Mickey 17 leek me vanaf de bekendmaking een leuke film te worden, maar nadat er toch ook veel lauwe reacties kwamen, stelde ik mijn verwachtingspatroon een beetje bij. Dat bleek niet nodig, want ik vind hem erg geslaagd.
Mickey 17 is aardig bizar, veelal kneuterig en bij vlagen ongemakkelijk. De meeste karakters zijn dik aangezet en de gebeurtenissen zijn nogal eens kluchterig. En dat werkt wat mij betreft harstikke goed. Het geheel voelt fris en origineel, soms zelf licht experimenteel. Daar komt bij dat het op visueel vlak ook uitstekend op orde is. Met prachtige settings en keurige CGI.
De humor doet soms wat denken aan volwassen cartoons als die van Trey Parker & Matt Stone of Seth MacFarlane. Niet dat de komische momenten steeds net zo bot of in-your-face zijn, maar ze hebben dezelfde politieke lading. Een lachspiegel die wordt voorgehouden. Want er wordt flink onomwonden getoond hoe dom en slecht de mensheid kan zijn. En ik weet niet of de grote, lompe leider en zijn volgers met rode petjes toeval zijn, maar de kans is groot van niet.
Ik heb me in ieder geval erg vermaakt met deze ongewone spacemovie. Niet in de laatste plaats dankzij een verrassende Pattinson.
Een interessante biopic over hoe Trump een megalomane narcist werd. En een heel andere film dan dat ik had gedacht. Ik verwachte een wat conventionele vertelling. Maar The Apprentice is bombastischer en rouwer dan wat ik vermoede. Dat werd vanaf de eerste seconden al duidelijk met knallende, oude punk in de aantiteling. En het gebruik van muziek blijft de hele film aardig "in your face". Maar ook het wisselende gebruik van licht en filters, de verschillende camera technieken en de flitsen van oud beeldmateriaal maken het geheel wat eigenzinniger dan de meeste bio-drama's.
Sebastian Stan is geloofwaardig, maar wordt wat mij betreft toch nog voorbij gestreefd door Jeremy Strong.
Een fijne biografische film. A Complete Unknown weet de tijdsgeest goed te vangen en Chalamet zet heel knap de introverte en wat zonderlinge Dylan neer. Überhaupt kan je niet anders dan respect hebben voor acteurs die zo hard en lang moeten werken voor een rol. Ook klasbak Norton speelt weer fraai, en eigenlijk valt er over de rest van de cast ook weinig te klagen.
De legendarische nummers van Bob Dylan doen hun werk en zijn "rise to fame" is leuk om eens te aanschouwen. De onaangekondigde tijdsprongetjes vond ik wel verfrissend, en zorgde dat het verhaal lekker door liep. Al had het geheel ook wel in wat minder minuten verteld kunnen worden.
Een leuke, atypische en ingetogen film. Met een heerlijke rol voor ouwe rot Ben Kingsley, die de vrij simpele en nogal suffe bejaarde Milton heel fijn neerzet. Wat humor, wat mysterie en wat drama. Maar allemaal gematigd en subtiel.
Een erg charmant en eigenaardig filmpje, dat rustig voortkabbelt.
Onzinnige maar vermakelijke actie-comedy. Het geinige basisconcept van een protagonist die lijdt aan congenitale analgesie zorgt voor een aantal leuke vondsten, maar ook voor een hoop flauwekul.
Op de aandoening na speelt Jack Quaid weer zo'n beetje dezelfde rol als in De Boys. Hoewel ik hem in die dijk van een serie net wat overtuigender vind.
Maar met een degelijk plotje, genoeg glimlach momenten en wat ferme actie in een lekker tempo, is Novocaine een prima tijdsbesteding.
