Meningen
Hier kun je zien welke berichten dave als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Zack and Miri Make a Porno (2008)
Craig Robinson redt de boel. Want zonder zijn hilarische inbreng was dit meteen een pak minder geweest. Het feit dat hij slechts een nevenpersonage met een beperkt aantal uitlatingen voorstelt, is dan ook vlakaf een tegenvaller te noemen. Rogen weet namelijk niet te overtuigen en Banks komt hoe langer hoe meer irritant over. Wel aardig waren de andere personages uit vorige films van Smith. Leuk als referentie. Verder is het verhaal niet bijster goed uitgewerkt en is het einde een regelrechte afknapper. Er kan gelukkig wel gelachen worden, al was daar in feite maar één acteur en een tiental lijnen tekst voor nodig. Enfin, een te langdradige, kortweg matige komedie die het romantische geneuzel beter achterwege had gelaten.
2,50
Zombie vs. Ninja (1989)
Alternatieve titel: Zodiac Power: The Super Master
Èèèh, what's up doc?
Slechts enkele malen is de slechtheid die van deze film afstraalt overtroffen door een andere. Zombie Vs. Ninja wordt gekenmerkt door zijn op voorhand in elkaar gestuikte aard. Met Godfried Ho aan het roer is elke kans in feite al verkeken. Enkel de lachspieren zullen in hun handjes wrijven bij de aanvang van deze ongelooflijk mislukte kungfu-flick.
Allereerst maken we kennis met een opmerkelijk personage. Een begrafenisondernemer met een stel voortanden om U tegen te zeggen. En alsof dat niet genoeg was, werd bij het dubben dan ook nog eens de stem van Bugs Bunny gebruikt, zonder gekheid. Op elk moment, of het nu serieus of grappig bedoeld is, je verwacht steeds dat hij opeens een wortel bovenhaalt, wat nonchalant tegen een boom gaat leunen en het bekende bovenstaande zinnetje opzegt.
We vangen tevens direct een eerste glimp op van een drietal zombies, die in gevecht met Bugs zijn verwikkeld. Het ziet er niet te best uit. Ze lijken in de verste verte niet op de bloeddorstige wezens uit menig horrorfilm. Sterker nog, moest de plaats van het gevecht verschoven zijn naar een podium van een danswedstrijd, dan hadden ze wellicht de prijs voor beste robotdanser gewonnen. Want dat is het enige dat hen onderscheid van een gewone sterveling. Ze zwaaien aan een onvermoeibaar tempo in het rond, in de hoop dat de tegenstander sterft aan een zware verkoudheid.
Het verhaal is te onnozel voor woorden. De samenhang en relaties tussen de personages onderling is niet uitgewerkt en dus quasi onbestaand. Het is opmerkelijk hoe weinig aandacht naar dit aspect is uitgegaan. Het laatste halfuur was zelfs niets meer of minder dan één lange vechtscène! Moesten deze gevechten nog spannend zijn, je zou er mee akkoord kunnen gaan, maar dit is natuurlijk niet het geval. Als kijker verveel je je steendood.
Wat helaas nog meer opvalt is het acuut gebrek aan acteertalent. God mag weten waar Ho deze mensen gevonden heeft. Ze vallen om de haverklap uit hun rol en lijken met het hele filmgedoe aldoor de draak te steken. Het hoofdpersonage is één brok ergernis. De manier waarop hij lacht, beweegt of zelfs maar ademt is om tegen een muur op te lopen. De enige die ik 'graag' in beeld zag was uiteraard Bugs, die naast dat belachelijke stemmetje nog zijn volkomen potsierlijke uiterlijk heeft om op terug te vallen. Daarnaast lopen er ook wat Amerikanen rond op de set. Althans, die illusie wil men opwekken, want in geen enkele scène zijn de Amerikanen samen te zien met de rest van de Chinese cast.
De dialogen zouden voorgaand probleem voor een groot stuk kunnen opvangen, maar in plaats daarvan duwen deze de film nog dieper naar beneden. Stijf en zielloos is de beste manier om ze te omschrijven. En raar. "Ethan, I'm going to take a shit.", zei Bugs plots. Diegenen die dit wanproduct al gezien hebben, zullen weten wat ik hiermee bedoel.
Met het onderdeel regie komen we aan een dieptepunt. Ho leverde al geen goed werk met 'Ninja Terminator', maar hier is het zowaar nog een graadje erger. In het begin dacht ik dat het aan de beeldverhouding lag, doch al gauw bleek niets te helpen. In veel gevallen komen de acteurs namelijk slechts half in beeld, en soms zijn ze zelfs nergens te bespeuren. Het leek af en toe meer op een luisterspel dan op een film, hoe is het mogelijk. Camerastandpunten zijn verschrikkelijk slecht bepaald. De verschillende technieken die Ho hanteert zijn op de vingers van een hand te tellen. Amateurisme ten top.
Hetgeen het best getuigt van de verdorvenheid van deze prent is de aankleding ervan. Ninjas lopen rond met kinderachtige hoofdbanden waar 'ninja' op staat, wenkbrauwen lijken verticaal te groeien, sets en achtergronden zijn gekozen op grond van lelijkheid. Hoe meer afschuwelijk, hoe beter. De muziek bestaat uit ellendige beatjes uit de jaren '80, die je oren wegvreten zoals cola dat met...eender wat doet. De geluidseffecten tijdens gevechten zijn misselijkmakend, vooral wanneer er ergens een zwaard of speer rondzwaait.
Enfin, er is zoveel te bespreken, maar de toegevoegde waarde van elk detail wordt steeds kleiner. Ik had me voorgenomen om meer werk van deze ninja-regisseur te bekijken, maar bij deze heb ik m'n lesje wel geleerd.
Zinema was nog wel zo vriendelijk om de DVD op te sturen, maar het lijkt erop dat hij dat enkel deed om eindelijk de vloek die erop rust uit zijn leven te bannen. 
0,50 (0,25)
Zombieland (2009)
Een heel ander paar mouwen dan variant Shaun of the Dead, en over het algemeen simpelweg beter uitgevoerd. De humor is hier in mindere mate aanwezig, maar als hij tevoorschijn komt, is hij geweldig. Het evenwicht tussen horror en komedie is hier ook meer bereikt.
Moest het lange tussenstuk in BM's huis eruit zijn gelaten en vervangen zijn door eender welke andere scène, dan had ik de film misschien zelfs een halve ster hoger gegeven. Ik kom er niet bij hoe ze dit tergend langzame moment niet gewoon weggeknipt hebben. Toegegeven, af en toe valt er wat af te lachen, maar het steekt enorm af tegenover de rest van de film.
Het begin en het einde zijn fantastisch. Met een soort gepantserd voertuig zwaar bewapend door een gehavend landschap rijden, het heeft wel iets. Vanaf de hilarische intro tot de ontmoeting met het vrouwelijke duo was Zombieland groots in elk opzicht. Daarna aldus een compleet overbodig middenstuk, dat gelukkig gevolgd werd door een schitterende eindscène. Wellicht niet het meest onvoorspelbare einde, maar in ieder geval adrenalineopwekkend om zien hoe Tallahassee honderden zombies afschiet vanuit tientallen kermisattracties.
Desalniettemin spijtig om vast te stellen dat er niet is uitgehaald wat er ontegensprekelijk in zat. De juiste acteurs zijn voorradig, evenals de special effects, de muziek is van weinig belang, zolang er maar bonkende gitaren inzitten en het onderwerp is klaarblijkelijk nog steeds bereid om zichzelf nieuw leven in te blazen.
3,50
