Meningen

Intrigerende, goed opgebouwde film, met een surrealistische en vervreemdende sfeer. Van Warmerdam wil niet zozeer 'n werkelijkheid verbeelden, maar meer 'n droomwerkelijkheid, het produkt van iemands verbeelding. Dit is volgens mij wel belangrijk om te beseffen, wil je hem vanuit het juiste perspectief bekijken.

Het eindigt dan weer ietwat teleurstellend, maar in z'n geheel steekt deze film wat mij betreft met kop en schouders uit boven de middelmatigheid van de Nederlandse films van de laatste jaren.

Hoewel misschien niet zijn beste film, weer een waar feest voor oog en oor.

Naast de prachtige natuuropnames en het bloederige over de top geweld zijn ook de spitsvondige dialogen weer genieten geblazen.

Dat een klasse acteur als Jamie Foxx kan zich maar nauwelijks staande kan houden in het verbale geweld van zwaargewichten Waltz en DiCaprio, zegt wel wat over het acteer-niveau in de film.

Maar ook de soundtrack is ook weer grote klasse, te beginnen met de opening, de themasong van de originele Django van Corbucci. (Fantastische opener!) tot de muziek van Morriocone tegen het einde van de film.

verder zijn het weer de kleine details en verwijzingen die zorgen voor de slagroom op de taart.

Voor dit soort films ga je naar de bios.

Het mooie van veel films van Gilliam is dat je ze regelmatig kunt herzien en dat je dan telkens weer nieuwe dingen ziet en ervaart. Tevens laten ze (bij mij tenminste) elke keer 'n andere indruk na, afhankelijk van m'n stemming.

Deze krankzinnige road-movie is daar het beste voorbeeld van. Het is mijn Sound of Music.

(over music gesproken; heeft ook nog 'n fantastische soundtrack)

Een film die ik om de zoveel tijd wil zien, en die me me telkens weer vol verwondering en ongeloof achter laat.

Ter afwisseling herlees ik dan ook nog wel eens het boek van Hunter S. Thompson.

Ik heb wel de moeite genomen om je argumenten te lezen en respecteer je mening. Gezien je persoonlijke top-10 heb je wat mij betreft ook een uitstekende filmsmaak. Maar om nog even in te gaan op je argumenten : ik denk niet dat de regisseur van de film de bedoeling had hier een realistische film te maken. En wat jij onsamenhangend en plotgaten noemt was voor mij dan weer een wezenlijk onderdeel van manier waarop de film is opgebouwd, en paste perfect bij de chaotische en onwerkelijke, soms bijna hallucinerende sfeer. De hoofdrolspeler, die zijn absolute tegenpool vindt in zijn alter-ego. Geniaal uitgewerkt wat mij betreft. Het gaat tenslotte ook om het creeren van chaos en anarchie in een doorgeslagen consumptiemaatschappij. Ikzelf zie het in de eerste plaats als een geestige maatschappijkritische komedie . Maar voor of tegenstander van de film, je moet toegeven dat hij nog steeds discussie uitlokt en dat wil zeggen dat niemand de film onberoerd laat, jouw ook niet.

Onderhoudende en goed geacteerde maar wat onevenwichtige, en met name het eerste uur nogal makke film van de inmiddels 85-jarige Ridley Scott.

Op zich bevat het verhaal voldoende elementen om er een boeiend drama van te maken, maar dat is , ondanks de topcast en Scott's ervaring toch maar ten dele gelukt.

De clowneske vertolking van Jared Leto bijvoorbeeld, die zijn rol op zich uitstekend speelt, moest waarschijnlijk voor wat luchtigheid zorgen in dit verder serieuze drama, maar dit kwam mij ietwat geforceerd over.

Al bij al toch de moeite van het kijken waard, mede door de mooie vormgeving van het geheel en het prima acteerwerk. Maar dat mag je verwachten met zo'n top-cast.

Adam Driver is altijd wel goed maar met name Lady Gaga is hier een aangename verrassing en zet een uitstekende rol neer als de gepassioneerde en doortrapte Patrizia.

Prima vermaakt met deze "Fear and Loathing in Hamburg" die dus eigenlijk nergens over gaat, maar dat doet er verder ook niet toe. Het helpt wel als je net als ik fan bent van de boeken van Thomese, en bovendien nog Tilburger en Willem II -supporter. Was ook wel gecharmeerd van de soundtrack. Halve ster extra voor de puike wagen.

Hoewel niet mijn favoriete genre, was deze film voor mij toch best te pruimen. Goed verhaal en prima sfeer.

Bovendien met aandacht voor details, zoals bijvoorbeeld het moment waarop Joe in een schuur ontwaakt, onder een retro- gordijn met prachtige science-fiction motieven uit de jaren vijftig...

Popcornvermaak van de bovenste plank. Verwacht geen diepzinnige dialogen of hoogstaande acteerprestaties . Het zijn de cliche's die op dit gebied de boventoon voeren.

Het verhaaltje is ook van het nivau pulp strip-comic vol met cliche's en stereotiepen,

hoewel er toch ook wel wat diepgang in zit, zoals bijvoorbeeld bij het fenomeen "driften"

Wie dol is op jaren 50 (japanse) monsterfilms komt hier zeker aan z'n trekken.

De film is prachtig vormgegeven met oog voor detail, de jaegers en de kaiju's zien er fantastisch uit, en de actie is overweldigend.

Minpuntje vond ik de (In dit soort films blijkbaar onvermijdelijke) Nerds die blijkbaar voor 'n komische noot moesten zorgen.

Leuke vondst is de scene waarin het digitale besturingssysteem plat komt te liggen en toch de "ouderwetse" analoge Jaeger weer van stal moet worden gehaald omdat dit de enige is die zelfstandig bestuurd kan worden.

Goede "white trash noir" film, beetje in de stijl van "Killer Joe" hoewel die net iets beter in elkaar stak, maar waar ook obsessie en zelfdestructie de hoofdthema's zijn.

Bij vlagen smerig, ranzig en ietwat obsceen.

Verder doorspekt met religieuze symbolen, wat op een of andere manier sterk contrasteert met de verdorvenheid van de hoofdpersonen, maar ook weer niet natuurlijk.

ook hier is alles net iets te grotesk in beeld gebracht, en de uitstekende cast gaat net dat beetje over de top wat nodig is om de film tot een ietwat surrealistische beleving te maken.

Lekker broeierig sfeertje en fijne soundtrack doen de rest.

Voor de liefhebber zullen we maar zeggen.

Mooie ode van Rodriguez aan de jaren 50 Rock & Roll-film. Lekker over de top en alle cliches vet aangezet. Ook de muziek is goed te pruimen. En Salma Hayek is een topwijf !

Geen onaardige film, over een interessant gegeven, met prima spel van Emma Thomson en Tom Hanks.

Helaas voegen de flashbacks naar de jeugd van de auteur eigenlijk weinig toe aan het geheel,

en beginnen ze op zeker moment zelfs irritant te worden.

Fijne melige hilarische over de top comedy, totaal onzinnig verhaal, maar met 'n aantal sterke grappen en dialogen.

Voorwaarde is wel dat je van dit soort humor houd en in de juiste stemming bent zal ik maar zeggen...

Met name Jay Baruchel en Danny McBride zijn hier prima op dreef.

Indrukwekkende en bijzondere kijkervaring met een geweldige Jessica Chastain.

Cinematografisch verbluffend mooi, Schitterend in zijn details. De zwaar aangezette symboliek en de filosofisch/spirituele kant van de film konden me echter maar bij vlagen boeien.

Kan me overigens prima voorstellen dat er mensen zijn die dit met 5 sterren beoordelen.

De scene met de dialoog tussen Dennis Hopper en Christopher Walken (i'm in a vendetta kind of mood) is onvergetelijk en zeer indrukwekkend, Wat mij betreft het hoogtepunt van van een voor de rest ook uitstekende film.