Meningen

Bar en Boos

Films hebben altijd een basis om op terug te vallen als er dingen mislukken of misplaatst zijn. Die basis kan van alles zijn van acteurs tot het visuele gedeelte en dat zorgt ook gelijk voor een beetje stabiliteit in de film. Ik kan met deze zeggen dat The Omen een minimale basis heeft om op terug te vallen en dat is in mijn ogen Mia Farrow, die note bene een bijrol vertolkt want de rest is echt bar en boos.

Ik wil beginnen met de casting. Ik kan moeilijk geloven dat Julia Stiles en Liev Schreiber eerste keus waren geweest, want die bakken er werkelijk helemaal niks van ! En dan met name Julia Stiles loopt de kantjes er vanaf, ik heb haar werkelijk helemaal niks goeds zien doen. Ze hadden beter die oppasser kunnen nemen Die zich zelf ophangt want zij heeft mij meer overtuigd dan Julia Stiles heeft gedaan in pakweg een uur. Wat was zij slecht zeg !. Dan Liev Schreiber die zeker geen top acteur is en ook niet zal worden. Dat werd in deze film nog eens haarfijn aan-gestippelt,binding met de casting ? 0,0. het liet mij in iedergeval koud wat hun meemaakte. Aleen de rol van Mia Farrow geeft je iets van een beangstigend gevoel,maar hoe haar rol om zeep wordt geholpen is vakkundig te noemen.

Mijn hoop sprong dus al snel over naar de settings of sfeer, al was het tegen beter weten in want echt vrolijk word je niet van dit sfeerloos gedrocht. Jeetje wat een kale/sfeerlose settings kom je in deze film tegen zeg.Daar helpt de ontzettende monotone soundtrack ook niet echt aan mee want die hoor je liever wel dan niet ( geloof me ). Iedere vorm van insipratie of detail ontbreekt en dan bedoel ik van spannende momenten of van wat droeverige momenten het is allemaal zo ontzettend zwak en inspiratieloos. Film editing hebben ze bij deze film niet van gehoort !

Ik eriteerde me ook op de manier hoe 9/11 wordt gebruikt in deze film. Ontzettend ongepast vindt ik het !

Als je wilt horrorren sla deze film maar over

Ik vond het wel een goede film. Vind best raar wat die in de flop 100 doet. Daar vind ik deze film wel weer te goed voor. 3,sterren

Sur la Route zal zeker in mijn top 10 komen wat betreft beste films van 2012,want kwaliteit is in deze broeierige film trip zeker aanwezig. Maar helaas heeft deze film ook weer zo zijn minpunten te pakken en een daarvan is dat de film niet helemaal even lekker uitgebalanceerd is op gebied van tempo.

Op gebied van tempo voelde ik me als een ferrari in een drukke stad. Steeds als je het lekkere tempo hebt gevonden moet je weer remmen en optrekken door zo'n stomme stoplicht of een voetganger die wilt overstekenen. Dat gevoel overheerst toch behoorlijk na deze film,helaas.Echt een vast tempo is hier niet in te vinden en op gebied van montage wilt de film ook erg snel de hak op de tak springen,waardoor wel eens het gevoel van ''wat is dit ?'' naar voren treed. Maar er zijn gelukkig meer positieve punten te vermelden aan het adres van Sur la Route. Zo is dit een film die je niet snel zal vergeten.

Zo zijn de hoofd-personages erg leuk en interessant om te volgen en zitten de gevoels normen van een traan tot een lach met de handen aan elkaar vast geknoopt. Dus de zakdoekjes en de wijn kunnen kunnen uit de kasten getovert worden om er bovenal een leuke avond van te maken.Want de zwart-komische momenten zijn er toch net wat meer in overvloed,ondanks dat ze toch een dubbele-dimensie hebben.

Visueel zit de film ook erg fraai en naturel in elkaar (geniet toch mijn voorkeur) en wisselen de ontzettend sfeer-volle plaatjes elkaar af met zeer memorabele scenes af. Zo vindt ik zelf de scene's in Mexico een lust voor het oog,maar zo zijn er gelukkig nog meerdere te vinden.

Maar Mexico stak er toch behoorlijk uit.

Écht het gevoel van reizen weet niet zo sterk over te brengen als bij Into the Wild het geval is geweest,maar dat neemt niet weg dat dit een prima film is. Zowiezo focust de film zich was meer op de relatie die er is tussen de hoofdpersonges die absoluut de aandacht (fantastiche performence van Garrett Hedlund, Sam Riley en Kristen Stewart ) weet vast te houden (behoudens het vaste inkak moment) en is de seks, liefde, drugs, alcohol en muziek zeker aanwezig en stellen niet teleur. Het is zowiezo wel lekker om op de achtergrond Jazz te horen als de hoofdpersonages weer in een zwoelle/woestijn achtige streek aan het rijden zijn.

Zeker een van de betere film van het jaar.