Meningen

Deze briljante quote komt uit Ercole alla conquista di Atlantide uit 1961. Een van de leukere Hercules-saga’s die het Peplum genre te bieden heeft! Hercules conquers Atlantis, oftewel Hercules and the Captive Women heeft alles wat een Italiaanse Sword-and-Sandals (of ‘Peplum’, Italiaans voor ‘tuniek’) film moet hebben, een beest van een held, een sidekick, avonturen in exotische oorden, en natuurlijk pittige tegenstand van pittige tegenstanders. Alleen het departement ‘vrouwen’ blijft wat achter.

Hercules (gespeeld door de Britse meervoudig Mr. Universe Reg Park) redt een schoon meisje uit handen van een gemeen wezen. Samen met Androcles (Ettore Manni), de koning van Thebe, reist hij naar haar geboorteplaats, het eiland Atlantis. Hier blijk dat de boosaardige Koningin Antinea (prachtige rol van bloedmooie cultfavoriet Fay Spain) een duivels plan heeft uitgebroed om de wereld te overheersen.

De Engelse titel is wat misleidend. Er zijn geen ‘gevangen vrouwen.’, maar slechts één. En echt gevangen wordt ze ook niet gehouden. Wat dat betreft komt de Italiaanse titel meer in de buurt. Hercules verovert immers Atlantis. Al zal-ie zelf hard-achtig blijven beweren dat-ie ze bevrijd heeft! Als je de kans krijgt, ga dan de originele Italiaanse versie zien. Deze is langer, en heeft dus nóg meer beefy goodness in zich! Plus minder last van de Engelstalige dubs, die niet altijd zo charmant zijn gedaan.

Zoals de meeste Italiaanse Swords-and-Sandals is het een goedkoop en soms wat sukkelig overkomend geheel. Toch ziet het er, voor een met piepschuim, papier-maché, stopverf en ducktape inelkaar geMacGyverd spektakel geweldig uit! Het doet groots aan met zijn enorme en kleurrijke sets. De special effects zijn uiteraard niet hoogstaand, maar ze wérken wel! Het is juist die creativiteit en de MacGyver mentaliteit die het naar een hoger plan tillen. Perfect in al zijn kazige goedheid.

Reg Park is de gedroomde Hercules. Als bodybuilder, drievoudig Mr. Universe, had Park de perfecte bouw om de Zoon van Zeus gestalte te geven op het witte doek. Goed, mede-geweldenaars Steve Reeves, Alan Steel, en later Arnold Schwarzenegger en Lou Ferrigno deden het ook lang niet slecht. Maar de Engelse Adonis zet met zijn strakgespannen, ingeoliede, immense lichaam en immer schmierende glimlach de Griekse halfgod Hercules (eigenlijk Herakles, maar kniesoor) een waardige, zwierige, archetypische superheld neer die zijn weerga niet kent! En uiteraard zijn krachtige baard.

Speciale aandacht ook voor de betoverende Fay Spain. Deze prachtige mysterieuze femme fatale steelt naast Reg Park de show in een film die nou niet bepaald overloopt van het vrouwelijk schoon. Zij maakt het echter meer dan goed. Ze domineert elke scène waarin ze schittert. Intens, smeulend, hooghartig, wreed en adembenemend, ze ís Koningin Antinea, laat dát duidelijk zijn!

Voor the British Beefcake en the American Bombshell in een Italiaans Superheldenepos, 4,0 piepschuimen sterren!

-Gezien in het kader van =FatMike's Mannen met Snorren en J&B Rare Scotch Whisky Film Pinkster Extravaganza 2011=!!!!

Dit was de tweede film die we keken. Een leuke giallo-achtige film, een mix van who-done-it, krimi en dus giallo. Alex Cord (later bekend geworden als de oude man met ooglap en wandelstok uit de tv-serie Airwolf!) speelt een buitenlandse archeoloog, compleet met 70s Porno Chique Tom Selleck snor!
Samantha Eggar (bekend van het Cronenberg meesterwerkje The Brood!) speelt zijn liefje. ze hebben 'wat problemen', maar ze houdt van hem, en vertrouwt hem compleet.. toch?
Verder is er een keur aan zonderlinge figuren die door de sets lopen om de verdenking op zich te trekken, of die naar andere over te dragen.

Het verhaal is simpel, Terwijl er een opgraving aan de gang is, worden in een net opgegraven graftombe de lijken van een jongeman en een jongedame gevonden. De verdenking valt al snel op de zonderlinge en zich vreemd gedragende archeoloog. Hij zet alles op het spel om de ware dader te vinden, en zo zichzelf vrij te pleiten. Maar zal hem dit lukken? En weet hij zeker dat hijzelf de dader écht niet is???
En dawast. Pretty simple, no? Ja best wel. Maar de uitvoering is goed genoeg. De actie is oké, soms wat traag, maar het loopt wel lekker door. De beelden zijn mooi, het is scherp geschoten. Sommige scénes zijn bijzonder kunstig geschoten. De muziek is mooi sfeervol. Veel klassiek, maar dat is hier oké. Dramatrisch werkt het allemaal.

-Voor de oplettertjes onder ons, ook in deze pseudo-giallo wordt enkele malen vol in beeld J&B Rare Scotch Whisky gedronken! -Ik heb uit 'betrouwbare bron' dat dit de -whisky of choice- is in vrijwel elke zichzelf respecterende giallo sinds de opkomst van de giallo! En deze internationale samenwerking kon dan natuurlijjk niet achterblijven! (met dank aan DieHard.Willis!)

Conclusie: dit is een goedlopend misdaadavontuur. Je blijft van begin tot eind geboeid kijken. Goed, de ontknoping is wat truttig, en het had allemaal wat ingenieuzer in elkaar gezet kunnen worden. Dit is niet de beste giallo die ik heb gezien. Maar het is een mooie whodunnit en een leuke film voor een mooi filmavondje.

Eén ding nog, wat is dat met die titel! Met 'The Dead Are Alive' dachten we eerst met een zombiefilm te maken te hebben! De rare Amerikaanse 'forensisch autoptiehoofd' hoes versterkte dat gevoel alleen maar!

Voor de pornosnor van Alex Cord en de schitterende ogen van Samantha Eggar, 4 in J&B gedrenkte sterren!

Een groepje studenten van de medische faculteit gaat in een weekend een oud huis opknappen. Uiteraard was dit het tafereel van een vroegere slachtpartij. En uiteraard zullen er nog wat studentjes aan de body-count worden toegevoegd alvorens het weekend voorbij is!

Dit is een heerlijke cheesy '80s horrorfilm. Het is een cheesy '80s horrorfilm, dus een plot is niet erg van belang, noch aanwezig. Aangezien we hier te maken hebben met een slasher, een cheesy '80s slasher no less, is het logisch dat hetzelfde oude beproefde plot wordt hergebruikt als van honderden cheesy '80s slasher hiervoor!
Dat is jammer, want als je verder kijkt dan het plot lang is -teeny weeny kort dus- merk je dat er voor de rest bitter weinig overblijft om van te genieten.

De personages hebben de diepgang van bordkarton. De dialogen lijken overgepend van een afgewezen GTST-script. Dat de 'acteurs' dan ook nog eens de GTST-acteerschool lijken te hebben doorlopen,werkt niet mee. Toch is dat niet geheel hun fout. Met een beetje script zouden ze al geholpen zijn. Met een pierenbadjes-diep script en pijnlijk foute non-dialogen hadden ze nul kans.

De gore effecten redelijk -voor een lowbudget cheesy '80s slasher. Oké, het is niet erg geloofwaardig, en het lijkt alsof het met een CamCorder geschoten is! Dat maakt niet uit, maar áls je met een CamCorder schiet, moet je ter compensatie op z''n minst het bloed met liters tegelijk naar de lens flikkeren! Dat is niet gebeurd. En dat is jammer.

Toch heb ik genoten van deze film. Vooral de ongeloofwaardige moorden, en de cheesy manier waarop mensen op hun einde komen zijn zó flauw dat het pijnlijk wordt! Meest memorabel een gozer die met zijn hoofd in een -open- magnetron wordt gelegd. De moordenaar stelt de timer in, en gaat van een afstandje zitten kijken hoe.... het hoofd explodeert! MAAR DE DEUR WAS OPEN! Van die dingen. Je moet hel allemaal niet zo serieus nemen. Dan komt het best goed.

Het is niet echt een kwaadaardige lach, meer een irritante giechel. Het einde is -zelfs voor een cheesy '80s slasher- wel érg cheesy, misschien wel té cheesy. Maar ach, als je zonder kleerscheuren door de hele film bent gerold, kan dat er ook nog wel bij.

Voor '80s fijngehakte stinkkaas, 3,5 kwaadaardig lachende sterretjes!