Fijne verfilming van een waargebeurd verhaal. Niet hilarisch als komedie en niet intens als drama, maar vrij luchtig en makkelijk wegkijkend. Misschien hier en daar wat voortkabbelend, maar de sterrencast houdt het interessant genoeg. Fijn ook dat er dicht bij de feiten is gebleven, met als grote uitzonderingen dat Jeffrey zich ophield in een gesloten Circuit City naast de Toys “R” Us, en dat Leigh daar helemaal niet werkte.
Het onwaarschijnlijke verhaal schudt je morele kompas prettig door elkaar. Want Channing maakt de crimineel Jeffrey Manchester lovable en aimabel. Zoals hij ook echt geweest schijnt te zijn.
Ik keek aardig naar deze remake uit, aangezien ik de 1987 versie als jonkie erg tof vond.
Maar wat een chaotische hoop lulkoek is deze nieuwe versie geworden zeg. De hele film slaat werkelijk nergens op. Uiteraard was het origineel ook niet bijzonder geloofwaardig, maar ondanks de karikatuur-jagers wel logischer, sfeervoller en vooral minder dom dan dit gedrocht. Om één klein voorbeeldje te noemen: Cera's karakter weet te vertellen dat The Network vals speelt. Want ze kunnen de runner lokaliseren wanneer hij een video in de post gooit. Serieus!? Via de postbus? Elke runner heeft verdorie een hightech armband om zijn pols! En zo zit de hele, toch al te lange film, vol met werkelijk ongekend oenige zaken. En dan heb ik het nog niet gehad over de vreselijk irritante host dan wel voiceover en nog een hand vol andere aspecten waar ik me aan ergerde.
Wat een enorme tegenvaller. Ik hoop dat de op zich niet slecht spelende Powell zijn volgende rol zorgvuldiger kiest. Er blijven nog twee sterretjes over omdat The Running Man visueel wél goed in orde is.
