25 jaar geleden een geweldige film, nu nog steeds een geweldige film!
Deze film heeft alle ingrediënten die een goede thriller nodig heeft. Hoewel het vandaag de dag blijkbaar de bedoeling is om te klagen over de zogenaamd lange speelduur en traagheid, omdat alles snel moet zijn, laat deze film zien hoe het hoort!
Ruim 2 uur is echt heel prettig, er is tijd voor introductie van de personages, er is tijd voor dialogen, een mooi middenstuk dat rust brengt en niets hoeft afgeraffeld te worden tegen het einde.
Richard Gere, een goede acteur en speelt altijd geloofwaardig, wat ook geldt ook voor Laura Linney, maar Edward Norton zet hier toch wel een hele geweldige rol neer! Beleeft, nederig, aandoenlijk, niet alleen z'n advocaat, maar ook de kijker neemt hij vreselijk in de maling...een genot om naar te kijken!
Met een hele dikke plottwist op de plottwist, blijft dit een van de betere films in dit genre!
Blijft het waard om eens in de zoveel tijd opnieuw te bekijken
9-
4,5
De oorspronkelijke Bourne film mag, eigenlijk niet vergelijken worden met de latere versies van Matt Damon die de serie echt naar een hoger niveau heeft gebracht qua spanning en actie.
In deze versie is het verhaal iets tammer en mist Bourne de "hand to hand combat skills".
Hij is zeker niet de moordmachine die men ons doet geloven. Hij verliest geregeld gevechten, is geen scherpschutter en heeft vaak geluk dat een ander personage het gevecht onderbreekt.
Hier ligt meer de nadruk op onderzoeken, bespioneren en de puzzelstukjes in elkaar passen.
Ondanks de fijne 3 uur speelduur, zit er een aardig tempo in de film en gebeurt er constant wel iets.
De actie is ook meer dan genoeg aanwezig.
Typische actie, actie vanuit de jaren 80: scheurende auto's met gierende banden, vecht scenes wat je meer als "knokken" kan omschrijven en vuur gevechten met veel missers en keihard geluid wat net als bij de knok scenes er veel te hard is onder gezet, waardoor het veel minder geloofwaardig wordt.
Als je het verhaal niet zou kennen is er genoeg spanning en drang naar het einde om te willen weten hoe het inelkaar zit.
Wel is het duidelijk een televisiefilm. Er zijn genoeg films van "jaren eerder" die er veel beter uit zien in totaliteit.
Met special effects wordt niet gewerkt, maar dat gaat zeker niet ten koste van de sfeer. De film kijkt prettig.
Wat wel storend zou kunnen zijn, is het gedateerde acteerwerk. Het is duidelijk wat je kan verwachten uit deze tijd. Ondanks dat de film uit 88 komt, kwam deze eerder in de buurt van jaren 60/70 films. Bij boos of indruk willen maken, met stemverheffing spreken aan het eind van een zin, om zo de tegenstander te doen geloven dat het serieus is.
Al met al leuk om deze versie gezien te hebben, niet slecht, maar ook niet voor herhaling vatbaar.
Altijd rekening houden met het jaartal en de techniek van toen, wat dan vaak weer voor minimaal een extra halve * zorgt
Ergens tussen de 2,5 en 3*
Maar door bovenstaande wordt het 3*
6,5/7-
Een typische 90's Thriller/Drama sfeer (ook begin 2000 valt daar onder).
Een filmgenre die je de laatste jaren niet meer ziet.
Films van nu moeten veelal kort en in een rap tempo zijn en missen al het onderstaande.
De film heeft een prettige speelduur van ruim 2 uur.
Er is veel ruimte om het verhaal te vertellen, geeft rust, er is ruimte voor een kennismaking met de personages, ruimte voor dialoog en acteerwerk.
Ondanks dat er niet eens bijster veel gebeurd, gewoon een verhaal over het leven van 2 mensen die helemaal gelukkig met elkaar zijn, wat compleet op zijn kop wordt gezet door eigenlijk een miniem verschil van timing en het lot, wat in werkelijkheid ook zomaar zou kunnen gebeuren en eigenlijk onverklaarbaar is.
Ga je een paar seconden later van huis of de winkel uit, kom je elkaar niet tegen...
Loop je een halve meter opzij, bots je niet tegen elkaar op...
Stopt de taxi wel, ga je gewoon richting huis...
Dan ga je verder met je leven, ben je gelukkig met wat je hebt, doe je niets anders en mis je waarschijnlijk ook niets...
Door het geweldige acteerwerk wordt je echt meegetrokken in het verhaal en zijn de 2 uurtjes zo voorbij.
Richard Gere past voor mij echt in het rijtje der grote uit die tijd, met een geweldig charisma, acteer kwaliteit en geloofwaardigheid. Ook Diane Lane zet hier een erg sterke rol neer.
Wanneer staan er weer van dit soort acteurs op en worden er weer dit soort films gemaakt?
Voor "dit genre" een hele dikke voldoende
4,5*
8,5/9-
Ik verwachtte dat er een groot geheim was bij moeder Rachel, maar die was er niet...
Ik verwacht op een of andere manier een bepaalde relatie tussen Daniël en Alice, maar dit kwam niet...
Ik verwachtte een gruwelijke ontdekking over Allen, wat een totaal andere kijk op de situatie zou geven, maar dit kwam niet...
Ik verwachtte een verrassende twist waar de school directeur en Alice in betrokken waren, maar dit kwam niet...
Ik verwachtte een Daniël die zelf zou instorten of erger, maar ook dit kwam niet...
Bij al deze situaties gaf de film kleine momenten om dat allemaal te kunnen verwachten en te hopen, maar er gebeurde "niets"...
Ondanks het vreemde (belachelijke) plot, waar geen enkele twist in zat en waarbij de film als een nachtkaars uit ging, geef ik deze toch een kleine voldoende.
Waarom? Om Richard Gere!
Wat een verademing om weer eens een "echte" acteur met een enorm charisma aan het werk te zien.
Zijn acteerprestaties, dialogen, zijn manier van kijken, deze man is geloofwaardig in wat hij ook doet.
Gere heeft er voor mij voor gezorgd dat ik bij deze uiteindelijk vrij matige film geboeid bleef kijken tot het einde aan toe, wat zeker voor een ruim half punt meer heeft gezorgd.
Vol afschuw heb ik deze film toch uit weten te kijken. Het komt bijna niet voor dat ik een film afzet en wilde deze toch een kans geven.
Ook omdat ik mocro maffia nooit gezien heb en bang ben om tegen het zelfde aan te lopen als hieronder beschreven, ookal zitten daar betere acteurs in.
De film is vooral gebaseerd op stoer doen, status en schelden.
De kankers vlogen je om de oren.
Schelden is echt geen probleem, maar dit was toch wel weerzinwekkend.
Het meest storende is de zogenaamde "straattaal", er komt geen fatsoenlijke volzin naar buiten.
Helaas is dat wel een aardige afspiegeling van de huidige maatschappij en weten de makers dit (waarschijnlijk onbedoeld) uitstekend te duiden.
De rijkdom van taal wordt ingeperkt door minimalisme.
Taal armoede: minder zinsopbouw en minder woorden.
Het klinkt alsof er geen moeite meer wordt gedaan om woorden netjes uit te spreken met veel afkortingen, korte flarden en weinig grammaticale structuur.
Vaak wordt er geen gebruikgemaakt van een persoonsvorm, persoonlijk voornaamwoord en/of werkwoord, dat in combinatie met de vele kankers en het stoere status gedrag is nou niet direct aanleiding om dit in een film te promoten, voor mij onbegrijpelijk.
De acteerprestaties van Haarlaar en Toornstra waren niet heel bijzonder, over de rest is er geen ander oordeel mogelijk dan "slecht" door bovenstaande.
Waarom Ramon Thirty, toch een goede acteur, is gecast voor twee tellen in beeld is me echt een raadsel.
De spanning was door de vele wisselende en vaak onduidelijke terugblikken beperkt.
Het verhaal zal wellicht wel gebaseerd zijn op flarden van de werkelijkheid in dat milieu, maar wordt door de gebeurtenissen en het einde wel "een soort van" verheerlijkt door de boodschap mee te geven dat de criminele aan het langste eind trekken en dat is toch raar.
Misschien heb ik er niets van begrepen en til ik te zwaar aan de bovenstaande zaken, maar voor mij een overbodige film en zwaar onvoldoende....
Te lezen in de Netflix beschrijving:
"Kreeg een staande ovatie van 13 minuten op het festival van Venetië"
Een ovatie die dus net zo lang was als de halve film, wat ook meteen het probleem aanstipt.
Een film die je wilt laten zien uit 3 "verschillende" invalshoeken, moet dan ook "verschillende" invalshoeken hebben en niet 3x het zelfde door andere ogen.
De kijker hoort dezelfde online gesprekken, ziet dezelfde koppen en dezelfde situaties. Het enige wat verschild is dat je "even" ziet hoe de andere reageren richting het thuisfront.
Invalshoek 1 erg spannend, invalshoek 2 enigzins doordat je benieuwd bent, maar het zelfde voorgeschoteld krijgt, invalshoek 3 eigen niet meer spannend, maar de verwachting is bij deze laatste "stilte voor de storm"...
Helaas kwam er geen storm.
Wat als ze hier geen 3x realtime, maar ėėn geheel film van hadden gemaakt, iets langere aanloop, meer schakelen tussen situaties en veel meer spanningsopbouw tussen de 3 hoofdzaken naar het einde...?
Zelfde einde wat dan ineens veel meer impact maakt?
Toch was deze film zeker niet slecht:
Goede cast
Goed acteerwerk
Goed verhaal
En eigenlijk ook een uitstekend einde, alleen niet op deze manier.
Best wel een aardige film die rond de 3* 7 blijft hangen.
Niet veel minder dan 3* omdat het best wel (ondanks niet nieuw) een aardig verhaal is en Anthony Mackie voor dit genre wel een redelijke acteur is.
Ook omdat een post-apocalyptische film altijd wel interessant is, met name omdat je zelf vaak meedenkt over hoe te overleven en de spanning die daar bij komt kijken.
Niet veel meer 3* omdat dat dit overleven maar matigjes is uitgewerkt en zeker omdat er veel meer in had gezeten dan werdt laten zien.
Tevens bleven er veel vragen onbeantwoord.
Zo'n open stuk is vaak leuk om over door te denken na afloop en zorgt dan ook vaak voor een * meer, maar in deze film net iets te veel wat niet gebaseerd is op het einde of een plottwist.
Wat blijft dan onbeantwoord:
Het niet uitleggen waarom de de machines stopte op 2500m. De makers laten zelfs de hoofdrolspelers dit afvragen, dat is wel heel makkelijk om een plot niet uit te leggen.
Waarom zijn het machines en waar komen ze vandaan? Ook hier de spelers omhoog laten kijken, om het zelf in te moeten vullen dat ze via aliens hier zijn gekomen? Die aliens zijn zelf te zwak of durven niet?
Wat heeft er nu echt voor gezorgd dat ze de beesten overwonnen? Een extra snufje kobalt? Een geladen deeltje op de kogel via een power cell?
Als de beesten met hun staart/tentakel punt de uitademing ruiken(als in de mijn te zien was), waarom heeft dan niemand eens geprobeerd dat ding af te hakken?
Waarom heeft Will gewacht met de zoektocht naar zuurstof voor Hunter tot alles op was?
Hunter heeft hierdoor elke avond een aanval en krijgt een spuit met iets (?) toegediend wat blijkbaar ook dezelfde werking heeft als zuurstof.
Maar waarom kan Will nu wel 2 tot 3 dagen wegblijven zonder dat Hunter een aanval krijgt?
Als Will vertrok met nog een stuk of 3 zuurstof capsules, dan was de film wat geloofwaardiger en exact hetzelfde.
Als de beesten niet worden tegengehouden worden door kogels, waarom gaan ze dan zwaar bewapend op pad, het helpt toch niet?
Ondanks dit alles was het, het kijken toch wel waard, maar had ik zeker meer willen zien!
Natuurlijk doet deze film denken aan "a quiet place" en misschien nog wel verder terug aan "tremors", maar het deed mij ook aan de eerdere film van Mackie denken: "IO", exact het zelfde, redelijke film maar ook net niet, door een te matig uitgewerkt plot.
Een film als deze zou eigenlijk zo'n 2 uur moeten duren of tenminste 20 minuten langer zodat er wat meer uitleg kan komen i.p.v. haasten naar het einde. 90 min is echt te krap, jammer.
Leek veel belovend, maar een bijzonder matige tot slechte film.
Een erg slap aftreksel van The Old Guard, daar waar die film de onsterfelijkheid van de helden meerdere malen "echt" laat "zien", wordt er hier veel en warrig over gesproken.
Wat actie betreft doet Wahlberg een Tom Cruise jasje aan, maar past deze niet echt. De actie is vaak over de top als F&F.
Spanning was er totaal niet, waarschijnlijk ook door de rammelende verhaallijn. Van hier naar daar, nog bijna voordat de volgende scène aanbrak.
Ook van de acteer prestaties raak je niet onder de indruk, Wahlberg doe welliswaar wat hij altijd doet, maar Ojiofor was erg matig en had geen enkele "echte" bijdrage, elke andere acteur van de overige b-artiesten die voorbij kwamen had deze rol ook kunnen spelen.
