Alternatieve titel: Gladiator 2, 7 januari 2025, 23:27 uur
Door de ietwat negatieve reacties heb ik de film met gemengde gevoelens gekeken. Ondanks dat de lange speelduur omvloog, had ik wel het gevoel dat het nog niet genoeg was. Wellicht door de beperkte karakterontwikkeling, wat naar mijn mening niet goed uit de verf is gekomen. Waar het eerste deel me naar de keel greep, en Crowe alle sympathie opwekte, had ik dit niet bij Mescal. Niet omdat hij niet kan acteren, integendeel zelfs, maar de rol past gewoon minder bij hem. Daarom blijft de gehele film wat op afstand, komt de emotie in de film niet aan, en voelt het aan als een lege huls. Denzel speelt prima, echt zijn 'cup of tea', en Pedro Pascal doet het ook prima, niet heel bijzonder verder, maar de acteurs zijn niet de dragers van deze film.
De film moet het vooral hebben van de mooie plaatjes. Rome ziet er verbluffend uit, en de veldslagen waren weer heerlijk, maar ook zaten er echt wat missers in. De apen met hondsdolheid zagen er bijvoorbeeld echt niet best uit. Gemiste kans. Nu kan ik daar wel doorheen kijken, waardoor ik nog wel heb kunnen genieten van deze film. Het is ook echt wel een prima film, maar hij laat alleen niet zo'n blijvende indruk achter.
De film maakt gebruik van vele flashbacks en verwijzingen naar het eerste deel, waardoor je elke keer herinnerd wordt dat die eerste film echt een pareltje was. Je gaat vergelijken en dan is dit vervolg toch tegenvallend. Vooral ook omdat het een soortgelijk verhaal is. Oorlog, oorlogsheld wordt gekocht, uiteindelijk gladiator en dan weer de volksheld. Die vergelijking draait deze film een beetje de nek om.
Ondanks dat kijkt deze film prima weg, ondersteund met prima muziek (ook vergelijkbaar met het eerste deel), maar kan niet tippen aan de topper van twintig jaar geleden.
Qua acteerwerk stelt Cillian Murphy nooit teleur. Ook hier speelt hij ijzersterk en ingetogen. De film kabbelt voor de rest wat voort, en wanneer het echt interessant begint te worden, is deze plotseling afgelopen. Enerzijds zie ik dit als iets goeds; de tijd vloog voorbij, waardoor ik geboeid bleef tot het eind. Anderzijds had ik veel meer willen zien, waardoor het geen voldaan gevoel geeft.
Het jaren '80-sfeertje wat in de film gecreëerd wordt, werkt goed en wordt zeer overtuigend in beeld gebracht. De situatie met de opvang zoals deze geschetst wordt kruipt onder de huid. Het knaagt en het laat je elke keer de vraag stellen: wat had ik gedaan in zijn situatie? Je krijgt hier uiteindelijk wel een glimp van, maar is dit genoeg?
Wat een geweldige decorsets kent deze film zeg. Je ziet vandaag de dag wel dat het allemaal in een studio is opgenomen, maar ik geloof dat dit in 1939 echt verbluffend was. Ik kon er in ieder geval nog erg van genieten.
In eerste instantie verwachtte ik naar een productie te kijken in zwart-wit (of eigenlijk bruin-wit), maar de omzetting naar de kleurrijke omgeving van Oz was een aangename verrassing. Deze film laat zien dat je met minimale CGI en het gebruik van echte, fysieke elementen ook een prima film kan maken.
De liedjes waren ook allemaal zeer aanstekelijk ('We're up to see the Wizard...'), waardoor mijn familie uiteindelijk in de dagen na de kijkbeurt ook van de film kon genieten... en zelfs één van de kids leek de film "ook wel leuk". Dus de kans dat deze een keer opnieuw aangaat bij ons is niet ondenkbaar.
Het 'overacten' in kinderlijke vorm van de hoofdrollen in die tijd blijft altijd wel een heikel punt, maar dat zie ik voor nu door de vingers. En wellicht is dit gewoon een musicaldingetje. Voor de rest gewoon een leuke film, die iedereen een keer gezien moet hebben. Al zij het alleen maar van de vele verwijzingen naar deze productie in de vele films die in de jaren hierop volgden.
Deze film opgezet voor een tweede kijkbeurt, en ik begin toch meer van deze film te houden. De rol van Buddy is op Ferrel's lijf geschreven. Kan me niemand anders voorstellen die deze rol beter kan spelen. Heerlijke hysterische humor, en op momenten zoetsappig zoals een familiekerstfilm hoort te zijn. Zet hier vervolgens een serieuze rol van Caan tegenover en je hebt een prima mix van humor en drama. Ja, deze kan net als Home Alone elk jaar wel voorbij komen op mijn 'watchlist'.
Het eerste halfuur is erg vermakelijk, en eigenlijk verrassend leuk. Iets wat ik stiekem niet verwachtte. Helaas zakt de film daarna als een pudding in elkaar. Ik kan Johnson vaak wel waarderen in zijn films, en Simmons heb ik nog nooit kunnen betrappen op slecht acteerwerk. Hij zet ook hier een goede en eigentijdse kerstman neer. Maar Chris "Captain America" Evans is niet mijn favoriete acteur merkte ik. En al zeker niet in deze "comedy"-rol.
De CGI is niet om over naar huis te schrijven, dus de film moet het vooral hebben van de interactie tussen de verschillende personages... en het eerste halfuur.
Dit tweede deel deed niets onder voor het eerste deel. Met name het acteerwerk van de hoofdrolspeelster was een lichtpuntje in deze film. Erg goed en zeer overtuigend! Daarnaast hing er de gehele film een 'creepy' sfeertje, wat voor voor een naar onderhuids gevoel zorgt... en dat is een goed teken bij zo'n film. Ja, prima film met dito sfeer.
Het bijzondere aan deze film, is dat Hugh Grant eigenlijk precies hetzelfde typetje neerzet als in al zijn andere films; klunzig en extreem aardig. Bijna aandoenlijk. Alleen speelt hij het zo goed, dat het gewoon 'creepy' wordt. Nu wil het zijn dat de neergezette sfeer (oud huis, weinig licht, spannende muziek en geluidseffecten) ook wel zorgt voor de nodige spanning, maar het acteerwerk is gewoon van zeer hoog niveau. Ook van de twee dames.
Ja, ondanks de simpele setting en weinig middelen, toch een geslaagde thriller geworden.
