Meningen

Lekkere triller. Fijne spanning met een heerlijk stoere Neeson. Goed tempo, lekker zwartwit qua goed en kwaad en een bevredigend einde, al had dat bezoek aan Holly Valance achterwege mogen blijven.

Taken 2 is eerder een parodie op Taken dan een vervolg. Neeson blijft de perfecte stem hebben voor: "I need you to listen carefully", maar dan heb je zo'n beetje alle merites van deze film wel gehad. Waar Mills in deel 1 op slimme en geloofwaardige wijze op het spoor van zijn dochter kwam, hangt hier alles van de willekeur aan elkaar. Zo wordt hij hier eerst tot overgave gedwongen als ze zijn vrouw onder schot houden, maar later als ze zijn vrouw nog steeds hebben, vluchten de boefjes plotseling weg voor manlief. Ook is het mij onduidelijk hoe Mills dankzij die herinneringen aan de autorit (dus die geluidjes, bochten en afstanden) zijn vrouw weer opspoort. Die route was puur van het punt waar ze gepakt waren - dat punt kende hij al -, tot het punt waar ze hen heen brachten - een punt dat hij inmiddels ook kende. Waar ze zijn vrouw vervolgens heen brachten heeft toch niks te maken met die route?. Zelfs de actie slaat af en toe de plank mis; dé move waarmee Mills het moeilijkste vechtersbaasje mee verslaat (dat mag geen spoiler heten), is moeilijk te zien; geen idee hoe hij dat nu precies deed.
Ik had er gezien het gemiddelde niet veel van verwacht, maar hij stelde alsnog teleur. Deel 3 laat ik maar schieten.

Ik snap niet dat deze Tenet zoveel minder scoort dan Inception. Waar Inception alles probeert te zijn waardoor het niets is, is dit gewoon een soort Bond en een prima Bond ook. Betere actie, ik denk aan de heerlijke manier waarop The Protagonist zich uit de klauwen van Sators mannen slaat bij zijn eerste bezoek aan Kat, en een stuk minder pretentieus. Niet dat voortdurend willen verbluffen, maar gewoon een origineel verhaal willen vertellen. Bovendien is ook niet zo onbegrijpelijk als hier en daar wordt gesuggereerd. Niet veel meer dan Inception in ieder geval. Na die autoachtervolging was ik de weg wel even kwijt (hielden Priya's mannen de Protagonist nou eerst vast om hem vervolgens opeens weer vrij te laten?). Een sterk punt van de film vind ik juist dat niet alle antwoorden gegeven worden; de grootvaderparadox wordt niet opgelost. Washington en Pattinson vond ik beide goed gecast. Beide kende ik nog niet echt, maar na deze wil ik die nieuwe Batman ook wel zien. Verder ziet het er allemaal strak uit en is de soundtrack ook dik in orde met die heerlijke basdreunen af en toe. Opnieuw geen karakterontwikkeling, ook de diepe affectie van the Protagonist voor Kat voel ik niet helemaal, maar ik kan dat hier - itt Inception dus - beter hebben omdat de film nu ook duidelijk heeft gekozen om een actiefilm te zijn. Goed vermaakt hiermee. Beter dan Inception wat mij betreft dus, al vond ik die bij de eerste kijkbeurt ook wat beter.

Viel me flink tegen na de eerste twee delen. Paar leuke grappen (beginscene, Goldblumkarakter), paar minder geslaagde (Hulk..) maar belangrijkste punt is dat het verhaal me niet echt kon pakken. Het zijspoor op die planeet van Goldblum duurt bv veel te lang. Tel daarbij op dat Blanchett bepaald niet imponeert als kwade kracht en het resultaat is dat je een beetje onverschillig zit te kijken. Ook kon ik niet helemaal volgen waarom Thor in het begin die rooie rakker vrij gemakkelijk de baas is maar deze op het eind plots sterker is dan Hela. Tot slot gemiste kans om die dubbele aard van Odin niet wat verder uit te diepen. Alles bij elkaar dus gewoon wat matig. Ik begrijp best dat The Dark World ook niet briljant was maar daar heb ik me tenminste wel gewoon goed vermaakt. Deze duurde gewoon te lang en had te weinig te bieden.

Ik snap niet zo goed waarom (in ieder geval de eerste twee) Thor-films zo matig scoren hier (en op imdb). Ik vermoed dat de actiescènes als minder indrukwekkend beoordeeld worden dan in andere Avengerfilms. Daar kan ik me wel in vinden. Ik vind echter die actiescènes sowieso minder boeiend bij deze films. Het coming-of-age-aspect van vooral eerste delen, het ondergedompeld worden in een andere wereld, het contrast van die andere wereld met de onze en de clash tussen goed en kwaad en dan vooral het psychologische en morele aspect ervan (en dus niet de zwaardjes, hamers etc.) zijn de dingen die maken dat ik graag naar deze films kijk. En die zitten bij Thor helemaal goed. En vergeet ook de humor niet!

De ster van deze films is toch wel Hiddleston/Loki: wat een heerlijke rotzak. Ik ben erg benieuwd naar Ragnarok die zowaar wel redelijk hoog scoort. Ik hoop niet dat dat slechts komt door betere gevechtsscènes maar doordat Loki met nog wat meestermoves komt

Edit: ik heb wat meer reacties teruggelezen, oa van J.Ch., en begrijp de kritiek en teleurstelling nu beter. Gewoon terechte punten eigenlijk. Ik keek kennelijk minder kritisch en kon dus goed genieten van de film. Wellicht hielp mee dat we de film na Nederland - Tsjechië hebben opgezet; dan valt alles mee ;p

Zo, dit viel tegen. Mooie plaatjes hoor, vooral van de luchten, de mensen vond ik niet heel goed gedaan. Het verhaal heeft echt niet veel om het lijf. Dan kan het knap zijn een en ander te vertellen zonder woorden maar ik heb liever een film die wat boeiends te melden heeft en daar dan ook woorden voor gebruikt. Dit was ontroerend noch spannend noch inspirerend. Wel quasi diepzinnig. Daar moet je het dan maar mee doen. En de plaatsjes en aardige soundtrack.

Geweldig acteerwerk in een mooie, zorgvuldig opgebouwde film. Uiteindelijk is het geheel echter toch te saai en zijn er te weinig echt memorabele scènes om echt hoge ogen te gooien.

Argo en Gone Baby Gone vind ik uitstekende films. Wat dat betreft valt deze ietsje tegen. Qua regie is het opnieuw sterk. De actiescenes geven de chaos van de actie weer maar blijven toch overzichtelijk. Het script loopt ook soepel. Ben wel bang dat Ben zichzelf niet meer moet kasten voor de hoofdrol. Het is niet slecht maar ook nooit van toegevoegde waarde. Renner was een stuk beter bijvoorbeeld. Alles bij elkaar maakt de film gewoon net te weinig indruk voor een echt hoge score maar vermakelijk is het wel.

De film begint sterk met leuke dialogen, goed neergezette personages en prachtige shots. Alleen de mooie shots houden het tot het einde vol. Ken weinig films waarvan de tweede helft (of misschien het laatste tweederde) zo veel minder is dan de eerste helft (derde). Het schietwedstrijdje tussen Bridges en Damon is wellicht het meest symbolisch voor de opgedroogde inspiratie. Uiteindelijk dus flink teleurstellend. Jammer met zulke acteurs en regisseurs..

Zeer mooie film. Goede balans tussen ernst en humor (al schiet het op eind misschien een beetje uit naar laatste) en tussen dialoog en verhalende delen. Je krijgt het gevoel de twee mannen echt te leren kennen. Ook is het knap dat de toenadering tussen deze twee tegenpolen geloofwaardig gebracht wordt. Tel daar de mooie beelden, goede muziek en de originele filmthematiek bij op en je kan enkel op een hoge score uitkomen. Voor een absolute topscore hadden ze de theologische dilemma's nog wat verder uit kunnen diepen, al besef ik dat niet iedereen hierop zit te wachten.