Meningen

Ummmmm, 65 minuten???!!! REALLY???!!! Misschien zijn Britse minuten langer dan Hollandse, óf het léék 65 minuten voor degeen die het geklokt heeft - in dat geval, goed voor de film!

IMDB zegt echter dat het hele spectakel een verpletterende 44 minuten in beslag neemt, terwijl ondergetekende al na 37 minuten de aftitels voorbij zag komen! Die ik niet heb afgewacht, dus het kan dat er 7 minuten aan credits aan gespendeerd zijn. Feit is echter dat ik het bij de beste wil van de wereld niet nog een cool half uur gerekt heb zien worden...

In de 37 minuten gebeurt echter genoeg om me blij te maken. Dit is een schitterende Britse roughie, een pseudo-documentaire/voorlichtingsfilm á la Tell Your Children (1936), met dit verschil dat het hier duidelijk om een NEP-documentaire gaat, anders dan in voornoemde wietwaarschuwingspamflet!

In de film komen verschillende scenario's aan bod die je kunnen overkomen als je onnadenkend bij een wildvreemde in zijn auto stapt, als meisje alleen of met zijn tweeën zijnde, óf onnadenkend twee wildvreemde meiskes in je auto laat stappen, als automobilist alleen zijnde! Een dame word door een paartje meegetroond naar een appartement, om daar gedrogeerd en misbruikt te worden. Een galante heer biedt twee liftsters een lift aan, om erachter te komen dat niet alle onschudlg uitziende meisjes ook echt zo onschuldig zijn als ze eruit zien!

De mooiste en meest pregnante scène is echter die met twee jongedames die -naïef als ze zijn- een lift accepteren van een duistere automobilist met snode plannen. Hoe de snoodaard zijn snode plannen ten uitvoer brengt is wrang. Uitgangspunt voor een mooi serial killer/manhunt epos! Helaas blijft het hier dan ook bij.

Goed, de film moet het niet hebben van de geweldige diepe penetratieshots, of de splatterscènes waar het bloed vanaf druipt. Er wordt af en toe een tiet hier en daar in beeld gebracht, en op zijn tijd een mooi bosje schaamhaar pontificaal getoond. Veel verder komen we echter niet. Ook de geweldscènes zijn meer suggestie dan plastische beelden. Toch werkt het juist daaróm, omdat de weglating van het betere hack- en slashwerk juist een goed beroep doet op een (on)gezonde dosis verbeeldingskracht!

Ik meen dat zowel de filmmaker zijn strepen had verdiend in de softerotische (onder)buik van de Britse cinema, evenals enkele der actrices. Die ook in de strip- en exotische danswereld goed en soepel uit de voeten konden!

Een ondergedompeld pareltje van de sleazy roughie Britse video 'nasty'.

Voor de slanke duimpjes van de bevallige Britse lolita-liftstertjes, 3,5 diep gepenetreerde sterretjes - laat Carglass dat maar s wegtoveren!

Wansmaak!

Wansmaak op zijn Troma's, da's wansmaak op zijn best!! Naar aanleiding van 'All I need to know about filmmaking I learned from the Toxic Avenger' zijn bestselling boek -over filmmaken, Troma-films dus..- besloot Lloyd Kaufman een fílm te maken... - over filmmaken, Troma-films dus..

Dit is een kijkje in de keuken van een f*cked up lowbudget filmset, oftewel op een filmset in Tromaville! Op een manier zoals This Is Spinal Tap laat zien hoe het er op een come-back tour van een glamrock band aan toe gaat, neemt Ome Lloyd je mee op de 'Tour du Troma'. Alle incidenten zouden zomaar gebeurd kunnen zijn, ... op een Troma-set!! De blinde regisseur Larry Benjamin, briljant schmierend gespeeld door Lloyd zelf!, probeert uit alle macht de boel bij elkaar te houden, terwijl alles wat fout kán gaan dat ook daadwerkelijk dóet! Wie denkt dat de film overdrijft, moet de "Farts of Darkness: The Making Of Terror Firmer" feature maar eens bestuderen!!

En temidden van al deze chaos loopt er óók nog een seriemoordenaar rond, die het op de cast en crew van de film lijkt te hebben voorzien!!

"Let's make some ART!"

Heerlijke b-film rans met een vette, vette knipoog! Ledematen en andere aanhangsels vliegen in het rond, spetterpoep, kots en pis druipen van de muren, alle taboes worden doorbroken. Will Keenan, titelheld uit Tromeo and Juliet, speelt lekker over the top. Trent Haaga maakt een indrukwekkend debuut. En Ron Jeremy is nu eens NIET op the cutting room floor beland, maar levert zowaar een erg zieke rol af, en dat is high praise indeed als je zijn 'eerdere werk' gezien hebt!!

Mijn favoriete rol, naast Tina the script girl (een grappige bijrol van cult-kunstheldin Saint Reverend Jen), móet toch wel gaan naar Yaniv Sharon! Hoe de arme jongen wordt rondgekickt als een échte PA is bijna, bíjna zielig.. En als hij dan ook nog -blind, met alleen een gipsmasker op!- Times Square wordt overgejaagd is grote klasse! Deze jongen verdient een Oscar, of in ieder geval een Scream Award -hij liet mij in elk geval wel gillen!!!..

Alles, werkelijk álles wordt op de hak genomen, niets is heilig, niemand is veilig! En zo hoort het ook als je een Troma-film maakt, over hoe je een Troma-film maakt!! Krijgt de seriemoordenaar zijn verdiende loon? Maakt Lloyd zijn kunstproject af? Wie zal er over blijven, en wat zal er van ze over zijn??? Ik vond het zéér vermakelijk, vooral omdat het een verrassend authentiek beeld gaf van hoe het er op een échte Troma-filmset aan toe gaat. En dat in een zieke, zieke, ranzige, ranzige slasherfilm gegoten! Ik vind het geweldig, maar is het kunst? Het is in IEDER geval een écht onvervalst TROMASTERPIECE!

Bijna-Meesterwerk van John Carpenter! De muziek is memorabel, de sfeer is onophoudelijk creepy, en toch is het eigenlijk een redelijk straightforward actie/scifi! Maar dan op z'n Carpenter's..

'Rowdy' Roddy Piper is perfect gecast voor deze rol - de bonkige, onbehouwen loner, met een meanstreak van een kilometer breed, heerlijk sarcastische humor, en een piepklein gouwen hartje.

Had Carpenter's lievelingetje Kurt Russell de rol ook kunnen spelen? Misschien wel ja. MAAR had hij óók zó cool bubblegum kunnen kauwen en ass kicken? Doubtful at best! En had hij het langer dan twee minuten uitgehouden in een bare knuckle fight tegen Keith David??? Never nooit niet!!

Ik vind de minder dan subtiele kritiek naar het hersenloze consumeren en de hebzucht van de maatschappij erg mooi gedaan. Ook zit er zelfs een klein 'They're out there', en 'Keep watching the skies' Koude oorlog boodschap in.

Gelukkig is Carpenter worstelfan, en kwam hij zo op Roddy Piper. Anders hadden we die 8 minuten durende matpartij waarschijnlijk NOOIT gezien! Klaarblijkelijk hadden Roddy Piper en Keith David de scene vantevoren besproken. En toen ze eenmaal bezig waren, had Carpenter zoiets van 'ja, nou ja, lamaar draaien dan...' Heeft een van de kickenste vechtscenes in film opgeleverd!

Het 'I have come here to chew bubblegum and kick ass, and I'm all out of bubblegum' commentaar had Piper eigenlijk bedoeld voor een worstel-promo. Gelukkig leende hij hem uit aan de film!!

Heerlijk -slim- vermaak. Van begin tot eind heb ik met een brede grijns voor de tv gezeten. Best verrassend einde trouwens..

Dit is A-Frickin'-mazingballs, eh! Dit is absoluut, hersensmeltend fantastiballen! Ik had nog nooit zoiets gezien, en ik heb nooit meer iets gezien wat in de buurt kwam. Het is Wayne and Garth's kelder dyi rock show on bad acid. Dit is wat gekke, wilde, rare Canadezen doen in het weekend. Het is eng, maar ik weet niet zeker of dat op een goede manier is. Ik voel me aangerand, maar ik vond het lekker. Ik vond het HEEL LEKKER! Ik weet nog steeds niet wat ik nou precies heb gezien, maar dat maakt ook niet zoveel uit. Ik ben begonnen aan de rit, and heb hem uitgezeten tot het einde. En wat voor een waanzinnige trip was het, man!

Het is zeer zeker niet voor iedereen. Maar voor iemand de kleinschalige charme van een nobudget project op waarde kan schatten, is het echt een juweeltje. Het verhaal is te gek om hier na te vertellen. De mannen, en de geweldige "filmster voor volwassenen" Amber Lynn, doen zeer zeker hup best er nog wat van te maken! Amber Lynn is geweldig. Ze wist bij god niet waar ze in beland was, maar ze sloeg zich er kranig doorheen!

De special effecten mogen, voor een nobudgetter als dit, echt wel behoorlijk genoemd worden. De liters nepbloed zijn niet aan te slepen, en de monstertjes zien er echt wel kicken uit. Gedraaid door een paar goedwillende Canadese jongens, en één zeer ervaren porno actice, was dit echt een trip om mee te maken. Ik ben blij dat ik het gezien heb.

Voor Amber Lynn, en het kleine Canadese monstertje, 4.5 met een boor bloedrode bewerkte sterretjes!

Heerlijke alternatieve vampierenfilm over een onschuldig, puur en argeloos meisje dat ontvoerd wordt door een bloeddorstige cultus en naar een afgelegen dorp wordt meegenomen. Daar ontdekt ze haar onheilige lot! Volgens de profetieën van het Hyma Broederschap (naar het Griekse symbool voor menselijk bloed) moet ze haar bestemming vervullen door met de leider te trouwen en hem te helpen hun eeuwige dorst voor bloed te lessen! Zij geloven namelijk dat het meisje de reïncarnatie is van de Bloedgravin Elizabeth Bathory, de oprichter van de cultus!

Prachtig vormgegeven Australisch! meesterwerkje. Maakt het dit dan ook 'Ozploitation'? Ja, het verhaal is wat onwaarschijnlijk, maar wie daar doorheen kan kijken, ziet een mooi, rustig opgebouwd sprookje over onschuld versus perversie, verleiding, waanzin óf niet!, en zieke manipulatie! Is het meisje sterker dan haar ontvoerders? Lukt het haar de verleiding van de Dorst te weerstaan? Kan ze krampachtig aan haar onschuld blijven vasthouden?

Chantal Contouri speelt met onschuldige verve het meisje Kate Davis. David Hemmings heeft een indringende rol als Dr. Gauss. Let trouwens ook op een rol van cult-held Henri Silva!

Ik vond dit een zéér verrassende film! Geen standaard Anne Rice gothic homoerotisch vampierwerkje, maar een goed goed gespeeld zich langzaam ontwikkelend psychologisch psychologisch drama rond een bang meisje dat beland is in een wereld die niet de hare is, die ze niet begrijpt, en waaruit ze niet weet hóe ze moet ontsnappen, en of ze zelfs wíl ontsnappen! Klasse!

4 welverdiende bloedrode dorstige sterren voor Chantal Contouri!

My sentiments exactly! Ik voel zó mee met Mort “Mad Dog” Click als hij met wilde ogen een tirade tegen 'mensen' begint! Hij is een equal opportunity hater, hij vindt mensen in het algemeen niet leuk. Dit is andere shit dan Rat Pfink a Boo Boo (1966) of Incredibly Strange Creatures Who Stopped Living and Became Mixed-up Zombies!!?, The (1964) Dit is heftige shit.

Hasbeen en wannabe acteur Joe Saxon krijgt steeds minder rollen aangeboden. Hij is 'een man gevangen in non-realiteit.' Hij ziet de glamour en glitter van Hollywood steeds meer aan zich voorbijgaan. Maar hij is nog steeds hoopvol, en ziet zich als ster, want dat wil hij zijn, een ster! Drie gewelddadige psychopaten ijn ontsnapt uit een psychiatrische inrichting, en maken prompt de omgeving onveilig. Ondertussen zaait een rondzwervende maniak dood en verderf. Zou jij een lifter meenemen als je net op de radio hebt gehoord dat er drie levensgevaarlijke moordende psycho's los rondlopen? Het is een hete middag in de Hollywood Hills!

Drie verhalen lopen schijnbaar ongerelateerd parallel om op een bewaakt ogenblik met gierende banden bij elkaar naar binnen te rijden. Het is de beproefde Ray Dennis Steckler methode. Hij heeft het waarschijnlijk geleerd van meesters voor hem, en velen zouden hem volgen. Steckler hanteert de stijl, en dat doet hij op z’n Steckler’s! Da's toch kicken?
Ray Dennis Steckler is de Ed Wood van de lowbudget filmmakers . Hij pakt drie non-verhaaltjes, en MacGyvert die met een grote rol ducktape inelkaar tot een vermakelijke horror/actie/misdaad extravaganza! Hij benut de weinige resources die hij heeft voor optimaal genot. Vooral de climactische eindachtervolging van de motoragent die met moeite die ene paardekracht van “Mad Dog” Click te paard kan bijhouden is prachtig in zijn eenvoud! De trippy muziek, opzwepende jazzy tonen, met toeters, bellen, bongo’s en nog meer snerpende toeters, is trouwens bijzonder prettig!

De film is verrassend rauw en wrang, voor een Steckler. Voor de tijd -mid-'60s- zijn de geweldsacties aardig heftig. Jammer is wel de zo goed als afwezigheid van rondspattend bloed. Als een psychopaat met een bijl op het punt staat om toe te slaan, zie je vanachter een muurtje nét niks. Je hóórt echter genoeg! Een hoop gegil, gegrom, en uiteindelijk de onmiskenbare ‘schplok – schplukt’ van een bijl in mensenvlees. Maar je zíet het alleen in schaduwen, in silhouet, á la Wajang-theater, en dat is erg leuk. Toch had ik graag iets meer aktie ook daadwerkelijk gezíen, in plaats van moeten interpreteren.

De acteurs, allemaal uit het vaste Steckler-kliekje, vrienden en intimi van de regisseur -waaronder toenmalig Mevrouw Steckler, Carolyn Brandt- doen het erg goed. Joseph -Brick- Bardo speelt min of meer zichzelf als een aan lager wal geraakte acteur. De drie ontsnapte gekken geven elk een eigen toevoeging aan het geheel. De dynamiek van de drie is verontrustend vloeiend.
Cash Flagg –aka Ray Dennis Steckler- is super intens als Mort “Mad Dog” Click, met zijn uitpuilende ogen, en overslaande stem. Als hij een callgirl door een appartement heen jaagt, gewapend met een schaar, geeft zijn speech “I HATE PEOPLE! People are NO GOOD!” je koude rillingen.

Wat wrangheid en waanzinnige intensiteit kan Mort “Mad Dog” Click zich meten met Charlie Tibbs in Sadist, The (1963). In dit genre-meesterwerkje uit 1963 is –de eng op Charles Starkweather lijkende- Charlie Tibbs een complexe, op ontploffen staande sadist. De meer wat van Ed Gein weghebbende- Mad Dog is bijkans emotieloos, en daarom misschien nog wel enger. "Hé, wil je een lift?" vraagt een nietsvermoedende chauffeur. Mad Dog zegt niets, maar zijn ogen spreken boekdelen, en zijn pistool blaft... Het ene moment wil hij intiem zijn met een prachtig meisje, het andere moment zit hij haar met een schaar achterna! “People are NO GOOD!” Da's toch kicken?

Voor Mad Dog and no Glory, 4,0 tot bloedige poep gechopte sterretjes!

Met het niet geheel onverwachte, maar toch schokkende overlijden van soul-engel Amy WInehouse nog nazingend in m'n hoofd, had ik zin in een beetje een rare film...

Thundercrack! is een 'art porn' / exploitation / b-horror ode in één rauw, verontrustend ultra low budget pakketje gepropt. Een spel van hunkering, liederlijkheid, hebzucht, eenzaamheid, waanzin en triomf! Marion Eaton 'schittert' als Gert, een liederlijk dronken middelbare weduwe, die 'moedertjeziel alleen' woont in een huis in het midden van nergens. Ze is charmant waanzinnig, prettig pervers, en haar acteren is zwaar over-the-top, maar bizar spot on! Het is Amy Winehouse zoals ze d'r op latere leeftijd had bijgelopen, had ze nog door mogen leven: zwart-grijzend haar, geaccentueerd met een slordig getoupeerd pruikje, lippen veel te rood gestift, ogen te opgemaakt, en wenkbrauwen aangezet met een blokkwast! Ze zwalkt, liedert, lalt zich een weg door het grote huis, eenzaam, alleen, en door god en iedereen verlaten... Net als Amy.

Als in een zware storm twee groepjes vreemdelingen willen schuilen tot de ergste buien over zijn, grijpt de vrouw des huizes de gelegenheid met het handje waar ze net geen glas in vastheeft aan om eindelijk weer eens wat levend volk om zich heen te hebben!

Hier wordt het verhaal wat wazig en ranzig, Het is pervers, hilarisch, en ook vreemd aandoenlijk om te zien hoe de van menselijk contact verstoken Gert al glurend een komkommer in zijn geheel misbruikt, om die wat later aan een der gasten te voeren... Het begin van een orgie van misfits waar zelfs Tod Browning moeite mee zou hebben!

Dit is een heerlijk, krakkemikkig vehikel, dat in het kielzog van porno-pareltjes als Deep Throat, The Devil in Miss Jones en Forced Entry expliciete seks mengde met verhaal en dialogen. Toch heeft het seksgedeelte hier uitdrukkelijk géén porno-gehalte! Daar is het allemaal net iets te knullig voor, de acteurs iets te gewoontjes, te 'normaal geproportioneerd' en te non-porno. Nee, dit waren volgens mij beginnende acteus die een beetje 'functioneel naakt' oké vonden, actrices die een schot pap in hun mik namen zoals t kwam. Er wordt lustig op los gerampetampt en gepepen. Zelfs Marion Eaton laat haar broze dronken lijfje in de badkuip afsponzen door een bezorgd gastje, prachtig breekbaar in beeld gebracht!

Hoe kan je zo'n ervaring beschrijven? Het is als een tatoeage op je ribben geprikt krijgen, en net als je denkt klaar te zijn jast de tattoo-madam óók nog een Prince Albert door je joekeloekus! Uitgesponnen, vlammende pijn, gevolgd door scherpe, krijsende pijn, met de wetenschap dat je uit de stoel kruipt als een compleet ander, met waanzinnige plaatjes versierd, mens! Was het de pijn waard? Voor sommigen absoluut. Voor mij helemaal.

Ik heb zelden zo'n bizar avontuur aanschouwd als dit in geheel in zwart-wit, supergoedkoop 50s horror spoof, xxx relationship drama! Als je fan bent van het ultra-vreemde, camp-horror, Grand Guignol theater van het Onverwachte is dit smullen! Als de liefdesbaby van John Waters en David Lynch! Eén deel Eraserhead, twee delen Pink Flamingos, een fikse scheut Rocky Horror, afgemixt met Spider Baby! Geen echte gore, maar enkele ranzige scenes, en meerdere plastisch in beeld gebrachte seksscènes, je bent gewaarschuwd!

Voor mijn sloppy drunk, randy, lecherous, horny as all hell Amy Winehouse MILF Marion Eaton, 4,5 met bakvet ingevette sterretjes!

Geweldig genoten... Dit is een neo-exploitation film over een groepje boy-girls die heerlijk van het uitgaansleven genieten... TOTDAT ze het slachtoffer worden van een overvalst staaltje tranny-bashing! Het is 'Showgirls', maar dan met een beter verhaal en leukere karakters. En minder naakt

Als de onschuldige en innemende nachtclubperformer Bubbles Cliquot op haar werk verschijnt met een blauw oog, vermoeden haar transgender zusters dat haar laatste vriendje hier meer van afweet. Later lopen de dames in een hinderlaag van honkbalknuppel-zwaaiende, tranny-hatende ex-vriendje Boner! Hij en zijn twee trawanten botvieren al hun haat op de nietsvermoedende dames, en laten hen meer dood dan levend achter, maar NIET gebroken!
Nadat Bubbles uit haar coma ontwaakt, bewapenen de pissed-off vixens zich met een arsenaal aan wapens om hun aanvallers met bloedige hooggehakte gerechtigheid te berechten. Zelfs een rabiate psychoot als Boner had niet kunnen bevroeden welk een wel-uitgewerkt duivels bloedbad deze Sisters of Blood voor ze in petto hebben!
Moraal van dit verhaal: Je moet hard kunnen rennen om de hooggehakte gespierde benen van een ticked-off tranny voor te blijven!

De rollen van de ultravrouwelijke, maar toch lekker vuilgebekte transsexuele dames =bij mijn weten de eerste keer vrijwel alle transsexuelen ook daarwerkelijk gespééld worden door transsexuelen Ipv door vermannelijkte genetische vrouwen (Misschien Doris Wishmans 'Let me die a woman', maar dawast dan ook wel volgens mij. Zo niet, dan hoor ik het graag!)= zijn een verademing.
Bubbles is briljant neergezet door Krystal Summers. Een voluptueuze, sierlijke vrouw, die nooit haar vrouwelijkheid verliest, maar als het erop aankomt kan slaan en trappen als een man! Het slissen maakt haar nóg aandoenlijker!
Ook Kalexis Davenport is met Pinky La'Trimm een heerlijke stevige tante met een venijnige knipoog en venijnigere vuisten!
William Belli is de enige non-transsexueel in het rijtje trannies, maar zet als Rachel een schattig naief dametje neer, dat onbedoeld hilarisch uit de hoek kan komen! Zhij is sowieso de meest tomboy-achtige van het stel.

De tranny-bashers zijn vet neergezet, zonder enige nuance, weinig diepgang, maar dat is hier ook niet nodig. Het enige dat je hoeft te weten is dat ze schmierend slecht zijn, en dat het met schmierende slechteriken doorgaans niet al te best afloopt in dit soort films! Boner is vies als de redneck die nog eens uitlegt hoe hij -als Trainspotting's Begbie in zijn beste dagen- in Bubbles' "vermomming" was getrapt, de reden waarom hij nu zo pissig is...

Twee minpuntjes dan nog: De wraakactie wordt uitgevoerd door een select groepje dames. Dat had wat mij betreft een hele roedel mogen zijn. Hier leer je een klein groepje trannies beter kennen, terwijl de rest -begrijpelijk, maar jammer- onderbelicht blijft.
Zuchten moest ik bij de 'missing reel' gimmick die ik voor het laatst had gezien bij Rodriguez' Planet Terror.- Het opzettellijk groezelig maken van de footage snap ik nog, dat heeft een doel (in deze 300.000 dollar budget film!). Dat 'missing reel' doet ook weinig afbreuk aan het verloop van het verhaal, maar het komt over als een geinigheidje. Ik had het niet eens zo erg gevonden als de vermiste scenes op de dvd bijgeleverd waren geweest! Maar helaas...

Supergrappige, sympathieke vergrindhousede neo-exploitatie over pissige trannies met messen!

Voor Bubbles, Pinky en Rachel, drie meiden met ballen, 4.5 ingevette sterren!!!

Wat een rare western! Ik denk dat het een magisch-realistische ondertoon heeft. Ik verwachtte al geen straight-forward spaghetti-western, maar dít was wel even wat anders!

Hoe hij het tegen de verschillende tegenstanders opneemt is werkelijk bizar in zijn schoonheid! En als je eenmaal denkt dat ie er met het meisje vandoor-hobbelt, draait het verhaal 180graden om.

Geen doorsnee zaterdagavond film, maar ik heb me bijzonder vermaakt.

BRIL-JANT!!!

Ik was al fan, maar dit '80s shlock spektakel komt nóg meer tot zijn recht als het van een groot scherm op je neerdruipt, in al zijn ranzige glorie!!

Én dat Troma-grootmeester Lloyd Kaufman =of zoals ik hem na een wilde Amsterdamse zaterdag-nacht mag noemen 'Uncle Lloydie'= de film scherp inleidde, én geduldig alle vragen, van élk niveau!, van rabiate Tromafielen, van élk niveau!, in een Q&A sessie beantwoordde maakte de avond alleen maar bijzonderder!!

Dit is géén hersenloze pulp, zoals door hersenloze critici wel eens wordt beweerd! Dit is een intelligent stuk maatschappijkritiek! Er wordt genadeloos afgerekend met gewetenloze grootvervuilers en corrupte stadsbestuurders. De hypocriete, machtswellustige, geldgeile notabelen zijn zo mogelijk nóg crimineler dan de kruimeldieven, de aanranders, de overvallers en de tienerbendes die de stad óók terroriseren! Het dumpen van (giftig, chemisch en/of radioactief) afval wordt 'subtiel' aan de kaak gesteld. De Evil Devilworshipping Mega Conglomerates krijgen er -op z'n Troma's- flink van langs!

MAAR meer nog wil Ome Lloydie opkomen voor de Underdogs! De nerds, de goths, de sci-fi geeks, de homo's, de lesbo's, de transsexuelen, de Gender Confused, de Tromafielen, de onderdrukten, de verdrukten, de herdrukten, ja de MELVINS van de samenleving hebben EINDELIJK een HELD om naar op te kijken: Een Hideously Deformed Creature of Superhuman Size and Strength!! The TOXIC AVENGER!!!

De lichamelijk en mentaal onderontwikkelde tiener Melvin, een heerlijk over-acterende Mark Torgl, werkt als schoonmaker in het plaatselijke fitness centrum. Hij is het pispaaltje van de jocks, de spierbundels en de centerfold girls. Hij wordt gruwelijk gepest, maar lijkt het niet door te hebben, óf slikt het allemaal als de underdog die hij is. Als hij eindelijk succes lijkt te krijgen bij een van de mooiste meisjes van de gym, wordt hij zó vernederd dat hij in een vat chemisch afval belandt!

Melvin verandert in een gruwelijk verminkt wezen van bovenmenselijke omvang en kracht, en krijgt opeens de neiging om, gewapend met zijn trouwe zwabber, Tromaville schoon te maken van al het gespuis dat de stad onveilig maakt. Én hij krijgt voor het eerst van zijn leven een super mooi -maar gelukkig blind- vriendinnetje!! Leven zij nog lang en gelukkig???

Heerlijk hammy acteerwerk, veel actie, lekker veel blote borstjes, verrassend mooie stunts en special effects, en vooral de positieve boodschap geserveerd emt een lekker ranzig Troma-sausje, maken deze film het met poep bedekte juweeltje in de Troma-stal. Je moet even goed boenen, en er zal altijd een verdachte meur aan blijven hangen, maar hij straalt, áls je het de kans geeft!

Henry Silva is een creep!!!!

Tenminste, dat speelt-ie (HOOP ik dan toch!) in Trapped.
Op de hoes staat dat dit een spanningsvolle thirller is in de traditie van Deliverance en Wrong Turn. . Mja, zo kan je alle hicksploitation als The Hills Have Eyes of Southern Comfort er ook wel aan de haren bijslepen..
Punt is dat dit een naar werkje is over een nare man die zich naar gedraagt in een nare omgeving met nare gevolgen!

Het verhaal is redelijk dun, maar dat is niet zo erg. De film draait toch voornamelijk om sfeer en beleving: een onschuldige kampeertrip verandert in doodsangst en moord voor vier studentjes. Henry Chatwell (de geweldige cultheld Henry Silva) is de bullebak van een hillbilly bergdorpje. Hij terroriseert het hele dorp, en doet waar hij zin in heeft. Niemand heeft het lef hem aan te pakken, want ze kennen de consequenties! Als hij ze in bed aantreft, jaagt hij de lover van zijn vrouw op, martelt hem, en doodt hem tenslotte. De ongelukkige studenten zijn hiervan onwillige getuigen. Als ze geen hulp krijgen van de plaatselijke sheriff of de hillbilly bewoners van het bergdorpje, worden ze gevangen genomen door de dolgedraaide Chatwell, die een simpele oplossing ziet voor dít 'probleem'...

Dit is niet alleen een simpele stalk 'n slash -Ravensburger's Iedereen kan killen. Dit is een aflevering van 'Buren', Henry Silva terroriseert een heel dorpje (stelt nou ook weer niet zoveel voor, het zijn maar een paar huisjes - zou mij niet verbazen als iedereen familie van mekaar is.. ), en regeert als de Hillbilly King! De dorpelingen zijn hem meer dan zat, maar durven niet tegen hem in opstand te komen. Als er dan een paar 'outsiders' (lees 'city folk') komen, is het wantrouwen tegen bútenlánders (lees 'city folk') groter dan de haat tegen de Hillbilly King.. Zij leven onder het motto: "Beter de Dúvel die je kent, dan Bútenlánders (lees: 'city folk')! De studentjes zullen het zélf moeten doen, zichzelf zien te redden tegen deze Tiran van Baker County!
Hicksploitation op z'n best!

Voor Henry Silva en z'n redneck kinfolk 3,5 inteelt ster!