En weer eentje die we bij kunnen schrijven aan de gevoelsmatig oneindige lijst van stompzinnige actiefilms. Standaard slap verhaaltje van verraad > Check.
Nieuwsuitzendingen op t.v. om een en ander te verduidelijken > Check.
Ongeloofwaardige keuzes en reacties > Check.
Natuurwetten negeren als het zo uitkomt > Check.
Autoachtervolgingen en explosies > Check.
En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Daarbij vond ik de hoeveelheid dood en verderf en gruwel nogal buiten proportie in verhouding met de luchtige en flauwe humor. Hoewel de humor op zich lang niet altijd onaardig is. Er zitten best een hoop geinige momenten in Heads Of State. En om een buddyflick te maken met de Engelse premier en Amerikaanse president die beide een volstrekt andere zienswijze lijken te hebben, is leuk bedacht. Maar meer dan een zeer matige film zonder enige meerwaarde levert het niet op.
Charmant, maar traag. Dat geldt voor de bejaarden in deze film, maar net zo goed voor de film zelf. Ik kan me ook goed voorstellen dat de gemiddelde blockbuster-kijker dit een saaie bedoeling vind.
Maar voor wie wat meer moeite wil doen een a-typische film een kans te geven, valt er heel wat te genieten aan "Thelma". De warme karakters en banden, de oudjes die gewoon uitstekend acteren, de herkenbare situaties en de subtiele humor.
Wat Josh Margolin echter vooral heel leuk heeft gedaan is alle standaard clichés uit het actie-spionage-thrillers genre de revue laten passeren inclusief bijbehorende suspensevolle muziek. Maar dan met een knipoog omgezet naar de setting van zijn eigen verhaal.
De standaard auto achtervolging door drukke straatjes, wordt een verhit ritje op scootmobiels door de gangen van een bejaardentehuis. De Overwatch die tijdens een missie de geheim agent monitort en via een oortje waarschuwt voor gevaar, wordt een bejaarde vriend die via een smartphone en gehoorapparaat meegeeft dat de al even bejaarde hoofdrolspeelster moet uitkijken dat ze niet struikelt. En zo zit het anderhalf uur vol met verwijzingen, dan wel persiflages.
Extra geinig is de referentie vooraf (die ook nog een paar keer terug komt) in de vorm van Tom Cruise's Mission: Impossible, waar Thelma van onder de indruk is.
Spectaculair is het allemaal niet. Maar "Thelma" is typisch een gevalletje van: "Het zijn de kleine dingen die het doen".
Alternatieve titel: From the World of John Wick: Ballerina, 25 juli 2025, 00:26 uur
Lekkere actieprent.
Ana de Armas blijkt de rol van Kikimora prima aan te kunnen, en bovendien ligt ze niet verkeerd op het netvlies. Ook is het best leuk om de wereld van John Wick eens van een andere kant belicht te zien. Daarbij ziet alles er zoals in de hele franchise weer gelikt uit.
Maar de grootste troef van deze actiefilm is, jawel..., de actie. Die is gestroomlijnd, af en toe verrassend, soms geslaagd komisch en zelfs regelmatig vrij origineel. En daarmee eigenlijk simpelweg leuker dan de -pak 'm beet- 20 kills per seconde die Keanu Reeves in de 3 originele films veelal probleemloos aan zijn bodycount kan toeschrijven.
Met de zichtbare hitte, hoge verzadiging van kleuren en af en toe onorthodoxe cameratechnieken wordt een parkeerplaats en een klein stukje strand tot een rauwe en surrealistische setting omgetoverd. Cage helpt daar natuurlijk ook bij. Hij speelt zijn rol weer met enorme intensiteit, maar blijft daarbij wel aan de goede kant van een dunne scheidingslijn.
The Surfer heeft veel aspecten die de term B-film rechtvaardigen, maar is zeker geen makkelijk samenraapsel van een paar simpele ingrediënten. Hier en daar gaat de boel redelijk over the top en er zijn best wat rare beslissingen en reacties nodig om het verhaal te kunnen laten slagen, maar door de koortsachtige nachtmerrie waarin het leven van de Surfer verzandt, hindert dat amper. Bovendien stevent de film niet al vrij vroeg op een onmiskenbaar einde af, maar kan het tot het laatst nog alle kanten op. En ook dat maakt dat je moeiteloos geboeid blijft kijken naar deze toffe, low-budget thriller.
Alternatieve titel: Amateur, 8 juli 2025, 22:36 uur
Met enorme sprongen stuitert The Amateur van de ene vergezochte scene naar de andere. En ondertussen moet je als kijker maar voor lief nemen dat de introverte Heller steeds alles goed heeft geregeld, gepland en voorbereid, want ondanks de speelduur van 2 uur is er blijkbaar geen tijd om te tonen hoe hij alles steeds voor elkaar krijgt.
Er zijn best een aantal leuke actiescenes, maar omdat ik deze thriller voor geen moment geloofde en het gebrek aan flow er voor zorgde dat ik er totaal niet in kwam, toch geen voldoende.
