Meningen

Tweede feature van Canada's favoriete maffe filmmaker David Cronenberg raast knap voort op de in Shivers(1975) moedig ingeslagen weg.

Pornoster Marilyn Chambers (bekend van Behind the green door) is verrassend goed als Rose, het slachtoffer van een bijna-fataal motorongeluk, die een experimentele huidtransplantatie ondergaat in een bizarre, nogal onguur uitziende privé-kliniek.

Als Rose na het ongeluk in de kliniek wordt behandeld, krijgt ze voor haar verbrande huid een revolutionaire behandelmethode. Als ze eindelijk bijkomt, en begint met revalidatie, blijkt de transplantatie erg goed gelukt. Echter, ze heeft een vreemde behoefte aan bloed, mensenbloed! En waarom piept dat enge, fallusachtige orgaan steeds uit haar oksel?...

Al snel stapelen de slachtoffers zich op. Deze blijken echter geïnfecteerd te zijn met een snelwerkend rabiësachtig virus, dat razendsnel om zich heen slaat door de straten van Montreal! Rose blijkt de nietsvermoedende drager van het dodelijke virus. En elk hapje dat ze neemt heeft een nieuwe infectie tot gevolg. En elke geïnfecteerde gaat op zijn beurt ook aan het snacken!

De overheid doet er alles aan om het -onbekende- virus te lokaliseren, te isoleren, en uit te roeien. Ondertussen probeert het vriendje van Rose te achterhalen wat er toch met haar aan de hand is, en haar te stoppen vóór het te laat is!...

David Cronenberg hergebruikt hier thema's uit Shivers, zoals het gegeven van een overdraagbaar (seks)virus. Ook de scepsis tegen moderne (medische) wetenschap en technologie is een terugkerend thema in zijn werk. De Giger-esque biomechanica, die hij verder zou uitwerken in latere werken als Videodrome en eXistenZ wordt hier al aangestipt. Hij speelt ermee, en verpakt ze in een prachtig wrang sprookje van een soort vampier die zich voortplant in de zombies die ze creëert, elke keer als ze zich voedt.

Het is pijnlijk prachtig hoe Rose probeert haar geliefden te ontzien elke keer als ze op strooptocht móet. Welhaast een subtiele hint naar de strubbelingen van de verslaafde die wéét dat ze op den duur vrienden en familie gaat verraden en gebruiken voor de fix die ze steeds vaker en meer móet hebben!

Een effectieve low-budget thriller met een passend somber, pessimistisch einde. Prachtig zoals het leger de straten van Montreal nietsontziend schoonveegt. Hoe de lichamen van slachtoffers als afval in een vuilniswagen worden gedumpt. Nee, je krijgt geen goed gevoel bij de toekomst zoals Cronenberg die voor ogen had! Maar wat een heerlijke, smerige janboel maakt hij er in de tussentijd van!

Voor de doornenRose van Montreal, Marilyn Chambers, 4,0 wild schuimende sterretjes.

Bijzonder uitstapje naar de wereld van de Druiven-zombies van de Meester van de Franse softcore semierotische vampierenfilm, Jean Rollin!

Jean Rollin is beroemd en berucht om zijn uiterst langzaam opgebouwde gothische vampierenfilms. Deze moeten het niet hebben van snelle actie, veel bloedwerk en roedels kwijlende vampierenmonsters. Nee, Rollin laat zijn vampiers door de kamers glijden, zweven bijna, de -beoogde- slachtoffers betoverend en verleidend, tot de onvermijdelijke offerande daar is!

Dus ik was zéér benieuwd hoe Rollin zijn filmtechnieken zou hanteren met zombies als achtergrond! En ook hier weet Rollin zijn stempel te drukken op een genre dat vast leek te staan in bewegingen, emoties en gedragingen van de elementen. Het is zijn variant op de bloederige zombiefilm.Gotische droombeelden begeleiden de Gang der Zombies, de personages lijken zich nauwelijks bewust van de verschikkelijke nachtmerrie waarin ze zijn beland! Ja, er lopen verrassend veel mensen met ontblote lijven rond, maar het is allemaal met smaak gedaan, Rollin-style!

Géén rauwe gory hersenloze zombieflick, maar een stilistisch vormgegeven, sfeervolle ondoden-dromenpalet uit de fantasiekoker van één van de bijzondere regisseurs van de softerotische gothische horror, Jean Rollin! Fascinerend.. Een aanrader voor fans het oeuvre van Jean Rollin.

Voor Jean Rollin en zijn smaak voor mooie Franse zombie-filles 4 gefermenteerde sterren.

Geweldige film! Misschien niet de 'standaard zombie-film', in de zin dat hordes ondoden een restantje levenden het leven zuur proberen te maken, maar toch zéér vermakelijk..

Interessante liefdesfilm á la Romeo and Julliet en Sid and Nancy, maar dan met zombies! Oké, het mist idd de nodige humor, maar de liefde die de twee hoofdrolspelers tentoon spreiden maakt dit wél een mooi drama, mét zombies!

Dat is trouwens wél het enige dat deze film eigenlijk mist, een héle horde zómbies! Maar zelfs met een mini-hordetje zombies is het een intiem gemankeerd liefdesdrama. Oh, wat een fucked-up liefde is DAT!!

Zet zelfs een klein vraagtekentje bij het Government Weapons Program. Hoe ver mag een regering gaan om wapens te ontwikkelen 'voor onze vrijheid'?...

En zeg nou zelf, als je tóch door een zombie opgevrozen wilt worden, laat het alsjeBLIEFT JULIE zijn!!!! 'It's all in the tongue!'

Melinda 'Mindy' Clarke is als Julie de meest sexy zombie OOIT op film vastgelegd!!!! Oh, my GAWD!!!

Plus, ze heeft me op een simpele manier, maar daarom kort, bondig en haarfijn uitgelegd hoe het zit met het 'zelfmutilatie' aka 'snijden' fenomeen. Geen geintje. In een paar woorden maakte ze me duidelijk wáár het precies om draait in het 'cutten'! Ze vertelt het beter dan gelijk welke After School Special of Postbus 51 spot!

Alleen al om Mindy Clarke 4 hele dikke sterren!

Interessante kijk op het Jack the Ripper fenomeen. Zoals Stephan73 al heeft verteld, ziet het er allemaal niet even sprankelend en levendig uit. De Camcorder-Coppola Crowd wist wél hoe ze een verhaaltje in mekaar moesten draaien, maar níet hoe ze een camera moesten hanteren, of licht moesten gebruiken!...

Toch is het verhaal grappig, en de gore is erg de moeite waard! Want -zoals iedere zichzelf respecterend gorehound weet- Tom Savini is NIET beroemd om zijn acteertalent, maar WEL om zijn geweldige special effecten! Niets groots, of waar een miljoenenbudget voor nodig is, maar mooi klein en lekker ranzig, dat is Tom Savini! Wie kan de exploderende zombie vergeten in Dawn of the Dead (waar ie zelf ook weer een cameo in speelde als 'Machete'!!)? Of de exploderende zombie in Day of the Dead? De 'pijl door Kevin Bacon's keel' in Friday the 13th?De gescalpeerde dames én het exploderende hoofd (ván Tom Savini zélf!) in Maniac? Allemaal op een budget, en allemaal vét!! Hier trouwens niets van dat al. Geen exploderende lijven ditmaal, maar een boel snij-, ontleed- en darmuitrijt-actie. En ook dat is onze Tom wel toevertrouwd.

Hoewel, Stephan73 heeft wel gelijk dat Savini -die náást zijn fx-loopbaan af en toe een vette cultfilmrol neerzet!- niet erg goed uit de verf komt. Dan vind ik 'm toch beter als Sex Machine in From Dusk Till Dawn!! MAAR naast alle andere duidelijke amateurs steekt hij er nog best positief uit, gezien het feit dat ie maar een veredelde cameo heeft!

Al met al een leuke film over een oud en nog steeds inspirerend fenomeen, Jack The Ripper! Nog één opmerking dan: aan welke ringvinger zat die protserige ring nou ook alweer????

Heerlijke 80s 'haunted house' film!

Een heavy metal band, aangevoerd door de Ultimate Metal Hero -Jon-Mikl Thor, bivakkeert een paar weken op een verlaten boerderijtje, om te repeteren, te jammen en te vozen!

Als je ouders je zo'n naam hebben gegeven, heb je geen andere keus dan 'als je later groot bent' ÓF Superheld worden, ÓF leider van een heavy metal band! ÓF je wordt het gewoon allebei! Jon-Mikl Thor ís de Ultieme Metal Hero, Jack Black has got NOTHING on hiim!

Met knetterstrakke spandex, een poedelkop waar Adam Curry jaloers op zou zijn, en de immer geoliede spieromvang van zijn Noordse Godheid/comic-naamgenoot, speelt, zingt en slaat Thor zich een weg door de van demonen krioelende boerderij!

De effecten zijn suspect at best, maar dat maakt het juist leuker! De monsters zijn niet eng, de fx soms niet meer dan wat bengaals vuur en een rookpot, maar dat is de charme van dit shlock-fest! Rubberen maskers, hand- én wajang-poppen, en hammy acterende goedbedoelende 'acteurs', het mág allemaal! Dit is een film waar de makers alleen maar goede bedoelingen hadden. De soundtrack is eigenlijk nog best te pruimen, áls je van 80s powerrock houdt!

Overigens genoeg naakte bandleden te zien, zowel voor de mannen als óók voor de vrouwen valt er veel te genieten! Áls je door alle met sokken opgestopte kruizen en jaren-80 coupes soleil en poedelhaar kunt héénkijken!!

ik zou deze film niet als enige op een avond kijken, daar is ie nét ff te slecht voor. MAAR zet hem in een double bill met bijv. het Japanse Wild Zero, en/of Jack Black's Tenacious D and the Pick of Destiny, en je hebt een lekker melige avond! NIET bijster eng, NIET superspannend, máár gewoon zó lekker slecht dattie goed wordt..

HOLY... fishnet stockings Batman!

Een briljante ode aan de Jaren 1950 Late Night Double Features. Waar de Geest van Edward Wood rondwaart als poeppapier onder je schoen, als een onverklaarbare meur in je wc, als een steeds terugkerende, maar stiekem toch prettige jeuk aan je zak, dat is the Rocky Horror Picture Show!

zelden is er ZÓ vet geknipoogd, met ZÓ'N ongelofelijk vet gemake-up'd mannenoog, naar de Sci-Fi 'Keep Watching The Skies' film...

Alles klopt aan deze film, het flinterdunne, edoch vermakelijke verhaal, de cheesy meezingnummers en dansroutines, de bordkartonnen decors, de heerlijk theatraal overacterende acteurs, geweldig! Dit is science fiction met een supervette, bloedrood gestifte lippen, tong in de aanslag ademnood-zoen récht op de bek van het gezapige biospubliek!

ZIE... Barry Bostwick en Susan Sarandon als het kaars-straight paartje, dat langzaam geperverteerd wordt door de van karnale lusten doorwrochten huishouding van Huize Frank'N. Furter.

ZIE... Richard O'Brien als Riff-Raff, a handyman!

ZIE... Tim Curry als de onvergetelijke Frank'N'Furter, een zoete travestiet uit Transsexual, Transsylvania!

HOOR... geweldige liederige shownummers, die -of je wilt of niet- meegedaan MOETEN worden door het publiek, ook al zit je met een nootje en een biertje veilig thuis op de bank!

ZIE... Meatloaf als Eddie, een nozem met een kop als het kauwspeeltje van een pitbull, en een stem van afgewerkte motorolie en goud!

ZIE... Peter Hinwood als Rocky, blauwogige, blonde perfectie in 1.90m geoliede, gebronsde spieren!

BELEEF... een heerlijk sci-fi avontuur zonder enige pretenties, louter met het doel om te vermaken!

DO... The TIMEWARP again!

Heerlijk schmierende clichés en citeerbare dialogen van de cast, die er duidelijk plezier in heeft! Van het superburgelijke paartje Brad en Janice, tot Frank'N. Furter en zijn gasten in het kasteel waar -zal je altijd net zien- zojuist een feest aan de gang is! Richard O'Brien is perfect als de kruiperige butler Riff-Raff. Maar Tim Curry steelt de show als de 'Heer' des Huizes, de elegante en knettergekke Frank'N. Furter!

Na een bruiloft krijgen Brad en Janice autopech In de stromende regen kloppen ze aan bij het kasteel van de excentrieke Frank'N. Furter. Ze willen eigenlijk alleen telefoneren, even drogen, misschien wat hulp met de auto... Meneer Furter, en zijn hulpje Riff-Raff hebben echter andere plannen!

Voor a Sweet Transvestite from Transsexual, Transsylvania, the Timewarp en de rebelse Eddie op z'n motorfiets, 4.5 glorieuze sterren in Trannyvision!

Run away!

De film probeert erg 'grindhouse' over te komen, tot de -volgens mij- van Grindhouse gejatte soundtrack aan toe. Hij doet inderdaad erg zijn best om een I Spit On Your Grave sfeertje te creëren, maar kan daar in al zijn smerigheid niet aan tippen.

Het idee is plat, de invulling is platter. Er zitten een paar interessante acteurs/trices in waar nauwelijks tot niet gebruik van wordt gemaakt. Ik vond bijvoorbeeld het bolle jochie met dat blonde meidenhaar dat het net opgehaalde geld van de twee katholieke dames jat érg grappig! Maar het is slechts een oprisping. Daar had véél meer in gezeten! En zo waren er wel meer dingen.

Leuk zijn uiteraard de gratis full frontal nudity shots! Die wel degelijk functioneel zijn in het neerzetten van de karakters van de verschillende personages!
Toch vind ik de uitbouw van de personages een van de zwakkere punten in het verhaal. Die is er namelijk verder niet. De karakters zijn zoals ze zijn, en daar moeten we het dan mee doen.
Aan de ene kant is het interessant dat er een aantal keren redelijk onverwacht iemand wordt omgelegd. Toch was dat voor mij ook een gemiste kans om een interessant spoor te leggen in een toch al eng dun verhaallijntje! Ik had het tweespel tussen de twee meisjes wel wat uitgewerkt zien worden. Maar ja, da's moeilijk, als ééntje al in het begin plat door d'r knar wordt geschoten!

Het idee om twee onschuldige schoolmeisjes in handen te laten vallen van een groepje geharde criminelen komt natuurlijk zo uit de koker van Last House on the Left. Toch is het hier zo mogelijk nog knulliger uitgewerkt. En zónder het einde dat LHotL zo bijzonder maakt! De rauwheid is er, de inventiviteit niet. Deze film zit in een kermiskarretje op een voorgelegd spookhuisspoor, en raast met een bloedgang naar de uitgang, met geen enkele mogelijkheid om ook maar de dénken dat je een andere afslag kan nemen! Het is wat het is en dat is het, en het wordt nooit wat anders.

Het einde viel me ook wat tegen. ik ben gewend van dit soort films, helemáál rape/revenge!, dat de kills gaandeweg bloederiger en ranziger worden. Dat viel hier wel tegen. Het enige leuke gevecht was van de twee vrouwen tegen elkaar. Dat ging er redelijk hard aan toe, maar was ook wel redelijk snel klaar. Maar voor de rest lieten de daders zich maar wat graag afslachten! En dat vond ik raar van zulke gehard gespuis!

Al met al vond ik het een vermakelijke kermisrit. Weinig verrassend, maar met leuke momenten. Hij is gruizig, maar op een manier die voor mij niet zo werkte. Het deed wat het doen moest, en dat deed het adequaat. Het einde had meer gore en bloed in zich gehad. Zo vond ik trouwens de hele film wel wat tam qua bloedgehalte. Het blootgehalte maakte dat overigens wél ruim goed!! Dus bloedgehalte -, blootgehalte xxx!

Benieuwd of dit beter was geworden met een 'Tarantino Presents' sticker erop. Doubtful. Ik heb films met dezelfde sticker met hetzelfde resultaat.. Maar toch heb ik me zo laat op de avond best vermaakt. De muziek maakte trouwens veel goed. Hoewel het dezelfde scheurende sax was die ook bij Planet Terror was gebruikt, paste hij hier bijzonder goed.

Voor de scheurende sax en de hartverscheurende sex 3 met bloed besmeurde sterren!