Meningen

Qua beelden een van de mooiste films die ik ooit heb gezien. Ontzettend knap 'acteerwerk' van de dieren en meeslepend in beeld gebracht. Qua verhaal begint de film ook zeer veelbelovend. Tot en met de schipbreuk ontwikkelt het verhaal zich sterk met het bijzondere karakter van Pi als middelpunt. De interessante thema's die worden geïntroduceerd in het begin moeten echter wijken voor een relatief simpel overlevingsverhaal à la Cast Away. De epiloog waarin religie er weer aan vastgeknoopt wordt voelt gekunsteld en niet overtuigend. De film kan wat mij betreft dus zijn belofte niet inlossen. Voor de beelden en de eerste pak-em-beet driekwartier toch nog een ruime voldoende. Maar er had zoveel meer ingezeten..

Briljante film. Geweldige acteerprestaties in een film waar ontzettend veel tegelijkertijd speelt en niets zwart-wit is. De kritiek dat de film te traag is, snap ik dan ook weinig van. Er wordt zoveel uitgediept tijdens de twee-en-een-half uur dat de film duurt, dat ik echt niet zou weten hoe het korter had gekund op een manier die recht doet aan de complexiteit van de verschillende onderdelen. Het huwelijk/gezinsleven van Lincoln, zijn pragmatisme t.o.v. Stevens, zijn idealisme t.o.v. zijn kabinet, zijn nood-breekt-wet-tirannie en nood-breekt-wet-corruptie, de politieke krachtvelden, noem allemaal maar op. Alles wordt krachtig neergezet zonder over-acting. De retoriek in the house is geweldig (geweldige Tommy Lee Jones) en de verhalen van Lincoln ook. Zeldzaam goede film dus die alle lof verdient.

Lichte tegenvaller. Visueel mooi en Timon en Pumbaa zijn zeer geslaagd, maar verder iets te veel een 1-op-1 remake. Ik had gehoopt dat het - door de echte beelden - wat angstaanjagender, heftiger zou zijn. Zo vond ik The Jungle Book daarin wel sterk met de imposante king Louis en de spanning die om Shere Kahn heen hangt. Scar daarentegen vond ik weinig eng, net als de hyena's. Het is een kinderfilm gebleven. Prima, maar daarmee niet echt iets voor mij.

Voor het eerst in zo'n vijftien jaar herkeken en positief verrast. Waar de spannende scènes en het visuele spektakel me waren bijgebleven (kennelijk datgene me toen interesseerde) was ik nu veel meer onder de indruk van de wereld die geschept wordt, de personages en hun rol in het verhaal en natuurlijk in het verhaal zelf. Een ontspannen filmbeleving maar met diepte. Met recht een klassieker.

Weer wat beter dan Two Towers, maar niet zo goed als The Fellowship. Sterkste onderdeel is wat mij betreft de strijd om het vertrouwen van Frodo tussen Gollum en Sam. Minste punt is dat deze net te lang duurt. En de adelaars kwamen me iets te veel - ook letterlijk natuurlijk - uit de lucht vallen .

Een aardige duit minder dan deel 1 naar mijn mening. Je moet veel schakelen door de verschillende parallelle verhaallijnen waardoor je er minder makkelijk in opgezogen wordt. Belangrijkste tegenvaller is echter de slag om Helms Deep die wel erg abrupt van kansloze positie naar gewonnen gaat als Gandalf met versterking komt. Niettemin een fijne film maar na deel 1 wel een tegenvaller dus. Benieuwd naar het laatste deel.

Absolute topcast. Het verhaal is redelijk ingenieus. Toch viel hij flink tegen. Een aantal oorzaken: de bad guys boezemen totaal geen angst in, ondanks de grote namen. De eerste ontmoeting met The Boss is gewoonweg melig. Sowieso is de film een rommeltje qua stijl. Ook ligt het er zo dik bovenop dat niets is wat het lijkt, dat de climax niet bevredigd. De makers hebben zich duidelijk laten inspireren door Ritchie maar slaan de plank echt mis. Bij Ritchie heb je namelijk niet in de gaten dat er meer gaande is dan je getoond wordt, waardoor de onthulling zo effectief is. Bovendien hoef je geen heel ervaren filmkijker te zijn om te vermoeden dat het kind nog in de leven is. Dus, ik zou deze niemand aanraden. Matige film. Wel kudos voor Hartnett die toch wel knap van gezichtsuitdrukking kan veranderen zodra de aap uit de mouw.