Meningen

Indrukwekkend.

1917 word door zowat de hele wereld geprezen, terecht ook. Het camerawerk wat lijkt alsof het door een shot is geschoten is subliem, het beeld en geluid is haarscherp, de muziek zorgt voor een intense sfeer en de gruwelijkheden van WO1 wordt goed weergegeven met verrotte lichamen, ratten en bomkraters. Alleen maar pluspunten tot nu toe en toch "maar" 3,5 sterren?

Ondanks dat het film technisch dus briljant is, is het verhaal dun en is het begin een beetje saai. Waar ik met het eerste nog kan leven is het tweede toch wel jammer. Kijk, ik hoef in een oorlogsfilm niet constant veldslagen en explosies te zien, maar gesprekken over bloemen hoeft nou ook weer niet. Pas na 45 minuten als Blake het loodje legt word de film pas echt spannend. Goed, maar dit zijn maar kleine kritiekpunten. Het grootste reden is dat er bij vlagen onlogische momenten in zitten.

Ten eerste is het vrij naïef om een vijand uit een brandend vliegtuig te helpen, ook al is die persoon gewond. Die zou ik gelijk afmaken als je ziet en hoort dat het een Duitser is. Je ben tenslotte op een missie waar levens op het spel staan. Schofield was sowieso niet de slimste als je het mij vraagt. In dat dorp had hij die 2-3 Duitse soldaten moeten of kunnen doden (een was nota bene dronken) dan had hij niet voor z'n leven hoeven rennen, bovendien laat hij ook nog z'n wapen achter. Die Duitsers leken overigens een soort van Storm Troopers aangezien, voor zover ik kon zien, geen enkele schot raak was. Ten tweede vond ik het opmerkelijk dat het briefje op het laatst nog vrij schoon en netjes was terwijl Schofield een tijd in de rivier heeft gelegen. Z'n uniform was ook redelijk snel opgedroogd. Het is dan ook jammer dat Mendes dit een beetje over het hoofd heeft gezien. Want visueel is het een plaatje en het is met 110 minuten ook niet langdradig. Op het einde nog een Saving Private Ryan achtige scene als hij de broer van Blake treft.

Voor nu 3,5*, misschien dat er met een tweede kijkbeurt over een jaar ofzo er een halve ster erbij komt.

Prima.

De Blade franchise is toch wel het hoogtepunt van Wesley Snipes (helaas ging het daarna wel bergafwaarts en daarna ook nog die belasting schandaal). Ik weet niet wat de karaktereigenschappen van Blade zijn (heb nooit de comic gelezen) maar Snipes doet het fantastisch. De film zelf is prima, met name het begin en het einde. Minpunten vond ik de muziek die ik soms niet toepasselijk vond en af en toe wat rommelige camerawerk en montage. Ook vond ik de twist dat z'n moeder nog leefde en bij de bad guys hoorde wat vreemd en onlogisch. Desalniettemin is het over het algemeen prima, al zijn er in mijn ogen betere films in het actie genre.

3*

Even goed als deel 1.

Ik heb een tijd geleden het eerste deel van de Blade trilogie gekeken(review van die ga ik nog schrijven) en gisteren deel 2. Ik kan eigenlijk niet goed kiezen welke beter is. Blade II heeft betere actie scenes maar deel I heeft een wat meer pakkend verhaal. Ik moet dan tot de conclusie komen dat ze even goed zijn, wat niet vaak voorkomt. Maar zoals ik dus eerder heb vermeld is Blade II qua actie en ook visueel een verbetering. De Reapers zijn een goede toevoeging en je krijgt de eerste al in de opening scene te zien. De slomo scenes blijven minimaal en de actie is wisselend, van shoot outs tot zwaard en hand to hand gevechten, met geregeld ook acrobatische sprongen. De inbreng van Del Toro is dus een verbetering. Er zitten echter geen "horror" scenes in, ook de beten van de Reapers zijn niet beangstigend (wel gaaf). Dus als je dat wilt kun je beter iets anders kijken. Het einde vond ik ook wat tegenvallen. Niet dat het slecht is, technisch gewoon solide, maar het is in vergelijking met deel 1 minder. Het ging Blade vrij gemakkelijk af en het was ook snel afgelopen. Inclusief dat Nyssa sterft.

Snipes doet het voor de rest goed als Blade net als Perlman, Luke Goss kon wat beter als slechterik (kwam er trouwens net pas achter dat hij het was heb hem tijdens de film helemaal niet herkend) Reedus als Scud vond ik een vreemde toevoeging. Waarom Blade hem in hemelsnaam voor hem liet werken kon ik maar niet inkomen, dat hij uiteindelijk bij de pact hoorde vond ik alsnog verrassend. De twist dat de vampieren toch hem verraadde kon je wel zien aankomen.

Kleine 3.5*

Middelmatig sciencefiction film.

Een soort van War of the Worlds kopie maar dan met een groep jongeren ipv een familie. Het is geen hele slechte film maar ook geen topper. Het is in feite een scifi rampen film met wat actie. De actie scenes zijn best wel aardig evenals de CGI en special effects. Acteerwerk is daarentegen pover en ook het verhaal wordt niet zo best uitgewerkt. Gezien het budget, $30-35 miljoen, had er in mijn ogen meer ingezeten, met name het einde, maar eigenlijk ook het begin. Voor de rest valt er niet veel over te zeggen, behalve dan dat je de aliens daadwerkelijk pas richting het einde ziet.
Niet echt een aanrader dus. Al is het voor een regenachtige avond best te doen, voor een keer.

2.5*

Minste deel in de reeks.

De Death Race franchise is voor mij als autoliefhebber meer dan prima reeks. Al steekt het eerste deel met Statham er natuurlijk ver boven uit. Maar ook de prequels van Roel Reiné zijn prima zolang je geen al te hoge verwachtingen hebt.

Deze Beyond Anarchy is een direct vervolg op deel 1, al is het resultaat toch wat teleurstellend. Nadat in Death Race de gevangenis vernietigd is, is nu besloten om een infiltreren verhaal in te stoppen om Frankenstein definitief uit te schakelen. Daar is op zich niets mis mee maar over het geheel is het een vreemde eend in de bijt in vergelijking met de andere films (het lijkt bij vlagen meer op een Mad Max film), omdat de races wat meer op het tweede plan komen. Er zijn in de hele film slechts 2 races. In de opening scene (die nogal chaotisch is) en tegen het einde. Sowieso moet je ook geen goed verhaal verwachten. Die rammelt en zit vol gaten. Als bijvoorbeeld ontdekt word dat Connor een spion is word daar verder niks mee gedaan. Waarom ze Frankenstein een Darth Vader stem geven vond ik een beetje vreemd, maar wel gaaf.

Desondanks is het ook geen troep van de bovenste plank. Beyond Anarchy is zeer grof met brute kills, blood, gore en zelfs een seks scene. Het liefdes plotje, dat weliswaar niet veel voorstelt, is zowaar niet vervelend en op het einde een aardige twist. Verder een goed tempo, prima muziek en een aantal spannende momenten. Het is wel jammer dat het soms goedkoop oogt, vooral de voertuigen, maar Don Michael Paul weet er toch een prima geheel van te maken (op het begin na dan). Je moet uiteraard geen Fast en Furieus taferelen verwachten. Al is dit, zoals ik hierboven al zei, de minste.

3*

Matige afsluiter van Connery.

Een tijd terug heb ik een Blu Ray box gekocht van alle Bond films tot SkyFall en gisteren was deze Diamonds Are Forever aan de beurt. De laatste officiële Bond film met Sean Connery en helaas is het niet wat ik gehoopt had. Ik kan me ook niet voorstellen dat Connery er heel trots op is geweest.

Over het geheel weet het gewoon niet aan te slaan. De locaties, onder meer Amsterdam en Las Vegas, zijn wel mooi evenals de achtervolgingen (met slapstick humor) en de theme song van Shirley Bassey. Maar daar blijft het dan ook bij. Het acteerwerk is pover, het verhaal is rommelig, de actie scenes zijn houterig en bovenal saai en ook het einde op het boorplatform had ik meer van verwacht. Je ziet bijvoorbeeld niet eens dat Blofeld doodgaat. Bovendien had ik niet verwacht dat Blofeld opeens weer zou leven, met een kloon, nadat hij in de openings scene werd vermoord. Goed de film is bijna 50 jaar oud maar hier kan je toch niet omheen. Jill St John is wel een goede Bond girl al is ze meer een eye candy. Connery doet het in z'n laatste film als Bond (Never say never again is geen officiële film) best aardig maar ook hij weet de film niet te redden. Ik vond hem er vrij oud eruit zien terwijl hij in 1971 pas 41 jaar was. Charles Gray doet het verdienstelijk als de slechterik, niets meer niets minder. En dan hebben we nog het moord duo mr. Kidd en mr. Wint die wellicht voor wat luchtigheid zorg maar verder niet heel veel toevoegen. Ze lijken bovendien uit een Austin Powers film te komen.

Helaas ging het hierna niet beter want Roger Moore vind ik echt een miscast. Niet dat het een slechte acteur is maar ik vind hem hem gewoon niet bij het actie genre passen. Live and Let Die vind ik dan ook de slechtste bond film ooit. Gelukkig zat er na The Man with the Golden Gun een stijgende lijn in en zijn er vervolgens weinig rampzalige films geweest. Heel misschien Quantum of Solace of de CGI in Die Another Day.

2*

Best goed.

Als je de trailer en de poster ziet dan denk je dat Face/off een volbloed actiefilm is. Dat is het niet helemaal. Nou ja, het is meer een reguliere actiefilm met wat drama. Het is alleen jammer dat de drama soms erg overdreven word neergezet en de actie scenes zijn eenzijdig. Het is voornamelijk shoot outs en explosies met veel (duidelijke) stunt doubles en een aantal onnodige slow motions. Het einde was dan wel goed met o.a. die boot achtervolging. Maar dat zijn ook wel de enige kritieke punten. Face/off is een zeer degelijke film met een vrij origineel verhaal, prima acteerwerk, script en muziek (op 1 moment na dan). Het duurt met 140 minuten wel vrij lang, maar saai of langdradig word het niet omdat er genoeg gebeurt en de spanning er bijna de gehele speelduur erin zit. Al had Woo het misschien toch wat korter kunnen maken door bijvoorbeeld de verhaallijn van de dochter weg te halen. Dat voegde niet veel toe.

Het is natuurlijk niet al te geloofwaardig wat sommige hierboven zeggen. Maar de meeste dingen moet je maar met een korreltje zout nemen. zoals de vrij gemakkelijke ontsnapping uit de gevangenis of dat Archer de zoon van Troy in huis neemt zonder dat iemand daar problemen mee heeft. Maar dit is ook een film en geen documentaire en over het geheel zit het prima in elkaar. Het is echter ook geen meesterwerk.

3,5*

Prima documentaire over Kenny Dalglish. Het is alleen jammer dat er vrijwel niks nieuws is. Het gaat voornamelijk over z'n tijd als speler en trainer-speler bij Liverpool, terwijl dat bij iedereen wel bekend is, evenals het Heizel drama in Brussel en de Hillsborough ramp in Sheffield. Er wordt bijvoorbeeld niks over z'n periodes daarna bij Blackburn Rovers en Newcastle United of z'n tweede periode bij Liverpool. Het enige wat ik zelf nog niet wist is dat z'n zoon manager is bij een club in Canada. Maar goed, al met al een mooie docu met archiefbeelden met de mooiste en beste goals, z'n jeugd, hoe hij z'n vrouw heeft ontmoet en interviews met o.a. Allan Hansen en Ian Rush. En z'n gezin komt ook aan het woord.

3.5*

Iets minder dan deel 1.

Het begin is nog wel aardig met dieaardbeving in Griekenland en de zoektocht in de grot maar daarna is het vooral een herhaling van zetten. De actie scènes zijn wel oké maar nergens springt het eruit, behalve dan de parachute sprong van de wolkenkrabberBovendien is de CGI net als in het vorige deel teleurstellend. Grootste probleem is toch het script en verhaal. Je moet echt de gehele film goed opletten anders is er geen touw aan vast te knopen. Ik heb de film gisteren gezien en ik moet toch wel flink nadenken waar het over ging. Het acteerwerk is dan wel aardig en het Britse accent van Jolie is zowaar best goed. De samenwerking met (de toen nog onbekende) Butler is wat apart. Eerst perse hem willen hebben om hem dan op het laatst vast te binden.
De Tomb Raider franchise is voor de actieliefhebber prima om een keer gezien te hebben maar is nergens uniek of speciaal. Het moet het vooral van de locaties hebben. Maar dat is niet de enige reden om een film te zien. Daarnaast moet graftombes je wel aanspreken anders word het een lange en vervelende zit.

Kleine 3*

Teleurstellend.

Line of Duty is een film waarvan je moeilijk kan zeggen wat ze nou precies wilde. Een serieuze actiefilm of actiekomedie. Voor dat eerste zijn er teveel komische momenten en voor het tweede zijn diezelfde komische momenten totaal niet grappig, met name de scènes met de UPS koerier en de paspoorten maker. Wat overblijft is een film die wel prima wegkijkt en waarin genoeg gebeurt maar overall nergens weet aan te slaan. Vind het opmerkelijk dat Eckhart zich hiervoor leent. Die verdiend toch wel betere projecten dan dit. Die Ava hadden ze misschien beter eruit kunnen laten. In het begin is dat vloggen nog wel leuk maar op den duur heb je het ook wel gehad. Zoiets past ook meer in een komedie. Regisseur Steven C. Miller had daarom het beste een serieuze film kunnen maken, dan was het beter uit de verf gekomen. Ben dan ook achteraf opgelucht dat ik niet naar de bios ben gegaan. En dat einde. Tsja..

2*-2,5*

Ik ben een groot liefhebber van de films van Van Damme en heb met name de producties uit de jaren "10 en "00 bijna allemaal gezien.
Ben daarentegen niet zo bekend met de films van JCVD voor z'n bekendheid. Heb een stuk van Death Warrent en het begin van Black Eagle gezien en van beide vond ik het niet heel indrukwekkend, laatstgenoemde alles behalve. En met alle respect: JCVD kon in die tijd voor geen meter acteren. Ben dus niet met hoge verwachtingen deze Lionheart/Wrong Bet ingegaan. Het is een film waar je inderdaad niet veel van moet verwachten. Laag budget, dun verhaal, een simpele setting en een onbekende cast. Een B film dus en die waren in tegenstelling van nu niet altijd een plezier om te kijken. De gevechten zien er echter wel gaaf uit en je kan zien dat Van Damme op z'n top was. Het is alleen jammer dat je vaak onnodige close ups ziet en het eerste gevecht in New York oogt wat nep. Buiten dat is het niet echt boeiend omdat er niet zo veel gebeurt. De dialogen met Cyntiah en Nicole zijn nog wel aardig maar Joshua is wat aan de irritante kant en de mannen die vanuit het vreemdelingenlegioen zijn gestuurd waren eerder komisch dan dreigend.
Al met al had ik toch wat meer ingezeten. De reden dat die broer in de problemen is gekomen word nauwelijks uitgewerkt, behalve dat hij problemen had met een drugsdealer (je ziet alleen dat hij levend word verbrand) en het einde is een beetje vreemd. Als Gaultier na z'n eindgevecht word gepakt en teruggestuurd word hij tijdens de rit zonder reden gewoon vrijgelaten.

2.5*

Erg goed.

Mile 22 is de vierde (inmiddels vijfde, de Netflix Original Spenser Confidential) samenwerking tussen Peter Berg en Mark Wahlberg en het is precies wat je van een actiefilm moet verwachten. Keiharde en realistische actie scenes, explosies en een hoog tempo. Ik zie veel klachten dat het chaotisch en onsamenhangend is, maar zo erg is het zeker niet. Je moet wel de gehele speelduur je koppie erbij houden. Alleen de montage is bij vlagen haastig en de ADHD personage van Wahlberg werkt nogal op je zenuwen, maar het camera- en acteerwerk maken dat ruimschoots goed. Voor de rest niet veel kritieke punten. Het verhaal had misschien wat beter uitgewerkt kunnen worden. De exacte reden waarom ze nou naar zuid oost Azië zijn afgereisd word maar half verteld, iets met schilderijen. Maar ondanks dat het niet Oscar waardig is, is het prima te doen en doordat er constant wat gebeurt verveel je geen seconde. Ook de twist op het einde verdient niet de originaliteit 's prijs (Een machtige vrouw neemt wraak op het team die haar zoon in de opening scene hadden vermoord.) Eerder cliché dus, maar wel verrassend. Sowieso zijn dat niet de belangrijkste dingen waarvoor je dit soort films kijkt.

Het (abrupte) einde hint naar een vervolg, je zag niet wat er nou in het vliegtuig gebeurde. Ik heb er zelf niks over gelezen of gehoord en van mij hoeft het ook niet per se. Maar als het er komt pak ik hem zeker mee. De score is overigens imo wat aan de lage kant.

4*

Na een jaar van uitstellen door Corona dan eindelijk in de bioscoop gezien. Van te voren had ik wat twijfels, maar ik moet zeggen dat ik heel verrast ben. Zo goed als SkyFall is het niet, maar wel beter dan de rest van Craig. Het bevat alles wat je in een bond film moet verwachten: snelle auto's, veel en goed schoten actiescenes, prachtige locaties, prima muziek en een stevig tempo. Hoogtepunt is toch wel de pre-title scene in Italië. Qua minpunten: Rami Malek komt niet zo goed uit de verf als Bad Guy en heeft bovendien niet al te veel te doen en dat zelfde geldt ook voor Ana de Armas die maar iets van 20 minuten screen time heeft. Ook dat James Bond vader blijkt te zijn had mij niet gehoeven. Over de soundtrack was een hele hoop over te doen geweest. Sommige beschreven het als een van de slechtste ooit, maar ik vond het zelf nog wel meevallen.

De vijfde en laatste dus met Daniel Craig en dat is misschien ook wel beter. Hij is flink verouderd ten opzichte van Spectre en lijkt ook minder gemotiveerd te zijn. En dan het einde. Tsja toen ik de bioscoopzaal uitliep was ik flink ontstelt al was het niet goed te zien of James Bond daadwerkelijk doodging. Het is nu afwachten wat er nu met de franchise gaat gebeuren. Zal er net zoals bij Licence to Kill en Die Another Day een paar jaar niks komen of komt er binnenkort alweer een nieuwe uit. En hoe zal die eruit zien. Van mij mogen ze op deze voet door. Ik zit in ieder geval niet te wachten op meer humor zoals in het Moore tijdperk met clown- en apenkostuums. James Bond moet geen komedie worden wat hierboven ook al wordt gezegd. Ook Nomi hoeft niet terug te keren. Ze probeert wel stoer over te komen maar overtuigd aller minst.

Mijn persoonlijke top 5:
1. SkyFall
2. No time to die
3. Spectre
4. Casino Royale
5. Quantum of Solace

Niet eens zo slecht.

The Predator (of Predator 4) is een film die zowel hier als op IMDB behoorlijk word afgekraakt. Zelf viel het me wel mee. Je moet het uiteraard niet vergelijken met de Schwarzenegger films, want dat niveau kan je nooit behalen. Ik kan het aan de andere kant ook wel begrijpen. Het script is wat warrig, het verhaal is een beetje vaag, de humor en sommige dialogen zijn kinderachtig en dat een autistische jongen buitenaardse codes kan kraken en een schip kan vinden zal niet iedereen geloofwaardig vinden. Plus die alien honden die niet veel toevoegen.

Er zijn daarentegen ook positieve punten. De CGI en de predator zagen er goed uit, de actie scènes zijn spectaculair, bloederig en ook in beeld gebracht, zoals het ook hoort. In tegenstelling tot AVP:2. Het acteerwerk is degelijk (ook niet meer dan dat) en een prima eindgevecht met een paar coole oneliners. Op het allerlaatst nog een scène als ze een alien pak als geschenk krijgen. opmerkelijk moment maar wel een gaaf.
Verder is het met 100 minuten geen lange zit en met een redelijk hoog tempo vliegt de tijd voorbij. Al is het begin wel doorkomen.

3*

De minste Bond van Craig.

De eerste keer dat ik Quantum of Solace zag was eind 2008 in de bioscoop . Als het goed is op m'n 16de verjaardag. Vond het toen geen geweldige film, vermakelijk maar meer ook niet. Ik was niet lang daarna ook al meer als de helft vergeten (zegt eigenlijk wel genoeg). Een tijdje terug heb ik op Bol.com een Blu ray box van alle Bond films gekocht en gisteren dus een tweede kijkbeurt.

Het probleem van Quantum of Solace is hetzelfde als met Tomorrow Never Dies: het voelt niet als een Bond film aan, maar als een doorsnee actiefilm. Er zijn geen gadgets, geen Bond auto (nou ja, de Aston Martin DBS in de opening scene dan) een vrij standaard verhaal en een tijdsduur van 102 minuten wat voor een Bond film (eigenlijk) te kort is, het einde is bijvoorbeeld erg afgeraffeld. Verder is het ook op andere vlakken niet om over naar huis te schrijven. Zoals ik dus al zei is het verhaal maar middelmatig en vaag, het script rammelt en in het middenstuk kakt het behoorlijk in en krijg je allemaal dialogen met Mathis die totaal niet interessant zijn. Voor de rest is de theme song niet bijzonder, de klassieke Bond nummer krijg je pas tijdens de aftiteling en krijg je de gunbarrel scene pas als de film is afgelopen. Geen idee waarom ze dat gedaan hebben..

Goed, ondanks die minpunten zijn er ook wel goede dingen op te merken. De autoachtervolging in het begin is zeer gaaf (het hoogtepunt wat mij betreft) de achtervolgingen op de daken als Mitchell hen verraad mag er ook wezen. De locaties zijn aardig, niet zoals in Casino Royale, maar het kan ermee door. De verhaallijn dat het vertrouwen in Bond afneemt is leuk bedacht, het camera en montagewerk was wat haastig maar niet vervelend. Craig doet het gewoon weer goed als James Bond en ook Almaric doet het redelijk als slechterik. Alleen Kurlyenko komt niet helemaal uit de verf ondanks de looks, toegegeven ze heeft er ook de tekst niet echt voor.

Quantum of Solace is een film die qua vermaak best te doen is maar die op andere vlakken te kort komt. Ik vind het ook weer niet de slechtste Bond film, zoals sommige beweren. Dat is in mijn ogen tot nu toe Live and Let Die, al moet ik de Connery films nog kijken. Het is wel een smetje op de periode van Craig. Gek genoeg kwam daarna Sky Fall wat ik juist de beste Bond film ooit vind. En ook Casino Royal en Spectre zijn prima films.

3*

Beter dan verwacht.

Snakes on a Plane is een film waar ik een lange getwijfeld heb of ik het zou kijken. Mede omdat, zoals hier al gezegd is, de slangen er behoorlijk nep uitzien. Die scene dat die man word gewurgd en opgegeten door een reuze slang ziet er voor geen meter uit. Ook de beelden van de vlucht van buitenaf had beter gekund. Toch is het allemaal best uit te kijken, zolang je maar je verstand op nul zet en het niet te letterlijk neemt. De aanwezige humor is best goed(met name die assistenten van de rapper), de aanvallen van de slagen zijn gewelddadig en rauw waardoor de spanning er de hele tijd in zit, het acteerwerk is prima en Samuel L Jackson werkt zowaar een keer niet op je zenuwen en zet een goede rol neer. En dan uiteraard de geniale quote: Enough is enough. I have had it with these motherfucking snakes on this motherfucking plane!!!

Naar mijn mening is het grootste probleem toch het verhaal. Het gedeelte op het vliegtuig is zeer vermakelijk maar het begin vond ik afgeraffeld en maar half uitgewerkt. Nu weet ik ook wel dat zoiets op de tweede plaats komt. Maar hier hadden ze toch meer tijd in moeten steken. het moment dat de kroongetuige akkoord gaat krijg je bijvoorbeeld niet te zien. Ook op het allerlaatst word de de rechtszaak tegen Kim niet eens getoond en in plaats daarvan een surfscene. Dit is toch wel een aderlating. Het is nota bene de reden dat hij naar LA is gelvlogen.
Desondanks is het zeker een prima film. Dat sommige hem wat laag waarderen kan ik wel begrijpen gezien de CGI en plot. Maar als pure vermaak kan ik hem aanraden. Het is ook weer niet niveau Anaconda of Sharknado.

3.5*

Niet al te best.

Het tijdreizen verhaal is best aardig als je geschiedenis en archeologie leuk vind. Maar voor de gemiddelde kijker is het een middelmatige film waar veel meer in had gezeten gezien het budget van $80 miljoen, waar je het nergens aan kan zien(als het goed is zijn de scenes in het middeleeuwse Frankrijk in Tsjechië opgenomen). De eerste 20-30 zijn tenenkrommend en goedkoop. Enkel het lab zag er verdienstelijk uit. Ben het overigens niet mee eens dat het een TV film is zoals sommige hierboven beweren. Zo slecht was het nou ook weer niet. Het einde met de aanval op het kasteel was prima, de spanning zat er in en ondanks de (misschien te) lange speelduur kijkt het aardig weg. De momenten dat ze terug in de tijd gingen zag er best vreemd uit met matig acteerwerk. Paul Walker was in die tijd nog een matig acteur ondanks z'n doorbraak met The Fast & The Furious een paar jaar daarvoor.
Krappe voldoende.

2.5*

Degelijk.

You Only Live Twice is de vijfde bond film met Sean Connery en al met al is het geslaagd. Het plot, een derde wereld oorlog forceren door Rusland en Amerika tegenover elkaar te spelen, is niet heel origineel maar voor het merendeel weet het wel te boeien. Alleen rond minuut 90 kakt de film behoorlijk in omdat James Bond tot Ninja moet worden opgeleid en een soort van "uitgehuwelijkt" word.
Je kan aan de actiescènes wel zien dat de film ruim 50 jaar oud is. Die achtervolgingen en die vliegtuigscene bijvoorbeeld is tegenwoordig echt passé. Die scene dat Bond word gewassen door Japanse dames zoals ook in de poster hierboven zou anno 2020 ook niet meer kunnen, haha. Wat ook vreemd was is dat ze Charles Gray als contactpersoon hebben gecast terwijl die 4 jaar later in Diamonds Are Forever Blofeld zou spelen. Donald Pleasence, die in deze film Blofeld speelde, vond ik maar saai. De titelsong was ook niet zo bijzonder maar wel acceptabel.
Desondanks zijn er ook positieve punten te melden. De locaties in Japan zijn mooi, er is (bijna) over de gehele speelduur actie, de bekende piranha scene en en een spectaculair einde in de krater. De Bond girls waren aardig en Connery was weer solide als agent 007. een voldoende maar geen grote.

3*