Franklyn Farnum

Over Franklyn Farnum

Franklyn Farnum acteerde gedurende zijn carrière in zo'n 1100 producties, echter moet er eerlijkheidshalve bij vermeld worden dat een groot aantal hiervan piepkleine rolletjes betrof, die de credits uiteraard bij lange na niet haalde. Hij werd geboren op 5 juni 1878 te Boston in de Amerikaanse staat Massachusetts als William Franklin Smith. Franklyn Farnum was dus zijn artiestennaam en is er uiteraard überhaupt geen enkele relatie met de acterende broers Dustin en William Farnum. Vanaf zijn 12e was hij te zien in vaudeville theaters en tegen de tijd dat hij opdook in zwijgende filmproducties had hij ook al zijn opwachting gemaakt in gewone theater- en musical producties. Hij beleefde zijn filmdebuut op 38 jarige leeftijd in Love Never Dies (1916). In A Stranger from Somewhere (eveneens uit 1916) speelde hij voor het eerst een hoofdrol. Andere films uit deze tijd waren ondermeer The Scarlet Car (1917) naast Lon Chaney, Fast Company (1918) en The Virtuous Model (1919). Gedurende de rest van zijn zwijgende filmperiode was hij voornamelijk te zien in westerns zoals The Galloping Devil (1920), The Struggle (1921), Gold Grabbers (1922) en Courage (1924). The Train Wreckers uit 1925 was zijn laatste optreden in een zwijgende film, waarna hij besloot het acteren voorlopig vaarwel te zeggen. In 1930 keerde hij echter weer terug op het witte doek in Dames Ahoy. Echter, hoofdrollen zaten er voor Franklyn Farnum niet meer in en meer en meer zocht men vergeefs naar zijn naam op de credits. Films uit de jaren dertig waren onder andere Oklahoma Jim (1931), The Texas Bad Man (1932) naast Tom Mix, Honor of the Range (1934), The Crusades (1935) van Cecil B. DeMille, The Plainsman (1936) naast Gary Cooper en Stagecoach (1939) van John Ford. Ook gedurende de jaren veertig en vijftig bleef Franklyn Farnum acteren in films, hoe klein en onopvallend de rollen ook waren. Hij had er blijkbaar simpelweg gewoon plezier in. Die vasthoudendheid leverde hem een record op dat geen enkele andere acteur of actrice kan voorleggen. Franklyn Farnum was te zien in de meeste speelfilms die de Oscar wonnen voor "Beste Film": The Life of Emile Zola (1937), Going My Way (1944), The Lost Weekend (1945), Gentleman's Agreement (1947), All About Eve (1950), The Greatest Show on Earth (1952), Around the World in Eighty Days (1956) en The Appartment (1960). En alsof dit nog niet genoeg was is zijn lijst van speelfilms die genomineerd werden voor een Oscar voor "Beste Film" maar uiteindelijk niet wonnen, ook indrukwekkend: Stagecoach (1939), Johnny Belinda (1948), A Letter to Three Wives (1949), The Heiress (1949),Sunset Boulevard (1950), A Place in the Sun (1951), The Country Girl (1954), The Ten Commandments (1956) en Witness for the Prosecution (1957). In 1961 was Franklyn Farnum te zien in zijn allerlaatste filmoptreden: Pirates of Tortuga van Robert D. Webb. Ook deze laatste keer was hem in de rol van 'koopman' geen credit gegund. Franklyn Farnum was gedurende zijn leven driemaal getrouwd. In 1897 huwde hij Mary Ellen Casey, ze kregen samen een kind maar scheidde in 1913 van elkaar. Zijn tweede huwelijk was met de tragische actrice Alma Rubens en vond plaats op 14 juni 1918. Precies 5 maanden later werd de scheiding alweer uitgesproken. Zijn derde huwelijk met Edith Goodwin Walker was in 1921 en zou standhouden tot haar dood op 6 juni 1959. Ook uit dit huwelijk werd een kind geboren. Franklyn Farnum, die naast speelfilms ook op televisie te zien was in populaire series als Perry Mason, The Twilight Zone, Have Gun - Will Travel en Rawhide, overleed op 4 juli 1961 te Woodland Hills, Californië aan de gevolgen van longkanker. Hij werd 83 jaar. Zijn asresten werden bijgezet in het Resurrection Mausoleum te Valhalla Memorial Park in North Hollywood, Californië.