Meningen

Danny Trejo is zoals altijd de ultieme Mexican badass! Hij loopt altijd rond met z'n 'nobody f*@ks with me, and maybe -maybe...- i don't f@#k with nobody!' gezicht. De pokdalige, battlescarred droopy-eyed druipsnor hoeft maar even z'n brede getatoeëerde arm te flexen, of mannen sidderen, en vrouwen smelten. En dat is cool.

Jammer is wel dat iedereen, en dan bedoel ik echt íedereen, inclusief de vrouwen, praat alsof ie net een slok met glas en afgewerkte olie goeiekope tequila heeft genomen! Blijkbaar ben je alleen een badass als je elke zin uitspreekt alsof je ontzettend nodig moet poepen! Toch maakt dat het ook wel weer charmant.

De enige die aan deze aandoening ontkomt is de ultieme cinema-veteraan Robert deNiro. Hij schmiert er, als op zijn herverkiezing wachtende senator, lustig op los, en daar heeft hij geen hese rochelstem voor nodig. Verder zijn Jeff Fahey, weer terug na zijn glansrol in Planet Terror, de altijd übercoole Steven Seagal, Cheech Marin en Don Johnson (ook weer samen na Nash Bridges!) het vermelden waard.

Michelle Rodriguez is, hoewel ze de hese rochel-aandoening heeft, zeer goed te pruimen. Hé, I dig chicks with guns! En deze heeft een ooglap!

Bijzondere vermelding voor de verrassend goed uitziende Lindsey Lohan! What can I say, I dig nuns with guns!! Ze heeft een klein rolletje, maar ze weet zich tussen al dit testoron-geweld heel goed staande te houden!

Enige dissonant vond ik -máár daar was NIET iedereen het mee eens!!!!- Jessica Alba. Oké ze heeft een killer bod, en daar maakt ze ook goed gebruik van. Maar zelfs in deze film viel het me op dat La Alba gewoon te weinig expressie in haar gezicht kan leggen om alle complexe -bwa-HAHAHAHAHA!- emoties die in haar rol liggen te uiten! Ze heeft slechts twee -uit en te na beproefde- uitingen: 1) droevig vastberaden en 2) vastberaden droevig. En dawast. Normaal komt ze ermee weg. Hier vond ik het te weinig. Je weet dat je in de problemen zit als je van de sokken wordt geacteerd door Steven -One face fits all emotions- Seagal!

Leuke film met genoeg lol om anderhalf uur vermaakt te worden. Er hadden alleen wat meer gruizige momenten, wat meer gore, en wat meer ranzige humor in gemogen. Het is alsof de makers op twee gedachten hinkten, een -familievriendelijke grindhouse film maken. En dan krijg je zoals altijd een flauw smakend gerechtje. Het is als een McTasty menu; op het moment is het super lekker, maar een uur later heb je spijt én alweer honger! Ik heb later op de avond dan ook nog een lekkere gruizige neo-grindhouse gekeken die NIET keek op een litertje bloed meer of minder! :twisted:

Toch was het zéker een hele vermakelijke pulpfilm. En als er iemand een pulpofiel is, dan ben ik dat wel! Voor de sexy One-Eye en The Girl with the Bad Habit 3,5 tot gruis vermalen ster!

Tweede schitterende 'poliziottesco' in een reeks van drie, van genrespecialist Fernando Di Leo!

Eigenlijk heeft FatMike alles al gezegd, ben het -voor de verandering eens- roerend met 'm eens!

Een geweldige, spijkerharde misdaadfilm met geloofwaardige karakters, treffende locaties, vette actie en rake muziek.

Mario Adorf, mijn nieuwe Italiaanse gangsterheld speelt nu eens niet de rotzak, maar zet een heerlijke geniepige, varkenachtige pimp neer! Geef deze homeboy zijn pimp cup, want hij is de pimp aller pimps!! Oké, misschien wat overdreven, maar hij gaat heerlijk tekeer als lager pooiertje die achterna wordt gezeten door de 'organisatie', en bij god niet waar WAAROM!!! Wat een greaseball, wat een heethoofd, wat een temperament! Maar wat een karakter zet hij neer. Ook hier geldt: Waar meedogenloosheid en mededogen in één met een briljantinekuif getooide bolle toet geperst kan zijn! Een pimp met eergevoel en trots. Hulde!

Henry Silva en Woody Strode knallen van het scherm als twee uiterst louche hitmen. Ze zien er zó gehard uit, beide gespierd, beide met ultraharde, door het leven getekende gangsterkoppen, prachtig! Ook al doen ze niks, ze zijn raak in elke scene. Vooral de eindscene (hierboven door FatMike al beschreven) is weergaloos.

De muziek is weer zéér raak gekozen, prachtig. Opzwepend waar hij moet, rustig en jazzy waar hij kan. Weer een danstent, en wéér bijzonder stijlvol gedaan! Zoals alle scenes mooi zijn vormgegeven. Snelle achtervolgingen komen moeiteloos achter lome loungesessies aan. En de kleuren, o mijn god de kleuren! Prachtig!

Voor de oplettertjes onder ons: Ik heb uit betrouwbare bron dat zowat elke zichzelf respecterende giallo sinds het begin de gialli ergens een scene verstopt heeft waar een grote fles J&B Rare Schotch Whisky zichtbaar in beeld is! En raad eens, óók in deze poliziottesco komt de karakteristieke J&B fles prominent voor! Veel plezier met zoeken naar waar precies!!!... (met dank aan DieHard.Willis)

Conclusie: stijlvolle, snoeiharde poliziottesco. Waardige opvolger in deze weergaloze trilogie. Dit is een smorgasbord van geweldsorgieën, vette achtervolgingen en vette, vette actie! Ik kan niet wachten om de afsluiting van dit drieluik te zien!

Voor de Pimp Aller Pimps, en de Duo Penotti van de contract killers, 4,5 met bloed doordrenkte sterren!

"Let the Face-Off begin!"

Een gemiddelde slasher met een ongewone slasher!

Een groepje mid-twintigers zijn vanuit Amerika naar het Mexicaanse strand getrokken om een amateur-porno op te nemen. Ze verdwalen, en komen terecht in een spookstadje midden in de woestijn, waar -zo luidt de legende- een beruchte luchador (Mexicaanse worstelaar) werd 'behandeld', nadat hij midden in de ring was doorgedraaid!... Worstelfanaat Steve ziet een excursie in het verschiet. Alphonse, de regisseur, wil het verlaten stadje gebruiken als super-locatie voor wat Hot 'n Heavy Crotch-on-Crotch Action!

Alvorens de film goed te kunnen waarderen is het goed wat rudimentaire kennis van het Lucha Libre, het Mexicaanse profworstelen te hebben. In Mexico worden de máscarados, de gemaskerde worstelaars, vereerd als helden, of veracht als shurken, maar áltijd met een ongeëvenaarde passie! Mexicaanse worstelaars bedenken al vroeg in hun carrière welk masker ze willen dragen, om hun personage daar omheen te bedenken. Hun máscara is hen heilig, en ze zullen er alles aan doen om de 'eer van het masker' met bloed, zweet en tranen te verdedigen!

Vergelijk dit met de Amerikaanse gemaskerde worstelaar. Het is óf een beginnende ster die zijn techniek nog wat wil bijspijkeren, maar zijn nog prille reputatie nog niet wil bezoedelen, en daarom onder een masker zijn wedstrijden draait. Óf het is een oude, versleten veteraan, misschien een ex-topworstelaar, die nog wat centjes bijeen wil worstelen, maar zijn in jaren opgebouwde reputatie niet te gronde wil zien gaan, en dáárom een masker opzet!

Hoe anders zijn de helden van het Lucha Libre! Het is een grote eer om een masker te dragen. MAAR het is een grote schande om je masker te verliezen! De grootste vernedering is het ontmaskerd worden en plein publiek! Er zijn de zgn. máscara contra máscara matches, waarbij de verliezer zijn masker moet geven aan de winnaar, goedschiks, óf kwaadschiks! De winnaar neemt het masker mee als trofee. de verliezer moet leven met de schande dat zijn naam nu bekend is. Hij moet voortaan worstelen als 'ontmaskerde', óf zich een nieuw alterego aanmeten! Schande! Maar wat nu als je tegenstander geen masker opheeft?? Geen probleem, dan hebben we de zgn. 'caballera contra máscara' matches, haar versus masker! U raadt het al, de verliezer wordt voor het oog van duizenden toeschouwers ontmaskerd, óf geknipt en geschoren! Geen idee wat vernederender is voor de luchador!

Terug naar de film!

Wat deze film de moeite waard maakt, is de knipoog naar dit lucha libre! Ze hebben dan ook een echte lucha libre-ster in hun midden, de grote Rey Misterio! Rey Misterio is de oom van de in WWE kringen bekende Rey Misterio Jr. Maar voor de duidelijkheid, Rey Misterio was er eerst, en draagt pas sinds kort het 'Sr.' achter zijn koninklijke naam!

Rey Misterio Sr. laat zien dat je geen 2.10 grote hulk hoeft te zijn om een Big Bad goed neer te kunnen zetten. Zelfs met een masker op, en nauwelijks boven de 1.75m uitkomend weet hij de slachtoffers perfect te intimideren, en gebruikt hij zijn presence om hen angst aan te jagen. Vergelijk dit bijvoorbeeld met de ruim twee meter lange reus Glenn 'Kane' Jacobs (bekend als worstelaar Kane bij WWE), die tevergeefs probeert een vergelijkbare vibe uit te stralen in het WWE-vehikel 'See No Evil'. Ja Kane is groot, maar daar kom je er niet mee, wil je écht angst aanjagen!

jammer genoeg komen de worstelkwaliteiten van Rey Misterio aka El Mascarado te weinig aan bod. Te vaak wordt de actie geschoten vanuit het gezichtspunt van de Bad Guy, waardoor je wél de angst en de verwarring in de ogen van de slachtoffers ziet, maar de echte verfijnde worstelmoves worden niet getoond. En dat is jammer met een Lucha Libre legende als Rey Misterio in je gelederen. Áls je zo'n klasse-worstelaar tot je beschikking hebt, laat hem dan ook worstelen! Er zitten wat worstelscenes in, maar naar mijn mening véél te weinig.

Ook jammer is dat de karakters veel te weinig worden uitgewerkt. De slachtoffers zijn slechts kanonnenvoer, slasher-bait, en dat weten ze. Ze laten zich, misschien met uitzondering van Dallas, gewillig als makke schaapjes naar de slachtbank cq worstelring leiden, om snel en zonder veel tegenstribbelen te worden afgemaakt. Het zijn karikaturen, met de diepgang van een boterhambordje. Het meest sympathie wekte nog übernerd en worstelfreak Steve, de dikke Mexicaanse -geboren in Seattle, maar nog steeds Mexicaans- goedzak, die misschien wel eens de oplossing uit dit horror-avontuur binnen handbereik heeft! Let vooral ook op het geanimeerde gesprek dat hij aan het begin van de film heeft met western-veteraan Irwin Keyes, in een te kleine cameo als Mexicaanse(!) pomphouder!

Deze film blijft een beetje steken in goede bedoelingen. Het is door het enthousiasme van de acteurs, én de bezielende medewerking van lucha libre grootheid Rey Misterio Sr. dat het toch nog zo de moeite waard is geworden. Jammer is trouwens dat de makers ervoor hebben gekozen niet het vertrouwde pad van zoveel mogelijk T&A te belopen! Als amateur-pornomakers had dit groepje de perfecte kans om te pas en vooral te onpas met tieten en konten te gooien. Ik heb misschien twee keer een T voorbij zien komen, en kan me helemáál geen A herinneren! Het is misschien geen vereiste, maar het verandert een doorsnee B-slasher-flick wél vaak in een vermakelijke B-slasher-flick, de productiewaarde vliegt omhoog! Heeft de Amerikaanse preutsheid weer toegeslagen? Het oude credo 'Het maakt niet uit hoeveel liters bloed je over je slachtoffers uitgiet, zolang als je de tepels maar afgeplakt houdt' dient zich weer aan..

De film laat trouwens een gapend gat open voor een sequel 'El Mascarado Massacre II'! Ik vraag me af of dat in de sterren geschreven staat, maar ik hoop het, voor El Mascarado's sake, wel!!

Eigenlijk vond ik dit een betere film dan menig andere in zijn soort! Het heeft een 'redelijk aannemelijke' reden voor de outbreak, wat je van veel andere zombiefilms niet kan zeggen..

Goed, ze hadden wat geld, ook is het maar een paar tientjes, kunnen besteden aan de zombie-make up. Het heeft erg gejat van de hele 'Dead' serie van George Romero. Maar het is niet storend ofzo.

T is niet écht slecht geacteerd, en de dialogen zijn soms best grappig. Goed, de zombies zijn níet eng, maar noem me n film waar zombies wél écht eng zijn! Dat bedoel ik dus..

Ik vind de combinatie van de twee zombie ass kickers, de Mexicaanse worstelaar/vigilante (El Diablo Azul!) en de drie bisex vampiertjes hilarisch!

Echt n leuke film voor zomaar n zaterdagavond!

Ik heb me altijd afgevraagd wie er zou winnen in een gevecht tussen Bolo Yeung en Brad Harris. In Challenge of the Tiger krijg ik eindelijk het antwoord: Bolo Win on points!

Jammer genoeg is Bolo slechts een bijfiguur, maar toch levert hij een sterke henchman af, zoals alleen hij dat kan. Ook Harris heeft geen superrol, maar krijgt iets meer screentime, die hij goed gebruikt door constant met zijn spieren flexend in poseerhemmetjes rond te lopen!

Bruce Le is een coole geheim agent, en martial arts expert, die zijn handen en voeten altijd paraat heeft als het heet wordt onder zijn voeten. Richard Harrison is een zo mogelijk nog coolere geheim agent, en ladies' man, die zijn zwoele grijns en soepele lippen altijd paraat heeft als er een heet mokkel aan zijn voeten ligt! Samen worden zij door de geheime dienst ingeschakeld om een gestolen geheime formule terug te vinden, vóór deze in de verkeerde handen valt! Ondertussen worden ze lastig gevallen door criminele organisaties, én communisten, die perfide plannen hebben met de formule! Bruce en Richard worden bijgestaan door een bevallige geheime liaison die hen door het labyrinth van criminelen heen moet loodsen, en dat valt NIET mee!!

ZIE... twee dodelijke vuisten van staal en twee pluizige vuisten van fluweel samen vechtend tegen de Forces of Evil!

ZIE... meer mooie blote ongegeneerde dames dan zelfs James Bond in zijn eentje aankan!

ZIE... verbluffende chop-socky gevechten op elke straathoek, en op élk moment van de dag!

ZIE... een oogstrelende demonstratie topless tennis van de bovenste plank!

ZIE... een adembenemend staaltje Bull-Fu!

ZIE... een dorstige bevallige bikini-babe zich dromerig laven aan Manneken Pis!

ZIE... testosteron in het rond spuiten 'When Bodybuilders Attack'!

Het verhaal is een beetje simpel, een formule wordt gestolen en die moet worden teruggevonden door onze geheim agenten. Ondertussen worden ze dwarsgezeten door lokale bendes en grotere criminelen, die elkáár ook nog eens het leven zuur maken!! En verder wordt er veel gefoezelevozeld door onze Don Juan, en ge chop-socky'd door onze wannabe Bruce Lee!

Deze film heeft alles wat het hart van een ouwe gorehound sneller doet kloppen. Toch had het nét iets goorder gekund, net íets ranziger, nét íets meer grindhouse! Er is nét iets teveel aan de hand, en er lopen nét iets teveel bendes en organisaties door elkaar heen om het verhaal soepel de doen lopen. Dat wekt onrust. Desalniettemin heb ik me anderhalf uur prima vermaakt, al was het maar omdat ik eindelijk Bolo en Harris op de vuist heb zien gaan!

Voor bodacious bikini-babes en 'roid rage chop-socky at its best, 4 vlijmscherpe werpsterren!

Schitterende 'poliziottesco' van genrespecialist Fernando Di Leo!

Eigenlijk heeft FatMike alles al gezegd, ben het -voor de verandering eens- roerend met 'm eens!

Een geweldige, spijkerharde misdaadfilm met geloofwaardige karakters, treffende locaties, vette actie en rake muziek.

De bredere, stoerdere tweelingbroer van Jason Statham, Gastone Moschin zet een sobere, ietwat sullige, maar kracht zwetend uit alle poriën, gangster neer. Zijn karakteristieke boeventronie wekt zowel angst als medeleven op. Deze man komt 'uit het leven', en 'in het leven' zal hij blijven! Een gorilla, maar een gorilla met een hart - Bokito!

Barbara Bouchet zet een pittig gangstervrouwtje neer. Ik zou haar in elk geval nóóit zonder handschoenen durven aanpakken! Misschien eerst wat verdovingspijltjes met J&B Whiskey erin, maar dan nog blijven de handschoenen aan!

Mario Adorf is mijn nieuwe Italiaanse gangsterheld! Wat een greaseball, wat een heethoofd, wat een rotzak! Maar wat een karakter zet hij neer. Waar meedogenloosheid en mededogen in één met een briljantinekuif getooide bolle toet geperst kan zijn! Een gangster met eergevoel en trots. Hulde!

De muziek is prachtig. Opzwepend waar hij moet, rustig en jazzy waar hij kan. Vooral de scéne in de danstent is bijzonder stijlvol gedaan! Zoals alle scenes mooi zijn vormgegeven. Snelle achtervolgingen komen moeiteloos achter lome loungesessies aan. En de kleuren, o mijn god de kleuren! Prachtig!

Voor de oplettertjes onder ons: Ik heb uit betrouwbare bron dat zowat elke zichzelf respecterende giallo sinds het begin de gialli ergens een scene verstopt heeft waar een grote fles J&B Rare Schotch Whisky zichtbaar in beeld is! Nu wel, óók in deze poliziottesco komt de karakteristieke J&B fles prominent voor! Veel plezier met zoeken naar waar precies!!!... (met dank aan DieHard.Willis)

Conclusie: stijlvolle, snoeiharde poliziottesco. Het begin van een weergaloze trilogie. Dit smaakt zonder meer naar meer, en meer, en meer! Van de beelden, de muziek, de vet neergezette karakters, de actie en de lekker verrotte locaties, ik kan er maar geen genoeg van krijgen!

Voor de kale Bokito, de blonde beauty, én de gentleman gangster, 4,5 kneiterharde sterren!

O wow!

Eén van de vroegere, rauwe Russ Meyer films. Verrassend weinig blote tieten, wél een paar rondborstige dames!!

De film draait om een 'bende' van drie (tel ze, DRIE!) motorrijders, die de bewoners van een dorpje lastig vallen. Als ze het voorzien hebben op een mooie dame, komt haar man/vriend to the rescue. Dat kunnen de motormuizen natuurlijk niet over hun kant laten gaan! Als manlief van huis is, zien de nozems hun kans schoon, en randen het meisje aan..

Nu is de dierenarts boos, and this time IT'S PERSONAL!!

Deze film is misschien nog wel rauwer dan jaar- en genregenoot, de véél bekendere en beruchtere Faster Pussycat! Kill! Kill!! Toch heeft dit dezelfde thema's, maar hier zijn de nozems een stel verveelde greaser tienerjongens!

Ik vond hem écht goed! Van de drie bikers tot en met de dierenarts, én het vrouwtje dat net haar man heeft verloren, iedereen heeft wel een verhaal te vertellen.

Dit is een vroege rape-revenge, waarbij ditmaal de man achter de daders aangaat. En hij wordt geholpen door de adembenemende Haji! Ik weet niet in welke film ik haar beter vind, hier of in Faster Pussycat! Kill! Kill! Ook hier steelt zij trouwens moeiteloos de show! Ze komt wat laat in de film in beeld, maar áls ze eenmaal volop in beeld is, laat ze haar héle persoonlijkheid voor zich spreken!! Ze is gemeen, vuilbekkend, en op z'n zachtst gezegd niet erg aardig, maar ach.. het is Haji, en die mag dat. Alleen al voor Haji 4 hele dikke sterren!!

En dan te bedenken dat ze eigenlijk gecast werd voor de kleine rol van het vrouwtje van de dierenarts! Gelukkig zag Russ Meyer haar grote 'kwaliteiten', en bood hij haar de vrouwelijke hoofdrol van 'net geweduwde vrouw' aan!! En de rest is film-geschiedenis.

Eén van Russ Meyer's betere! Heel simpel verhaalgegeven over (on)trouw, liederlijkheid, hypocrisie, geweld, lust, geilheid en de kerk. En dat met een Russ Meyer sausje overgoten, yumm!

Rauw, hard, ranzig en hitsig laat Meyer zien wat er kan gebeuren als een vreemdeling een onstabiele basis van een redneck dorpje binnenbanjert, en zo de onnatuurlijke status quo verstoort, met alle gevolgen van dien!!

Heerlijk, ik kon de inteelt bijna próeven!

In een groot landhuis ergens net buiten London huist een excentrieke familie: Girly, een sexy, verleidelijk schoolmeisje met bambi-ogen van vuur; Sonny, haar donderjagende broertje vol kattekwaad; Nanny, de rustige, stille huishoudster met héél diepe gronden; en Mumsy, de mater familias die met haar alziende ogen het detail wel s kwijt is.
Deze zonderlinge familie pikt zwervers of dronkaards op, om ze te dwingen mee te spelen in een morbide rollenspel waar ze moeten meedraaien in 'het perfecte gezin'! Maar ieder gezin heeft regels, en als die gebroken worden, betaal je grof!
Eén ontvoerde man laat het er niet bij zitten, en speelt het spel mee.... maar dan wél op zijn geheel eigen manier - met alle gevolgen van dien!

Er zit veel lugubere humor in. De constante kinderspelletjes met potentieel dodelijke afloop, creepy! De suspense, vooral omdat de hele familie doet alsof álles aan de bizarre situatie héél normaal is hoor, is duimendik aangebracht. De gasten proberen op alle mogelijke manieren door te dringen tot de zieke geesten van de gastvrouw en haar kroost, maar het is onmogelijk! Zij zíjn de perfecte familie, en je hebt je daar naar te gedragen, of je wilt of niet!

Het enige minpuntje is het bloed. Of beter gezegd het gebrek daaraan. Dit soort films gedijt het best bij de suggéstie van het scharlaken goud! Toch had een litertje hier en daar van de kleverige rode levensvloeistof hier niet misstaan. De hele film door wordt gesuggereerd dat er bloed vloeit, maar wordt de ketchupfles dichtgelaten. Niet erg, maar suggestie werkt alleen als je af en toe wat SHOW toevoegd aan de TELL!

Rare film. Deed me een beetje aan Spider Baby denken. Eenzelfde rare film uit dezelfde tijd. Ook hier spelen al bijna volwassen 'kinderen' nog volop kinderspelletjes, aansturend op de dood van in hun broek schijtende gasten. Er wordt geen uitleg gegeven over de -rare- situatie. Hij is zoals hij is, en de 'gasten' hebben zich er maar naar te schikken. Het einde was redelijk abrupt. Ik had nog een afsluiting verwacht, maar die kwam niet. Dit einde was wél zéér beklemmend! Creepy!

Voor de briljante sexy, verleidelijke Vanessa Howard 4,5 Girly sterretjes!