Meningen

Gemiddeld.

Ik heb zeker iets beters gezien van dhr Cronenberg dan deze Eastern Promises. Om te beginnen vindt ik deze film verre van inspirerend overkomen,het loopt allemaal zijn''normale'' gangetje met hier en daar een storende voice-over of daar een beetje moraal nog een slokje donkere soundrack. Dan is het menu Eastern Promises compleet.

Zo maken we in het begin kennis met een zwakke en twijfellende rol van Naomi Watts. Die in haar rol onbewust in een wereld komt waar ze haar leven niet meer zeker is en achter ieder mens op straat een vijand kan zijn. Aleen heeft haar rol erg weinig aandacht gekregen ( waarschijnlijk speelt de film in een te hoog tempo af )waardoor haar rol ontzettend vlak blijft en dat gepaard met haar ondermaatse optreden zal ze daar ook geen kijkers mee winnen. Spanning zal er ook niet zijn,omdat het zelfs voorspelbaar mat is.

Dan hebben we haar karikatuure familie die voor mij ook niet écht een onmisbare rol vertolken en ze hebben zelfs de dieptepunt van de film op hun naam.

Verder ziet de film er prima en vrij sfeervol uit met de duistere straatjes,maar van Cronenberg verwacht ik zeker gezien zijn films hiervoor o.a Dead Ringer en Videodrome toch wat meer. Zo mis ik de beklemmend heid of bijzondere ideeën die eigenlijk allemaal achterwegen blijven. Buiten de ontzettend bruute sauna scene blijft het zeker voor zijn doen erg gemiddeld en weet een van de betere acteurs (Cassel) zich in deze film niet te onderscheiden,eigenlijk is de zeer sterk spelende Viggo de enige.

Sterk

Het lawaai wat een etage lager werd geproduceerd kon mij niet uit deze film verstoten . Het moet wel erbij gezegt worden dat ik zowiezo niet iemand ben die zich snel uit de concentratie laat halen,maar bij film heb ik het liefst dat je bijwijze van een spelt hoort vallen.

De film zelf is op gebied van de cinematografie prachtig vormgegeven. Het loopt allemaal zo ontzettend lekker en soepel inelkaar,het beeld zit vol kleuren en de belichting is soeverein aan de kleuren. Gus van Sant tovert wat dat betreft een prachtig kunstwerk tevoorschijn,máár met een krachtig,berusteringswaardig karakter.

Het is dat ik wist wat ik opzette anders had ik geen moment gedacht dat de film aan deze manier ten einde zou gaan,want je volgt in hoofdstukken gedeelt wat leerlingen ( identificeerbaar) die op school met hun dagelijkse bezigheden zijn. Nergens maar ook nergens heb je het gevoel dat er op deze wilkeurige dag er een drama zou plaatsvinden. Het is tenslotte zo dat de leerlingen geen god hebben die ze erop wijst om van school weg te blijven of een leeraar die dit aan ziet komen. Het was een dag zoals gisteren aleen het verloop zou traumatisch zijn. Het beangstigend gevoel weet Gus van Sant sterk over te brengen dat zoiets kan gebeuren zonder sein of dat er iets op een kalender staat geschreven. Het is ook ontzettend belangrijk dat leeraren of mentoren dicht op de leerlingen zitten. Als kijker krijg je wel een mooie symbool ( De lege wolken een verwijzing naar : stille wateren hebben diepe gronden ) wat een de film mischien typeerd.

Gus van Sant geeft ons natuurlijk ook een kijkje bij de daders. Het knappe aan die vormgeving zijn (waarschijnlijk eerder aangehaalt) Dat het bij sugeren blijft en waarschijnlijk alles wat je te zien gaat krijgen later zou worden aangehaalt als ''daad'' door de media,maar Gus van Sant laat die gebeurtenissen in het midden zonder de personage's als een ''karakatuur'' af te schrijven.

Het eind-shot is ook weer zo'n ontzettend sterke keuze vol sugeren

het is eigenlijk allemaal een heel casual-day zonder een directe aanleiding voor een bloedbad. Dat gevoel weet Gus van Sant uitstekend over te brengen.

Voor mij mag deze film op alle fronten worden afgeschilder als een : klein meesterwerk

I am not an animal! I am a human being! I...am...a man !

Ik zelf was van te voren redelijk bevreest dat deze film met zo'n "gevaarlijk'' thema een over-kil zou gaan plegen,maar gelukkig staat er een regiseur met klasse aan de productie die weet waar hij mee bezig was. Daarvoor dank ik ook de filmproducent.

De film opening is behoorlijk memorabel,maar oh,oh zoo sterk noch kwa belangen noch kwa sfeer,heerlijke opening krijg je hier voorgeschoteld.Wat me ook direct opviel in de uitstekende begin was de film montage wat in deze film wordt gebruikt. Ik zag het al eens eerder in Bloody Sunday ( 2002) ( 3,5). In deze 2 films worden tussen de beeld overgang 1/2 sec eventjes zwart beeld. het werkt net als het zwart/wit beeld ( briljante keuze) uitstekend. Ik vind zowiezo de sfeer in de film machtig, sterk zelde zo kunnen genieten van de sfeer als in deze film. Aleen al daarom is deze film een aanrader.

De kennismaking tussen ' het beest' en Hopkens is voor mij een legendarische ontmoeting.Ik heb zelden bij een close-up op iemands gezicht ( Hopkens) zoveel emoties rond zien gaan alles kwam voorbij verdriet,afschuw en nog veel meer te lezen in zijn ogen.Aan emoties is er zowiezo geen gebrek aan in deze film, want je gaat op een gegeven moment als kijker net zo vreselijk voelen als de noch maar 21 jarige John Merrick op welke manier je mee gaat voelen laat de regiseur ( bewust ? ) in het midden,maar de film zal verdergaan,zoals John Merrick verder zal moeten gaan. Gelukkig leunt de film niet aleen op Jhon merrick en de perfecte setting. We zien ook Hopkins in zijn jongere jaren. Ik kan gerust zeggen dat hij toen al een exeptionele talent was. De rol van Trevis vult hij voortreffelijk in. Hij is ook perfeckt gecast. Want zijn stem,houding alles steld rust en sympathie uit en hij is ook voor Merrick een geschenk uit de hemel. Dat is ook erg mooi in beeld gebracht hoe Merrick zich zal ontwikkelen en de dialoog aangaat is echt heel sympathiek gedaan. Ik dacht zelfs ook een tijdje dat David Lynch
hem echt heeft opgezocht Omdat de ontwikkeling van Merrick zo geleidelijk is gedaan.

De film neemt ook behoorlijk de tijd om de relatie tussen Merrick en Trevis op te bouwen. Dat zal betekenen dat de film niet in een voortvarend tempo zal afspelen,maar het komt wel tengoeden voor de emotie en de verbluffende photografie of sfeer. In mijn ogen is het een goede keuze van David Lynch om het tempo op een laag pitje te houden.

Het einde is voortreffelijk en ontzettend bevredigend onder de muziek van ik dacht aan beethoven. ?

Hoe blij je sommige mensen kunt maken om ze een beetje liefde te geven

People are frightened by what they don't understand.

Als alle puzzelstukjes op de goede plaats vallen kan er een zeer mooie film ontstaan !

4 Stars

Wat een verademing is Casper Noé tegenover de rest in regie land

Dat ik deze film niet op op mijn gemakje om 3-uur in de middag moest gaan kijken dat had ik vooraf al in de gaten, gezien de geschiedenis van Casper noé. Die al eerder met de ''zware'', bikkelharde en afstandelijke Irréversible op de markt kwam en verassend genoeg mij wist te overtuigen.Hoe schokkend en heftig het allemaal is in die film weet Noé dat te verpakken met schitterend editing-werk en nochtens er een diepe en zéér interessante boodschap erin te verwerven. Dat laatste vindt ik zéér knap en dat laat zien dat deze regiseur buiten technisch ook inhoudelijk een interessante film weet te maken ! Dat overtuigde mij om deze omstreden regiseur te volgen.

Ik heb deze film trouwens anders beleefd dan dat-gene wat hier bovenaan de pagina staat. In mijn beleving is deze film eigenlijk een grote trip en gaat de hoofdpersonage helemaal niet dood.Een andere user met de naam Dreiecke heeft mijn film beleving al mooi vertaald op het Enter the void-topic.


De film is zonder twijfel weer eens controversieel en hoever het mogelijk is afstandelijker, zwaarder,duisterder en op bijna alle fronten heftiger dan irréversible ! ikzelf las dat ook vaker hier op Moviemeter en dacht zelf van :' Het zal allemaal wel' Maar het is echt zo. Als de film opent kom je in een gigantische krachtoer terecht dat jouw als kijker mee sleurt als water in een trechter en bij de aftiteling uit-spugt en je verwaarloost aan het lot over laat ! dat gevoel had ik na het zien van de film. Toe mijn ouders over ''The Voice'' hadden zat ik in een roes alles eens op een rijtje te zetten van wat mij is overkomen,ik zat in de leegte.

Dit is gewoonweg grensverleggend audio-visueel spektakel laat dat duidelijk zijn. De laatste film die me op dat gebied wist te raken was Carrie ( 1976) met de ''bal-scéne,maar Enter the void is er suprieur aan ! De kleuren combinatie's zijn verbluffend,de editing af en toe ruw en afstandelijk ''maar voelt de film naar omstandig-heden subliem aan'' De camera zweeft als het ware over de straten van Tokio heen wat wonderbaarlijk mooi uitziet,maar van binnen zo verrot is als het maar zijn kan. De mensen worden hier als beesten neergezet die aan elkaar kunnen reflecteren. De mensen gebruiken elkaar om te overleven, dat is de waan van de dag. De ''mannen'' zien de vrouwen als sex speeltjes en als het eventjes kan andersom ook,Noé maakt er weer eens geen vrolijke boel van. In die vervreemden wereld wat omgeven wordt als een trip. Het ziet eruit als een paddenstoel van buiten schitterend van binnen zó giftig dat je eraan kunt sterven dat is Tokio in de ogen van Noé.

Buiten dat is de relatie tussen broer en zus wonderbaarlijk stérk na het schrikbarend realistisch auto-ongeluk geworden en schitterend om te volgen. Ik heb daar als kijker echt van kunnen genieten hoe ze om elkaar geven en alles voor elkaar overhebben,maar toch ieder hun eigen weg bewandellen is zéér subtiel en realistisch geschreven,wat zelfs bij vlagen een vorm van surrealisme toonden. Hier en daar zaten er wat minimale linkjes naar Irréversible tussen.

Noé heeft me tóch verbaasd en het niveau van irréversible tot nu toe geëvenaard,maar ik kan ervan uitgaan dat deze film er bij een 2de kijkbeurt een halfje erboven op krijgt. Want óh oh wat geeft Noé les in vormgegeven en het belichten van club scénes

Já deze film mag trouwens uitgaan vechten van wat het memorableste moment van de week is bij mij. Toen ik een omelet wilde bakken en bleek er een half kuikentje in een ei te zitten óf wordt het de orgasme scene wat bij mij óók aardig op mijn netvlies staat gebrand !

Leuke film.

De film kent een heerlijke openingsfase. Waarin de helikopters,ontploffingen en killo's aan kogels dikke 20 minuten aanwezig zijn. De film temporiseert daarna wat, maar maar gelukkig geeft de toch behoorlijke strakke productie ook de gelegenheid om er verschillende zeer geestige on-liners in de film mix te gooien, waardoor je eigenlijk de hele film met een dikke knip-oog en de cliche's (die er zeker zijn) niet al te serieus moet benaderen. De grootste min punt is daar in tegen wel weer dat het allemaal erg braaf blijft. Er worden duizenden kogels en raketten afgevuurt,maar echt leuke of bruute kills levert het allemaal niet op. Het blijft allemaal off-screen of het is onnavolgbaar gefilmt.

De film kent zeker zijn memorabele momenten,maar helaas blijft het allemaal in mijn ogen te tam.

Keurige 3,5 sterren heeft de film verdient.

It's beautiful. You always look beautiful

Eyes wide schut is een film die zóó ontzettend sterk is, zo sterk dat filmdromen geen dromen meer zijn maar werkelijkheid.

Ik wist vóór dat ik deze film ging kijken waar deze fantastische Kubrick tot in staat is. Hij heeft een geweldige exeptione talent om de kijker persoonlijk te raken, met hem/haar lust en verlangen, iedere kijker wordt geraakt en kan zich zich zelf er meestal in terug vinden, in een van de karakters wat Kubrick presenteerd. Met Eyes wide schut doet Kubrick het niet anders hij pakt/raakt de mens op hem/haar gevoeligste plek namelijk verlangen naar méér en beter.

Ik wist in het begin onder begeleiding van een onvergetelijke hoogstaande long-shot dat dit zeker een van de beste werk van Kubrick wordt. Dit wordt genieten dacht ik ondertussen. Ik had zóo absoluut gelijk want wat hier'voor intrigerende film op het scherm wordt getoverd is gewoon-weg geweldig en bijna onmogelijk !. Kubrick pakt het hier persoonlijker aan dan ooit, want wat hier in deze film gebeurd kan zelfs behoorlijk dichtbij zijn of zelfs stiekem bij je zelf heel diep of juist niet ? In iedergeval zal de begin shot veel uitzwijzen.

De film behoort zeker op technies gebiedt tot de beste films die er zijn,ik heb zelden een camera zo zien meeleven met de personage's de camera hang stil als het moet de camera belicht waneer het moet het klinkt zo makkelijk,maar aleen de top regiseurs hebben dat echt goed onder de knie en daar hoort Kubrick absoluut bij. Het is echt genieten voor film liefhebbers ( Daarom verrast me de score ook). Want kom op, welke film toont aleen al in de eerste kwartier meer intense kwaliteit dan deze film ? De doordachtheid van elk shot is briljant en geeft de visie aan van wat voor briljante visie deze regiseur heeft gehad, deze man is een fenomeen. Want De charmante Dr. William die dacht alles te hebben,maar door een monoloog niks meer onder 'controlle' lijkt te hebben en daarmee een zoektocht naar 'verlangen' start ( Met een schitterend eind dialoog ) is nog nooit zo artistiek in beeld gebracht als hier gebeurd is het is een cinomatografies wonder want wat ziet deze film er verzorgd en sfeervol uit.

Als de film eenmaal afgelopen is ontwaak je uit een soort intense hypnotiserende trans En kom je iedere dag wat bij van het besef van wat je allemaal hebt gezien.

Nicole Kidman en tom Cruise hebben in deze film geschiedenis opgebouwd zijn ze voor deze film gescheiden of na deze film ? Het staat vast dat het gewaagd is om rondt die perikelen van een scheiding om deze rol te gaan spelen, want hier wordt zowel mentaal als fysiek het uiterste geëist. De rollen wat ze spelen zullen ook aardig dicht bij hun zelf staan. Ik vindt het zeer knap dat ze het hebben gedaan, wandt ze spelen echt op de grens van over-acting zoals de grote chef het wilt.

PS mooie recentie AddictedToMovies !

Deze film heeft de 5 jaar oude nummer 1 van de troon gestoten en ik kan met deze zeggen dat deze film er zeker langer op zal staan !