Meningen

Dit is een leuke SOV uit de jaren '80. Dit is een van de eerste dingen die de makers maakten, en dat is er ook wel aan af te zien! Toch valt er voor gorehounds en '80s retro freaks volop lol te beleven!

Het verhaal is simpel: twee paartjes willen gaan kamperen in de 'wildernis' van New Jersey. Op hun reis naar bestemming komen ze in aanraking met twee rare snuisters, een paar hicks waar de bossen van New Jersey blijkbaar vol mee zitten! Als ze denken de situatie opgelost te hebben, zijn ze toch nog niet geheel 'out of the woods', so to speak...

De kampeerders komen uiteraard de -uit de filmtitel al bekende- kannibalen tegen, en zullen moeten vechten voor hun leven. Vrienden laten vrienden geen vrienden eten? Daar zullen ze gauw genoeg achter komen!...

Dit is zo ongeveer de slechtst voorbereide kampeertrip die ik ooit heb gezien! De campers van 'Don't go in the woods... alone', hadden betere, én meer, equipment! De campsite waar ze het over hebben is gewoon een vrije plek tussen de bomen, een 'vrij-plek' ben ik zeker van! Ook voor andere locaties is de locatiescout niet erg voor op speurtocht gegaan. We hebben een verlaten krot van een 'huis', een paar planken als hok aan elkaar getimmerd, die diende als....? En de al genoemde 'campsite'... Dawast!

Ik denk dat de makers een beetje 'New Jersey no-Chainsaw Massacre' in gedachten hadden, maar qua locaties en props komen ze daar hier zéker niet mee weg!

Het verhaal is minimalistisch en daarom best oké, voor wat het is. Vier kampeerders ontmoeten drie kannibalen - ennnnnnn..... GO!

Wat de film mist in verhaal en talent, maakt het goed in enthousiasme en gore, zéér veel gore! Niet de beste gore, maar wel lekkere smerige. Wat je niet te zien kreeg in Texas Chainsaw Massacre, nemen deze heren vol in beeld, en laten het live en in volle glorie zien op CamCorder! Sommige effecten waren wel héél erg crappy. Maar er zaten een paar make-up en gore effects in die toch echt wel de moeite waard waren. Goed, het verdiende vast geen FX-Oscar, maar voor het geld dat ze hadden, met de middelen die ze tot hun beschikking hadden, zag het er heel behoorlijk uit. Nee, écht!

En dat maakt de film ook sympathiek. De makers nemen zichzelf, én het publiek absoluut niet serieus! Daarom mag je lachen om afgehakte hoofden, uitpuilende darmen, en de al aangehaalde 'womb with a view!' Het is allemaal niet echt, en dat is te zien ook! Maar dat maakt het wél allemaal zó leuk om te zien, zo leuk om van te grimassen, maar zéker niet over te geven, want het is allemaal niet echt!

Voor een leuke tijdmachine terug de Tijd van videotheken en héle slechte filmavonden, met popcorn, bier en spekreepjes thuis op de bank, 4 licht doorbakken sterretjes!

Helemaal eens met mijn dikke vriend FatMike!

Voor een magere $70,000 in elkaar geMacGyverd, laat deze effectieve suspense horror met de weinige middelen die het heeft, een prachtige donkere sfeervolle zombiefilm zien, in de trant van Romero's Night of the Living Dead. Prachtige sinistere score, die het een nóg (goed)naardere ervaring maakt!

Tuurlijk heeft regisseur Bob Clark goed gekeken naar stijlicoon Night of the Living Dead(1968). Maar hij heeft góed gekeken, en vijf jaar later zijn met inktzwarte humor doorspekte versie gecreëerd. De zombies zijn veel donkerder, enger vooral, alsof je in een aflevering van EC Comics zit te bladeren!

Een groepje jonge acteurs komt in de nacht aan op eenvan god en iedereen 'kerkhof-eiland', om er -onder leiding van hun briljante, maar bizar/perverse regisseur Alan- een nep-ritueel van demonen oproepen te ondergaan. Een hekserij-séance is het opgelaten gevolg. Zij weten niet dat het allemaal een set-up, een practical joke van Alan is, die onder de zerken een paar geschminkte acteurs heeft verstopt, die op zijn teken tevoorschijn moeten springen! Als de grap over is, besluit Alan de camp nog vijf streepjes op te voeren, door een geconserveerd lijk mee te nemen naar een verlaten huisje, om de knappe, én al stijve!, man in een bizarre groteske huwelijksceremonie als man te nemen!

Wat niemand weet, is dat de séance 'per ongeluk' gelukt is! Nu wordt het huis omsingeld door een roedel angry zombies, én zitten ze opgescheept met een pissed-off gere-animeerde husband!

Vooral Manos-van-Alles Alan Ormsby springt er aan alle kanten uit! Hij nam niet alleen de gory zombie-make-up en -effecten voor zijn rekening (bij zijn volgende klus voor Clark -Deathdream- had hij een enthousaste assistent in de jonge Tom Savini). Ook was hij co-auteur van het script. Maar hoe mooi is zijn schitterende campy performance als de flamboyante, flaming gay, villijne en in- en ingemene theaterregisseur, die zijn ensemble tot op het bot tart, pest, uitlokt en zonder enige aarzeling opoffert!

Hoewel het een langzame opbouw kent, zijn er enkele leuke momenten van pietzwarte humor. Ook de schrik- en angstmomenten zijn zeer effectief uitgevoerd. Het ziet er soms wat onbeholpen uit, en de acteurs zijn af en toe wat over-the-top. Toch levert de hele cast een uitmuntende prestatie! Áls Romero al op een opvolger voor zijn Zombie-epos zat te wachten, had hij zich geen betere bastaardzoon kunnen wensen dan Children Shouldn't Play with Dead Things.

Voor The Only Gay On The Island, Alan Ormsby, 4,5 fijngekauwde roze sterretjes.

-Volgens mij klopt de beschrijving niet helemaal -tenminste niet met de film die ik gezien heb. s niet erg, maar t is niet goed...

Het verhaal gaat over een groep van 7 magnificent biker chicks, de Cycle Sluts, die al rondrijdend en van het vrije bikerleven genietend stranden in Zariah, een klein woestijnstadje wat per ongeluk op spuugafstand ligt van een radioactieve mijn.

Ze besluiten in dit stadje, wat ook nog eens het geboortedurrepie van een der Cycle Sluts blijkt te zijn!, hun kampement op te slaan, en gebruik te maken van de gastvrijheid van de locale bevolking -die hier echter helemáál niet van gediend is! Denk - The Wild One, met tieten.

Buiten de verre van gastvrijheid van de locals moeten de biker chicks ook nog klaar zien te komen met een gekke begrafenisondernemer (briljante Don Calfa!) en zijn pintsized sidekick, ontsnapte radioactieve zombies, o ja, én Billy Bob Thornton als de geile ex-geliefde van een van de biker chicks! -Let op, hij heeft een kleine edoch leuke bijrol, je bent gewaarschuwd! En ondertussen moeten ze -samen met een bus vol blinde kinderen- het stadje redden van de ondergang, yada yada...

Grappige lowbudget knipoog naar de Magnificent Seven (1960), met een bende in leer geklede biker babes die het stadje Zariah en een groep blinde weeskinderen redden van een 'leger' zombies, gecreëerd door voornoemde gestoorde doodgraver Ralph Willum (gespeeld door Don Calfa, bekend als 'Ernie Kaltenbrunner' in Return of the Living Dead!!!!). Ondanks af en toe een grimlach om dwergenmishandeling, had dit een stuk beter kunnen uitpakken met beter acteerwerk, fantasierijkere regie en scherpere editing. En wat meer bloed en tieten hadden ook niet misstaan! Kom op nou, het is TROMA!!!!

Dit is meer komedie dan horror. Verwacht geen bloedfestijn, geen lekkere splatter, maar wat gebakkelei tussen biker chicks en townfolk, biker chicks onderling en biker chicks en zombies. En tussendoor is er ook nog wat ruimte voor wat tamme romances en wat veel te net gehouden gefoezelefozel. Echt ranzig wordt het nooit, en dat is jammer.

Voor Troma is dit trouwens een van de betere titels!

Kleine spotlight voor Catherine Carlen, die een van de stoerste leatherclad bull-dykes neerzet die ooit een machtige zwaar ronkende hog tussen haar prachtige krachtige in strak zwetend zwartleer gehulde mannenhatende lesbodijen geklemd houdt! O, was ik maar die hog....

Voor de bull-dyke aller bull-dykes, 3,5 zwartleren sterretjes!

Alsof Johnny 5 en ED-209 een liefdesbaby hebben gekregen!

Heerlijke cheesy 80s 'horror', in het kielzog van Short Circuit. Tieners die zich uitleven in het winkelcentrum, om achterna gezeten te worden door op hol geslagen beveiligingsrobots!

De robots zien er wat houterig en breekbaar uit. Maar ach, voor dat geld mag je natuurlijk ook geen gestroomlijnde gevechtsmachines verwachten, toch? De actie is dik in orde. De muziek is natuurlijk verschrikkelijk '80s, maar da's logisch. Het past hier. Het tienerplezier wat plotseling omslaat in een gevecht op leven en dood is erg leuk gedaan. Nergens echt spannend, nooit schokkend, maar zéker de moeite waard om een keer gezien te hebben. Voor '80s flashback afficionados!

Heerlijk jaren 80 popcorn-vermaak. Verwacht geen briljante acteerprestaties, maar geniet gewoon van rondrennende tienertjes die op allerlei manieren worden geterroriseerd door pissed-off robots!

-let trouwens vooral op de aftitels. Waar alle tienersterretjes netjes een mooie actiefoto krijgen met hun naam eronder, heeft één blond schreeuwkoninginnetje zeker de regisseur niet weten 'te behagen', om zo'n gruwelijke mugshot te verdienen! Wel een mooi fx-shot trouwens -van een bijzonder prettig uitgevoerde blonde meisjeshoofd uitelkaarspat-scène!...

Nog een zoekplaatje: Kleine bijrolletjes van cultfavorieten Dick Miller en Gerrit Graham! Goed opletten, anders mis je ze!

Voor Johnny-209, '80s mall rats en één heel speciaal blond schreeuwmutsje, 3,5 titanium-plated sterren!

-Gezien in het kader van =FatMike's Mannen met Snorren en J&B Rare Scotch Whisky Film Pinkster Extravaganza 2011=!!!!

Dit was de eerste film die we keken. Een heerlijke -poliziotteschi- van het zuiverste water. Maurizio Merli speelt de ervaren, gewelddadige politieman Inspecteur Tanzi. Hij heeft losse handjes, een jeukende trekkervinger, maar zijn snor zit goed, en z'n scheiding blijft altijd netjes op z'n hoofd geplakt. John Saxon is Frank DiMaggio, de oude, doorgewinterde crimineel. Hij speelt het koeltjes, TOTDAT hij uit zijn tent gelokt wordt! Dan slaat hij keihard en meedogenloos toe. Tomas Milian is 'de Chinees', een cynische jonge crimineel, die koste wat het kost hoger in de rangen van de Misdaad komen -By Any Means Necessary!
Samen vormen zij een super cast van een meesterlijk politieverhaal, vol gevechten, moord, haat, nijd, double crossing en backstabbing!

Het verhaal is simpel, een inspecteur van politie wordt verwond bij een aanslag. Terwijl de daders denken dat hij dood is, beraamt de inspecteur zijn acties om ze voor eens en voor altijd uit te schakelen!
En dawast. Pretty simple, no? Ja best wel. Maar de uitvoering is subliem. De actie is zéér seventies, met een lekkere pace. De beelden zijn mooi, het is scherp geschoten. De muziek is meesterlijk, mooi gedoseerd en dramatisch waar het moet.

-Voor de oplettertjes onder ons, ook in deze poliziotteschi wordt enkele malen vol in beeld J&B Rare Scotch Whisky gedronken! -Ik heb uit 'betrouwbare bron' dat dit de -whisky of choice- is in vrijwel elke zichzelf respecterende giallo sinds de opkomst van de giallo! Nu dus ook doorgedrongen in de poliziotteschi! (met dank aan DieHard.Willis!)

Conclusie: dit is een gave poliziotteschi met een ontketende Maurizio Merli. Hij kan zich moeiteloos meten met runaway cops zoals Steve McQueen, Clint Eastwood, Steven Seagal, en -mag ik dat zeggen? Ja dat mag ik zeggen- Charles Bronson!
Tomas Milian is weergaloos! Hij leeft zich uit in zijn rol van crimineel die op het randje loopt van zin/waanzin, klaar om eroverheen te duiken! Ik durf er een fles J&B Whisky op in te zetten dat een jonge Scarface goed naar deze krachttoer van Milian heeft gekeken!
John Saxon's rol is te klein voor wat het zou kunnen zijn. Hij is intens in de scénes waar hij in zit. Maar deze zijn kort en ver verwijderd van elkaar. En dat is jammer. Een cultacteur als Saxon verdient meer screentijd. Aan de andere kant, met karaktermannen als Merli en Milian krijg je alle cult die je aankunt, en dan is Saxon alleen maar een kers op de slagroom op de vianetta!

Voor 'de man met de blauwe ogen en de snor', de 'chinees', en de 'golfer', 4 in J&B gedrenkte sterren!

Geweldige film! Harder dan First Blood en rauwer dan Taxi Driver!!

Eindelijk eens een film waarbij ik aan het einde dacht: "What the hailz!!??"

Voor een lowbudget film een absolute topper! Gewoon op locatie in New York gedraaid, met een rietvijvertje in de buurt als Ersatz-Vietnam, briljant!!!

Rick Giovinazzo is absoluut geloofwaardig als sleazebag loser Vietnam-vet die op springen staat. Je kunt de armoei en de wanhoop bijna proeven, achter in je keel! Dit is wat Amerika met zijn helden doet! En dit is wat die held terugdoet

In de nabije toekomst schuilt een groepje deserteurs voor zure regen en de twee overgebleven Supermachten (ik gok de VS en de USSR, maar het wordt niet expliciet gezegd...). In de schuilplaats zit echter iets verscholen dat mogelijk nóg dodelijker is dan de oorlog die buiten woedt!

Ik ben het roerend met het de schitterende betogen van Halcyon en Die Hard,Willis eens! Creepozoids is een ondergewaardeerde film uit de mid-'80s. Tuurlijk is het verhaal lachwekkend, de acteerprestaties op z'n hoogst middelmatig, en de special effects op MacGyver-niveau. Toch verdient het de lage score niet. Ik heb talloze films aangegluurd die meer punten bij elkaar hadden gesprokkeld, maar véél minder onderhoudend waren dan deze fijne scifi/horror. Deze B-film is leuk, spannend, amusant, en heeft een knullige B-film charme.

Linnea Quigley -Scream Queen extraordinaire =bekend als Trash in het briljante Return of the Living Dead- is ongetwijfeld het lekkertje/lokkertje van deze film. En jawel hoor, zelfs in een wereld met besmet water en knaagdieren van uitzonderlijke omvang en kracht, ziet onze Linnea kans om zich in een heerlijke sexy douchescène in te laten zepen! Da's toch kicken!

De score is wat flauw, maar het werk goed. De 'speciale' effecten daarentegen, zijn BRILJANT! Een duidelijke man in een glimmend rubberen monsterpak, hobbelt vervaarlijk in het rond, maar werkt alleen maar op de lachspieren. De ratten van uitzonderlijke omvang en kracht, ja de ratten van uitzonderlijke omvang en kracht. Ze zien d'r eigenlijk nog aardig uit, al bewegen ze niet. TENZIJ iemand ze oppakt en weggooit, of beetpakt en ermee gaat 'vechten'! BRILJANT! Maximaal gebruik van minimale omgeving, zoals de tunnel, gefilmd aan twee van de vier kanten, zodat het lijkt of de persoon erdoor kruipt, is een staaltje huisvlijt waar Don Dohler spontaan hard van zou zijn geworden!

Voor wie het nog niet doorhad, ik heb bijzonder genoten van dit scifi/horror spektakel. Aan de korte kant met een uur en een kwartier, zit de vaart er aardig in, en wordt je goed meegevoerd met het -afwezige!- verhaal. De dialogen zijn wat onbeholpen, maar die knulligheid is tegelijk de charme! Het heeft een geur van "Alien" over zich. Maar ik vind dat het zich beter kan meten met soortgelijke avonturen als de Roger Corman producties Forbidden World en Dead Space!

Sommige mensen vonden het einde wat crappy. Toch vond ik het eindgevecht, hoewel wat afgeraffeld en knullig, degelijk uitgevoerd. Goed, het almachtige mutantenmonster had net wat almachtiger gemogen. Maar kom op nou, die bad-ass killer baby ziet er wreed uit. Da's toch kicken! Goed, de uiteindelijke wederopstanding van killer baby was onnodig kazig. Maar kniesoor. Voor een budget van n appel, twee eieren en n homp kaas hebben ze een prima science fiction/horror inelkaar geMacGyverd!

Voor Linnea's zepige kontje en ongedierte van uitzonderlijke omvang en kracht 3,5 gemuteerde sterren!

Yeah, SEEYA!!

Het BESTE gevecht OOIT!! Wat een passie, wat een gratie, wat een intensiteit! Als de gasten nóg intenser in de camera durven kijken ploppen ze hun éigen ogen er nog uit!!!

En zo waren er nog véél meer mooie actiemomenten. Alle met de meest tenenkrommende 'stoere taal' van de tegenstanders omkapseld.

Verschrikkelijk cheesy dialogen dus, maar ik ben een kaaskop, dus dat gaat er bij in als bier! Cynthia Rothrock is gewoon onverslaanbaar, hoewel ze gaandeweg de film toch ook haar verdiende pakjes slaag wel meepakt! Dus géén machinale vechtmachines, maar mensen van vleesch ende bloed, die toevallig héél goed kunnen vechten, én daarbij ook zeker wel gewond kunnen raken.

Er zit zelfs nog een leermoment cq moraal in deze film: ga studeren, maak je school af, anders kan je met je serveerstersbaantje nooit rondkomen, en eindig je net als Cynthia in achterafsteegjes waar je dingen met hijgerige mannen moet doen die je niet wíl doen voor een handvol geld: I'm talking bare knuckle fighting baby! Wat dacht jij dan dat ik bedoelde?????

De psychologische opbouw van de badguy is geweldig! Wat een pijn, wat een onverwerkte woede, wat een sick and twisted puppy is dat zeg!!! PLUS ik heb nog nooit zo'n intens kijkende slechterik aan het werk gezien! Als de staalblauwe ogen elk moment uit hun kassen kunnen ploepen, dan wéét je dat je benen moet maken, want hij gaat ontploffen!!

Eén minpuntje, Cynthia wordt aangegeven als de hoofdrol, maar het is eigenlijk meer de -toevallig expert in martial arts- detective die de meest intense gevechten levert, INCLUSIEF dus het BESTE gevecht OOIT! Met wat hulp van de eenarmige Cynthia, ok, maar híj deed het meeste sloopwerk. Hulde ook aan de Endboss, die zijn mannetje stond TOTdat het vrouwtje zich er zo nodig mee moest bemoeien.

Voor de meest intense Endboss OOIT 4 staalblauwe sterren!!

-Gezien in het kader van =FatMike's Mannen met Snorren en J&B Rare Scotch Whisky Film Pinkster Extravaganza 2011=!!!!

Dit was de derde film die we keken. Een leuke WIP (Women In Prison, red.) met alles erop en eraan, uit de diepste krochten van de Amazone.

Het verhaal is simpel, Een groepje jongedames wordt vastgehouden in een soortement van junglekooi, gemaakt van bamboe. Ze worden gebruikt voor de liederlijke orgieën van een grootgrondbezitter en zijn biseksuele gezellin. Als ze hun vrijheid willen herwinnen, én blijven leven moeten ze snel zijn, slim, én meedogenloos!
En dawast. Pretty simple, no? Ja best wel. De uitvoering is oké. De actie is benedenmaats, te traag en er is te weinig. De beelden zijn mooi, het is scherp geschoten. Soms is er overduidelijk stockfootage gebruikt, en dat zie je direct. Sommige scénes zijn erg gekunsteld. De muziek is wel oké, niet overheersend, maar soms wat weinigzeggend. Dramatrisch werkt het redelijk.

-Voor de oplettertjes onder ons, ook in deze WIP wordt enkele malen vol in beeld J&B Rare Scotch Whisky gedronken! -Ik heb uit 'betrouwbare bron' dat dit de -whisky of choice- is in vrijwel elke zichzelf respecterende giallo sinds de opkomst van de giallo! Dit is een WIP, en ook hier kunnen ze niet zonder dit bijzondere godendrankje. (met dank aan DieHard.Willis!)

Conclusie: dit is een goedkope Women In Prison. Er is niet eens een gevangenis om van te spreken. De dames zijn driekwart van de film vrijwel tot poedelnaakt, en dat is goed. Maar er wordt te weinig mee gedaan. Alleen maar met je tieten en/of je poes in beeld is niet genoeg! De actie is vrijwel niet aanwezig. Er zijn een paar schermutselingen, en bij de ontsnappingspoging worden wat schoten gelost en wat klappen uitgedeeld. Maar het is te weinig en vééls te laat! Véél te weinig sleasy sex, véél te weinig ranzig snij-, hak-, en amputatiewerk! Géén martelingen, kom óp nou! Nee, voor een Women In Prison (WIP) kan dit werkje niet tippen aan de meesterwerken in het genre! Toch was het een leuke aanwinst voor een mooi filmavondje.

Voor de besnorde geile walrus en het in rood, wit en groen bevorven danseresje, toch nog 3 in J&B gedrenkte sterren!