Logboek

Werkloos maar niet weerloos

Omdat ik zelf werkzaam ben binnen het sociaal domein en binnen mijn vak ook veel met werkzoekenden in aanraking kom is dit thema erg herkenbaar voor mij. Op het vermoorden van de competitie na dan

No other choice weet werkloosheid en de doorwerking die dit heeft op de privé levens van mensen op een goede manier te vangen. Door dit herkenbare onderwerp te vervlechten met humor en een bizar script heeft regisseur Park Chan-wook echt iets unieks neergezet.

Hoewel ik No Other Choice makkelijker te volgen vond dan Decision to Leave en Ahgassi, vond ik die laatste twee films wel een stuk sterker. Dit komt met name door een aantal scènes die de vaart uit het verhaal halen. Daarnaast is er te veel focus op slapstickachtige elementen, wat een negatieve invloed heeft op de spanningsboog. Dit haalde mij regelmatig uit het verhaal, waardoor ik me soms ook een beetje zat te vervelen.

Een herziening zou wel eens verhelderend kunnen zijn. Zo vond ik het einde in eerste instantie onduidelijk, maar na wat nadenken bleek het juist heel ironisch: Man-soo dreigt opnieuw inwisselbaar te worden. Ditmaal door machines. Wellicht bevat de film nog meer details die mij bij de eerste kijkbeurt ontgingen. Een verhoging van mijn score is dus zeker niet uitgesloten.

Park Chan-wook blijft een regisseur om in de gaten te houden. Ik heb in ieder geval nog genoeg werk van hem om te ontdekken. Met stipt op nummer één de originele Oldboy, die ik nog steeds eens moet gaan bekijken.

3,5★

Helaas pindakaas

Als je mijn eerdere reviews erop naslaat, wordt al snel duidelijk dat ik nooit een fan ben geweest van de originele Captain America. Chris Evans heeft nooit indruk op mij gemaakt. Ik vond zijn vertolking vergeetbaar en weinig bijzonder.

Toch keek ik in het verleden negatiever naar het personage dan ik dacht. The Infinity Saga is een persoonlijk hoogtepunt in het Marvel-universum voor mij. Over The Avengers (2012) was ik bijvoorbeeld minder positief. Omdat ik The Infinity Saga in zijn geheel beter vond dan een groot deel van de andere Marvel-producties, ging ik misschien ook milder naar het personage kijken. Zelfs tot het punt dat ik blij was toen ik hoorde dat we hem terug gaan zien in Avengers: Doomsday.

Ik vermoed echter dat deze gevoelens eerder voortkomen uit nostalgie. Chris Evans vertolkt het personage al zo lang en daarnaast maakt hij al langere tijd deel uit van een veel grotere superheldencast. Voor een nieuwe solofilm van Captain America met hem in de hoofdrol zou ik minder enthousiasme voelen.

Dit verklaart wellicht ook waarom ik niet negatief tegenover de release van Captain America: Brave New World stond. Hoewel ik de Disney+-serie The Falcon and the Winter Soldier zo saai vond dat ik hem nooit heb uitgekeken, stond ik verder neutraal tegenover de opvolger van het personage, vertolkt door Anthony Mackie. De vele negatieve recensies hielden mij desondanks toch een tijdje tegen om de film te bekijken. De realiteit viel mij alleszins mee: hoewel de eerste films met Chris Evans veel meer lof krijgen, vond ik Brave New World zeker niet slechter dan Captain America: The First Avenger.

Amper een compliment te noemen, maar Marvel maakt het er ook niet beter op. Ik wil wel een compliment geven voor het originele idee om Brave New World te linken aan The Incredible Hulk (2008) en Eternals. Hiermee maakt Marvel duidelijk dat deze producties nog steeds deel uitmaken van het Marvel Cinematic Universe. Het idee was echter leuker op papier dan in de praktijk.

Personages als Thaddeus "Thunderbolt" Ross en Samuel Sterns kon ik namelijk totaal niet meer herinneren. Bij Ross was dit verklarbaar, omdat hij de overleden William Hurt moest vervangen. Maar ook zijn personage was volledig weggezakt.

Gevalletje van "leuk geprobeerd, maar aardig mislukt". Het rommelige verhaal, de met regelmaat pijnlijk slechte effecten (die nog beter door AI hadden kunnen worden geanimeerd) en een compleet vergeetbare sidekick in de vorm van Joaquin Torres maken de kijkervaring niet beter. Giancarlo Esposito speelt naar mijn idee steeds dezelfde rol, wat de film ook niet ten goede komt.

Anthony Mackie doet het niet slecht, maar zijn personage wordt (net als dat van Chris Evans) veel te serieus neergezet. Hierdoor zie ik ook deze versie van Captain America als vergeetbaar en weinig bijzonder. Maar misschien kijk ik hier over 10 of 15 jaar ook wel met een nostalgische bril naar terug?

Het eindgevecht met Red Hulk en enkele op zichzelf staande actiescènes waren nog wel aardig. Dit heeft geleid tot onderstaande beoordeling. maar gezien de huidige kritiek zie ik niet snel een nieuwe solofilm met Sam Wilson verschijnen.

2,5★