Meningen

Ben niet zo'n fan van Seagal in doorgaans zeer oppervlakkige, rechttoe rechtaan aciefilms. Vind

deze verreweg zijn beste, maar dan vooral dankzij het heerlijk smeuiige acteerwerk van Busey

en Tommy Lee Jones.

Treurig natuurlijk dat de studio ten onderging door een verwoestende orkaan. Voor vele

muzikanten bleek de geisoleerde omgeving een verademing om er te ontsnappen aan

de hectiek van het beroemd zijn. Talloze bekende namen van de jaren zeventig en tachtig

komen langs met aldus een feest van herkenning en blijkt er voor meerderen het opnemen

van een album inspirerend en positief uit te pakken. Met ook veel boeiende verhalen. Jagger

en Richards kwamen er tot een verzoening want die weer eens met mekaar gebrouilleerd

waren geraakt. En gelukkig met de meeste aandacht voor de stichter van de studio George

Martin wanneer ook diens belang voor de Beatles aan de orde komt. Een beetje overbodig

en ook verdwaald tussen al het gebodene vond ik Lou Reed met als korte mededeling dat

hij een dergelijk uitstapje voor studio opname niks vond. I Need to hear the traffic. Maar

een fascinerende, onderhoudende en speciale docu die mij veel plezier bood. Was ook

helemaal niet op de hoogte van deze studio. Was een briljant idee natuurlijk van Martin,

wiens initiatief stellig getuigt van s'mans bevlogenheid.

Misschien wat aan de kinderlijke kant maar het is dan ook een familiefilm waarbij de horror

uiteraard te verwaarlozen is. De mummie ook eerder komisch (En aandoenlijk) dan eng.

De drie kinderen doen het leuk, en men probeert er op 't laatst nog wat spannends van te

maken. Vooral verbaal zitten er ook aardig wat leuke grappen in.

Mooi geschoten romantische dramafilm met aan het einde nog aardig wat actie. Twee mannen

die vallen voor dezelfde vrouw. Bill die zachtaardig van karakter is en wiens avances beduidend

subtieler zijn dan die van rouwdouwer Bert en die feitelijk nogal een smiecht blijkt te wezen.

De film heeft een aangenaam vlot verloop, en heeft af en toe ook een beetje humor.

Een tussendoortje van de regisseur Sturges? Onder anderen met seksbom Jane Russell. Vond

haar niet eens slecht acteren. Bescheiden filmpje met een tamelijk zorgeloos verloop, ondanks

die zogenaamde kapers op de kust. Die blijken uiteindelijk met een zekere knulligheid toch

tamelijk sympatico. Vriendelijkheid overheerst, en achteraf vraag je je af waar je nu naar hebt

zitten kijken. Naar een redelijk fijn, rimpelloos filmpje. Niet goed, maar ook niet slecht.

De film valt meteen met de deur in huis omtrent de kennelijke overlast van een enkele boom,

wanneer de ene buurman bij de andere weer even fijntjes zijn beklag komt doen, beide heren nog

vrij vriendelijk maar je voelt bij beiden een broedend ongenoegen. Het wordt al gauw

onvriendelijk, en vooral in het begin valt er wel wat te lachen om het vinnige verbale want met

name de beide echtgenotes niet op hun mondje gevallen. De vijandigheden verplaatsen zich

uiteindelijk naar (Vermeende) daden, en wordt de humor naar de achtergrond gedreven en

de film eerder grimmig. Ondertussen is er nog aandacht voor de zoon van het ene echtpaar,

die ook zo zijn priveproblemen heeft, als afleiding van het gekissebis van zijn ouders met de

buren.

Als vaak bij Scandinavische films wordt het vrij droog gebracht, en is het visueel ook nogal

sober. Een uitgebalanceerd verhaal over een onzinnig oorlogje tussen enkele kleinburgers,

dat uiteindelijk afsluit met toch nog een wilde climax.

Ik moest ondertussen automatisch denken aan de televisieprogramma's Buren van Frans

Bromet en de Rijdende Rechter. In de Rijdende Rechter ging het trouwens ook meerdere

keren om een 'hinderlijke' boom. Diens bemiddeling bij enkele gevallen wellicht erger

voorkomen.

Leuke rol voor de Sica in een plezierig, eenvoudig filmpje als vrouwenversierder maar die

bij Lia Franca door de liefde wordt gegrepen die (uiteraard) niet zonder slag of stoot

wederzijds beantwoord wordt wanneer beiden zelfs een jaloersmakend spelletje spelen.

Onderliggend aandacht voor het verschil tussen arm en rijk en ook met neo-realistische trekjes

(Sympathie wekkend voor de eenvoudige mens: De Sica ook een eenvoudige jongeman met

als enig vervoermiddel een fiets). Met geregeld knap camera- en montagewerk ook, de

aanrijding met de auto vond ik fabuleus in beeld gebracht. Aandoenlijke film, met ook

enkele grappige momenten.

Vermakelijke film die het vooral goed doet dankzij Poitier en Cosby waarbij vooral Cosby mij

bizonder meeviel.

De scene in het cafe de leukste. Hoe heel amusant Cosby probeert zich er uit te lullen, gevolgd

door wat vechtwerk en uit het niets een lekkere schietscene inclusief komische plofgeluiden

van getroffen lampen en waarbij ondanks de kogelregen geen druppel bloed vloeit.

Het laatste half uur vond ik wat minder en rommeliger maar blijft de film nog redelijk overeind,

en stemde de film mij in het algemeen tot tevredenheid.

Spannend of griezelig wordt de film geen moment, maar heeft wel veel afwisseling waarbij je

van de ene situatie valt in de andere, vooral in het begin door de verdeling van de vier gezinsleden

die worden uitgedaagd elk voor zichzelf om een oplossing te zoeken. Met ook best wel intrigerende,

geheimzinnige invalshoeken, maar toch ook weer niet echt overtuigend. De regisseur probeert

duidelijk weer iets aparts neer te zetten, getuige onder andere de enscenering op het laatst in de film,

sfeervol bij die scene met al die konijnen, maar mis je uiteindelijk toch een zekere flair en heeft

de film vooral als effect dat je naar iets amusants zit te kijken in plaats van spannende horror.

Voor mij in ieder geval niet van Get Out niveau.

Eventuele, mogelijke exploitatie daargelaten (Drama-scenes die liever achterwege waren gebleven),

verschafte de film mij een angstaanjagende en beklemmende indruk van hoe het er ongeveer aan

toe moest zijn gegaan. Volgens mij ook het voornaamste oogmerk van de regisseur. Van scoren met

beelden van de slachtpartij in ieder geval geen sprake, en Breivik zelf slechts even op afstand in

beeld. In ieder geval een schokkende film die hoe dan ook gemaakt moest worden over dit

onbeschrijfelijke drama.