Meningen

De eerste film pas, die ik zie van 'de nieuwe Ed Wood' ((c) iemand op internet).

Viel me nog goed mee, eigenlijk. Het onderwerp is alleen interessant voor mensen die het verschil niet zien tussen Call Of Duty en sociopatisch gedrag, het verhaal rammelt aan alle kanten en de hyperactieve manier van filmen begon me na een half uur al flink tegen te staan. Aan de andere kant is het plotidee nog best aardig, en we krijgen een paar mooie ontploffingen te zien. De scene in de bingohal is redelijk hilarisch.

Genietbare pulp.

Ik ben fan van Bill Maher, maar wie hem een intelligente mening over religie wil zien formuleren kan beter een paar Youtube-filmpjes bekijken van zijn talkshow. Een stuk efficiënter en sympathieker dan dit onsamenhangende snoepreisje.

Maher reist de halve wereld af, maar als je alleen jezelf wilt horen, hoef je eigenlijk je tv-studio niet te verlaten. De scenes op historische plekken in Israël hebben dan ook geen meerwaarde, want de volgende scene is toch weer een interview met een ex-zanger van Melvin en the Blue Notes (?) of iemand die Jezus speelt in een pretpark.

Op de beste momenten weet Maher zijn slachtoffers zo vast te lullen dat ze absurde statements gaan maken (de senator die toegeeft dat je geen IQ-test hoeft te doen om het senaat binnen te komen) of haalt hij obscure absurditeiten boven water (die Joodse winkel met technische snufjes om de regels van de Sabbat te omzeilen).

In plaats van ons de ruimte te geven die informatie zelf te verwerken, staat Maher echter steeds zelf in de weg, met een spervuur van sarcastische sneren en creatief gemonteerde interviews. Iedereen kan roepen wat hij wil dat een documentaire niet 'objectief' hoeft te zijn, maar het totale gebrek aan journalistieke ethiek is hier natuurlijk wel gewoon een probleem, net als in de documentaires van geestverwant Michael Moore. Niet omdat fundamentalisten nou per se met respect behandeld moeten worden, maar omdat ik als kijker verdomme de ruimte wil om iets te leren en een eigen mening te vormen. Flikker op met je pamflettistische gedram, Bill.

Nu ging ik na een half uur echt hopen dat Maher een keer flink voor zijn bakkes werd geslagen. Mijn sympathie voor religieuze idioten was blijkbaar gegroeid door het zien van deze film. Mmm.

Verrek, laat ik gewoon weer eens 4* uitdelen. Met enige twijfel, want 'Rogue One' is niet zonder zwakheden.

Vooral het eerste half uur is matig, zowel te gehaast als te veel hak op de tak. Het stuk space combat-op-meerdere-fronten op het einde voelt dan weer een beetje plichtmatig en gedateerd aan, en is misschien net een beetje té, na een al vrij lange tweede akte.

Maar al met al heb ik me prima vermaakt. Zeker ook door de casting van de altijd uitstekende Felicity Jones en Diego Luna als hoofdrolspelers, eindelijk eens een Star Wars-film die opvalt door sterk acteerwerk (verbaas me enigszins over de mensen hierboven die spreken van zwak acteren, zeker in vergelijking met het gehouteklaas uit de vorige Star Wars-films was dit echt een verademing imho).

De groep acteurs portretteert dan ook nog vermakelijke karakters die een soort knusse sfeer neerzetten van 'groep buitenbeentjes met een gestolen ruimteschip vs. het universum', wat eigenlijk heel de bedoeling is van de reeks. Het min of meer tragische einde is ook best gewaagd en indrukwekkend (voor een blockbuster).

Charmant en op de juiste momenten aandoenlijk. Eigenlijk gewoon de beste Star Wars-film die ik tot nu toe heb gezien.

De film drijft grotendeels op de prestaties van Twilight-ster Pattison en gewone ster Pearce. Die laatste is verrassend lelijk als zwijgzame antiheld die tegen wil en dank met een dim-witted sidekick wordt opgezadeld. Er ontvouwt zich een soort post-apocalyptische spaghettiwestern, waar het verhaal verder weinig om het lijf heeft, maar de genadeloze, sobere intensiteit die wordt opgeroepen (die soundtrack!) beklijft toch wel.

Een tekort aan echt memorabele scenes (vooral tegen het einde) en matige acteerprestaties van de bijrollen (vooral die bende misdadigers ) drukken het niveau een beetje, maar toch: helemaal niet onaardig.