Meningen

WAANZINNIG!

Franco Nero is Keoma, een halfbloed indiaanse vechtjas. Hij is koel, broeierig, een tot knappen opgewonden springveer van opgekropte wilde woeste woede, absoluut dodelijk! Hij beweegt zich soepel door de straten van het verrotte corrupte stadje, maar zijn staalblauwe ogen zijn waakzaam, hij ziet álles!

Het is mooi hoe Keoma zich het lot van de bloedmooie -zwangere- dame in nood aantrekt. (ik vond haar erg mooi. wat ze doet, doet ze met verve. Grote, indringende klasse!) Het is wrang hoe hij de mensen in het door geweld en intimidatie murwgebeukte stadje dwingt hen te helpen. Het is smerig hoe die mensen zich vervolgens tegen hen keren.

Woody Strode is ook ijzersterk als een oude, gedesillusioneerde ex-slaaf, die na de toch gewonnen burgeroorlog merkt dat vrijheid niks betekent als je niets hebt om in vrijheid voor te leven! Kan de ongetemde en ontembare Keoma het gecastreerde hart van de oude ranchhulp weer een jumpstart geven???

Het verhaal is wat warrig, maar absoluut waanzinnig mooi geschoten! Ik kende Castellari als maker van het sublieme spaghetti-oorlogsepos Quel Maledetto Treno Blindato (the Inglorious Bastards). Maar met dit juweeltje laat hij zien dat hij zich schaart bij de meesters van de spaghetti-western! De sfeer is bijzonder smerig, corrupt, verziekt en overgoten met de gal van de naweeën van de Broederoorlog die het land uiteen had gereten! Niets is lief, niets is leuk. "No Good Deed Goes Unpunished"! En ook hier kan je d'r donder op zeggen dat elke goede daad je duur komt te staan. Wat een rotles, maar je leert hem snel in het Wilde Westen van Castellari!

De score vond ik goed. Ja, de tittelsong is érg indringend. De stem van de zangeres snijdt door merg, been en trommelvlies! MAAR het blijft me in ieder geval wel bij! inderdaad houd je ervan, of je vindt het verschikkelijk! Ik hoor bij de eerste categorie.

Al met al een hele goede spaghetti-western -misschien een beetje formule, maar gek en eigenzinnig genoeg om op eigen benen te kunnen staan.

Voor de wilde ogen én wildere haren van Franco Nero 4,5 staalblauwe ster!

HIT GIRL!!!!!!!

Ik ben verliefd op een 11-jarig, paarsharig, vuilbekkend, pruillippend, ginsu-messen zwaaiend, gunpompend kung fu samoerai meisje from hell!!!!!! Is dat erg? Nou neuh, in dit geval heb ik volgens sommige 'welingelichte' bronnen de geestelijke volwassenheid van een 16-jarige, en dan is 't weer hélemaal koosjer! Niks aan t handje!

Kick-ass is een leuke tienerfilm over een onzekere comicbooknerd die het in z'n bolle hersens haalt om zónder bijzondere superkrachten of financiële steun als een gemaskerde 'super'held de misdaad te gaan bestrijden! Verder heeft hij ook nog z'n gewone normale tienernerd-sores.

De film is zéker goed, máár... Ze hebben een paar elementen uit de comic geschrapt of verdraaid, waardoor het verhaal misschien wat gesmeerder liep, maar er óók een aantal belangrijke motieven wegvielen. Dat is niet supererg, maar ik -als closet comicbooknerd- miste die elementen wél.

Kick-ass is een grappig mannetje, en wordt erg goed gespeeld door Aaron Johnson. Toch is het juist het feit dat hij om de haverklap genadeloos op z'n flikker krijgt ook de reden dat hij -óndanks zijn onstuitbare enthousiasme en feilloze naïviteit- een beetje te kort schiet als hoofdrol.

Nee, dán Hit Girl! WAT een rauw talent is dát zeg! Chloe Moretz steelt in elke scene de show. Ik kan niet wachten tot ze een spin-off gaan maken - a la Elektra van Daredevil, maar DAN een keer GOED grrrotvrrrrrdrrrromme!!!! One hit, one kill, that's MY GIRL!

Speciale notering voor McLovin' als Red Mist! Deel Twee kán alleen maar kicken worden met Red Mist als BIG BAD!

Al met al een leuke, vermakelijke film die lekker loopt. Sommige muziek vind ik hilárisch, andere keren hebben ze iets verhergebruikt van een héle recente film -28 Days Later anyone?? Het is hit and miss, maar zeker een goede soundtrack. Film kijkt lekker weg, en smaakt alleen maar beter met een jumbobak popcorn voor je en een fles bier in elke knuist.

Drie sterren voor de film, en daarbovenop één héél speciaal pimpelpaars sterretje voor Hit Girl!

Bwahahahaha! Wat een geweldige onzin is dit! Mededinger naar 'beste filmtitel OOIT!' IMHO.

Het concept is simpel, op een stereotype vrijdagavond zijn stereotype tieners op zoek naar onschuldig vertier terwijl stereotype nasty cops (glansrol van beroepseikel John Vernon) de boel proberen te versjtieren! Een stereotype tienerpaartje gat op onderzoek uit als ze een meteoor in de buurt zien vallen, en stuit op een wat minder stereotype metalen circustent!! Boordevol met de Killer Klowns uit de titel!

Het is een vette knipoog naar de jaren '50 -Keep Watching The Skies- Alien Invasion drive-in flicks, en sluit naadloos aan op andere '80s invasion films als Critters, The Blob, Night of the Creeps, en Breeders. Uiteraard is het comedy-aspect huizenhoog aanwezig, maar wat kan je anders met een cast waarvan de helft uit CLOWNS bestaat! En de andere helft uit KLOWNS!

Je weet dat je verschrikkelijke lol gaat hebben als een stoere biker, lachend naar zijn bikervriendjes, een Klowntje van Wee Man afmetingen zijn driewielertje afpakt, erop gaat zitten, en deze molt. Als Klowntje Wee Man met bokshandschoentjes aan genoegdoening eist, steekt de lachende gorilla zijn kaak vooruit, en zegt: "Aw... Whatcha gonna do? Knock mah block of?" - En de rest moet je maar gaan bekijken! Hi-La-Risch!

Niet alle grappen zijn even goed gelukt. Ook het horror aspect wordt onderdrukt door de schmierende en weinig subtiele pogingen tot humor. Alles staat in dienst van de humor. Soms wekt dat enige irritatie. Zo vind ik de twee ijsverkopers eigenlijk de hele film door knap vervelend! Maar goed, ieder zijn meug.
De knipoog naar The Blob is aandoenlijk, en mooi gedaan. Zo vond ik het verhaal, voor zover dat te vinden was, sowieso best in orde. De decors zijn mooi, vooral de circustent ziet er van buiten én binnen érg gaaf uit! Ook de menselijke suikerspinnen en toverballen zijn mooi gedaan. Het thema van 'Evil Space Clowns' is tot in de puntjes verzorgd. Alle clown-clichés worden losgelaten in deze film, van pie-in-the-face, deadly shadow puppets, balloon animal bloodhounds, giant murder mallets, killer confetti, en popcorn critters! Tot aan de
'Can we kill 'em?'
'Yeah, just shoot them in the nose.'
waar Halcyon aan refereerde aan toe!

Overigens is de door John Vernon gespeelde hardass smalltown sheriff/war veteran als buikspreekpop briljant gedaan!

Een psychedelische side-show variant op het oude Alien Invasie thema, met genoeg sadistische, ranzige humor om iedereen te plezieren!

-Let ook op de geweldige theme song van The Dickies!

Voor de redenen dat ik ben gesterkt dat Klowns dus ECHT ALLEMAAL EVIL ZIJN!!! 4 in elkaar geballonde sterren!

De bovengenoemde filmbox heb ik enige tijd geleden bij Fame Amsterdam redelijk goedkoop weggehaald... Deze film allen al is het geld al MEER dan waard!

En dan heb ik het natuurlijk over de zwart/wit versie! De rest zijn Japanse aftekseltjes, én een overbodige ingekleurde versie. Wat mij betreft blijft deze klassieker ook na 80 jaar nog staan als een huis in al zijn zwart-witte glorie!

Fay Wray is prachtig met haar gouden haar én gouden longen, zo effectief de standaard creërend waar alle future wannabe scream queens zich aan moeten meten, én nog altijd massaal hun tanden op stukbijten! De reusachtige mechanische aap is prachtig met zijn mimiek en expressie! Het stop-motion aapje is prachtig met zijn houterige maar doeltreffende bewegingen. Hoe mooi is het gevecht van Kong met de tyrannosaurus? Of de pterodactylus? En dan zal je zien dat ie af en toe tegen een achtergrond geprojecteerd wordt, met de acteurs ervoor 'verstijfd en gillend van angst', nou en??? Nu, 80 jaar later doen we NIKS anders dan gek doen voor een groen danwel blauw scherm, en we vinden het allemaal GEWELDIG! What the hell! Da's toch raar?? Dit is in 1932 opgenomen, en dat is super...

Simpelweg een van de mooiste films ooit gemaakt. Het verhaal mag bekend zijn -zie anders de omschrijving bij de poster. Het is simpel edoch zeer doeltreffend. Het viel me overigens op dat de verhaallijn grotendeels is overgenomen in de remake uit 1976 -waarin Jessica Lang een wat naardere starlet speelt, en Jeff Bridges in al zijn hippie-charme de '70s eco-warrior speelt die wij zo goed kennen én waar we van houden uit latere successen!! De 1976 versie vind ik charmant, maar qua rauwe emotie en avontuur steekt deze film er toch nog zéker met schouders bovenuit!

Staat die rare geile aap niet gewoon voro alle van (puber)hormonen overlopende tieners en ietwat oudere jongens die de bios bezoeken puur om die lieftallige Fay Wray te zien kronkelen en gillen van gemaakte en gespeelde angst? En voor de nerds is er dan nog altijd de wonderschone stop-motion, en de mooie beeldprojecties om het oldschool special-effects hart sneller te doen kloppen!

Hulde aan Schoedsack en Cooper, en aan Fay Wray en Robert Armstrong. En aan het special effects team. Voor het creëren van een speciale filmervaring die tot op de dag van vandaag weet te boeien en te ontroeren!

Voor de Koningin der SchreeuwKoninginnen, en de Koning van de Reusachtige Geile Apen, 4.5 gouden, door inboorlingen opgepoetste sterren!

Mwah..

Niet onleuk. Maar ik begon gaandeweg de film de koala écht te háten! Ik kreeg gewoon zin om naar Australië te trekken, een bijl te pakken en op z'n minst te probéren al die k-koala's uit te roeien!!!

Grappige slasher met als enige selling point dat de hoofdrol wordt gespeeld door een -man in een- koala -pak! Verder weinig om t lijf. Ik vond Kawasaki's Calamari Wrestler sympathieker! Daar kon ik de vreemde kruising van mens en 'week'dier nog enigszins begrijpen. En ik vond het concept dat een prof worstelaar die als eindgreep een backbreaker heeft, het ineens moet opnemen tegen een manshoge octopus, mét acht tentakels, maar zónder rug om te breken!!, bijzonder leuk gevonden!

Hier is het gewoon een feit, en worden wij stervelingen geacht dat maar te slikken! Maar nee, een koala als collega, een konijn als chef is gewoon raar!!

Maar toch stiekem wel gelachen, soms. Grappig op z'n tijd.

De sleazy comic van Duitser Ralf König kreeg ik jaren geleden in m'n handen gedrukt op een stripbeurs met de mededeling "deze vin jij leuk!"

Enkele weken later begroette de strip-man me met een enorme grijns op z'n mik: "En? Vojje d'rvan?"

Nou, het was in het begin even slikken. D'r wordt meteenop los gerampetampt, En hárd-achtig! Maar het geheel heeft wel een heerlijk grindhouse sfeertje, waar ik zeker voor te vinden ben! =niet veel later snapte ik de meer of minder subtiele homo-referenties, Ralf König is een trotse homoseksuele man!

De film is een natuurgetrouwe weergave van de strip. Het begint met een serie van het op redelijk brute wijze ontmannen van klanten in een ranzig no-tell-motel in New York City (ik vermoed rond 42nd St.) door prostituees. Alsmede n leerlingetje dat haar highschool docent 'bobbit-izde'!

Als inspecteur van politie Luigi Macaroni op de zaak gezet wordt, gelooft hij niets van de 'een condoom heeft het gedaan' verhalen van de dames van al dan niet lichte zeden. Máár hij is ook sceptisch dat al die dames hun klanten stelselmatig de piemel hebben afgebeten...

Hij moet 'ondercover' bij het 'Plaats Delict', Hotel Quickie. Gasten, Klanten, prostituees en prostitués, allemaal worden ze hard aangepakt door de doorgewiniterde klabak! Al snel is hij op het spoor van een killer condoom, dat hem óók nog eens een bal heeft afgebeten! Nú is het persoonlijk!!!!

Een heerlijk groezelige film met uitstekend spel van vooral Udo Samel, die de morsige, door de wol gevorven Macaroni op gepaste cynische wijze neerzet. Hij doet nog het meest denken aan de liefdesbaby van Dirty Harry en De Cock met C-O-C-K, maar dan homo. O, had ik dat nog niet gezegd? Macaroni is homo. Iets wat hem op zijn speurtocht zowel van pas komt, als in de problemen brengt.

Het mooie is dat het überhaupt geen issue is voor hem, of zijn collega's. Hij is éérst cop, dán Siciliaan, en dat ie homo is, steekt ie zéér zeker niet onder stoel danwel bank, maar hij maakt er géén punt van!

Minpuntje is dat het in de opwerking naar de climax een beetje prekerig wordt. De comic sluit keurig de zaak bij de vernietiging van het titel-condoom., De film plakt er nog een hele act aan vast om naar de herkomst van de killer condooms te zoeken. Met als epiloog de oproep zich toch vooral te keren tégen (religieus-)fundamentalistische dogma, en de verschillen in de mensch te omarmen!

Het sluit de film mooi af. MAAR nodig was het niet! Het zwaaien van het morele vingertje past niet zo goed in een film die zich wentelt in het vuil van de New York sleaze. Zónder deze morele spiegel kan het Duits/Zwitserse Kondom des Grauens zich zomaar meten met '80s NYC trash juweeltjes als Street Trash, Combat Shock, Basket Case en Deadbeat at Dawn!!

-Het 'Monster design' is trouwens van de briljante Zwitserse surrealistische kunstenaar H.R. Giger! Naast prachtige monsterachtige creaties als roedels Aliens en Species, mag hij ook het Kondom des Grauens op zijn cv zetten! Of-ie dat ook doet is n tweede...

Voor Luigi Macaroni's zwaar kaliber 'wapen', en Gigers kapotje met tanden, 4,5 dik ingevette sterretjes!

Ietwat gedateerd, maar stáát nog steeds als een huis!

The Glaive blijft toch een formidabel wapen! Ik heb 'r ooit zelf één proberen te maken, was níet zo'n succes - evenals m'n Freddy-handschoen, maar da's een ander hoofdstuk van hetzelfde verhaal!

De cycloop is geweldig, de Big Bad is memorabel, én vergeet zéker de indrukwekkende bijrol van een nog piepjonge Liam Neeson niet!

De effecten zijn misschien naar hedendaagse maatstaven niet bijster indrukwekkend, maar in die tijd waren ze super! Het verhaal is niet bijzonder, maar de romantische fantasy, de queeste, en de gevechten tussen de Reisgenoten en de Fantastische wezens zijn zeer onderhoudend.

Puike fantasy! Toentertijd een favoriet van mij, nu nog steeds absoluut het kijken méér dan waard!

Erg geinig. Goede gore, vreemd uitziende wezens -á la Tokyo Gore Police- en veel rare Japanse meiden-kliekjes!!

Toch mist de film iets volgens mij. Er is iets van een 'liefdes'verhaal, maar van een rivaliteit is niet echt sprake. En er worden teveel vergoelijkingen gemaakt.

Verder had ik meer van Franken-Chick willen zien. Ze had nóg meer badass kunnen zijn!

Verder weinig verrassingen wat betreft de uitkomst. Het einde is dan wél weer grappig!!

Voor de Gore én voor Franken-Chick 3.5*