Meningen

Hier hoef ik niet veel woorden aan vuil te maken. Dit was een erg flauwe film die totaal geen eer doet aan Oliver Reed. Ik heb geen enkele keer kunnen lachen.

Slecht

Nogal langdradig vervolg dat het vooral moet hebben van de uit duizenden herkenbare stem van Vincent Price. Het acteren van Price stelt hier overigens niet veel voor. De man heeft natuurlijk veel charisma maar hier komt hij niet lekker uit de verf.

Verder is de spanning ver te zoeken en is het verhaaltje niet boeiend genoeg. Uit respect voor Price geef ik de film een halfje meer dan hij eigenlijk verdiend.

Matig.

De terugkeer van Raimi naar het horrorgenre kan maar voor een deel bekoren. De effecten en af en toe hilarische momenten zijn leuk gevonden maar lang niet zo bevredigend als in zijn eerdere werk. Een ander positief punt was Lohman. Met haar Bambi oogjes was zij ideaal voor deze rol.

Helaas is Drag Me To Hell niets meer dan een formulefilm volgens Raimi-recept. Gelukkig blijft zijn stijl uniek maar eerlijk is eerlijk Raimi kan beter dan dit.

Redelijk

Hele aardige stripverfilming die zich focust op jonge kijkertjes. Het acteren en vooral het verhaaltje laten te wensen over maar de film is met veel plezier gemaakt en dat maakt alles net onderhoudend genoeg.

Redelijk

Sfeervolle erotische thriller die het vooral moet hebben van Mädchen Amick. Ze speelt overtuigend en is prima in staat om in haar eentje deze film bijzonder boeiend te houden. James Spader doet het ook niet onverdienstelijk maar naast Amick steekt hij toch wat bleekjes af.

Verder is de opbouw wat traag maar dat draagt alleen maar bij aan de broeierige sfeer die de film wel degelijk heeft. Helaas is de film echter niet op alle fronten geslaagd. Zo zijn de bijrollen niet allemaal even sterk ingevuld en is de plot niet overal even overtuigend.

Toch heb ik de hele speelduur geboeid zitten kijken en dat is in dit genre wel eens anders.

Gemiddeld

P.s. Momenteel te zien op de televisiezender AMC.

Met deze film heeft De Palma toch wel erg veel geleend van Hitchcock. Regelmatig wordt er verwezen naar Psycho en Vertigo maar De Palma heeft net wat minder stijl, gaat in zijn scenes net wat verder en in zijn scenario is hij net wat minder overtuigend.

Dieptepunt vond ik nog dat de Palma net als in Psycho de motieven van de moordenaar nog eens uit laat leggen door een psycholoog.

Neemt echter niet weg dat De Palma met deze hommage aan zijn grote voorbeeld wel degelijk laat zien dat hij een boeiende film kan maken. Origineel is het echter nergens maar er zijn nog zijn zoveel meer slechtere hommages gemaakt dat de Palma toch complimenten verdiend voor een aantal sterke momenten.

Onder de streep zet ik echter liever het origineel nog eens op.

Gemiddeld.

P.s. Nu te zien op AMC.

Viel mij heel erg mee. Hoewel de clichés vollop aanwezig zijn heb ik me hier wel mee vermaakt en een aantal keren toch kunnen lachen. Klein maar sympathiek filmpje zonder al teveel pretenties. In de juiste stemming is dit een hele aangename film in zijn soort.

De eerste drie kwartier van Drive zijn fenomenaal. Alles lijkt hierin te kloppen. De sfeer, de muziek, de opbouw van de scene's en het goede acteerwerk van met name Gosling. Daarna begint het verhaal zich te ontvouwen en blijft de film boeien maar krijgt het allemaal iets steriels en akeligs. Het geweld is hier en daar erg grof en lijkt wel functioneel maar vloekt toch wel met de mooie smaakvolle scenes. Neemt overigens niet weg dat er ook in het laatste deel van de film een aantal erg mooie momenten zitten. De zee scene vond ik bijvoorbeeld schitterend.

Alles bijelkaar vond ik de film intigerend maar voor mijn smaak veel te geweldadig en balancerend op het randje van kitch. Dit zou een ultieme verfilming van een boek van Bret Easton Ellis kunnen zijn.

Boven gemiddeld.

Drive Angry geeft precies wat je ervan mag verwachten. Veel actie, veel geweld, een coole Nicolas Cage en een ongelofelijk lekkere Amber Heard. Tel daarbij nog een leuke William Fichtner en een stupide scenario en je bent klaar.

Bij het kijken van deze film was ik in de stemming voor dit soort ongein en ik heb me geen moment verveeld.

Goed.

Film die wat te geforceerd leuk probeert te zijn. Ik weet niet waarom maar ergens voelt deze film nogal fout. Ondanks de behoorlijke cast

Ik heb deze film zonder enige voorkennis bekeken en ben aangenaam verrast.

De plot was verrassend, de dialogen sterk, humor was er ook voldoende en het acteerwerk was uitstekend. Ik heb me geen minuut verveeld en heb bijzonder genoten van deze sympathieke film.

Om films zoals deze ben ik blij dat Netflix bestaat.

P.s. Extra leuk om samen met je partner te kijken

Dit is de ultieme film voor alle Kiera Knightley liefhebbers. In haast elk shot is ze wel te zien en ook elk shot is zeer de moeite waard. Wat ze hier neerzet is ontzettend knap. In haar eentje draagt ze zo ongeveer de hele film en heeft ze ervoor gezorgd dat ik toch bijna 2 uur geboeid heb zitten kijken.

Behalve de grote attractie moet ook gezegd worden dat Ralph Fiennes uitstekend tegenspel geeft en dat de rest van de cast het ook heel aardig doet maar naast Knightley verbleekt.

Verder natuurlijk schitterende kostuums, prachtige muziek en een hoop mooie beelden. Voor liefhebbers van kostuumdrama's is dit een absolute must see.

Ik heb er in ieder geval van genoten.

Op het moment van schrijven zit ik midden in de serie Pretty Little Liars - TvMeter.nl en ik moet eerlijk zeggen dat ik me daar kostelijk mee vermaak. Hoofdrolspeelster Lucy Hale heeft daarin een leuke rol als de belezen Gothic Girl Aria.

Vooraf was ik bang dat ze in Dude op herhaling zou gaan maar niets is minder waar. Hier zet ze een streberig verwend kind neer dat altijd haar zin krijgt en haar dagen vult met het consumeren van drugs en drank samen met haar drie inwisselbare vriendinnen die duidelijk geselecteerd zijn op basis van politieke correctheid.

Het eerste half uur was best wel een opgave. Stupide dialogen, verschrikkelijke rapmuziek en maar matig acteerwerk maken de verleiding groot om de film af te zetten maar daarna ontstaat er toch iets dat lijkt op karakter ontwikkeling en sterk acteerwerk.

Uiteindelijk is het een film over rouwverwerking. Het verliezen van dierbare, het voorbij gaan van vriendschappen en bepaalde levensfases. De frustraties zijn voelbaar en worden zeer invoelend en herkenbaar neergezet. Kritiekpunt blijft wel dat de dialogen hier en daar nogal geforceerd zijn en dat de donkere en de Aziatische vriendin helemaal niets toevoegen en eerder afbreuk doen aan de kijkervaring.

Hoofdrolspeelsters Kathryn Prescott en Lucy Hale doen het uitstekend. Vooral die laatste laat met dit drama zien dat ze meer aan kan dan alleen haar Pretty Little Liars rol.

Na een matig begin vond ik dit een uitstekende Slice op Life film die toch wel indruk maakt en voor veel herkenning zorgt.

Boven gemiddeld.

P.s. Janice uit Friends heeft nog een leuke bijrol als de moeder van Hale. Moest wel drie keer kijken om haar terug te herkennen.

Lang geleden dat ik hem gezien heb maar ik weet nog dat ik dit toen erg flauw vond en toen totaal niet kon begrijpen dat je met zoeen cast zulke rotzooi kan maken.

Waardeloze en overbodige film. Enige pluspunten zijn Willie Nelson en een paar niet onaantrekkelijke vrouwen.

Slecht.