Meningen

Poeh wat een lange zit.

Netflix weer eens aangeslingerd in de hoop van een klassieker. Dat zat er niet in. Het eerste half uur is nauwelijks door te knagen: veel motorrijden, veel tenenkrommende hippies, en twee suffe personages gespeeld door Hopper en Fonda. Vooral Dennis ‘man’ Hopper is erg vervelend. Eigenlijk doet hij dit personage in Apocalypse Now dunnetjes over.

Nicholsons intrede in de film is een godsgeschenk. Eindelijk een wat intrigerender karakter, wat ook de interessantere scènes met zich meebrengt. Hij weet de film echter niet te redden. Alleszeggend is de vage LSD trip op het eind...pff.

Op naar de volgende Netflix.

Lekker om weer eens een verstand op 0 en gaan filmpje te zien! De tijd vloog om.

Zoals ik aangaf, is het wel weer lekker om eens een dikke Hollywood blockbuster te zien. Er is gewoon vrij weinig mis met deze actiefilm. Cruise stelt vrijwel nooit teleur, Emily Blunt is een heel prettige verschijning en alle bijrolletjes om die twee heen zijn gewoon goed gecast. Komt erbij dat het verhaal gewoon niet al te sterk is, maar wel vermakelijk.

Nog even een pluspunt wat extra aandacht verdient: de humor! Heb de hele film eigenlijk met een big smile gezien. Vooral het moment datCruise bij het opdrukken probeert weg te komen, rolt onder de truck door en word doodgereden.. De reactie van Paxton: " What on earth were you thinking! Echt ik lag dubbel.

Als laatste krijgt het oog gewoon wat het wil, alles ziet er ontzettend gelikt uit! Geen moment het idee gehad dat er green screens in het spel waren. Netjes.

Goed vermaakt.!

Ze hadden we echt hun best gedaan een tenenkrommende film te maken.

Er zitten een paar lachmomentjes in. De dronken Jack Sparrow is leuk. De ineens Chinees zijnde leeuw is leuk. (Zn naam vergeten). En zo zijn er wel paar dingetjes meer. Maar verder is het een flinke verschrikking die het niet haalt bij Scary movie.

Wat is er nou zo moeilijk aan een film te maken die beroemdheden op de hak neemt... Blijkbaar best erg.

Sjonge jonge wat een drama was dit zeg. De eerste 20 minuten doorgekomen al denkend dat ik in een soort Borat, the Dictator zat. Met hier en daar nog een paar aardige grappen.

Maar wat vergaat dit al gauw zeg. In plaats van de toch al niet al te geslaagde grappen (Duitsers zijn niet vaak grappig) komen er cliché verhaallijnen, politieke statements en kabbelt het maar voort. En dat wel 2 uur lang... man man man..

Een van de meest rare films die ik ooit gezien heb. Van het verhaal, moet ik eerlijk bekennen, begreep ik geen drol. Echt niet.

De stijl is heel sterk. Niet mooi, maar erg sterk. Wat een ontzettend sfeervolle film zeg.

Denk eigenlijk dat om tot een fatsoenljjk oordeel te komen, ik hem nog een keer moet zien. Pfoeh..

Positieve verassing.

Positieve puntjes als Eastwood, sfeertje, verhaal en personages staan wel vast. Maar wat me het meest beklijft is de ontsnapping en de beleving ernaartoe. Duimpjes omhoog voor Siegel van mij.

Hierboven staan enkele zuurpruimen alles af te kraken wat Siegel heeft gedaan. Zoals dat de spannende momenten er wel erg dicht op worden gelegd. Ja, als je dit allemaal onder de loep gaat lopen nemen blijft er bij mij nog weinig filmplezier over. Mocht het nou echt tenenkrommend zijn, a'la. Maar nee, het werkte niet storend.

Prima klassiekert, die als basis diende voor The Green Mile, the Shawshank Redemption en natuurlijk de eerste twee seizoenen van Prison Break.

Toonaangevend geweest, en naar mijn idee ietwat ondergewaardeerd.

Had hoge verwachtingen toen ik ging kijken. Staan hoog in deze lijst en hoop op imdb.

Maar wat was dit een lange zit. Vond het een saai verhaal en werd wel een keer gek van de flashbacks en de veranderingen van herinneringen. Enige die ik ook goed vond spelen was Ruffalo. Rest niet heel sterk.

Vond het lastig de concentratie erbij te houden. Hoopte ook de hele tijd dat het einde nou een keer zou komen.

Matige film, vrij saai. Gewoon niks voor mij.

Deze film werkt prima als je een avondje film gaat kijken met je maten. Geen groots verhaal, maar wel vermaak, effecten, gore en noem het allemaal maar. De ingredienten voor een niet al te enge- maar vermakelijke horrorfilm zijn aanwezig.

Prima vermaakt!

Bijna humor.

Deze film bestaat voor mij uit 2 delen, niet twee helften qua tijd. Maar qua kwalitieit. Je hebt het proces van de bezet Regan. Wat wel sterk is neergezet. Dan heb je nog de moeder van haar, gespeelt door Ellen Burstyn die me nogal op de zenuwen werkte. Door dat overdreven paniekerige gedoe en gehuil. Vond haar niet al te sterk. Irritant zelfs.

Bij het 1e gedeelte, het sterke, hoort ook de sfeer. Lekker duister en ik denk dat die sfeer zo sterk is, vooral doordat de film zo oud is. In de hedendaagse horrorfilms wordt dit sfeerniveau niet meer gehaald. Muziek had wat mij betreft nog meer gemogen. De 1e keer dat Tubular bells te horen is had ik een kippenvel moment, mede door Bassie en Adriaan maargoed. Had gehoopt dit vaker te krijgen maar dat viel me tegen.

Ook is Linda Blair erg sterk al Regan de bezetene. "You're mother sucks cocks in hell!! Haha, dit zit dan wel gewoon tegen komedie aan. Of "Lick me!! Lick me!!" Tja. Stuk voor stuk vunzige quates waar Regan mee rondstrooit. Niet eng, absoluut niet, maar gewoon grappig.

2e gedeelte qua kwaliteit is de spanning. Die sommigen vast goed opgebouwd vinden. Maar ik niet. Het vele gepraat tussen het bezeten gedoe door, verpest een groot deel van de film. Was dit beter geweest, had ik hem absoluut beter gevonden. De sterke punten van de film komen hierdoor gewoon in contrast te staan, waardoor je je wel gaat ergeren aan bepaalde dingen. Dat haalt de film onderuit. Jammer want ik denk dat er echt nog meer in zat.

En ohja, zou het bijna vergeten. Maar Max von Sydow had wel een heel erg klein bijrolletje. Had hem meer screentime gegunt maar helaas.

3.5*