Meningen

Leuk en boeiend verhaal, Edward Norton is weer geweldig in de film.

The Illusionist doet mij denken aan films als the prestige maar ook fight club, omdat je op het verkeerde been wordt gezet. Vond alleen dat de twisten in die twee films veel beter uitgewerkt en geloofwaardiger waren dan in deze film. Vind het hier een beetje een goedkope manier om het verhaal te volbrengen.

Achja boeiend filmpje

Het wist me wel te raken. Cumberbatch, wat een personage zet jij neer.

Dat is de grootste troef die de film in huis heeft. Want verder is het allemaal gewoon degelijk. Niks mis mee. Zo degelijk zelfs dat ik tegen het eind aan met die soundtrack op even volschoot.

Keurig!

Zeer puike film die ik op aanraden van mijn oma eens van een site geplukt heb, waarna ik er eens goed voor ging zitten.

Dit was goed, heel goed. Sterk spel van Steiger en Poitier. Die allebei een Oscar mochten krijgen wat mij betreft. Zoals gezegd goed acteerwerk in de gehele film, te samen met een goed verhaal zorgt er gewoonweg voor dat mijn aandacht constant op de film gericht was. En dat voor een crime film uit 1967. Komt ook omdat ik geintresseerd ben in het rassensegregatiethema in de VS. Maar dan nog, heb me uitstekend vermaakt.

Puike film die bij herziening nog weleens kan stijgen naar de volle 5 sterren.

Sterk gespeelt, mooie soundtrack, echte Tarantino film, vermaak, humor. Noem het allemaal maar op. Natuurlijk wel een tikkeltje ongeloofwaardig, maar dat neem ik voorlief omdat t Tarantino is. Gek eigenlijk.

Voor mij weer een van de betere Tarantino films. Absoluut niet saai, elke scene gebeurd weer wat. Kijkplezier van heb ik jou daar. Geweldig.

"Bawnjornoo!"

Omdat ik een enge horrorfilm wilde zien kwam ik uiteraard via Netflix bij deze uit. Begon tot ongeveer in het midden erg veelbelovend, daarna haalt de film met zijn eigen onzin zichzelf wel onderuit.

Ja, het eerste gedeelte van de film met het huis dat wordt geterroriseerd is erg sterk. Ja ik zat wel even te huiveren hoe sterk de boel werd opgebouwt en de spanning langzaamaan opgevoerd werd. Ja verwacht natuurlijk wel bij de nodige momenten te schrikken, maar toch, ik vond het redelijk scary.

Totdat de halve gare spookjagers erbij worden gehaald samen met de oude vrouw. Vanaf dit moment neemt de film een heel andere wending die slecht uitpakt. Er wordt een duik gemaakt in een andere wereld met geschminkte mannen in een spookhuisachtige setting. De geloofwaardigheid van de film ging eraan, evenals mijn geboeidheid. Nee dit sloeg de plank behoorlijk mis. Jammer dat een film ineens zon wending moet maken.

Ohja, uiteraard moet er ook weer een cliché persoon in de film zitten die de boel niet geloofd. Dit dit keer in de vorm van Patrick Wilson. De clichés stapelen zich wel aardig op in deze film. Ook jammer.

Al met al prima tot de helft. Daarna tegenvallertje dat op een mager 6'je uitkomt.

Mijn eerste kennismaking met de Insidious reeks,(ergens best schandelijk), maar hij beviel me eigenlijk wel een beetje.

En ja 'een beetje'. Want ik moet zeggen de spanning wordt prima opgebouwt en de de schrikmomenten zitten er een paar keer goed in. Er wordt daarnaast ook wel aardig gespeeld door de hoofdpersonages. Naast de zeer stereotype spoken jagers natuurlijk. Dat was weer zonde.

Zoetzappige einde, wat te verwachten viel met dit soort films, is toch altijd weer een minpunt. Maargoed, boven dat heb ik me eigenlijk prima vermaakt.

Dit wil zeggen dat ik interesse heb gekregen in de andere Insidious delen!

Fantastische ervaring in de bios!

Om me aan te sluiten bij de Gravity-Interstellar discussie, die kun je bijna niet met elkaar vergelijken. Interstellar is een film die qua plot weer zoveel beter is, maar puur voor de looks is Gravity weer beter. De films in totaliteit genomen ga ik 100x vaker voor Interstellar. Bij Interstallar komt er, bovenop het zeer sterke plot, nog een zeer mooi emotioneel aspect kijken. Wat mij zeker wist te bekoren. Had ik bij Gravity veel minder. Ook de muziek van Interstellar was schitterend( Hans Zimmer, wat een geweldige held dat hij de orgeltune in de film verwerkte). Bij Gravity niet echt.

Genoeg over Gravity,

Interstellar is weer een typische Nolan film. De Nolan ingredienten als: mooie muziek, sterk spel van de acteurs, mooie plaatjes, spanning, zijn allemaal weer aanwezig. De man is een heel sterke regisseur. Dat heeft ie wel bewezen.

Interstellar was een rollercoaster, een die ik zeker nog wel een keer wil zien. Wel op Blu-Ray natuurlijk?

Inception 2.0- beide films erg sterk. Deze misschien nog wel ietsje beter. Toch hoopte ik de 5* uit te kunnen delen, maar door het ietwat saaie middenstuk een 4.5*. Dat is natuurlijk nog heel behoorlijk.

Zeer mooie film, je kan het echt een soort kunst noemen. Wat een beelden, wat een acteerwerk, vooral de oude man tegen het einde van de film. Wat een soundtrack ook. In een woord prachtig.

Waargebeurd verhaal dus trekt me wel aan.

Hal Holbrook heet de man wat een rol.

Na de herziening van vanavond besloten deze film een opslag van 1,5 ster te geven.

Een film is naar mijn mening pas écht goed als hij na de zoveelste kijkbeurt toch nog weet te boeien en diep te ontroeren. Daarnaast staan de mooie shots en acteerprestaties als een paal boven water, en dan hebben we het nog niet eens over de muziek gehad.

Rode draad door de film heen zijn de ontroerende momenten, welke worden opgevolgd door luchterige scenes. Is een persoonlijk iets, werkt fijn.

Daarnaast vervalt de film totaal niet in clichés, wat ook een fijne zaak is.

Wat een plaatje, genieten. Ik ga een plekje in m’n top 10 inruimen!

Sterk, een film die toch 3,5 uur weet te boeien.

Het vloog voorbij de gehele speelduur. Want wat blijken de 3 acteerkanonnen toch weer de kunnen spelen zeg. Pesci voorop, in een haast beangstigende rol. De rust en dreiging die de man uitstraalt is haast bizar. Al Pacino volgt in zijn kielzog en kan zich weer lekker uitleven met zijn geschreeuw en eigenwijsheid. De Niro mag er ook nog zijn.

Toch een paar kleine kanttekeningen bij De Niro en de regie van Scorsese. De scene waarin De Niro de groenteboer een lesje leert was niet bepaald serieus te nemen. Plaatsvervangende schaamte maakte zich enigszins meester van me. Dat had Scorsese toch wel wat beter aan kunnen vliegen lijkt me, vooral voor een regisseur van zijn kaliber.

De gehele film boeit. Uiteraard door het meesterlijke verhaal omtrent Jimmy Hoffa en de moord op hem. Weer een mooie verfilming. Hij mag aansluiten in het rijtje met Goodfellas, the Departed en Casino. Echter wel net ietsje onder die 3.

Net op tijd in de bios meegepikt en 3,5 uur genoten. Lekkerrr.

Heel matig, de soundtrack is hetgene wat het beste uit de verf komt. Maar wat was dit slap zeg..

Het begin is best redelijk. Maar verder zat ik echt te wachten totdat het eng, spannend, vies of een combinatie daarvan ging worden. Maar niks. Absuut niet eng. Nee, als dit de horror van tegenwoordig is, is het niet best gesteld.

Dan nog het slot.:wat voor ding die follower ook is, het word gewoon even doodgeknalt. Einde. Man man man, wat flauwtjes zeg.