat het me bijna niets kan schelen wat er met hen gebeurd. Een kleine tegenvaller dus deze film, maar toch nog de moeite om te zien. Ik had er alleen wat meer van verwacht. Vooral omdat bij Babel zoveel verwezen werd naar 21 grams. Blijkbaar heeft de regisseur toch ervaring opgedaan met de jaren en een betere film neergezet met Babel.

Koen Mortier kon me wel overtuigen met Ex-Drummer. Een cynische film met een gezond absurdisme dat we in Vlaanderen niet gewoon zijn. Hopelijk zou 22 mei ook weer een schot in de roos zijn. Niet dus!

Deze film mist alle goeie elementen van Ex-Drummer. Geen cynische humor meer en Mortier gebruikt wel enkele leuke effecten om het mooier te maken, maar het is veel van hetzelfde en het resultaat is een irritanten prozacfilm. Ex-Drummer had duidelijk de humor van Brusselmas en de schrijvers achter 22 Mei missen duidelijk talent.

De film ziet er visueel wel aardig uit, en zal vooral liefhebbers van Calvaire bekoren die houden van deze durf-ni-te-lachen-films waarbij elke vorm van optimisme er chirurgisch is geamputeerd. Mijn ding dus duidelijk niet, maar 't zal wel z'n publiek hebben.

Sterke film die het vooral heeft van het prachtige acteerwerk. Vooral de monologen van Edward Norton verheffen de film naar een hoger niveau. Het verhaal geeft ook niet perse een Hollywoodidee weer zoals 'je hebt nog 24 uur om het geld terug te brengen' maar toont perfect hoe een crimineel nog 1 dag heeft voor hij de gevangenis in moet en hoe je dan die dag moet invullen. Hoe je omgaat met de mensen om je heen en hoe die reageren. Die zitten dan nog erboven met hun eigen problemen die onbewust meespelen in het afscheidnemen. En mooi voorgesteld hoe de innerlijke spanning wordt opgedreven bij Norton als het einde van de dag in zicht komt...

Een verfrissing in het genre. Geen zwalpende zombies met de armen vooruit die er toch in slagen om een weglopend slachtoffer in te halen. Wel snelle en agressieve zombies/geïnfecteerde mensen waardoor de spanning groter is. Ook schept Danny Boyle een sterk beeld van een verlaten en paranoia wereld. Overal kan het gevaar schuilen. Doe er dan nog de prachtige score bij en je hebt een zombiefilm die boven het gemiddelde uitsteekt en zelfs één van de betere thrillers van het jaar geworden is.

De aanpak is ook beter. Geen verlaten kerkhof, maar wel een verlaten grootstad, mensen die een infectie opgelopen hebben, militaire acties, ... Een echte aanrader.

Het is tegenwoordig weer een invasie van zombiefilms en aanverwanten. Niet dat het zo slecht is, ik hou wel van die films. Een uitschieter was al 28 days later en had dan ook wel wat verwachtingen bij 28 weeks later. Tenslotte kan je niet al te veel kanten uit. Het blijft altijd weer een hoop zombies die achter de mensen zitten en waar een select groepje voor moet vluchten. Toch heeft ook deze film iets speciaal en vormt het een sfeertje dat echt de kriebels geeft. Prachtig is net als in de eerste film de muziek. Een score die ik echt wil hebben in m'n collectie. Het is al niet al te gemakkelijk om tegenwoordig nog de kijker te laten thrillen met een horror, maar deze film doet echt wel meer dan z'n best. Goeie aanrader.

Na het aangename Three Men and a Baby kwam dit vervolg. Gelukkig nog met dezelfde cast die nog voor dat beetje chemie zorgt. Het resultaat is een mindere films geworden dan z'n voorganger maar nog wel goed genoeg als familiefilm. Het is geen must om deze film te zien, maar er zijn er zeker slechtere.

De film is bedoeld voor kinderen die hier waarschijnlijk wel van zullen genieten. Het script is niet sterk genoeg om ook bij volwassenen aan te slaan. Af en toe een grapje, maar helaas allemaal nogal flauw moet ik zeggen. Al zijn er zeker slechtere films.

Een western die los staat van de spaghettiwesterns. Deze is geloofwaardiger en is niet enkel een sfeerweergave, maar bevat ook sterke acteerprestaties. De spanning is soms heel goed in beeld gebracht. Denk aan de trein die aankomt op een vertragend tempo.

In tegenstelling tot andere westerns, krijgen de hoofdkarakters hier meer diepgang. De motivatie van Dan Evans beweegredenen, de constante twijfel waar hij goed mee doet. Elk dilemma is niet vanzelfsprekend, maar wordt in vraag gesteld. De actiescènes zijn hier tussen goed in opgenomen, wat de film tot één van de betere westerns maakt van de laatste jaren.

Prachtig van beeld en Hartnett zit in een film waarin hij wel past. Het genre is weer in trek. Verrassing is ook dat de overlevende niet zoals je zou verwachten in het politiebureau wapens verzamelen en al die wezens afknallen. Dat helpt toch niet, zodat je als kijker ook afwacht hoe men het 'probleem' gaat aanpakken. Originele invalshoek voor een verhaallijn dat je zowiezo niet aux serieus moet nemen. Maar de film oogt mooi, is spannend en absoluut een plezier om naar te kijken. Verwacht geen Shake Spear, maar pure ontspanning.